തതോ മഗധഭൂഭൃതാ ചിരനിരോധസങ്ക്ലേശിതം
ശതാഷ്ടകയുതായുതദ്വിതയമീശ ഭൂമീഭൃതാമ് ।
അനാഥശരണായ തേ കമപി പൂരുഷം പ്രാഹിണോ-
ദയാചത സ മാഗധക്ഷപണമേവ കിം ഭൂയസാ ॥1॥
യിയാസുരഭിമാഗധം തദനു നാരദോദീരിതാ-
ദ്യുധിഷ്ഠിരമഖോദ്യമാദുഭയകാര്യപര്യാകുലഃ ।
വിരുദ്ധജയിനോഽധ്വരാദുഭയസിദ്ധിരിത്യുദ്ധവേ
ശശംസുഷി നിജൈഃ സമം പുരമിയേഥ യൌധിഷ്ഠിരീമ് ॥2॥
അശേഷദയിതായുതേ ത്വയി സമാഗതേ ധര്മജോ
വിജിത്യ സഹജൈര്മഹീം ഭവദപാങ്ഗസംവര്ധിതൈഃ ।
ശ്രിയം നിരുപമാം വഹന്നഹഹ ഭക്തദാസായിതം
ഭവന്തമയി മാഗധേ പ്രഹിതവാന് സഭീമാര്ജുനമ് ॥3॥
ഗിരിവ്രജപുരം ഗതാസ്തദനു ദേവ യൂയം ത്രയോ
യയാച സമരോത്സവം ദ്വിജമിഷേണ തം മാഗധമ് ।
അപൂര്ണസുകൃതം ത്വമും പവനജേന സങ്ഗ്രാമയന്
നിരീക്ഷ്യ സഹ ജിഷ്ണുനാ ത്വമപി രാജയുദ്ധ്വാ സ്ഥിതഃ ॥4॥
അശാന്തസമരോദ്ധതം ബിടപപാടനാസഞ്ജ്ഞയാ
നിപാത്യ ജരരസ്സുതം പവനജേന നിഷ്പാടിതമ് ।
വിമുച്യ നൃപതീന് മുദാ സമനുഗൃഹ്യ ഭക്തിം പരാം
ദിദേശിഥ ഗതസ്പൃഹാനപി ച ധര്മഗുപ്ത്യൈ ഭുവഃ ॥5॥
പ്രചക്രുഷി യുധിഷ്ഠിരേ തദനു രാജസൂയാധ്വരം
പ്രസന്നഭൃതകീഭവത്സകലരാജകവ്യാകുലമ് ।
ത്വമപ്യയി ജഗത്പതേ ദ്വിജപദാവനേജാദികം
ചകര്ഥ കിമു കഥ്യതേ നൃപവരസ്യ ഭാഗ്യോന്നതിഃ ॥6॥
തതഃ സവനകര്മണി പ്രവരമഗ്ര്യപൂജാവിധിം
വിചാര്യ സഹദേവവാഗനുഗതഃ സ ധര്മാത്മജഃ ।
വ്യധത്ത ഭവതേ മുദാ സദസി വിശ്വഭൂതാത്മനേ
തദാ സസുരമാനുഷം ഭുവനമേവ തൃപ്തിം ദധൌ ॥7॥
തതഃ സപദി ചേദിപോ മുനിനൃപേഷു തിഷ്ഠത്സ്വഹോ
സഭാജയതി കോ ജഡഃ പശുപദുര്ദുരൂടം വടുമ് ।
ഇതി ത്വയി സ ദുര്വചോവിതതിമുദ്വമന്നാസനാ-
ദുദാപതദുദായുധഃ സമപതന്നമും പാണ്ഡവാഃ ॥8॥
നിവാര്യ നിജപക്ഷഗാനഭിമുഖസ്യവിദ്വേഷിണ-
സ്ത്വമേവ ജഹൃഷേ ശിരോ ദനുജദാരിണാ സ്വാരിണാ ।
ജനുസ്ത്രിതയലബ്ധയാ സതതചിന്തയാ ശുദ്ധധീ-
സ്ത്വയാ സ പരമേകതാമധൃത യോഗിനാം ദുര്ലഭാമ് ॥9॥
തതഃ സുമഹിതേ ത്വയാ ക്രതുവരേ നിരൂഢേ ജനോ
യയൌ ജയതി ധര്മജോ ജയതി കൃഷ്ണ ഇത്യാലപന്।
ഖലഃ സ തു സുയോധനോ ധുതമനാസ്സപത്നശ്രിയാ
മയാര്പിതസഭാമുഖേ സ്ഥലജലഭ്രമാദഭ്രമീത് ॥10॥
തദാ ഹസിതമുത്ഥിതം ദ്രുപദനന്ദനാഭീമയോ-
രപാങ്ഗകലയാ വിഭോ കിമപി താവദുജ്ജൃമ്ഭയന് ।
ധരാഭരനിരാകൃതൌ സപദി നാമ ബീജം വപന്
ജനാര്ദന മരുത്പുരീനിലയ പാഹി മാമാമയാത് ॥11॥
Roman (IAST) Transliteration
tato magadhabhūbhṛtā ciranirodhasaṅkleśitaṃ
śatāṣṭakayutāyutadvitayamīśa bhūmībhṛtām |
anāthaśaraṇāya te kamapi pūruṣaṃ prāhiṇo-
dayācata sa māgadhakṣapaṇameva kiṃ bhūyasā ||1||
