Narayaniyam Dashaka 97 - Uttamabhaktiprarthana Tatha Markandeya Katha — Sinhala Script

ත්රෛගුණ්යාද්භින්නරූපං භවති හි භුවනේ හීනමධ්යෝත්තමං යත්

ජ්ඤානං ශ්රද්ධා ච කර්තා වසතිරපි සුඛං කර්ම චාහාරභේදාඃ .

ත්වත්ක්ෂේත්රත්වන්නිෂේවාදි තු යදිහ පුනස්ත්වත්පරං තත්තු සර්වං

ප්රාහුර්නෛගුණ්යනිෂ්ඨං තදනුභජනතෝ මඞ්ක්ෂු සිද්ධෝ භවේයම් ..1..

ත්වය්යේව න්යස්තචිත්තඃ සුඛමයි විචරන් සර්වචේෂ්ටාස්ත්වදර්ථං

ත්වද්භක්තෛඃ සේව්යමානානපි චරිතචරානාශ්රයන් පුණ්යදේශාන් .

දස්යෞ විප්රේ මෘගාදිෂ්වපි ච සමමතිර්මුච්යමානාවමාන-

ස්පර්ධාසූයාදිදෝෂඃ සතතමඛිලභූතේෂු සම්පූජයේ ත්වාම් ..2..

ත්වද්භාවෝ යාවදේෂු ස්ඵුරති න විශදං තාවදේවං හ්යුපාස්තිං

කුර්වන්නෛකාත්ම්යබෝධේ ඣටිති විකසති ත්වන්මයෝ(අ)හං චරේයම් .

ත්වද්ධර්මස්යාස්ය තාවත් කිමපි න භගවන් ප්රස්තුතස්ය ප්රණාශ-

ස්තස්මාත්සර්වාත්මනෛව ප්රදිශ මම විභෝ භක්තිමාර්ගං මනෝජ්ඤම් ..3..

තං චෛනං භක්තියෝගං ද්රඪයිතුමයි මේ සාධ්යමාරෝග්යමායු-

ර්දිෂ්ට්යා තත්රාපි සේව්යං තව චරණමහෝ භේෂජායේව දුග්ධම් .

මාර්කණ්ඩේයෝ හි පූර්වං ගණකනිගදිතද්වාදශාබ්දායුරුච්චෛඃ

සේවිත්වා වත්සරං ත්වාං තව භටනිවහෛර්ද්රාවයාමාස මෘත්යුම් ..4..

මාර්කණ්ඩේයශ්චිරායුඃ ස ඛලු පුනරපි ත්වත්පරඃ පුෂ්පභද්රා-

තීරේ නින්යේ තපස්යන්නතුලසුඛරතිඃ ෂට් තු මන්වන්තරාණි .

දේවේන්ද්රඃ සප්තමස්තං සුරයුවතිමරුන්මන්මථෛර්මෝහයිෂ්යන්

යෝගෝෂ්මප්ලුෂ්යමාණෛර්න තු පුනරශකත්ත්වජ්ජනං නිර්ජයේත් කඃ ..5..

ප්රීත්යා නාරායණාඛ්යස්ත්වමථ නරසඛඃ ප්රාප්තවානස්ය පාර්ශ්වං

තුෂ්ට්යා තෝෂ්ටූයමානඃ ස තු විවිධවරෛර්ලෝභිතෝ නානුමේනේ .

ද්රෂ්ටුං මාය़ආං ත්වදීයාං කිල පුනරවෘණෝද්භක්තිතෘප්තාන්තරාත්මා

මායාදුඃඛානභිජ්ඤස්තදපි මෘගයතේ නූනමාශ්චර්යහේතෝඃ ..6..

යාතේ ත්වය්යාශු වාතාකුලජලදගලත්තෝයපූර්ණාතිඝූර්ණත්-

සප්තාර්ණෝරාශිමග්නේ ජගති ස තු ජලේ සම්භ්රමන් වර්ෂකෝටීඃ .

දීනඃ ප්රෛක්ෂිෂ්ට දූරේ වටදලශයනං කඤ්චිදාශ්චර්යබාලං

ත්වාමේව ශ්යාමලාඞ්ගං වදනසරසිජන්යස්තපාදාඞ්ගුලීකම් ..7..

දෘෂ්ට්වා ත්වාං හෘෂ්ටරෝමා ත්වරිතමුපගතඃ ස්ප්රෂ්ටුකාමෝ මුනීන්ද්රඃ

ශ්වාසේනාන්තර්නිවිෂ්ටඃ පුනරිහ සකලං දෘෂ්ටවාන් විෂ්ටපෞඝම් .

භූයෝ(අ)පි ශ්වාසවාතෛර්බහිරනුපතිතෝ වීක්ෂිතස්ත්වත්කටාක්ෂෛ-

ර්මෝදාදාශ්ලේෂ්ටුකාමස්ත්වයි පිහිතතනෞ ස්වාශ්රමේ ප්රාග්වදාසීත් ..8..

