Narayaniyam Dashaka 92 - Karmamishrabhaktih — Sinhala Script

වේදෛස්සර්වාණි කර්මාණ්යඵලපරතයා වර්ණිතානීති බුධ්වා

තානි ත්වය්යර්පිතාන්යේව හි සමනුචරන් යානි නෛෂ්කර්ම්යමීශ .

මා භූද්වේදෛර්නිෂිද්ධේ කුහචිදපි මනඃකර්මවාචාං ප්රවෘත්ති-

ර්දුර්වර්ජං චේදවාප්තං තදපි ඛලු භවත්යර්පයේ චිත්ප්රකාශේ ..1..

යස්ත්වන්යඃ කර්මයෝගස්තව භජනමයස්තත්ර චාභීෂ්ටමූර්තිං

හෘද්යාං සත්ත්වෛකරූපාං දෘෂදි හෘදි මෘදි ක්වාපි වා භාවයිත්වා .

පුෂ්පෛර්ගන්ධෛර්නිවේද්යෛරපි ච විරචිතෛඃ ශක්තිතෝ භක්තිපූතෛ-

ර්නිත්යං වර්යාං සපර්යාං විදධදයි විභෝ ත්වත්ප්රසාදං භජේයම් ..2..

ස්ත්රීශූද්රාස්ත්වත්කථාදිශ්රවණවිරහිතා ආසතාං තේ දයාර්හා-

ස්ත්වත්පාදාසන්නයාතාන් ද්විජකුලජනුෂෝ හන්ත ශෝචාම්යශාන්තාන් .

වෘත්ත්යර්ථං තේ යජන්තෝ බහුකථිතමපි ත්වාමනාකර්ණයන්තෝ

දෘප්තා විද්යාභිජාත්යෛඃ කිමු න විදධතේ තාදෘශං මා කෘථා මාම් ..3..

පාපෝ(අ)යං කෘෂ්ණරාමේත්යභිලපති නිජං ගූහිතුං දුශ්චරිත්රං

නිර්ලජ්ජස්යාස්ය වාචා බහුතරකථනීයානි මේ විඝ්නිතානි .

භ්රාතා මේ වන්ධ්යශීලෝ භජති කිල සදා විෂ්ණුමිත්ථං බුධාංස්තේ

නින්දන්ත්යුච්චෛර්හසන්ති ත්වයි නිහිතමතීංස්තාදෘශං මා කෘථා මාම් ..4..

ශ්වේතච්ඡායං කෘතේ ත්වාං මුනිවරවපුෂං ප්රීණයන්තේ තපෝභි-

ස්ත්රේතායාං ස්රුක්ස්රුවාද්යඞ්කිතමරුණතනුං යජ්ඤරූපං යජන්තේ .

සේවන්තේ තන්ත්රමාර්ගෛර්විලසදරිගදං ද්වාපරේ ශ්යාමලාඞ්ගං

නීලං සඞ්කීර්තනාද්යෛරිහ කලිසමයේ මානුෂාස්ත්වාං භජන්තේ ..5..

සෝ(අ)යං කාලේයකාලෝ ජයති මුරරිපෝ යත්ර සඞ්කීර්තනාද්යෛ-

ර්නිර්යත්නෛරේව මාර්ගෛරඛිලද න චිරාත්ත්වත්ප්රසාදං භජන්තේ .

ජාතාස්ත්රේතාකෘතාදාවපි හි කිල කලෞ සම්භවං කාමයන්තේ

දෛවාත්තත්රෛව ජාතාන් විෂයවිෂරසෛර්මා විභෝ වඤ්චයාස්මාන් ..6..

භක්තාස්තාවත්කලෞ ස්යුර්ද්රමිලභුවි තතෝ භූරිශස්තත්ර චෝච්චෛ:

කාවේරීං තාම්රපර්ණීමනු කිල කෘතමාලාං ච පුණ්යාං ප්රතීචීම් .

හා මාමප්යේතදන්තර්භවමපි ච විභෝ කිඤ්චිදඤ්චද්රසං ත්ව-

ය්යාශාපාශෛර්නිබධ්ය භ්රමය න භගවන් පූරය ත්වන්නිෂේවාම් ..7..