yiyāsurabhimāgadhaṃ tadanu nāradodīritā-
dyudhiṣṭhiramakhodyamādubhayakāryaparyākulaḥ |
viruddhajayino'dhvarādubhayasiddhirityuddhave
śaśaṃsuṣi nijaiḥ samaṃ puramiyetha yaudhiṣṭhirīm ||2||
aśeṣadayitāyute tvayi samāgate dharmajo
vijitya sahajairmahīṃ bhavadapāṅgasaṃvardhitaiḥ |
śriyaṃ nirupamāṃ vahannahaha bhaktadāsāyitaṃ
bhavantamayi māgadhe prahitavān sabhīmārjunam ||3||
girivrajapuraṃ gatāstadanu deva yūyaṃ trayo
yayāca samarotsavaṃ dvijamiṣeṇa taṃ māgadham |
apūrṇasukṛtaṃ tvamuṃ pavanajena saṅgrāmayan
nirīkṣya saha jiṣṇunā tvamapi rājayuddhvā sthitaḥ ||4||
aśāntasamaroddhataṃ biṭapapāṭanāsañjñayā
nipātya jararassutaṃ pavanajena niṣpāṭitam |
vimucya nṛpatīn mudā samanugṛhya bhaktiṃ parāṃ
dideśitha gataspṛhānapi ca dharmaguptyai bhuvaḥ ||5||
pracakruṣi yudhiṣṭhire tadanu rājasūyādhvaraṃ
prasannabhṛtakībhavatsakalarājakavyākulam |
tvamapyayi jagatpate dvijapadāvanejādikaṃ
cakartha kimu kathyate nṛpavarasya bhāgyonnatiḥ ||6||
tataḥ savanakarmaṇi pravaramagryapūjāvidhiṃ
vicārya sahadevavāganugataḥ sa dharmātmajaḥ |
vyadhatta bhavate mudā sadasi viśvabhūtātmane
tadā sasuramānuṣaṃ bhuvanameva tṛptiṃ dadhau ||7||
tataḥ sapadi cedipo muninṛpeṣu tiṣṭhatsvaho
sabhājayati ko jaḍaḥ paśupadurdurūṭaṃ vaṭum |
iti tvayi sa durvacovitatimudvamannāsanā-
dudāpatadudāyudhaḥ samapatannamuṃ pāṇḍavāḥ ||8||
nivārya nijapakṣagānabhimukhasyavidveṣiṇa-
stvameva jahṛṣe śiro danujadāriṇā svāriṇā |
janustritayalabdhayā satatacintayā śuddhadhī-
stvayā sa paramekatāmadhṛta yogināṃ durlabhām ||9||
tataḥ sumahite tvayā kratuvare nirūḍhe jano
yayau jayati dharmajo jayati kṛṣṇa ityālapan|
khalaḥ sa tu suyodhano dhutamanāssapatnaśriyā
mayārpitasabhāmukhe sthalajalabhramādabhramīt ||10||
tadā hasitamutthitaṃ drupadanandanābhīmayo-
rapāṅgakalayā vibho kimapi tāvadujjṛmbhayan |
dharābharanirākṛtau sapadi nāma bījaṃ vapan
janārdana marutpurīnilaya pāhi māmāmayāt ||11||
Sanskrit — Devanagari (original)
