Narayaniyam Dashaka 80 - Syamantakopakhyanam — Sinhala Script

සත්රාජිතස්ත්වමථ ලුබ්ධවදර්කලබ්ධං

දිව්යං ස්යමන්තකමණිං භගවන්නයාචීඃ .

තත්කාරණං බහුවිධං මම භාති නූනං

තස්යාත්මජාං ත්වයි රතාං ඡලතෝ විවෝඪුම් ..1..

අදත්තං තං තුභ්යං මණිවරමනේනාල්පමනසා

ප්රසේනස්තද්භ්රාතා ගලභුවි වහන් ප්රාප මෘගයාම් .

අහන්නේනං සිංහෝ මණිමහසි මාංසභ්රමවශාත්

කපීන්ද්රස්තං හත්වා මණිමපි ච බාලාය දදිවාන් ..2..

ශශංසුඃ සත්රාජිද්ගිරමනු ජනාස්ත්වාං මණිහරං

ජනානාං පීයූෂං භවති ගුණිනාං දෝෂකණිකා .

තතඃ සර්වජ්ඤෝ(අ)පි ස්වජනසහිතෝ මාර්ගණපරඃ

ප්රසේනං තං දෘෂ්ට්වා හරිමපි ගතෝ(අ)භූඃ කපිගුහාම් ..3..

භවන්තමවිතර්කයන්නතිවයාඃ ස්වයං ජාම්බවාන්

මුකුන්දශරණං හි මාං ක ඉහ රෝද්ධුමිත්යාලපන් .

විභෝ රඝුපතේ හරේ ජය ජයේත්යලං මුෂ්ටිභි-

ශ්චිරං තව සමර්චනං ව්යධිත භක්තචූඩාමණිඃ ..4..

බුධ්වා(අ)ථ තේන දත්තාං නවරමණීං වරමණිං ච පරිගෘහ්ණන් .

අනුගෘහ්ණන්නමුමාගාඃ සපදි ච සත්රාජිතේ මණිං ප්රාදාඃ ..5..

තදනු ස ඛලු බ්රීලාලෝලෝ විලෝලවිලෝචනාං

දුහිතරමහෝ ධීමාන් භාමාං ගිරෛව පරාර්පිතාම් .

අදිත මණිනා තුභ්යං ලභ්යං සමේත්ය භවානපි

ප්රමුදිතමනාස්තස්යෛවාදාන්මණිං ගහනාශයඃ ..6..

ව්රීලාකුලාං රමයති ත්වයි සත්යභාමාං

කෞන්තේයදාහකථයාථ කුරූන් ප්රයාතේ .

හී ගාන්දිනේයකෘතවර්මගිරා නිපාත්ය

සත්රාජිතං ශතධනුර්මණිමාජහාර ..7..

ශෝකාත් කුරූනුපගතාමවලෝක්ය කාන්තාං

හත්වා ද්රුතං ශතධනුං සමහර්ෂයස්තාම් .

රත්නේ සශඞ්ක ඉව මෛථිලගේහමේත්ය

රාමෝ ගදාං සමශිශික්ෂත ධාර්තරාෂ්ට්රම් ..8..

අක්රූර ඒෂ භගවන් භවදිච්ඡයෛව

සත්රාජිතඃ කුචරිතස්ය යුයෝජ හිංසාම් .

අක්රූරතෝ මණිමනාහෘතවාන් පුනස්ත්වං

තස්යෛව භූතිමුපධාතුමිති බ්රුවන්ති ..9..

භක්තස්ත්වයි ස්ථිරතරඃ ස හි ගාන්දිනේය-

ස්තස්යෛව කාපථමතිඃ කථමීශ ජාතා .

විජ්ඤානවාන් ප්රශමවානහමිත්යුදීර්ණං

ගර්වං ධ්රුවං ශමයිතුං භවතා කෘතෛව ..10..

යාතං භයේන කෘතවර්මයුතං පුනස්ත-

මාහූය තද්විනිහිතං ච මණිං ප්රකාශ්ය .

තත්රෛව සුව්රතධරේ විනිධාය තුෂ්යන්

භාමාකුචාන්තශයනඃ පවනේශ පායාඃ ..11..

