Narayaniyam Dashaka 85 - Jarasandhavadham - Shishupalavadham — Sinhala Script

තතෝ මගධභූභෘතා චිරනිරෝධසඞ්ක්ලේශිතං

ශතාෂ්ටකයුතායුතද්විතයමීශ භූමීභෘතාම් .

අනාථශරණාය තේ කමපි පූරුෂං ප්රාහිණෝ-

දයාචත ස මාගධක්ෂපණමේව කිං භූයසා ..1..

යියාසුරභිමාගධං තදනු නාරදෝදීරිතා-

ද්යුධිෂ්ඨිරමඛෝද්යමාදුභයකාර්යපර්යාකුලඃ .

විරුද්ධජයිනෝ(අ)ධ්වරාදුභයසිද්ධිරිත්යුද්ධවේ

ශශංසුෂි නිජෛඃ සමං පුරමියේථ යෞධිෂ්ඨිරීම් ..2..

අශේෂදයිතායුතේ ත්වයි සමාගතේ ධර්මජෝ

විජිත්ය සහජෛර්මහීං භවදපාඞ්ගසංවර්ධිතෛඃ .

ශ්රියං නිරුපමාං වහන්නහහ භක්තදාසායිතං

භවන්තමයි මාගධේ ප්රහිතවාන් සභීමාර්ජුනම් ..3..

ගිරිව්රජපුරං ගතාස්තදනු දේව යූයං ත්රයෝ

යයාච සමරෝත්සවං ද්විජමිෂේණ තං මාගධම් .

අපූර්ණසුකෘතං ත්වමුං පවනජේන සඞ්ග්රාමයන්

නිරීක්ෂ්ය සහ ජිෂ්ණුනා ත්වමපි රාජයුද්ධ්වා ස්ථිතඃ ..4..

අශාන්තසමරෝද්ධතං බිටපපාටනාසඤ්ජ්ඤයා

නිපාත්ය ජරරස්සුතං පවනජේන නිෂ්පාටිතම් .

විමුච්ය නෘපතීන් මුදා සමනුගෘහ්ය භක්තිං පරාං

දිදේශිථ ගතස්පෘහානපි ච ධර්මගුප්ත්යෛ භුවඃ ..5..

ප්රචක්රුෂි යුධිෂ්ඨිරේ තදනු රාජසූයාධ්වරං

ප්රසන්නභෘතකීභවත්සකලරාජකව්යාකුලම් .

ත්වමප්යයි ජගත්පතේ ද්විජපදාවනේජාදිකං

චකර්ථ කිමු කථ්යතේ නෘපවරස්ය භාග්යෝන්නතිඃ ..6..

තතඃ සවනකර්මණි ප්රවරමග්ර්යපූජාවිධිං

විචාර්ය සහදේවවාගනුගතඃ ස ධර්මාත්මජඃ .

ව්යධත්ත භවතේ මුදා සදසි විශ්වභූතාත්මනේ

තදා සසුරමානුෂං භුවනමේව තෘප්තිං දධෞ ..7..

තතඃ සපදි චේදිපෝ මුනිනෘපේෂු තිෂ්ඨත්ස්වහෝ

සභාජයති කෝ ජඩඃ පශුපදුර්දුරූටං වටුම් .

ඉති ත්වයි ස දුර්වචෝවිතතිමුද්වමන්නාසනා-

දුදාපතදුදායුධඃ සමපතන්නමුං පාණ්ඩවාඃ ..8..

නිවාර්ය නිජපක්ෂගානභිමුඛස්යවිද්වේෂිණ-

ස්ත්වමේව ජහෘෂේ ශිරෝ දනුජදාරිණා ස්වාරිණා .

ජනුස්ත්රිතයලබ්ධයා සතතචින්තයා ශුද්ධධී-

ස්ත්වයා ස පරමේකතාමධෘත යෝගිනාං දුර්ලභාම් ..9..

තතඃ සුමහිතේ ත්වයා ක්රතුවරේ නිරූඪේ ජනෝ

යයෞ ජයති ධර්මජෝ ජයති කෘෂ්ණ ඉත්යාලපන්.

