Narayaniyam Dashaka 72 - Akruragokulayatra — Sinhala Script

කංසෝ(අ)ථ නාරදගිරා ව්රජවාසිනං ත්වා-

මාකර්ණ්ය දීර්ණහෘදයඃ ස හි ගාන්දිනේයම් .

ආහූය කාර්මුකමඛච්ඡලතෝ භවන්ත-

මානේතුමේනමහිනෝදහිනාථශායින් ..1..

අක්රූර ඒෂ භවදඞ්ඝ්රිපරශ්චිරාය

ත්වද්දර්ශනාක්ෂමමනාඃ ක්ෂිතිපාලභීත්යා .

තස්යාජ්ඤයෛව පුනරීක්ෂිතුමුද්යතස්ත්වා-

මානන්දභාරමතිභූරිතරං බභාර ..2..

සෝ(අ)යං රථේන සුකෘතී භවතෝ නිවාසං

ගච්ඡන් මනෝරථගණාංස්ත්වයි ධාර්යමාණාන් .

ආස්වාදයන් මුහුරපායභයේන දෛවං

සම්ප්රාර්ථයන් පථි න කිඤ්චිදපි ව්යජානාත් ..3..

ද්රක්ෂ්යාමි වේදශතගීතගතිං පුමාංසං

ස්ප්රක්ෂ්යාමි කිංස්විදපි නාම පරිෂ්වජේයම් .

කිං වක්ෂ්යතේ ස ඛලු මාං ක්වනු වීක්ෂිතඃ ස්යා-

දිත්ථං නිනාය ස භවන්මයමේව මාර්ගම් ..4..

භූයඃ ක්රමාදභිවිශන් භවදඞ්ඝ්රිපූතං

වෘන්දාවනං හරවිරිඤ්චසුරාභිවන්ද්යම් .

ආනන්දමග්න ඉව ලග්න ඉව ප්රමෝහේ

කිං කිං දශාන්තරමවාප න පඞ්කජාක්ෂ ..5..

පශ්යන්නවන්දත භවද්විහෘතිස්ථලානි

පාංසුෂ්වවේෂ්ටත භවච්චරණාඞ්කිතේෂු .

කිං බ්රූමහේ බහුජනා හි තදාපි ජාතා

ඒවං තු භක්තිතරලා විරලාඃ පරාත්මන් ..6..

සායං ස ගෝපභවනානි භවච්චරිත්ර-

ගීතාමෘතප්රසෘතකර්ණරසායනානි .

පශ්යන් ප්රමෝදසරිතේව කිලෝහ්යමානෝ

ගච්ඡන් භවද්භවනසන්නිධිමන්වයාසීත් ..7..

තාවද්දදර්ශ පශුදෝහවිලෝකලෝලං

භක්තෝත්තමාගතිමිව ප්රතිපාලයන්තම් .

භූමන් භවන්තමයමග්රජවන්තමන්ත-

ර්බ්රහ්මානුභූතිරසසින්ධුමිවෝද්වමන්තම් ..8..

සායන්තනාප්ලවවිශේෂවිවික්තගාත්රෞ

ද්වෞ පීතනීලරුචිරාම්බරලෝභනීයෞ .

නාතිප්රපඤ්චධෘතභූෂණචාරුවේෂෞ

මන්දස්මිතාර්ද්රවදනෞ ස යුවාං දදර්ශ ..9..

දූරාද්රථාත්සමවරුහ්ය නමන්තමේන-

මුත්ථාප්ය භක්තකුලමෞලිමථෝපගූහන් .

හර්ෂාන්මිතාක්ෂරගිරා කුශලානුයෝගී

පාණිං ප්රගෘහ්ය සබලෝ(අ)ථ ගෘහං නිනේථ ..10..

නන්දේන සාකමමිතාදරමර්චයිත්වා

තං යාදවං තදුදිතාං නිශමය්ය වාර්තාම් .

ගෝපේෂු භූපතිනිදේශකථාං නිවේද්ය

නානාකථාභිරිහ තේන නිශාමනෛෂීඃ ..11..

චන්ද්රාගෘහේ කිමුත චන්ද්රභගාගෘහේ නු

රාධාගෘහේ නු භවනේ කිමු මෛත්රවින්දේ .

ධූර්තෝ විලම්බත ඉති ප්රමදාභිරුච්චෛ-

රාශඞ්කිතෝ නිශි මරුත්පුරනාථ පායාඃ ..12..