Roman (IAST) Transliteration

satrājitastvamatha lubdhavadarkalabdhaṃ

divyaṃ syamantakamaṇiṃ bhagavannayācīḥ |

tatkāraṇaṃ bahuvidhaṃ mama bhāti nūnaṃ

tasyātmajāṃ tvayi ratāṃ chalato vivoḍhum ||1||

adattaṃ taṃ tubhyaṃ maṇivaramanenālpamanasā

prasenastadbhrātā galabhuvi vahan prāpa mṛgayām |

ahannenaṃ siṃho maṇimahasi māṃsabhramavaśāt

kapīndrastaṃ hatvā maṇimapi ca bālāya dadivān ||2||

śaśaṃsuḥ satrājidgiramanu janāstvāṃ maṇiharaṃ

janānāṃ pīyūṣaṃ bhavati guṇināṃ doṣakaṇikā |

tataḥ sarvajño'pi svajanasahito mārgaṇaparaḥ

prasenaṃ taṃ dṛṣṭvā harimapi gato'bhūḥ kapiguhām ||3||

bhavantamavitarkayannativayāḥ svayaṃ jāmbavān

mukundaśaraṇaṃ hi māṃ ka iha roddhumityālapan |

vibho raghupate hare jaya jayetyalaṃ muṣṭibhi-

ściraṃ tava samarcanaṃ vyadhita bhaktacūḍāmaṇiḥ ||4||

budhvā'tha tena dattāṃ navaramaṇīṃ varamaṇiṃ ca parigṛhṇan |

anugṛhṇannamumāgāḥ sapadi ca satrājite maṇiṃ prādāḥ ||5||

tadanu sa khalu brīlālolo vilolavilocanāṃ

duhitaramaho dhīmān bhāmāṃ giraiva parārpitām |

adita maṇinā tubhyaṃ labhyaṃ sametya bhavānapi

pramuditamanāstasyaivādānmaṇiṃ gahanāśayaḥ ||6||

vrīlākulāṃ ramayati tvayi satyabhāmāṃ

kaunteyadāhakathayātha kurūn prayāte |

hī gāndineyakṛtavarmagirā nipātya

satrājitaṃ śatadhanurmaṇimājahāra ||7||

śokāt kurūnupagatāmavalokya kāntāṃ

hatvā drutaṃ śatadhanuṃ samaharṣayastām |

ratne saśaṅka iva maithilagehametya

rāmo gadāṃ samaśiśikṣata dhārtarāṣṭram ||8||

akrūra eṣa bhagavan bhavadicchayaiva

satrājitaḥ kucaritasya yuyoja hiṃsām |

akrūrato maṇimanāhṛtavān punastvaṃ

tasyaiva bhūtimupadhātumiti bruvanti ||9||

bhaktastvayi sthirataraḥ sa hi gāndineya-

stasyaiva kāpathamatiḥ kathamīśa jātā |

vijñānavān praśamavānahamityudīrṇaṃ

garvaṃ dhruvaṃ śamayituṃ bhavatā kṛtaiva ||10||

yātaṃ bhayena kṛtavarmayutaṃ punasta-

māhūya tadvinihitaṃ ca maṇiṃ prakāśya |

tatraiva suvratadhare vinidhāya tuṣyan

bhāmākucāntaśayanaḥ pavaneśa pāyāḥ ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

सत्राजितस्त्वमथ लुब्धवदर्कलब्धं

दिव्यं स्यमन्तकमणिं भगवन्नयाचीः ।

तत्कारणं बहुविधं मम भाति नूनं

तस्यात्मजां त्वयि रतां छलतो विवोढुम् ॥1॥

अदत्तं तं तुभ्यं मणिवरमनेनाल्पमनसा

प्रसेनस्तद्भ्राता गलभुवि वहन् प्राप मृगयाम् ।

अहन्नेनं सिंहो मणिमहसि मांसभ्रमवशात्

कपीन्द्रस्तं हत्वा मणिमपि च बालाय ददिवान् ॥2॥

शशंसुः सत्राजिद्गिरमनु जनास्त्वां मणिहरं

जनानां पीयूषं भवति गुणिनां दोषकणिका ।

ततः सर्वज्ञोऽपि स्वजनसहितो मार्गणपरः

प्रसेनं तं दृष्ट्वा हरिमपि गतोऽभूः कपिगुहाम् ॥3॥

भवन्तमवितर्कयन्नतिवयाः स्वयं जाम्बवान्

मुकुन्दशरणं हि मां क इह रोद्धुमित्यालपन् ।

विभो रघुपते हरे जय जयेत्यलं मुष्टिभि-

श्चिरं तव समर्चनं व्यधित भक्तचूडामणिः ॥4॥

बुध्वाऽथ तेन दत्तां नवरमणीं वरमणिं च परिगृह्णन् ।

अनुगृह्णन्नमुमागाः सपदि च सत्राजिते मणिं प्रादाः ॥5॥

तदनु स खलु ब्रीलालोलो विलोलविलोचनां

दुहितरमहो धीमान् भामां गिरैव परार्पिताम् ।

अदित मणिना तुभ्यं लभ्यं समेत्य भवानपि

प्रमुदितमनास्तस्यैवादान्मणिं गहनाशयः ॥6॥

व्रीलाकुलां रमयति त्वयि सत्यभामां

कौन्तेयदाहकथयाथ कुरून् प्रयाते ।

ही गान्दिनेयकृतवर्मगिरा निपात्य

सत्राजितं शतधनुर्मणिमाजहार ॥7॥

शोकात् कुरूनुपगतामवलोक्य कान्तां

हत्वा द्रुतं शतधनुं समहर्षयस्ताम् ।

रत्ने सशङ्क इव मैथिलगेहमेत्य

रामो गदां समशिशिक्षत धार्तराष्ट्रम् ॥8॥

अक्रूर एष भगवन् भवदिच्छयैव

सत्राजितः कुचरितस्य युयोज हिंसाम् ।

अक्रूरतो मणिमनाहृतवान् पुनस्त्वं

तस्यैव भूतिमुपधातुमिति ब्रुवन्ति ॥9॥

भक्तस्त्वयि स्थिरतरः स हि गान्दिनेय-

स्तस्यैव कापथमतिः कथमीश जाता ।

विज्ञानवान् प्रशमवानहमित्युदीर्णं

गर्वं ध्रुवं शमयितुं भवता कृतैव ॥10॥

यातं भयेन कृतवर्मयुतं पुनस्त-

माहूय तद्विनिहितं च मणिं प्रकाश्य ।

तत्रैव सुव्रतधरे विनिधाय तुष्यन्

भामाकुचान्तशयनः पवनेश पायाः ॥11॥