Narayaniyam Dashaka 17 - Dhruvacharitam — Gurmukhi Script

ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਨृਪਤੇਰ੍ਮਨੁਨਨ੍ਦਨਸ੍ਯ

ਜਾਯਾ ਬਭੂਵ ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਨਿਤਰਾਮਭੀष੍ਟਾ ।

ਅਨ੍ਯਾ ਸੁਨੀਤਿਰਿਤਿ ਭਰ੍ਤੁਰਨਾਦृਤਾ ਸਾ

ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਨਿਤ੍ਯਮਗਤਿਃ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾऽਭੂਤ੍ ॥1॥

ਅਙ੍ਕੇ ਪਿਤੁਃ ਸੁਰੁਚਿਪੁਤ੍ਰਕਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤਂ

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵਃ ਕਿਲ ਸੁਨੀਤਿਸੁਤੋऽਧਿਰੋਕ੍ष੍ਯਨ੍ ।

ਆਚਿਕ੍षਿਪੇ ਕਿਲ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸੁਤਰਾਂ ਸੁਰੁਚ੍ਯਾ

ਦੁਸ੍ਸਨ੍ਤ੍ਯਜਾ ਖਲੁ ਭਵਦ੍ਵਿਮੁਖੈਰਸੂਯਾ ॥2॥

ਤ੍ਵਨ੍ਮੋਹਿਤੇ ਪਿਤਰਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਾਰਵਸ਼੍ਯੇ

ਦੂਰਂ ਦੁਰੁਕ੍ਤਿਨਿਹਤਃ ਸ ਗਤੋ ਨਿਜਾਮ੍ਬਾਮ੍ ।

ਸਾऽਪਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਗਤਿਸਨ੍ਤਰਣਾਯ ਪੁਂਸਾਂ

ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਸ਼ਵੇ ਸ਼ਸ਼ਂਸ ॥3॥

ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸੋऽਪਿ ਭਵਦਰ੍ਚਨਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਤ੍ਮਾ

ਮਾਨੀ ਨਿਰੇਤ੍ਯ ਨਗਰਾਤ੍ ਕਿਲ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਃ ।

ਸਨ੍ਦृष੍ਟਨਾਰਦਨਿਵੇਦਿਤਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਰ੍ਗ-

ਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਰਰਾਧ ਤਪਸਾ ਮਧੁਕਾਨਨਾਨ੍ਤੇ ॥4॥

ਤਾਤੇ ਵਿषਣ੍ਣਹृਦਯੇ ਨਗਰੀਂ ਗਤੇਨ

ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਦੇਨ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਚਿਤ੍ਤਵृਤ੍ਤੌ ।

ਬਾਲਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਪਿਤਮਨਾਃ ਕ੍ਰਮਵਰ੍ਧਿਤੇਨ

ਨਿਨ੍ਯੇ ਕਠੋਰਤਪਸਾ ਕਿਲ ਪਞ੍ਚਮਾਸਾਨ੍ ॥5॥

ਤਾਵਤ੍ਤਪੋਬਲਨਿਰੁਚ੍ਛ੍-ਵਸਿਤੇ ਦਿਗਨ੍ਤੇ

ਦੇਵਾਰ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮੁਦਯਤ੍ਕਰੁਣਾਰ੍ਦ੍ਰਚੇਤਾਃ ।

ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਚਿਦ੍ਰਸਨਿਲੀਨਮਤੇਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾ-

ਦਾਵਿਰ੍ਬਭੂਵਿਥ ਵਿਭੋ ਗਰੁਡਾਧਿਰੂਢਃ ॥6॥

ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰਮਦਭਾਰਤਰਙ੍ਗਿਤਂ ਤਂ

ਦृਗ੍ਭ੍ਯਾਂ ਨਿਮਗ੍ਨਮਿਵ ਰੂਪਰਸਾਯਨੇ ਤੇ ।

ਤੁष੍ਟੂषਮਾਣਮਵਗਮ੍ਯ ਕਪੋਲਦੇਸ਼ੇ

ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਵਾਨਸਿ ਦਰੇਣ ਤਥਾऽऽਦਰੇਣ ॥7॥

ਤਾਵਦ੍ਵਿਬੋਧਵਿਮਲਂ ਪ੍ਰਣੁਵਨ੍ਤਮੇਨ-

ਮਾਭਾषਥਾਸ੍ਤ੍ਵਮਵਗਮ੍ਯ ਤਦੀਯਭਾਵਮ੍ ।

ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਿਰਂ ਸਮਨੁਭੂਯ ਭਜਸ੍ਵ ਭੂਯਃ

ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਂ ਧ੍ਰੁਵ ਪਦਂ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਿਹੀਨਮ੍ ॥8॥

