Narayaniyam Dashaka 77 - Jarasandhadibhih Saha Yuddham — Sinhala Script

සෛරන්ධ්ර්යාස්තදනු චිරං ස්මරාතුරායා

යාතෝ(අ)භූඃ සුලලිතමුද්ධවේන සාර්ධම් .

ආවාසං ත්වදුපගමෝත්සවං සදෛව

ධ්යායන්ත්යාඃ ප්රතිදිනවාසසජ්ජිකායාඃ ..1..

උපගතේ ත්වයි පූර්ණමනෝරථාං ප්රමදසම්භ්රමකම්ප්රපයෝධරාම් .

විවිධමානනමාදධතීං මුදා රහසි තාං රමයාඤ්චකෘෂේ සුඛම් ..2..

පෘෂ්ටා වරං පුනරසාවවෘණෝද්වරාකී

භූයස්ත්වයා සුරතමේව නිශාන්තරේෂු .

සායුජ්යමස්ත්විති වදේත් බුධ ඒව කාමං

සාමීප්යමස්ත්වනිශමිත්යපි නාබ්රවීත් කිම් ..3..

තතෝ භවාන් දේව නිශාසු කාසුචින්මෘගීදෘශං තාං නිභෘතං විනෝදයන් .

අදාදුපශ්ලෝක ඉති ශ්රුතං සුතං ස නාරදාත් සාත්ත්වතතන්ත්රවිද්බබභෞ ..4..

අක්රූරමන්දිරමිතෝ(අ)ථ බලෝද්ධවාභ්යා-

මභ්යර්චිතෝ බහු නුතෝ මුදිතේන තේන .

ඒනං විසෘජ්ය විපිනාගතපාණ්ඩවේය-

වෘත්තං විවේදිථ තථා ධෘතරාෂ්ට්ර්චේෂ්ටාම් ..5..

විඝාතාජ්ජාමාතුඃ පරමසුහෘදෝ භෝජනෘපතේ-

ර්ජරාසන්ධේ රුන්ධත්යනවධිරුෂාන්ධේ(අ)ථ මථුරාම් .

රථාද්යෛර්ද්යෝර්ලබ්ධෛඃ කතිපයබලස්ත්වං බලයුත-

ස්ත්රයෝවිංශත්යක්ෂෞහිණි තදුපනීතං සමහෘථාඃ ..6..

බද්ධං බලාදථ බලේන බලෝත්තරං ත්වං

භූයෝ බලෝද්යමරසේන මුමෝචිථෛනම් .

නිශ්ශේෂදිග්ජයසමාහෘතවිශ්වසෛන්යාත්

කෝ(අ)න්යස්තතෝ හි බලපෞරුෂවාංස්තදානීම් ..7..

භග්නඃ ස ලග්නහෘදයෝ(අ)පි නෘපෛඃ ප්රණුන්නෝ

යුද්ධං ත්වයා ව්යධිත ෂෝඩශකෘත්ව ඒවම් .

අක්ෂෞහිණීඃ ශිව ශිවාස්ය ජඝන්ථ විෂ්ණෝ

සම්භූය සෛකනවතිත්රිශතං තදානීම් ..8..

අෂ්ටාදශේ(අ)ස්ය සමරේ සමුපේයුෂි ත්වං

දෘෂ්ට්වා පුරෝ(අ)ථ යවනං යවනත්රිකෝට්යා .

ත්වෂ්ට්රා විධාප්ය පුරමාශු පයෝධිමධ්යේ

තත්රා(අ)ථ යෝගබලතඃ ස්වජනානනෛෂීඃ ..9..

පදභ්යාං ත්වාං පද්මමාලී චකිත ඉව පුරාන්නිර්ගතෝ ධාවමානෝ

ම්ලේච්ඡේශේනානුයාතෝ වධසුකෘතවිහීනේන ශෛලේ න්යලෛෂීඃ .

සුප්තේනාඞ්ඝ්ර්යාහතේන ද්රුතමථ මුචුකුන්දේන භස්මීකෘතේ(අ)ස්මින්

භූපායාස්මෛ ගුහාන්තේ සුලලිතවපුෂා තස්ථිෂේ භක්තිභාජේ ..10..