ඛලඃ ස තු සුයෝධනෝ ධුතමනාස්සපත්නශ්රියා

මයාර්පිතසභාමුඛේ ස්ථලජලභ්රමාදභ්රමීත් ..10..

තදා හසිතමුත්ථිතං ද්රුපදනන්දනාභීමයෝ-

රපාඞ්ගකලයා විභෝ කිමපි තාවදුජ්ජෘම්භයන් .

ධරාභරනිරාකෘතෞ සපදි නාම බීජං වපන්

ජනාර්දන මරුත්පුරීනිලය පාහි මාමාමයාත් ..11..

Roman (IAST) Transliteration

tato magadhabhūbhṛtā ciranirodhasaṅkleśitaṃ

śatāṣṭakayutāyutadvitayamīśa bhūmībhṛtām |

anāthaśaraṇāya te kamapi pūruṣaṃ prāhiṇo-

dayācata sa māgadhakṣapaṇameva kiṃ bhūyasā ||1||

yiyāsurabhimāgadhaṃ tadanu nāradodīritā-

dyudhiṣṭhiramakhodyamādubhayakāryaparyākulaḥ |

viruddhajayino'dhvarādubhayasiddhirityuddhave

śaśaṃsuṣi nijaiḥ samaṃ puramiyetha yaudhiṣṭhirīm ||2||

aśeṣadayitāyute tvayi samāgate dharmajo

vijitya sahajairmahīṃ bhavadapāṅgasaṃvardhitaiḥ |

śriyaṃ nirupamāṃ vahannahaha bhaktadāsāyitaṃ

bhavantamayi māgadhe prahitavān sabhīmārjunam ||3||

girivrajapuraṃ gatāstadanu deva yūyaṃ trayo

yayāca samarotsavaṃ dvijamiṣeṇa taṃ māgadham |

apūrṇasukṛtaṃ tvamuṃ pavanajena saṅgrāmayan

nirīkṣya saha jiṣṇunā tvamapi rājayuddhvā sthitaḥ ||4||

aśāntasamaroddhataṃ biṭapapāṭanāsañjñayā

nipātya jararassutaṃ pavanajena niṣpāṭitam |

vimucya nṛpatīn mudā samanugṛhya bhaktiṃ parāṃ

dideśitha gataspṛhānapi ca dharmaguptyai bhuvaḥ ||5||

pracakruṣi yudhiṣṭhire tadanu rājasūyādhvaraṃ

prasannabhṛtakībhavatsakalarājakavyākulam |

tvamapyayi jagatpate dvijapadāvanejādikaṃ

cakartha kimu kathyate nṛpavarasya bhāgyonnatiḥ ||6||

tataḥ savanakarmaṇi pravaramagryapūjāvidhiṃ

vicārya sahadevavāganugataḥ sa dharmātmajaḥ |

vyadhatta bhavate mudā sadasi viśvabhūtātmane

tadā sasuramānuṣaṃ bhuvanameva tṛptiṃ dadhau ||7||

tataḥ sapadi cedipo muninṛpeṣu tiṣṭhatsvaho

sabhājayati ko jaḍaḥ paśupadurdurūṭaṃ vaṭum |

iti tvayi sa durvacovitatimudvamannāsanā-

dudāpatadudāyudhaḥ samapatannamuṃ pāṇḍavāḥ ||8||

nivārya nijapakṣagānabhimukhasyavidveṣiṇa-

stvameva jahṛṣe śiro danujadāriṇā svāriṇā |

janustritayalabdhayā satatacintayā śuddhadhī-

stvayā sa paramekatāmadhṛta yogināṃ durlabhām ||9||

tataḥ sumahite tvayā kratuvare nirūḍhe jano

yayau jayati dharmajo jayati kṛṣṇa ityālapan|

khalaḥ sa tu suyodhano dhutamanāssapatnaśriyā

mayārpitasabhāmukhe sthalajalabhramādabhramīt ||10||

tadā hasitamutthitaṃ drupadanandanābhīmayo-

rapāṅgakalayā vibho kimapi tāvadujjṛmbhayan |

dharābharanirākṛtau sapadi nāma bījaṃ vapan

janārdana marutpurīnilaya pāhi māmāmayāt ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

