Narayaniyam Dashaka 72 - Akruragokulayatra — Grantha Script

𑌕𑌂𑌸𑍋𑌽𑌥 𑌨𑌾𑌰𑌦𑌗𑌿𑌰𑌾 𑌵𑍍𑌰𑌜𑌵𑌾𑌸𑌿𑌨𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾-

𑌮𑌾𑌕𑌰𑍍𑌣𑍍𑌯 𑌦𑍀𑌰𑍍𑌣𑌹𑍃𑌦𑌯𑌃 𑌸 𑌹𑌿 𑌗𑌾𑌨𑍍𑌦𑌿𑌨𑍇𑌯𑌮𑍍 ।

𑌆𑌹𑍂𑌯 𑌕𑌾𑌰𑍍𑌮𑍁𑌕𑌮𑌖𑌚𑍍𑌛𑌲𑌤𑍋 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤-

𑌮𑌾𑌨𑍇𑌤𑍁𑌮𑍇𑌨𑌮𑌹𑌿𑌨𑍋𑌦𑌹𑌿𑌨𑌾𑌥𑌶𑌾𑌯𑌿𑌨𑍍 ॥1॥

𑌅𑌕𑍍𑌰𑍂𑌰 𑌏𑌷 𑌭𑌵𑌦𑌙𑍍𑌘𑍍𑌰𑌿𑌪𑌰𑌶𑍍𑌚𑌿𑌰𑌾𑌯

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌦𑌰𑍍𑌶𑌨𑌾𑌕𑍍𑌷𑌮𑌮𑌨𑌾𑌃 𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌿𑌪𑌾𑌲𑌭𑍀𑌤𑍍𑌯𑌾 ।

𑌤𑌸𑍍𑌯𑌾𑌜𑍍𑌞𑌯𑍈𑌵 𑌪𑍁𑌨𑌰𑍀𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑍁𑌮𑍁𑌦𑍍𑌯𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾-

𑌮𑌾𑌨𑌨𑍍𑌦𑌭𑌾𑌰𑌮𑌤𑌿𑌭𑍂𑌰𑌿𑌤𑌰𑌂 𑌬𑌭𑌾𑌰 ॥2॥

𑌸𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌰𑌥𑍇𑌨 𑌸𑍁𑌕𑍃𑌤𑍀 𑌭𑌵𑌤𑍋 𑌨𑌿𑌵𑌾𑌸𑌂

𑌗𑌚𑍍𑌛𑌨𑍍 𑌮𑌨𑍋𑌰𑌥𑌗𑌣𑌾𑌂𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌧𑌾𑌰𑍍𑌯𑌮𑌾𑌣𑌾𑌨𑍍 ।

𑌆𑌸𑍍𑌵𑌾𑌦𑌯𑌨𑍍 𑌮𑍁𑌹𑍁𑌰𑌪𑌾𑌯𑌭𑌯𑍇𑌨 𑌦𑍈𑌵𑌂

𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌰𑍍𑌥𑌯𑌨𑍍 𑌪𑌥𑌿 𑌨 𑌕𑌿𑌞𑍍𑌚𑌿𑌦𑌪𑌿 𑌵𑍍𑌯𑌜𑌾𑌨𑌾𑌤𑍍 ॥3॥

𑌦𑍍𑌰𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌵𑍇𑌦𑌶𑌤𑌗𑍀𑌤𑌗𑌤𑌿𑌂 𑌪𑍁𑌮𑌾𑌂𑌸𑌂

𑌸𑍍𑌪𑍍𑌰𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌕𑌿𑌂𑌸𑍍𑌵𑌿𑌦𑌪𑌿 𑌨𑌾𑌮 𑌪𑌰𑌿𑌷𑍍𑌵𑌜𑍇𑌯𑌮𑍍 ।

𑌕𑌿𑌂 𑌵𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯𑌤𑍇 𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌮𑌾𑌂 𑌕𑍍𑌵𑌨𑍁 𑌵𑍀𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌃 𑌸𑍍𑌯𑌾-