ਇਤ੍ਯੂਚਿषਿ ਤ੍ਵਯਿ ਗਤੇ ਨृਪਨਨ੍ਦਨੋऽਸਾ-

ਵਾਨਨ੍ਦਿਤਾਖਿਲਜਨੋ ਨਗਰੀਮੁਪੇਤਃ ।

ਰੇਮੇ ਚਿਰਂ ਭਵਦਨੁਗ੍ਰਹਪੂਰ੍ਣਕਾਮ-

ਸ੍ਤਾਤੇ ਗਤੇ ਚ ਵਨਮਾਦृਤਰਾਜ੍ਯਭਾਰਃ ॥9॥

ਯਕ੍षੇਣ ਦੇਵ ਨਿਹਤੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਤਮੇऽਸ੍ਮਿਨ੍

ਯਕ੍षੈਃ ਸ ਯੁਦ੍ਧਨਿਰਤੋ ਵਿਰਤੋ ਮਨੂਕ੍ਤ੍ਯਾ ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਹृਦਯਾਦ੍ਧਨਦਾਦੁਪੇਤਾ-

ਤ੍ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮੇਵ ਸੁਦृਢਾਮਵृਣੋਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ॥10॥

ਅਨ੍ਤੇ ਭਵਤ੍ਪੁਰੁषਨੀਤਵਿਮਾਨਯਾਤੋ

ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਮਂ ਧ੍ਰੁਵਪਦੇ ਮੁਦਿਤੋऽਯਮਾਸ੍ਤੇ ।

