Narayaniyam Dashaka 17 - Dhruvacharitam — Sinhala Script

උත්තානපාදනෘපතේර්මනුනන්දනස්ය

ජායා බභූව සුරුචිර්නිතරාමභීෂ්ටා .

අන්යා සුනීතිරිති භර්තුරනාදෘතා සා

ත්වාමේව නිත්යමගතිඃ ශරණං ගතා(අ)භූත් ..1..

අඞ්කේ පිතුඃ සුරුචිපුත්රකමුත්තමං තං

දෘෂ්ට්වා ධ්රුවඃ කිල සුනීතිසුතෝ(අ)ධිරෝක්ෂ්යන් .

ආචික්ෂිපේ කිල ශිශුඃ සුතරාං සුරුච්යා

දුස්සන්ත්යජා ඛලු භවද්විමුඛෛරසූයා ..2..

ත්වන්මෝහිතේ පිතරි පශ්යති දාරවශ්යේ

දූරං දුරුක්තිනිහතඃ ස ගතෝ නිජාම්බාම් .

සා(අ)පි ස්වකර්මගතිසන්තරණාය පුංසාං

ත්වත්පාදමේව ශරණං ශිශවේ ශශංස ..3..

ආකර්ණ්ය සෝ(අ)පි භවදර්චනනිශ්චිතාත්මා

මානී නිරේත්ය නගරාත් කිල පඤ්චවර්ෂඃ .

සන්දෘෂ්ටනාරදනිවේදිතමන්ත්රමාර්ග-

ස්ත්වාමාරරාධ තපසා මධුකානනාන්තේ ..4..

තාතේ විෂණ්ණහෘදයේ නගරීං ගතේන

ශ්රීනාරදේන පරිසාන්ත්විතචිත්තවෘත්තෞ .

බාලස්ත්වදර්පිතමනාඃ ක්රමවර්ධිතේන

නින්යේ කඨෝරතපසා කිල පඤ්චමාසාන් ..5..

තාවත්තපෝබලනිරුච්ඡ්-වසිතේ දිගන්තේ

දේවාර්ථිතස්ත්වමුදයත්කරුණාර්ද්රචේතාඃ .

ත්වද්රූපචිද්රසනිලීනමතේඃ පුරස්තා-

දාවිර්බභූවිථ විභෝ ගරුඩාධිරූඪඃ ..6..

ත්වද්දර්ශනප්රමදභාරතරඞ්ගිතං තං

දෘග්භ්යාං නිමග්නමිව රූපරසායනේ තේ .

තුෂ්ටූෂමාණමවගම්ය කපෝලදේශේ

සංස්පෘෂ්ටවානසි දරේණ තථා(අ)(අ)දරේණ ..7..

තාවද්විබෝධවිමලං ප්රණුවන්තමේන-

මාභාෂථාස්ත්වමවගම්ය තදීයභාවම් .

රාජ්යං චිරං සමනුභූය භජස්ව භූයඃ

සර්වෝත්තරං ධ්රුව පදං විනිවෘත්තිහීනම් ..8..

ඉත්යූචිෂි ත්වයි ගතේ නෘපනන්දනෝ(අ)සා-

වානන්දිතාඛිලජනෝ නගරීමුපේතඃ .

රේමේ චිරං භවදනුග්රහපූර්ණකාම-

ස්තාතේ ගතේ ච වනමාදෘතරාජ්යභාරඃ ..9..

යක්ෂේණ දේව නිහතේ පුනරුත්තමේ(අ)ස්මින්

යක්ෂෛඃ ස යුද්ධනිරතෝ විරතෝ මනූක්ත්යා .

ශාන්ත්යා ප්රසන්නහෘදයාද්ධනදාදුපේතා-

ත්ත්වද්භක්තිමේව සුදෘඪාමවෘණෝන්මහාත්මා ..10..

අන්තේ භවත්පුරුෂනීතවිමානයාතෝ

මාත්රා සමං ධ්රුවපදේ මුදිතෝ(අ)යමාස්තේ .

ඒවං ස්වභෘත්යජනපාලනලෝලධීස්ත්වං

වාතාලයාධිප නිරුන්ධි මමාමයෞඝාන් ..11..