ततो मगधभूभृता चिरनिरोधसङ्क्लेशितं
शताष्टकयुतायुतद्वितयमीश भूमीभृताम् ।
अनाथशरणाय ते कमपि पूरुषं प्राहिणो-
दयाचत स मागधक्षपणमेव किं भूयसा ॥1॥
यियासुरभिमागधं तदनु नारदोदीरिता-
द्युधिष्ठिरमखोद्यमादुभयकार्यपर्याकुलः ।
विरुद्धजयिनोऽध्वरादुभयसिद्धिरित्युद्धवे
शशंसुषि निजैः समं पुरमियेथ यौधिष्ठिरीम् ॥2॥
अशेषदयितायुते त्वयि समागते धर्मजो
विजित्य सहजैर्महीं भवदपाङ्गसंवर्धितैः ।
श्रियं निरुपमां वहन्नहह भक्तदासायितं
भवन्तमयि मागधे प्रहितवान् सभीमार्जुनम् ॥3॥
गिरिव्रजपुरं गतास्तदनु देव यूयं त्रयो
ययाच समरोत्सवं द्विजमिषेण तं मागधम् ।
अपूर्णसुकृतं त्वमुं पवनजेन सङ्ग्रामयन्
निरीक्ष्य सह जिष्णुना त्वमपि राजयुद्ध्वा स्थितः ॥4॥
अशान्तसमरोद्धतं बिटपपाटनासञ्ज्ञया
निपात्य जररस्सुतं पवनजेन निष्पाटितम् ।
विमुच्य नृपतीन् मुदा समनुगृह्य भक्तिं परां
दिदेशिथ गतस्पृहानपि च धर्मगुप्त्यै भुवः ॥5॥
प्रचक्रुषि युधिष्ठिरे तदनु राजसूयाध्वरं
प्रसन्नभृतकीभवत्सकलराजकव्याकुलम् ।
त्वमप्ययि जगत्पते द्विजपदावनेजादिकं
चकर्थ किमु कथ्यते नृपवरस्य भाग्योन्नतिः ॥6॥
ततः सवनकर्मणि प्रवरमग्र्यपूजाविधिं
विचार्य सहदेववागनुगतः स धर्मात्मजः ।
व्यधत्त भवते मुदा सदसि विश्वभूतात्मने
तदा ससुरमानुषं भुवनमेव तृप्तिं दधौ ॥7॥
ततः सपदि चेदिपो मुनिनृपेषु तिष्ठत्स्वहो
सभाजयति को जडः पशुपदुर्दुरूटं वटुम् ।
इति त्वयि स दुर्वचोविततिमुद्वमन्नासना-
दुदापतदुदायुधः समपतन्नमुं पाण्डवाः ॥8॥
निवार्य निजपक्षगानभिमुखस्यविद्वेषिण-
स्त्वमेव जहृषे शिरो दनुजदारिणा स्वारिणा ।
जनुस्त्रितयलब्धया सततचिन्तया शुद्धधी-
स्त्वया स परमेकतामधृत योगिनां दुर्लभाम् ॥9॥
ततः सुमहिते त्वया क्रतुवरे निरूढे जनो
ययौ जयति धर्मजो जयति कृष्ण इत्यालपन्।
खलः स तु सुयोधनो धुतमनास्सपत्नश्रिया
मयार्पितसभामुखे स्थलजलभ्रमादभ्रमीत् ॥10॥
तदा हसितमुत्थितं द्रुपदनन्दनाभीमयो-
रपाङ्गकलया विभो किमपि तावदुज्जृम्भयन् ।
धराभरनिराकृतौ सपदि नाम बीजं वपन्
जनार्दन मरुत्पुरीनिलय पाहि मामामयात् ॥11॥
tato magadhabhūbhṛtā ciranirodhasaṅkleśitaṃ
śatāṣṭakayutāyutadvitayamīśa bhūmībhṛtām |
anāthaśaraṇāya te kamapi pūruṣaṃ prāhiṇo-
dayācata sa māgadhakṣapaṇameva kiṃ bhūyasā ||1||