ਏਵਂ ਸ੍ਵਭृਤ੍ਯਜਨਪਾਲਨਲੋਲਧੀਸ੍ਤ੍ਵਂ

ਵਾਤਾਲਯਾਧਿਪ ਨਿਰੁਨ੍ਧਿ ਮਮਾਮਯੌਘਾਨ੍ ॥11॥

Roman (IAST) Transliteration

uttānapādanṛpatermanunandanasya

jāyā babhūva surucirnitarāmabhīṣṭā |

anyā sunītiriti bharturanādṛtā sā

tvāmeva nityamagatiḥ śaraṇaṃ gatā'bhūt ||1||

aṅke pituḥ suruciputrakamuttamaṃ taṃ

dṛṣṭvā dhruvaḥ kila sunītisuto'dhirokṣyan |

ācikṣipe kila śiśuḥ sutarāṃ surucyā

dussantyajā khalu bhavadvimukhairasūyā ||2||

tvanmohite pitari paśyati dāravaśye

dūraṃ duruktinihataḥ sa gato nijāmbām |

sā'pi svakarmagatisantaraṇāya puṃsāṃ

tvatpādameva śaraṇaṃ śiśave śaśaṃsa ||3||

ākarṇya so'pi bhavadarcananiścitātmā

mānī niretya nagarāt kila pañcavarṣaḥ |

sandṛṣṭanāradaniveditamantramārga-

stvāmārarādha tapasā madhukānanānte ||4||

tāte viṣaṇṇahṛdaye nagarīṃ gatena

śrīnāradena parisāntvitacittavṛttau |

bālastvadarpitamanāḥ kramavardhitena

ninye kaṭhoratapasā kila pañcamāsān ||5||

tāvattapobalanirucch-vasite digante

devārthitastvamudayatkaruṇārdracetāḥ |

tvadrūpacidrasanilīnamateḥ purastā-

dāvirbabhūvitha vibho garuḍādhirūḍhaḥ ||6||

tvaddarśanapramadabhārataraṅgitaṃ taṃ

dṛgbhyāṃ nimagnamiva rūparasāyane te |

tuṣṭūṣamāṇamavagamya kapoladeśe

saṃspṛṣṭavānasi dareṇa tathā''dareṇa ||7||

tāvadvibodhavimalaṃ praṇuvantamena-

mābhāṣathāstvamavagamya tadīyabhāvam |

rājyaṃ ciraṃ samanubhūya bhajasva bhūyaḥ

sarvottaraṃ dhruva padaṃ vinivṛttihīnam ||8||

ityūciṣi tvayi gate nṛpanandano'sā-

vānanditākhilajano nagarīmupetaḥ |

reme ciraṃ bhavadanugrahapūrṇakāma-

stāte gate ca vanamādṛtarājyabhāraḥ ||9||

yakṣeṇa deva nihate punaruttame'smin

yakṣaiḥ sa yuddhanirato virato manūktyā |

śāntyā prasannahṛdayāddhanadādupetā-

ttvadbhaktimeva sudṛḍhāmavṛṇonmahātmā ||10||

ante bhavatpuruṣanītavimānayāto

mātrā samaṃ dhruvapade mudito'yamāste |

evaṃ svabhṛtyajanapālanaloladhīstvaṃ

vātālayādhipa nirundhi mamāmayaughān ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

उत्तानपादनृपतेर्मनुनन्दनस्य

जाया बभूव सुरुचिर्नितरामभीष्टा ।

अन्या सुनीतिरिति भर्तुरनादृता सा

त्वामेव नित्यमगतिः शरणं गताऽभूत् ॥1॥

अङ्के पितुः सुरुचिपुत्रकमुत्तमं तं

दृष्ट्वा ध्रुवः किल सुनीतिसुतोऽधिरोक्ष्यन् ।

आचिक्षिपे किल शिशुः सुतरां सुरुच्या

दुस्सन्त्यजा खलु भवद्विमुखैरसूया ॥2॥

त्वन्मोहिते पितरि पश्यति दारवश्ये

दूरं दुरुक्तिनिहतः स गतो निजाम्बाम् ।

साऽपि स्वकर्मगतिसन्तरणाय पुंसां

त्वत्पादमेव शरणं शिशवे शशंस ॥3॥

आकर्ण्य सोऽपि भवदर्चननिश्चितात्मा

मानी निरेत्य नगरात् किल पञ्चवर्षः ।

सन्दृष्टनारदनिवेदितमन्त्रमार्ग-

स्त्वामारराध तपसा मधुकाननान्ते ॥4॥

ताते विषण्णहृदये नगरीं गतेन

श्रीनारदेन परिसान्त्वितचित्तवृत्तौ ।

बालस्त्वदर्पितमनाः क्रमवर्धितेन

निन्ये कठोरतपसा किल पञ्चमासान् ॥5॥

तावत्तपोबलनिरुच्छ्-वसिते दिगन्ते

देवार्थितस्त्वमुदयत्करुणार्द्रचेताः ।

त्वद्रूपचिद्रसनिलीनमतेः पुरस्ता-

दाविर्बभूविथ विभो गरुडाधिरूढः ॥6॥

त्वद्दर्शनप्रमदभारतरङ्गितं तं

दृग्भ्यां निमग्नमिव रूपरसायने ते ।

तुष्टूषमाणमवगम्य कपोलदेशे

संस्पृष्टवानसि दरेण तथाऽऽदरेण ॥7॥

तावद्विबोधविमलं प्रणुवन्तमेन-

माभाषथास्त्वमवगम्य तदीयभावम् ।

राज्यं चिरं समनुभूय भजस्व भूयः

सर्वोत्तरं ध्रुव पदं विनिवृत्तिहीनम् ॥8॥

इत्यूचिषि त्वयि गते नृपनन्दनोऽसा-

वानन्दिताखिलजनो नगरीमुपेतः ।

रेमे चिरं भवदनुग्रहपूर्णकाम-

स्ताते गते च वनमादृतराज्यभारः ॥9॥

यक्षेण देव निहते पुनरुत्तमेऽस्मिन्

यक्षैः स युद्धनिरतो विरतो मनूक्त्या ।

शान्त्या प्रसन्नहृदयाद्धनदादुपेता-

त्त्वद्भक्तिमेव सुदृढामवृणोन्महात्मा ॥10॥

अन्ते भवत्पुरुषनीतविमानयातो

मात्रा समं ध्रुवपदे मुदितोऽयमास्ते ।

एवं स्वभृत्यजनपालनलोलधीस्त्वं

वातालयाधिप निरुन्धि ममामयौघान् ॥11॥