ගෞර්යා සාර්ධං තදග්රේ පුරභිදථ ගතස්ත්වත්ප්රියප්රේක්ෂණාර්ථී

සිද්ධානේවාස්ය දත්වා ස්වයමයමජරාමෘත්යුතාදීන් ගතෝ(අ)භූත් .

ඒවං ත්වත්සේවයෛව ස්මරරිපුරපි ස ප්රීයතේ යේන තස්මා-

න්මූර්තිත්රය්යාත්මකස්ත්වං නනු සකලනියන්තේති සුව්යක්තමාසීත් ..9..

ත්ර්යංශේස්මින් සත්යලෝකේ විධිහරිපුරභින්මන්දිරාණ්යූර්ධ්වමූර්ධ්වං

තේභෝ(අ)ප්යූර්ධ්වං තු මායාවිකෘතිවිරහිතෝ භාති වෛකුණ්ඨලෝකඃ .

තත්ර ත්වං කාරණාම්භස්යපි පශුපකුලේ ශුද්ධසත්ත්වෛකරූපී

සච්චිත්බ්රහ්මාද්වයාත්මා පවනපුරපතේ පාහි මාං සර්වරෝගාත් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

traiguṇyādbhinnarūpaṃ bhavati hi bhuvane hīnamadhyottamaṃ yat

jñānaṃ śraddhā ca kartā vasatirapi sukhaṃ karma cāhārabhedāḥ |

tvatkṣetratvanniṣevādi tu yadiha punastvatparaṃ tattu sarvaṃ

prāhurnaiguṇyaniṣṭhaṃ tadanubhajanato maṅkṣu siddho bhaveyam ||1||

tvayyeva nyastacittaḥ sukhamayi vicaran sarvaceṣṭāstvadarthaṃ

tvadbhaktaiḥ sevyamānānapi caritacarānāśrayan puṇyadeśān |

dasyau vipre mṛgādiṣvapi ca samamatirmucyamānāvamāna-

spardhāsūyādidoṣaḥ satatamakhilabhūteṣu sampūjaye tvām ||2||

tvadbhāvo yāvadeṣu sphurati na viśadaṃ tāvadevaṃ hyupāstiṃ

kurvannaikātmyabodhe jhaṭiti vikasati tvanmayo'haṃ careyam |

tvaddharmasyāsya tāvat kimapi na bhagavan prastutasya praṇāśa-

stasmātsarvātmanaiva pradiśa mama vibho bhaktimārgaṃ manojñam ||3||

taṃ cainaṃ bhaktiyogaṃ draḍhayitumayi me sādhyamārogyamāyu-

rdiṣṭyā tatrāpi sevyaṃ tava caraṇamaho bheṣajāyeva dugdham |

mārkaṇḍeyo hi pūrvaṃ gaṇakanigaditadvādaśābdāyuruccaiḥ

sevitvā vatsaraṃ tvāṃ tava bhaṭanivahairdrāvayāmāsa mṛtyum ||4||

mārkaṇḍeyaścirāyuḥ sa khalu punarapi tvatparaḥ puṣpabhadrā-

tīre ninye tapasyannatulasukharatiḥ ṣaṭ tu manvantarāṇi |

devendraḥ saptamastaṃ surayuvatimarunmanmathairmohayiṣyan

yogoṣmapluṣyamāṇairna tu punaraśakattvajjanaṃ nirjayet kaḥ ||5||

prītyā nārāyaṇākhyastvamatha narasakhaḥ prāptavānasya pārśvaṃ

tuṣṭyā toṣṭūyamānaḥ sa tu vividhavarairlobhito nānumene |

draṣṭuṃ māya़āṃ tvadīyāṃ kila punaravṛṇodbhaktitṛptāntarātmā

māyāduḥkhānabhijñastadapi mṛgayate nūnamāścaryahetoḥ ||6||

yāte tvayyāśu vātākulajaladagalattoyapūrṇātighūrṇat-

saptārṇorāśimagne jagati sa tu jale sambhraman varṣakoṭīḥ |

dīnaḥ praikṣiṣṭa dūre vaṭadalaśayanaṃ kañcidāścaryabālaṃ

tvāmeva śyāmalāṅgaṃ vadanasarasijanyastapādāṅgulīkam ||7||

dṛṣṭvā tvāṃ hṛṣṭaromā tvaritamupagataḥ spraṣṭukāmo munīndraḥ

śvāsenāntarniviṣṭaḥ punariha sakalaṃ dṛṣṭavān viṣṭapaugham |

bhūyo'pi śvāsavātairbahiranupatito vīkṣitastvatkaṭākṣai-

rmodādāśleṣṭukāmastvayi pihitatanau svāśrame prāgvadāsīt ||8||

gauryā sārdhaṃ tadagre purabhidatha gatastvatpriyaprekṣaṇārthī

siddhānevāsya datvā svayamayamajarāmṛtyutādīn gato'bhūt |

evaṃ tvatsevayaiva smararipurapi sa prīyate yena tasmā-

nmūrtitrayyātmakastvaṃ nanu sakalaniyanteti suvyaktamāsīt ||9||

tryaṃśesmin satyaloke vidhiharipurabhinmandirāṇyūrdhvamūrdhvaṃ

tebho'pyūrdhvaṃ tu māyāvikṛtivirahito bhāti vaikuṇṭhalokaḥ |

tatra tvaṃ kāraṇāmbhasyapi paśupakule śuddhasattvaikarūpī

saccitbrahmādvayātmā pavanapurapate pāhi māṃ sarvarogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्रैगुण्याद्भिन्नरूपं भवति हि भुवने हीनमध्योत्तमं यत्