Roman (IAST) Transliteration

kaṃso'tha nāradagirā vrajavāsinaṃ tvā-

mākarṇya dīrṇahṛdayaḥ sa hi gāndineyam |

āhūya kārmukamakhacchalato bhavanta-

mānetumenamahinodahināthaśāyin ||1||

akrūra eṣa bhavadaṅghriparaścirāya

tvaddarśanākṣamamanāḥ kṣitipālabhītyā |

tasyājñayaiva punarīkṣitumudyatastvā-

mānandabhāramatibhūritaraṃ babhāra ||2||

so'yaṃ rathena sukṛtī bhavato nivāsaṃ

gacchan manorathagaṇāṃstvayi dhāryamāṇān |

āsvādayan muhurapāyabhayena daivaṃ

samprārthayan pathi na kiñcidapi vyajānāt ||3||

drakṣyāmi vedaśatagītagatiṃ pumāṃsaṃ

sprakṣyāmi kiṃsvidapi nāma pariṣvajeyam |

kiṃ vakṣyate sa khalu māṃ kvanu vīkṣitaḥ syā-

ditthaṃ nināya sa bhavanmayameva mārgam ||4||

bhūyaḥ kramādabhiviśan bhavadaṅghripūtaṃ

vṛndāvanaṃ haraviriñcasurābhivandyam |

ānandamagna iva lagna iva pramohe

kiṃ kiṃ daśāntaramavāpa na paṅkajākṣa ||5||

paśyannavandata bhavadvihṛtisthalāni

pāṃsuṣvaveṣṭata bhavaccaraṇāṅkiteṣu |

kiṃ brūmahe bahujanā hi tadāpi jātā

evaṃ tu bhaktitaralā viralāḥ parātman ||6||

sāyaṃ sa gopabhavanāni bhavaccaritra-

gītāmṛtaprasṛtakarṇarasāyanāni |

paśyan pramodasariteva kilohyamāno

gacchan bhavadbhavanasannidhimanvayāsīt ||7||

tāvaddadarśa paśudohavilokalolaṃ

bhaktottamāgatimiva pratipālayantam |

bhūman bhavantamayamagrajavantamanta-

rbrahmānubhūtirasasindhumivodvamantam ||8||

sāyantanāplavaviśeṣaviviktagātrau

dvau pītanīlarucirāmbaralobhanīyau |

nātiprapañcadhṛtabhūṣaṇacāruveṣau

mandasmitārdravadanau sa yuvāṃ dadarśa ||9||

dūrādrathātsamavaruhya namantamena-

mutthāpya bhaktakulamaulimathopagūhan |

harṣānmitākṣaragirā kuśalānuyogī

pāṇiṃ pragṛhya sabalo'tha gṛhaṃ ninetha ||10||

nandena sākamamitādaramarcayitvā

taṃ yādavaṃ taduditāṃ niśamayya vārtām |

gopeṣu bhūpatinideśakathāṃ nivedya

nānākathābhiriha tena niśāmanaiṣīḥ ||11||

candrāgṛhe kimuta candrabhagāgṛhe nu

rādhāgṛhe nu bhavane kimu maitravinde |

dhūrto vilambata iti pramadābhiruccai-

rāśaṅkito niśi marutpuranātha pāyāḥ ||12||

Sanskrit — Devanagari (original)

कंसोऽथ नारदगिरा व्रजवासिनं त्वा-

माकर्ण्य दीर्णहृदयः स हि गान्दिनेयम् ।

आहूय कार्मुकमखच्छलतो भवन्त-

मानेतुमेनमहिनोदहिनाथशायिन् ॥1॥

अक्रूर एष भवदङ्घ्रिपरश्चिराय

त्वद्दर्शनाक्षममनाः क्षितिपालभीत्या ।

तस्याज्ञयैव पुनरीक्षितुमुद्यतस्त्वा-

मानन्दभारमतिभूरितरं बभार ॥2॥

सोऽयं रथेन सुकृती भवतो निवासं

गच्छन् मनोरथगणांस्त्वयि धार्यमाणान् ।

आस्वादयन् मुहुरपायभयेन दैवं

सम्प्रार्थयन् पथि न किञ्चिदपि व्यजानात् ॥3॥

द्रक्ष्यामि वेदशतगीतगतिं पुमांसं

स्प्रक्ष्यामि किंस्विदपि नाम परिष्वजेयम् ।

किं वक्ष्यते स खलु मां क्वनु वीक्षितः स्या-

दित्थं निनाय स भवन्मयमेव मार्गम् ॥4॥

भूयः क्रमादभिविशन् भवदङ्घ्रिपूतं

वृन्दावनं हरविरिञ्चसुराभिवन्द्यम् ।

आनन्दमग्न इव लग्न इव प्रमोहे

किं किं दशान्तरमवाप न पङ्कजाक्ष ॥5॥

पश्यन्नवन्दत भवद्विहृतिस्थलानि

पांसुष्ववेष्टत भवच्चरणाङ्कितेषु ।

किं ब्रूमहे बहुजना हि तदापि जाता

एवं तु भक्तितरला विरलाः परात्मन् ॥6॥

सायं स गोपभवनानि भवच्चरित्र-

गीतामृतप्रसृतकर्णरसायनानि ।

पश्यन् प्रमोदसरितेव किलोह्यमानो

गच्छन् भवद्भवनसन्निधिमन्वयासीत् ॥7॥

तावद्ददर्श पशुदोहविलोकलोलं

भक्तोत्तमागतिमिव प्रतिपालयन्तम् ।

भूमन् भवन्तमयमग्रजवन्तमन्त-

र्ब्रह्मानुभूतिरससिन्धुमिवोद्वमन्तम् ॥8॥

सायन्तनाप्लवविशेषविविक्तगात्रौ

द्वौ पीतनीलरुचिराम्बरलोभनीयौ ।

नातिप्रपञ्चधृतभूषणचारुवेषौ

मन्दस्मितार्द्रवदनौ स युवां ददर्श ॥9॥

दूराद्रथात्समवरुह्य नमन्तमेन-

मुत्थाप्य भक्तकुलमौलिमथोपगूहन् ।

हर्षान्मिताक्षरगिरा कुशलानुयोगी

पाणिं प्रगृह्य सबलोऽथ गृहं निनेथ ॥10॥

नन्देन साकममितादरमर्चयित्वा

तं यादवं तदुदितां निशमय्य वार्ताम् ।

गोपेषु भूपतिनिदेशकथां निवेद्य

नानाकथाभिरिह तेन निशामनैषीः ॥11॥

चन्द्रागृहे किमुत चन्द्रभगागृहे नु

राधागृहे नु भवने किमु मैत्रविन्दे ।

धूर्तो विलम्बत इति प्रमदाभिरुच्चै-

राशङ्कितो निशि मरुत्पुरनाथ पायाः ॥12॥