Roman (IAST) Transliteration

uttānapādanṛpatermanunandanasya

jāyā babhūva surucirnitarāmabhīṣṭā |

anyā sunītiriti bharturanādṛtā sā

tvāmeva nityamagatiḥ śaraṇaṃ gatā'bhūt ||1||

aṅke pituḥ suruciputrakamuttamaṃ taṃ

dṛṣṭvā dhruvaḥ kila sunītisuto'dhirokṣyan |

ācikṣipe kila śiśuḥ sutarāṃ surucyā

dussantyajā khalu bhavadvimukhairasūyā ||2||

tvanmohite pitari paśyati dāravaśye

dūraṃ duruktinihataḥ sa gato nijāmbām |

sā'pi svakarmagatisantaraṇāya puṃsāṃ

tvatpādameva śaraṇaṃ śiśave śaśaṃsa ||3||

ākarṇya so'pi bhavadarcananiścitātmā

mānī niretya nagarāt kila pañcavarṣaḥ |

sandṛṣṭanāradaniveditamantramārga-

stvāmārarādha tapasā madhukānanānte ||4||

tāte viṣaṇṇahṛdaye nagarīṃ gatena

śrīnāradena parisāntvitacittavṛttau |

bālastvadarpitamanāḥ kramavardhitena

ninye kaṭhoratapasā kila pañcamāsān ||5||

tāvattapobalanirucch-vasite digante

devārthitastvamudayatkaruṇārdracetāḥ |

tvadrūpacidrasanilīnamateḥ purastā-

dāvirbabhūvitha vibho garuḍādhirūḍhaḥ ||6||

tvaddarśanapramadabhārataraṅgitaṃ taṃ

dṛgbhyāṃ nimagnamiva rūparasāyane te |

tuṣṭūṣamāṇamavagamya kapoladeśe

saṃspṛṣṭavānasi dareṇa tathā''dareṇa ||7||

tāvadvibodhavimalaṃ praṇuvantamena-

mābhāṣathāstvamavagamya tadīyabhāvam |

rājyaṃ ciraṃ samanubhūya bhajasva bhūyaḥ

sarvottaraṃ dhruva padaṃ vinivṛttihīnam ||8||

ityūciṣi tvayi gate nṛpanandano'sā-

vānanditākhilajano nagarīmupetaḥ |

reme ciraṃ bhavadanugrahapūrṇakāma-

stāte gate ca vanamādṛtarājyabhāraḥ ||9||

yakṣeṇa deva nihate punaruttame'smin

yakṣaiḥ sa yuddhanirato virato manūktyā |

śāntyā prasannahṛdayāddhanadādupetā-

ttvadbhaktimeva sudṛḍhāmavṛṇonmahātmā ||10||

ante bhavatpuruṣanītavimānayāto

mātrā samaṃ dhruvapade mudito'yamāste |

evaṃ svabhṛtyajanapālanaloladhīstvaṃ

vātālayādhipa nirundhi mamāmayaughān ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

उत्तानपादनृपतेर्मनुनन्दनस्य

जाया बभूव सुरुचिर्नितरामभीष्टा ।

अन्या सुनीतिरिति भर्तुरनादृता सा

त्वामेव नित्यमगतिः शरणं गताऽभूत् ॥1॥

अङ्के पितुः सुरुचिपुत्रकमुत्तमं तं

दृष्ट्वा ध्रुवः किल सुनीतिसुतोऽधिरोक्ष्यन् ।

आचिक्षिपे किल शिशुः सुतरां सुरुच्या

दुस्सन्त्यजा खलु भवद्विमुखैरसूया ॥2॥

त्वन्मोहिते पितरि पश्यति दारवश्ये

दूरं दुरुक्तिनिहतः स गतो निजाम्बाम् ।

साऽपि स्वकर्मगतिसन्तरणाय पुंसां

त्वत्पादमेव शरणं शिशवे शशंस ॥3॥

आकर्ण्य सोऽपि भवदर्चननिश्चितात्मा

मानी निरेत्य नगरात् किल पञ्चवर्षः ।

सन्दृष्टनारदनिवेदितमन्त्रमार्ग-

स्त्वामारराध तपसा मधुकाननान्ते ॥4॥

ताते विषण्णहृदये नगरीं गतेन

श्रीनारदेन परिसान्त्वितचित्तवृत्तौ ।

बालस्त्वदर्पितमनाः क्रमवर्धितेन

निन्ये कठोरतपसा किल पञ्चमासान् ॥5॥

तावत्तपोबलनिरुच्छ्-वसिते दिगन्ते

देवार्थितस्त्वमुदयत्करुणार्द्रचेताः ।

त्वद्रूपचिद्रसनिलीनमतेः पुरस्ता-

दाविर्बभूविथ विभो गरुडाधिरूढः ॥6॥

त्वद्दर्शनप्रमदभारतरङ्गितं तं

दृग्भ्यां निमग्नमिव रूपरसायने ते ।

तुष्टूषमाणमवगम्य कपोलदेशे

संस्पृष्टवानसि दरेण तथाऽऽदरेण ॥7॥

तावद्विबोधविमलं प्रणुवन्तमेन-

माभाषथास्त्वमवगम्य तदीयभावम् ।

राज्यं चिरं समनुभूय भजस्व भूयः

सर्वोत्तरं ध्रुव पदं विनिवृत्तिहीनम् ॥8॥

इत्यूचिषि त्वयि गते नृपनन्दनोऽसा-

वानन्दिताखिलजनो नगरीमुपेतः ।

रेमे चिरं भवदनुग्रहपूर्णकाम-

स्ताते गते च वनमादृतराज्यभारः ॥9॥

यक्षेण देव निहते पुनरुत्तमेऽस्मिन्

यक्षैः स युद्धनिरतो विरतो मनूक्त्या ।

शान्त्या प्रसन्नहृदयाद्धनदादुपेता-

त्त्वद्भक्तिमेव सुदृढामवृणोन्महात्मा ॥10॥

अन्ते भवत्पुरुषनीतविमानयातो

मात्रा समं ध्रुवपदे मुदितोऽयमास्ते ।

एवं स्वभृत्यजनपालनलोलधीस्त्वं

वातालयाधिप निरुन्धि ममामयौघान् ॥11॥