𑌦𑌿𑌤𑍍𑌥𑌂 𑌨𑌿𑌨𑌾𑌯 𑌸 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌮𑌯𑌮𑍇𑌵 𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑌮𑍍 ॥4॥

𑌭𑍂𑌯𑌃 𑌕𑍍𑌰𑌮𑌾𑌦𑌭𑌿𑌵𑌿𑌶𑌨𑍍 𑌭𑌵𑌦𑌙𑍍𑌘𑍍𑌰𑌿𑌪𑍂𑌤𑌂

𑌵𑍃𑌨𑍍𑌦𑌾𑌵𑌨𑌂 𑌹𑌰𑌵𑌿𑌰𑌿𑌞𑍍𑌚𑌸𑍁𑌰𑌾𑌭𑌿𑌵𑌨𑍍𑌦𑍍𑌯𑌮𑍍 ।

𑌆𑌨𑌨𑍍𑌦𑌮𑌗𑍍𑌨 𑌇𑌵 𑌲𑌗𑍍𑌨 𑌇𑌵 𑌪𑍍𑌰𑌮𑍋𑌹𑍇

𑌕𑌿𑌂 𑌕𑌿𑌂 𑌦𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑌰𑌮𑌵𑌾𑌪 𑌨 𑌪𑌙𑍍𑌕𑌜𑌾𑌕𑍍𑌷 ॥5॥

𑌪𑌶𑍍𑌯𑌨𑍍𑌨𑌵𑌨𑍍𑌦𑌤 𑌭𑌵𑌦𑍍𑌵𑌿𑌹𑍃𑌤𑌿𑌸𑍍𑌥𑌲𑌾𑌨𑌿

𑌪𑌾𑌂𑌸𑍁𑌷𑍍𑌵𑌵𑍇𑌷𑍍𑌟𑌤 𑌭𑌵𑌚𑍍𑌚𑌰𑌣𑌾𑌙𑍍𑌕𑌿𑌤𑍇𑌷𑍁 ।

𑌕𑌿𑌂 𑌬𑍍𑌰𑍂𑌮𑌹𑍇 𑌬𑌹𑍁𑌜𑌨𑌾 𑌹𑌿 𑌤𑌦𑌾𑌪𑌿 𑌜𑌾𑌤𑌾

𑌏𑌵𑌂 𑌤𑍁 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌤𑌰𑌲𑌾 𑌵𑌿𑌰𑌲𑌾𑌃 𑌪𑌰𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍 ॥6॥

𑌸𑌾𑌯𑌂 𑌸 𑌗𑍋𑌪𑌭𑌵𑌨𑌾𑌨𑌿 𑌭𑌵𑌚𑍍𑌚𑌰𑌿𑌤𑍍𑌰-

𑌗𑍀𑌤𑌾𑌮𑍃𑌤𑌪𑍍𑌰𑌸𑍃𑌤𑌕𑌰𑍍𑌣𑌰𑌸𑌾𑌯𑌨𑌾𑌨𑌿 ।

𑌪𑌶𑍍𑌯𑌨𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌮𑍋𑌦𑌸𑌰𑌿𑌤𑍇𑌵 𑌕𑌿𑌲𑍋𑌹𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑍋

𑌗𑌚𑍍𑌛𑌨𑍍 𑌭𑌵𑌦𑍍𑌭𑌵𑌨𑌸𑌨𑍍𑌨𑌿𑌧𑌿𑌮𑌨𑍍𑌵𑌯𑌾𑌸𑍀𑌤𑍍 ॥7॥

𑌤𑌾𑌵𑌦𑍍𑌦𑌦𑌰𑍍𑌶 𑌪𑌶𑍁𑌦𑍋𑌹𑌵𑌿𑌲𑍋𑌕𑌲𑍋𑌲𑌂

𑌭𑌕𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌤𑌮𑌾𑌗𑌤𑌿𑌮𑌿𑌵 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌪𑌾𑌲𑌯𑌨𑍍𑌤𑌮𑍍 ।