ඓක්ෂ්වාකෝ(අ)හං විරක්තෝ(අ)ස්ම්යඛිලනෘපසුඛේ ත්වත්ප්රසාදෛකකාඞ්ක්ෂී

හා දේවේති ස්තුවන්තං වරවිතතිෂු තං නිස්පෘහං වීක්ෂ්ය හෘෂ්යන් .

මුක්තේස්තුල්යාං ච භක්තිං ධුතසකලමලාං මෝක්ෂමප්යාශු දත්වා

කාර්යං හිංසාවිශුද්ධ්යෛ තප ඉති ච තදා ප්රාත්ථ ලෝකප්රතීත්යෛ ..11..

තදනු මථුරාං ගත්වා හත්වා චමූං යවනාහෘතාං

මගධපතිනා මාර්ගේ සෛන්යෛඃ පුරේව නිවාරිතඃ .

චරමවිජයං දර්පායාස්මෛ ප්රදාය පලායිතෝ

ජලධිනගරීං යාතෝ වාතාලයේශ්වර පාහි මාම් ..12..

Roman (IAST) Transliteration

sairandhryāstadanu ciraṃ smarāturāyā

yāto'bhūḥ sulalitamuddhavena sārdham |

āvāsaṃ tvadupagamotsavaṃ sadaiva

dhyāyantyāḥ pratidinavāsasajjikāyāḥ ||1||

upagate tvayi pūrṇamanorathāṃ pramadasambhramakamprapayodharām |

vividhamānanamādadhatīṃ mudā rahasi tāṃ ramayāñcakṛṣe sukham ||2||

pṛṣṭā varaṃ punarasāvavṛṇodvarākī

bhūyastvayā suratameva niśāntareṣu |

sāyujyamastviti vadet budha eva kāmaṃ

sāmīpyamastvaniśamityapi nābravīt kim ||3||

tato bhavān deva niśāsu kāsucinmṛgīdṛśaṃ tāṃ nibhṛtaṃ vinodayan |

adādupaśloka iti śrutaṃ sutaṃ sa nāradāt sāttvatatantravidbababhau ||4||

akrūramandiramito'tha baloddhavābhyā-

mabhyarcito bahu nuto muditena tena |

enaṃ visṛjya vipināgatapāṇḍaveya-

vṛttaṃ viveditha tathā dhṛtarāṣṭrceṣṭām ||5||

vighātājjāmātuḥ paramasuhṛdo bhojanṛpate-

rjarāsandhe rundhatyanavadhiruṣāndhe'tha mathurām |

rathādyairdyorlabdhaiḥ katipayabalastvaṃ balayuta-

strayoviṃśatyakṣauhiṇi tadupanītaṃ samahṛthāḥ ||6||

baddhaṃ balādatha balena balottaraṃ tvaṃ

bhūyo balodyamarasena mumocithainam |

niśśeṣadigjayasamāhṛtaviśvasainyāt

ko'nyastato hi balapauruṣavāṃstadānīm ||7||

bhagnaḥ sa lagnahṛdayo'pi nṛpaiḥ praṇunno

yuddhaṃ tvayā vyadhita ṣoḍaśakṛtva evam |

akṣauhiṇīḥ śiva śivāsya jaghantha viṣṇo

sambhūya saikanavatitriśataṃ tadānīm ||8||

aṣṭādaśe'sya samare samupeyuṣi tvaṃ

dṛṣṭvā puro'tha yavanaṃ yavanatrikoṭyā |

tvaṣṭrā vidhāpya puramāśu payodhimadhye

tatrā'tha yogabalataḥ svajanānanaiṣīḥ ||9||

padabhyāṃ tvāṃ padmamālī cakita iva purānnirgato dhāvamāno

mleccheśenānuyāto vadhasukṛtavihīnena śaile nyalaiṣīḥ |

suptenāṅghryāhatena drutamatha mucukundena bhasmīkṛte'smin

bhūpāyāsmai guhānte sulalitavapuṣā tasthiṣe bhaktibhāje ||10||

aikṣvāko'haṃ virakto'smyakhilanṛpasukhe tvatprasādaikakāṅkṣī

hā deveti stuvantaṃ varavitatiṣu taṃ nispṛhaṃ vīkṣya hṛṣyan |

muktestulyāṃ ca bhaktiṃ dhutasakalamalāṃ mokṣamapyāśu datvā

kāryaṃ hiṃsāviśuddhyai tapa iti ca tadā prāttha lokapratītyai ||11||

tadanu mathurāṃ gatvā hatvā camūṃ yavanāhṛtāṃ

magadhapatinā mārge sainyaiḥ pureva nivāritaḥ |

caramavijayaṃ darpāyāsmai pradāya palāyito

jaladhinagarīṃ yāto vātālayeśvara pāhi mām ||12||

Sanskrit — Devanagari (original)