yiyāsurabhimāgadhaṃ tadanu nāradodīritā-
dyudhiṣṭhiramakhodyamādubhayakāryaparyākulaḥ |
viruddhajayino'dhvarādubhayasiddhirityuddhave
śaśaṃsuṣi nijaiḥ samaṃ puramiyetha yaudhiṣṭhirīm ||2||
aśeṣadayitāyute tvayi samāgate dharmajo
vijitya sahajairmahīṃ bhavadapāṅgasaṃvardhitaiḥ |
śriyaṃ nirupamāṃ vahannahaha bhaktadāsāyitaṃ
bhavantamayi māgadhe prahitavān sabhīmārjunam ||3||
girivrajapuraṃ gatāstadanu deva yūyaṃ trayo
yayāca samarotsavaṃ dvijamiṣeṇa taṃ māgadham |
apūrṇasukṛtaṃ tvamuṃ pavanajena saṅgrāmayan
nirīkṣya saha jiṣṇunā tvamapi rājayuddhvā sthitaḥ ||4||
aśāntasamaroddhataṃ biṭapapāṭanāsañjñayā
nipātya jararassutaṃ pavanajena niṣpāṭitam |
vimucya nṛpatīn mudā samanugṛhya bhaktiṃ parāṃ
dideśitha gataspṛhānapi ca dharmaguptyai bhuvaḥ ||5||
pracakruṣi yudhiṣṭhire tadanu rājasūyādhvaraṃ
prasannabhṛtakībhavatsakalarājakavyākulam |
tvamapyayi jagatpate dvijapadāvanejādikaṃ
cakartha kimu kathyate nṛpavarasya bhāgyonnatiḥ ||6||
tataḥ savanakarmaṇi pravaramagryapūjāvidhiṃ
vicārya sahadevavāganugataḥ sa dharmātmajaḥ |
vyadhatta bhavate mudā sadasi viśvabhūtātmane
tadā sasuramānuṣaṃ bhuvanameva tṛptiṃ dadhau ||7||
tataḥ sapadi cedipo muninṛpeṣu tiṣṭhatsvaho
sabhājayati ko jaḍaḥ paśupadurdurūṭaṃ vaṭum |
iti tvayi sa durvacovitatimudvamannāsanā-
dudāpatadudāyudhaḥ samapatannamuṃ pāṇḍavāḥ ||8||
nivārya nijapakṣagānabhimukhasyavidveṣiṇa-
stvameva jahṛṣe śiro danujadāriṇā svāriṇā |
janustritayalabdhayā satatacintayā śuddhadhī-
stvayā sa paramekatāmadhṛta yogināṃ durlabhām ||9||
tataḥ sumahite tvayā kratuvare nirūḍhe jano
yayau jayati dharmajo jayati kṛṣṇa ityālapan|
khalaḥ sa tu suyodhano dhutamanāssapatnaśriyā
mayārpitasabhāmukhe sthalajalabhramādabhramīt ||10||
tadā hasitamutthitaṃ drupadanandanābhīmayo-
rapāṅgakalayā vibho kimapi tāvadujjṛmbhayan |
dharābharanirākṛtau sapadi nāma bījaṃ vapan
janārdana marutpurīnilaya pāhi māmāmayāt ||11||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.