𑌭𑍂𑌮𑌨𑍍 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤𑌮𑌯𑌮𑌗𑍍𑌰𑌜𑌵𑌨𑍍𑌤𑌮𑌨𑍍𑌤-

𑌰𑍍𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌾𑌨𑍁𑌭𑍂𑌤𑌿𑌰𑌸𑌸𑌿𑌨𑍍𑌧𑍁𑌮𑌿𑌵𑍋𑌦𑍍𑌵𑌮𑌨𑍍𑌤𑌮𑍍 ॥8॥

𑌸𑌾𑌯𑌨𑍍𑌤𑌨𑌾𑌪𑍍𑌲𑌵𑌵𑌿𑌶𑍇𑌷𑌵𑌿𑌵𑌿𑌕𑍍𑌤𑌗𑌾𑌤𑍍𑌰𑍗

𑌦𑍍𑌵𑍗 𑌪𑍀𑌤𑌨𑍀𑌲𑌰𑍁𑌚𑌿𑌰𑌾𑌮𑍍𑌬𑌰𑌲𑍋𑌭𑌨𑍀𑌯𑍗 ।

𑌨𑌾𑌤𑌿𑌪𑍍𑌰𑌪𑌞𑍍𑌚𑌧𑍃𑌤𑌭𑍂𑌷𑌣𑌚𑌾𑌰𑍁𑌵𑍇𑌷𑍗

𑌮𑌨𑍍𑌦𑌸𑍍𑌮𑌿𑌤𑌾𑌰𑍍𑌦𑍍𑌰𑌵𑌦𑌨𑍗 𑌸 𑌯𑍁𑌵𑌾𑌂 𑌦𑌦𑌰𑍍𑌶 ॥9॥

𑌦𑍂𑌰𑌾𑌦𑍍𑌰𑌥𑌾𑌤𑍍𑌸𑌮𑌵𑌰𑍁𑌹𑍍𑌯 𑌨𑌮𑌨𑍍𑌤𑌮𑍇𑌨-

𑌮𑍁𑌤𑍍𑌥𑌾𑌪𑍍𑌯 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌕𑍁𑌲𑌮𑍗𑌲𑌿𑌮𑌥𑍋𑌪𑌗𑍂𑌹𑌨𑍍 ।

𑌹𑌰𑍍𑌷𑌾𑌨𑍍𑌮𑌿𑌤𑌾𑌕𑍍𑌷𑌰𑌗𑌿𑌰𑌾 𑌕𑍁𑌶𑌲𑌾𑌨𑍁𑌯𑍋𑌗𑍀

𑌪𑌾𑌣𑌿𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌗𑍃𑌹𑍍𑌯 𑌸𑌬𑌲𑍋𑌽𑌥 𑌗𑍃𑌹𑌂 𑌨𑌿𑌨𑍇𑌥 ॥10॥

𑌨𑌨𑍍𑌦𑍇𑌨 𑌸𑌾𑌕𑌮𑌮𑌿𑌤𑌾𑌦𑌰𑌮𑌰𑍍𑌚𑌯𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾

𑌤𑌂 𑌯𑌾𑌦𑌵𑌂 𑌤𑌦𑍁𑌦𑌿𑌤𑌾𑌂 𑌨𑌿𑌶𑌮𑌯𑍍𑌯 𑌵𑌾𑌰𑍍𑌤𑌾𑌮𑍍 ।

𑌗𑍋𑌪𑍇𑌷𑍁 𑌭𑍂𑌪𑌤𑌿𑌨𑌿𑌦𑍇𑌶𑌕𑌥𑌾𑌂 𑌨𑌿𑌵𑍇𑌦𑍍𑌯

𑌨𑌾𑌨𑌾𑌕𑌥𑌾𑌭𑌿𑌰𑌿𑌹 𑌤𑍇𑌨 𑌨𑌿𑌶𑌾𑌮𑌨𑍈𑌷𑍀𑌃 ॥11॥

𑌚𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌾𑌗𑍃𑌹𑍇 𑌕𑌿𑌮𑍁𑌤 𑌚𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌭𑌗𑌾𑌗𑍃𑌹𑍇 𑌨𑍁