सैरन्ध्र्यास्तदनु चिरं स्मरातुराया

यातोऽभूः सुललितमुद्धवेन सार्धम् ।

आवासं त्वदुपगमोत्सवं सदैव

ध्यायन्त्याः प्रतिदिनवाससज्जिकायाः ॥1॥

उपगते त्वयि पूर्णमनोरथां प्रमदसम्भ्रमकम्प्रपयोधराम् ।

विविधमाननमादधतीं मुदा रहसि तां रमयाञ्चकृषे सुखम् ॥2॥

पृष्टा वरं पुनरसाववृणोद्वराकी

भूयस्त्वया सुरतमेव निशान्तरेषु ।

सायुज्यमस्त्विति वदेत् बुध एव कामं

सामीप्यमस्त्वनिशमित्यपि नाब्रवीत् किम् ॥3॥

ततो भवान् देव निशासु कासुचिन्मृगीदृशं तां निभृतं विनोदयन् ।

अदादुपश्लोक इति श्रुतं सुतं स नारदात् सात्त्वततन्त्रविद्बबभौ ॥4॥

अक्रूरमन्दिरमितोऽथ बलोद्धवाभ्या-

मभ्यर्चितो बहु नुतो मुदितेन तेन ।

एनं विसृज्य विपिनागतपाण्डवेय-

वृत्तं विवेदिथ तथा धृतराष्ट्र्चेष्टाम् ॥5॥

विघाताज्जामातुः परमसुहृदो भोजनृपते-

र्जरासन्धे रुन्धत्यनवधिरुषान्धेऽथ मथुराम् ।

रथाद्यैर्द्योर्लब्धैः कतिपयबलस्त्वं बलयुत-

स्त्रयोविंशत्यक्षौहिणि तदुपनीतं समहृथाः ॥6॥

बद्धं बलादथ बलेन बलोत्तरं त्वं

भूयो बलोद्यमरसेन मुमोचिथैनम् ।

निश्शेषदिग्जयसमाहृतविश्वसैन्यात्

कोऽन्यस्ततो हि बलपौरुषवांस्तदानीम् ॥7॥

भग्नः स लग्नहृदयोऽपि नृपैः प्रणुन्नो

युद्धं त्वया व्यधित षोडशकृत्व एवम् ।

अक्षौहिणीः शिव शिवास्य जघन्थ विष्णो

सम्भूय सैकनवतित्रिशतं तदानीम् ॥8॥

अष्टादशेऽस्य समरे समुपेयुषि त्वं

दृष्ट्वा पुरोऽथ यवनं यवनत्रिकोट्या ।

त्वष्ट्रा विधाप्य पुरमाशु पयोधिमध्ये

तत्राऽथ योगबलतः स्वजनाननैषीः ॥9॥

पदभ्यां त्वां पद्ममाली चकित इव पुरान्निर्गतो धावमानो

म्लेच्छेशेनानुयातो वधसुकृतविहीनेन शैले न्यलैषीः ।

सुप्तेनाङ्घ्र्याहतेन द्रुतमथ मुचुकुन्देन भस्मीकृतेऽस्मिन्

भूपायास्मै गुहान्ते सुललितवपुषा तस्थिषे भक्तिभाजे ॥10॥

ऐक्ष्वाकोऽहं विरक्तोऽस्म्यखिलनृपसुखे त्वत्प्रसादैककाङ्क्षी

हा देवेति स्तुवन्तं वरविततिषु तं निस्पृहं वीक्ष्य हृष्यन् ।

मुक्तेस्तुल्यां च भक्तिं धुतसकलमलां मोक्षमप्याशु दत्वा

कार्यं हिंसाविशुद्ध्यै तप इति च तदा प्रात्थ लोकप्रतीत्यै ॥11॥

तदनु मथुरां गत्वा हत्वा चमूं यवनाहृतां

मगधपतिना मार्गे सैन्यैः पुरेव निवारितः ।

चरमविजयं दर्पायास्मै प्रदाय पलायितो

जलधिनगरीं यातो वातालयेश्वर पाहि माम् ॥12॥