ततो मगधभूभृता चिरनिरोधसङ्क्लेशितं

शताष्टकयुतायुतद्वितयमीश भूमीभृताम् ।

अनाथशरणाय ते कमपि पूरुषं प्राहिणो-

दयाचत स मागधक्षपणमेव किं भूयसा ॥1॥

यियासुरभिमागधं तदनु नारदोदीरिता-

द्युधिष्ठिरमखोद्यमादुभयकार्यपर्याकुलः ।

विरुद्धजयिनोऽध्वरादुभयसिद्धिरित्युद्धवे

शशंसुषि निजैः समं पुरमियेथ यौधिष्ठिरीम् ॥2॥

अशेषदयितायुते त्वयि समागते धर्मजो

विजित्य सहजैर्महीं भवदपाङ्गसंवर्धितैः ।

श्रियं निरुपमां वहन्नहह भक्तदासायितं

भवन्तमयि मागधे प्रहितवान् सभीमार्जुनम् ॥3॥

गिरिव्रजपुरं गतास्तदनु देव यूयं त्रयो

ययाच समरोत्सवं द्विजमिषेण तं मागधम् ।

अपूर्णसुकृतं त्वमुं पवनजेन सङ्ग्रामयन्

निरीक्ष्य सह जिष्णुना त्वमपि राजयुद्ध्वा स्थितः ॥4॥

अशान्तसमरोद्धतं बिटपपाटनासञ्ज्ञया

निपात्य जररस्सुतं पवनजेन निष्पाटितम् ।

विमुच्य नृपतीन् मुदा समनुगृह्य भक्तिं परां

दिदेशिथ गतस्पृहानपि च धर्मगुप्त्यै भुवः ॥5॥

प्रचक्रुषि युधिष्ठिरे तदनु राजसूयाध्वरं

प्रसन्नभृतकीभवत्सकलराजकव्याकुलम् ।

त्वमप्ययि जगत्पते द्विजपदावनेजादिकं

चकर्थ किमु कथ्यते नृपवरस्य भाग्योन्नतिः ॥6॥

ततः सवनकर्मणि प्रवरमग्र्यपूजाविधिं

विचार्य सहदेववागनुगतः स धर्मात्मजः ।

व्यधत्त भवते मुदा सदसि विश्वभूतात्मने

तदा ससुरमानुषं भुवनमेव तृप्तिं दधौ ॥7॥

ततः सपदि चेदिपो मुनिनृपेषु तिष्ठत्स्वहो

सभाजयति को जडः पशुपदुर्दुरूटं वटुम् ।

इति त्वयि स दुर्वचोविततिमुद्वमन्नासना-

दुदापतदुदायुधः समपतन्नमुं पाण्डवाः ॥8॥

निवार्य निजपक्षगानभिमुखस्यविद्वेषिण-

स्त्वमेव जहृषे शिरो दनुजदारिणा स्वारिणा ।

जनुस्त्रितयलब्धया सततचिन्तया शुद्धधी-

स्त्वया स परमेकतामधृत योगिनां दुर्लभाम् ॥9॥

ततः सुमहिते त्वया क्रतुवरे निरूढे जनो

ययौ जयति धर्मजो जयति कृष्ण इत्यालपन्।

खलः स तु सुयोधनो धुतमनास्सपत्नश्रिया

मयार्पितसभामुखे स्थलजलभ्रमादभ्रमीत् ॥10॥

तदा हसितमुत्थितं द्रुपदनन्दनाभीमयो-

रपाङ्गकलया विभो किमपि तावदुज्जृम्भयन् ।

धराभरनिराकृतौ सपदि नाम बीजं वपन्

जनार्दन मरुत्पुरीनिलय पाहि मामामयात् ॥11॥