Narayaniyam Dashaka 16 - Naranarayanavataram Tatha Dakshayagah — Sinhala Script

දක්ෂෝ විරිඤ්චතනයෝ(අ)ථ මනෝස්තනූජාං

ලබ්ධ්වා ප්රසූතිමිහ ෂෝඩශ චාප කන්යාඃ .

ධර්මේ ත්රයෝදශ දදෞ පිතෘෂු ස්වධාං ච

ස්වාහාං හවිර්භුජි සතීං ගිරිශේ ත්වදංශේ ..1..

මූර්තිර්හි ධර්මගෘහිණී සුෂුවේ භවන්තං

නාරායණං නරසඛං මහිතානුභාවම් .

යජ්ජන්මනි ප්රමුදිතාඃ කෘතතූර්යඝෝෂාඃ

පුෂ්පෝත්කරාන් ප්රවවෘෂුර්නුනුවුඃ සුරෞඝාඃ ..2..

දෛත්යං සහස්රකවචං කවචෛඃ පරීතං

සාහස්රවත්සරතපස්සමරාභිලව්යෛඃ .

පර්යායනිර්මිතතපස්සමරෞ භවන්තෞ

ශිෂ්ටෛකකඞ්කටමමුං න්යහතාං සලීලම් ..3..

අන්වාචරන්නුපදිශන්නපි මෝක්ෂධර්මං

ත්වං භ්රාතෘමාන් බදරිකාශ්රමමධ්යවාත්සීඃ .

ශක්රෝ(අ)ථ තේ ශමතපෝබලනිස්සහාත්මා

දිව්යාඞ්ගනාපරිවෘතං ප්රජිඝාය මාරම් ..4..

කාමෝ වසන්තමලයානිලබන්ධුශාලී

කාන්තාකටාක්ෂවිශිඛෛර්විකසද්විලාසෛඃ .

විධ්යන්මුහුර්මුහුරකම්පමුදීක්ෂ්ය ච ත්වාං

භීරුස්ත්වයා(අ)ථ ජගදේ මෘදුහාසභාජා ..5..

භීත්යා(අ)ලමඞ්ගජ වසන්ත සුරාඞ්ගනා වෝ

මන්මානසං ත්විහ ජුෂධ්වමිති බ්රුවාණඃ .

ත්වං විස්මයේන පරිතඃ ස්තුවතාමථෛෂාං

ප්රාදර්ශයඃ ස්වපරිචාරකකාතරාක්ෂීඃ ..6..

සම්මෝහනාය මිලිතා මදනාදයස්තේ

ත්වද්දාසිකාපරිමලෛඃ කිල මෝහමාපුඃ .

දත්තාං ත්වයා ච ජගෘහුස්ත්රපයෛව සර්ව-

ස්වර්වාසිගර්වශමනීං පුනරුර්වශීං තාම් ..7..

දෘෂ්ට්වෝර්වශීං තව කථාං ච නිශම්ය ශක්රඃ

පර්යාකුලෝ(අ)ජනි භවන්මහිමාවමර්ශාත් .

ඒවං ප්රශාන්තරමණීයතරාවතාරා-

ත්ත්වත්තෝ(අ)ධිකෝ වරද කෘෂ්ණතනුස්ත්වමේව ..8..

දක්ෂස්තු ධාතුරතිලාලනයා රජෝ(අ)න්ධෝ

නාත්යාදෘතස්ත්වයි ච කෂ්ටමශාන්තිරාසීත් .

යේන ව්යරුන්ධ ස භවත්තනුමේව ශර්වං

යජ්ඤේ ච වෛරපිශුනේ ස්වසුතාං ව්යමානීත් ..9..

ක්රුද්ධේශමර්දිතමඛඃ ස තු කෘත්තශීර්ෂෝ

දේවප්රසාදිතහරාදථ ලබ්ධජීවඃ .

ත්වත්පූරිතක්රතුවරඃ පුනරාප ශාන්තිං

ස ත්වං ප්රශාන්තිකර පාහි මරුත්පුරේශ ..10..