ज्ञानं श्रद्धा च कर्ता वसतिरपि सुखं कर्म चाहारभेदाः ।

त्वत्क्षेत्रत्वन्निषेवादि तु यदिह पुनस्त्वत्परं तत्तु सर्वं

प्राहुर्नैगुण्यनिष्ठं तदनुभजनतो मङ्क्षु सिद्धो भवेयम् ॥1॥

त्वय्येव न्यस्तचित्तः सुखमयि विचरन् सर्वचेष्टास्त्वदर्थं

त्वद्भक्तैः सेव्यमानानपि चरितचरानाश्रयन् पुण्यदेशान् ।

दस्यौ विप्रे मृगादिष्वपि च सममतिर्मुच्यमानावमान-

स्पर्धासूयादिदोषः सततमखिलभूतेषु सम्पूजये त्वाम् ॥2॥

त्वद्भावो यावदेषु स्फुरति न विशदं तावदेवं ह्युपास्तिं

कुर्वन्नैकात्म्यबोधे झटिति विकसति त्वन्मयोऽहं चरेयम् ।

त्वद्धर्मस्यास्य तावत् किमपि न भगवन् प्रस्तुतस्य प्रणाश-

स्तस्मात्सर्वात्मनैव प्रदिश मम विभो भक्तिमार्गं मनोज्ञम् ॥3॥

तं चैनं भक्तियोगं द्रढयितुमयि मे साध्यमारोग्यमायु-

र्दिष्ट्या तत्रापि सेव्यं तव चरणमहो भेषजायेव दुग्धम् ।

मार्कण्डेयो हि पूर्वं गणकनिगदितद्वादशाब्दायुरुच्चैः

सेवित्वा वत्सरं त्वां तव भटनिवहैर्द्रावयामास मृत्युम् ॥4॥

मार्कण्डेयश्चिरायुः स खलु पुनरपि त्वत्परः पुष्पभद्रा-

तीरे निन्ये तपस्यन्नतुलसुखरतिः षट् तु मन्वन्तराणि ।

देवेन्द्रः सप्तमस्तं सुरयुवतिमरुन्मन्मथैर्मोहयिष्यन्

योगोष्मप्लुष्यमाणैर्न तु पुनरशकत्त्वज्जनं निर्जयेत् कः ॥5॥

प्रीत्या नारायणाख्यस्त्वमथ नरसखः प्राप्तवानस्य पार्श्वं

तुष्ट्या तोष्टूयमानः स तु विविधवरैर्लोभितो नानुमेने ।

द्रष्टुं माय़आं त्वदीयां किल पुनरवृणोद्भक्तितृप्तान्तरात्मा

मायादुःखानभिज्ञस्तदपि मृगयते नूनमाश्चर्यहेतोः ॥6॥

याते त्वय्याशु वाताकुलजलदगलत्तोयपूर्णातिघूर्णत्-

सप्तार्णोराशिमग्ने जगति स तु जले सम्भ्रमन् वर्षकोटीः ।

दीनः प्रैक्षिष्ट दूरे वटदलशयनं कञ्चिदाश्चर्यबालं

त्वामेव श्यामलाङ्गं वदनसरसिजन्यस्तपादाङ्गुलीकम् ॥7॥

दृष्ट्वा त्वां हृष्टरोमा त्वरितमुपगतः स्प्रष्टुकामो मुनीन्द्रः

श्वासेनान्तर्निविष्टः पुनरिह सकलं दृष्टवान् विष्टपौघम् ।

भूयोऽपि श्वासवातैर्बहिरनुपतितो वीक्षितस्त्वत्कटाक्षै-

र्मोदादाश्लेष्टुकामस्त्वयि पिहिततनौ स्वाश्रमे प्राग्वदासीत् ॥8॥

गौर्या सार्धं तदग्रे पुरभिदथ गतस्त्वत्प्रियप्रेक्षणार्थी

सिद्धानेवास्य दत्वा स्वयमयमजरामृत्युतादीन् गतोऽभूत् ।

एवं त्वत्सेवयैव स्मररिपुरपि स प्रीयते येन तस्मा-

न्मूर्तित्रय्यात्मकस्त्वं ननु सकलनियन्तेति सुव्यक्तमासीत् ॥9॥

त्र्यंशेस्मिन् सत्यलोके विधिहरिपुरभिन्मन्दिराण्यूर्ध्वमूर्ध्वं

तेभोऽप्यूर्ध्वं तु मायाविकृतिविरहितो भाति वैकुण्ठलोकः ।

तत्र त्वं कारणाम्भस्यपि पशुपकुले शुद्धसत्त्वैकरूपी

सच्चित्ब्रह्माद्वयात्मा पवनपुरपते पाहि मां सर्वरोगात् ॥10॥