𑌰𑌾𑌧𑌾𑌗𑍃𑌹𑍇 𑌨𑍁 𑌭𑌵𑌨𑍇 𑌕𑌿𑌮𑍁 𑌮𑍈𑌤𑍍𑌰𑌵𑌿𑌨𑍍𑌦𑍇 ।

𑌧𑍂𑌰𑍍𑌤𑍋 𑌵𑌿𑌲𑌮𑍍𑌬𑌤 𑌇𑌤𑌿 𑌪𑍍𑌰𑌮𑌦𑌾𑌭𑌿𑌰𑍁𑌚𑍍𑌚𑍈-

𑌰𑌾𑌶𑌙𑍍𑌕𑌿𑌤𑍋 𑌨𑌿𑌶𑌿 𑌮𑌰𑍁𑌤𑍍𑌪𑍁𑌰𑌨𑌾𑌥 𑌪𑌾𑌯𑌾𑌃 ॥12॥

Roman (IAST) Transliteration

kaṃso'tha nāradagirā vrajavāsinaṃ tvā-

mākarṇya dīrṇahṛdayaḥ sa hi gāndineyam |

āhūya kārmukamakhacchalato bhavanta-

mānetumenamahinodahināthaśāyin ||1||

akrūra eṣa bhavadaṅghriparaścirāya

tvaddarśanākṣamamanāḥ kṣitipālabhītyā |

tasyājñayaiva punarīkṣitumudyatastvā-

mānandabhāramatibhūritaraṃ babhāra ||2||

so'yaṃ rathena sukṛtī bhavato nivāsaṃ

gacchan manorathagaṇāṃstvayi dhāryamāṇān |

āsvādayan muhurapāyabhayena daivaṃ

samprārthayan pathi na kiñcidapi vyajānāt ||3||

drakṣyāmi vedaśatagītagatiṃ pumāṃsaṃ

sprakṣyāmi kiṃsvidapi nāma pariṣvajeyam |

kiṃ vakṣyate sa khalu māṃ kvanu vīkṣitaḥ syā-

ditthaṃ nināya sa bhavanmayameva mārgam ||4||

bhūyaḥ kramādabhiviśan bhavadaṅghripūtaṃ

vṛndāvanaṃ haraviriñcasurābhivandyam |

ānandamagna iva lagna iva pramohe

kiṃ kiṃ daśāntaramavāpa na paṅkajākṣa ||5||

paśyannavandata bhavadvihṛtisthalāni

pāṃsuṣvaveṣṭata bhavaccaraṇāṅkiteṣu |

kiṃ brūmahe bahujanā hi tadāpi jātā

evaṃ tu bhaktitaralā viralāḥ parātman ||6||

sāyaṃ sa gopabhavanāni bhavaccaritra-

gītāmṛtaprasṛtakarṇarasāyanāni |

paśyan pramodasariteva kilohyamāno

gacchan bhavadbhavanasannidhimanvayāsīt ||7||

tāvaddadarśa paśudohavilokalolaṃ

bhaktottamāgatimiva pratipālayantam |

bhūman bhavantamayamagrajavantamanta-

rbrahmānubhūtirasasindhumivodvamantam ||8||

sāyantanāplavaviśeṣaviviktagātrau

dvau pītanīlarucirāmbaralobhanīyau |

nātiprapañcadhṛtabhūṣaṇacāruveṣau

mandasmitārdravadanau sa yuvāṃ dadarśa ||9||

dūrādrathātsamavaruhya namantamena-

mutthāpya bhaktakulamaulimathopagūhan |

harṣānmitākṣaragirā kuśalānuyogī

pāṇiṃ pragṛhya sabalo'tha gṛhaṃ ninetha ||10||

nandena sākamamitādaramarcayitvā

taṃ yādavaṃ taduditāṃ niśamayya vārtām |

gopeṣu bhūpatinideśakathāṃ nivedya

nānākathābhiriha tena niśāmanaiṣīḥ ||11||

candrāgṛhe kimuta candrabhagāgṛhe nu

rādhāgṛhe nu bhavane kimu maitravinde |

dhūrto vilambata iti pramadābhiruccai-

rāśaṅkito niśi marutpuranātha pāyāḥ ||12||

Sanskrit — Devanagari (original)