Roman (IAST) Transliteration

dakṣo viriñcatanayo'tha manostanūjāṃ

labdhvā prasūtimiha ṣoḍaśa cāpa kanyāḥ |

dharme trayodaśa dadau pitṛṣu svadhāṃ ca

svāhāṃ havirbhuji satīṃ giriśe tvadaṃśe ||1||

mūrtirhi dharmagṛhiṇī suṣuve bhavantaṃ

nārāyaṇaṃ narasakhaṃ mahitānubhāvam |

yajjanmani pramuditāḥ kṛtatūryaghoṣāḥ

puṣpotkarān pravavṛṣurnunuvuḥ suraughāḥ ||2||

daityaṃ sahasrakavacaṃ kavacaiḥ parītaṃ

sāhasravatsaratapassamarābhilavyaiḥ |

paryāyanirmitatapassamarau bhavantau

śiṣṭaikakaṅkaṭamamuṃ nyahatāṃ salīlam ||3||

anvācarannupadiśannapi mokṣadharmaṃ

tvaṃ bhrātṛmān badarikāśramamadhyavātsīḥ |

śakro'tha te śamatapobalanissahātmā

divyāṅganāparivṛtaṃ prajighāya māram ||4||

kāmo vasantamalayānilabandhuśālī

kāntākaṭākṣaviśikhairvikasadvilāsaiḥ |

vidhyanmuhurmuhurakampamudīkṣya ca tvāṃ

bhīrustvayā'tha jagade mṛduhāsabhājā ||5||

bhītyā'lamaṅgaja vasanta surāṅganā vo

manmānasaṃ tviha juṣadhvamiti bruvāṇaḥ |

tvaṃ vismayena paritaḥ stuvatāmathaiṣāṃ

prādarśayaḥ svaparicārakakātarākṣīḥ ||6||

sammohanāya militā madanādayaste

tvaddāsikāparimalaiḥ kila mohamāpuḥ |

dattāṃ tvayā ca jagṛhustrapayaiva sarva-

svarvāsigarvaśamanīṃ punarurvaśīṃ tām ||7||

dṛṣṭvorvaśīṃ tava kathāṃ ca niśamya śakraḥ

paryākulo'jani bhavanmahimāvamarśāt |

evaṃ praśāntaramaṇīyatarāvatārā-

ttvatto'dhiko varada kṛṣṇatanustvameva ||8||

dakṣastu dhāturatilālanayā rajo'ndho

nātyādṛtastvayi ca kaṣṭamaśāntirāsīt |

yena vyarundha sa bhavattanumeva śarvaṃ

yajñe ca vairapiśune svasutāṃ vyamānīt ||9||

kruddheśamarditamakhaḥ sa tu kṛttaśīrṣo

devaprasāditaharādatha labdhajīvaḥ |

tvatpūritakratuvaraḥ punarāpa śāntiṃ

sa tvaṃ praśāntikara pāhi marutpureśa ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

दक्षो विरिञ्चतनयोऽथ मनोस्तनूजां

लब्ध्वा प्रसूतिमिह षोडश चाप कन्याः ।

धर्मे त्रयोदश ददौ पितृषु स्वधां च

स्वाहां हविर्भुजि सतीं गिरिशे त्वदंशे ॥1॥

मूर्तिर्हि धर्मगृहिणी सुषुवे भवन्तं

नारायणं नरसखं महितानुभावम् ।

यज्जन्मनि प्रमुदिताः कृततूर्यघोषाः

पुष्पोत्करान् प्रववृषुर्नुनुवुः सुरौघाः ॥2॥

दैत्यं सहस्रकवचं कवचैः परीतं

साहस्रवत्सरतपस्समराभिलव्यैः ।

पर्यायनिर्मिततपस्समरौ भवन्तौ

शिष्टैककङ्कटममुं न्यहतां सलीलम् ॥3॥

अन्वाचरन्नुपदिशन्नपि मोक्षधर्मं

त्वं भ्रातृमान् बदरिकाश्रममध्यवात्सीः ।

शक्रोऽथ ते शमतपोबलनिस्सहात्मा

दिव्याङ्गनापरिवृतं प्रजिघाय मारम् ॥4॥

कामो वसन्तमलयानिलबन्धुशाली

कान्ताकटाक्षविशिखैर्विकसद्विलासैः ।

विध्यन्मुहुर्मुहुरकम्पमुदीक्ष्य च त्वां

भीरुस्त्वयाऽथ जगदे मृदुहासभाजा ॥5॥

भीत्याऽलमङ्गज वसन्त सुराङ्गना वो

मन्मानसं त्विह जुषध्वमिति ब्रुवाणः ।

त्वं विस्मयेन परितः स्तुवतामथैषां

प्रादर्शयः स्वपरिचारककातराक्षीः ॥6॥

सम्मोहनाय मिलिता मदनादयस्ते

त्वद्दासिकापरिमलैः किल मोहमापुः ।

दत्तां त्वया च जगृहुस्त्रपयैव सर्व-

स्वर्वासिगर्वशमनीं पुनरुर्वशीं ताम् ॥7॥

दृष्ट्वोर्वशीं तव कथां च निशम्य शक्रः

पर्याकुलोऽजनि भवन्महिमावमर्शात् ।

एवं प्रशान्तरमणीयतरावतारा-

त्त्वत्तोऽधिको वरद कृष्णतनुस्त्वमेव ॥8॥

दक्षस्तु धातुरतिलालनया रजोऽन्धो

नात्यादृतस्त्वयि च कष्टमशान्तिरासीत् ।

येन व्यरुन्ध स भवत्तनुमेव शर्वं

यज्ञे च वैरपिशुने स्वसुतां व्यमानीत् ॥9॥

क्रुद्धेशमर्दितमखः स तु कृत्तशीर्षो

देवप्रसादितहरादथ लब्धजीवः ।

त्वत्पूरितक्रतुवरः पुनराप शान्तिं

स त्वं प्रशान्तिकर पाहि मरुत्पुरेश ॥10॥