कंसोऽथ नारदगिरा व्रजवासिनं त्वा-

माकर्ण्य दीर्णहृदयः स हि गान्दिनेयम् ।

आहूय कार्मुकमखच्छलतो भवन्त-

मानेतुमेनमहिनोदहिनाथशायिन् ॥1॥

अक्रूर एष भवदङ्घ्रिपरश्चिराय

त्वद्दर्शनाक्षममनाः क्षितिपालभीत्या ।

तस्याज्ञयैव पुनरीक्षितुमुद्यतस्त्वा-

मानन्दभारमतिभूरितरं बभार ॥2॥

सोऽयं रथेन सुकृती भवतो निवासं

गच्छन् मनोरथगणांस्त्वयि धार्यमाणान् ।

आस्वादयन् मुहुरपायभयेन दैवं

सम्प्रार्थयन् पथि न किञ्चिदपि व्यजानात् ॥3॥

द्रक्ष्यामि वेदशतगीतगतिं पुमांसं

स्प्रक्ष्यामि किंस्विदपि नाम परिष्वजेयम् ।

किं वक्ष्यते स खलु मां क्वनु वीक्षितः स्या-

दित्थं निनाय स भवन्मयमेव मार्गम् ॥4॥

भूयः क्रमादभिविशन् भवदङ्घ्रिपूतं

वृन्दावनं हरविरिञ्चसुराभिवन्द्यम् ।

आनन्दमग्न इव लग्न इव प्रमोहे

किं किं दशान्तरमवाप न पङ्कजाक्ष ॥5॥

पश्यन्नवन्दत भवद्विहृतिस्थलानि

पांसुष्ववेष्टत भवच्चरणाङ्कितेषु ।

किं ब्रूमहे बहुजना हि तदापि जाता

एवं तु भक्तितरला विरलाः परात्मन् ॥6॥

सायं स गोपभवनानि भवच्चरित्र-

गीतामृतप्रसृतकर्णरसायनानि ।

पश्यन् प्रमोदसरितेव किलोह्यमानो

गच्छन् भवद्भवनसन्निधिमन्वयासीत् ॥7॥

तावद्ददर्श पशुदोहविलोकलोलं

भक्तोत्तमागतिमिव प्रतिपालयन्तम् ।

भूमन् भवन्तमयमग्रजवन्तमन्त-

र्ब्रह्मानुभूतिरससिन्धुमिवोद्वमन्तम् ॥8॥

सायन्तनाप्लवविशेषविविक्तगात्रौ

द्वौ पीतनीलरुचिराम्बरलोभनीयौ ।

नातिप्रपञ्चधृतभूषणचारुवेषौ

मन्दस्मितार्द्रवदनौ स युवां ददर्श ॥9॥

दूराद्रथात्समवरुह्य नमन्तमेन-

मुत्थाप्य भक्तकुलमौलिमथोपगूहन् ।

हर्षान्मिताक्षरगिरा कुशलानुयोगी

पाणिं प्रगृह्य सबलोऽथ गृहं निनेथ ॥10॥

नन्देन साकममितादरमर्चयित्वा

तं यादवं तदुदितां निशमय्य वार्ताम् ।

गोपेषु भूपतिनिदेशकथां निवेद्य

नानाकथाभिरिह तेन निशामनैषीः ॥11॥

चन्द्रागृहे किमुत चन्द्रभगागृहे नु

राधागृहे नु भवने किमु मैत्रविन्दे ।

धूर्तो विलम्बत इति प्रमदाभिरुच्चै-

राशङ्कितो निशि मरुत्पुरनाथ पायाः ॥12॥