දෘෂ්ට්වා ධර්මද්රුහං තං කලිමපකරුණං ප්රාඞ්මහීක්ෂිත් පරීක්ෂිත්

හන්තුං ව්යාකෘෂ්ටඛඩ්ගෝ(අ)පි න විනිහතවාන් සාරවේදී ගුණාංශාත් .

ත්වත්සේවාද්යාශු සිද්ධ්යේදසදිහ න තථා ත්වත්පරේ චෛෂ භීරු-

ර්යත්තු ප්රාගේව රෝගාදිභිරපහරතේ තත්ර හා ශික්ෂයෛනම් ..8..

ගඞ්ගා ගීතා ච ගායත්ර්යපි ච තුලසිකා ගෝපිකාචන්දනං තත්

සාලග්රාමාභිපූජා පරපුරුෂ තථෛකාදශී නාමවර්ණාඃ .

ඒතාන්යෂ්ටාප්යයත්නාන්යපි කලිසමයේ ත්වත්ප්රසාදප්රවෘද්ධ්යා

ක්ෂිප්රං මුක්තිප්රදානීත්යභිදධුඃ ඍෂයස්තේෂු මාං සජ්ජයේථාඃ ..9..

දේවර්ෂීණාං පිතෘණාමපි න පුනඃ ඍණී කිඞ්කරෝ වා ස භූමන් .

යෝ(අ)සෞ සර්වාත්මනා ත්වාං ශරණමුපගතස්සර්වකෘත්යානි හිත්වා .

තස්යෝත්පන්නං විකර්මාප්යඛිලමපනුදස්යේව චිත්තස්ථිතස්ත්වං

තන්මේ පාපෝත්ථතාපාන් පවනපුරපතේ රුන්ධි භක්තිං ප්රණීයාඃ ..10..

Roman (IAST) Transliteration

vedaissarvāṇi karmāṇyaphalaparatayā varṇitānīti budhvā

tāni tvayyarpitānyeva hi samanucaran yāni naiṣkarmyamīśa |

mā bhūdvedairniṣiddhe kuhacidapi manaḥkarmavācāṃ pravṛtti-

rdurvarjaṃ cedavāptaṃ tadapi khalu bhavatyarpaye citprakāśe ||1||

yastvanyaḥ karmayogastava bhajanamayastatra cābhīṣṭamūrtiṃ

hṛdyāṃ sattvaikarūpāṃ dṛṣadi hṛdi mṛdi kvāpi vā bhāvayitvā |

puṣpairgandhairnivedyairapi ca viracitaiḥ śaktito bhaktipūtai-

rnityaṃ varyāṃ saparyāṃ vidadhadayi vibho tvatprasādaṃ bhajeyam ||2||

strīśūdrāstvatkathādiśravaṇavirahitā āsatāṃ te dayārhā-

stvatpādāsannayātān dvijakulajanuṣo hanta śocāmyaśāntān |

vṛttyarthaṃ te yajanto bahukathitamapi tvāmanākarṇayanto

dṛptā vidyābhijātyaiḥ kimu na vidadhate tādṛśaṃ mā kṛthā mām ||3||

pāpo'yaṃ kṛṣṇarāmetyabhilapati nijaṃ gūhituṃ duścaritraṃ

nirlajjasyāsya vācā bahutarakathanīyāni me vighnitāni |

bhrātā me vandhyaśīlo bhajati kila sadā viṣṇumitthaṃ budhāṃste

nindantyuccairhasanti tvayi nihitamatīṃstādṛśaṃ mā kṛthā mām ||4||

śvetacchāyaṃ kṛte tvāṃ munivaravapuṣaṃ prīṇayante tapobhi-

stretāyāṃ sruksruvādyaṅkitamaruṇatanuṃ yajñarūpaṃ yajante |

sevante tantramārgairvilasadarigadaṃ dvāpare śyāmalāṅgaṃ

nīlaṃ saṅkīrtanādyairiha kalisamaye mānuṣāstvāṃ bhajante ||5||

so'yaṃ kāleyakālo jayati muraripo yatra saṅkīrtanādyai-

rniryatnaireva mārgairakhilada na cirāttvatprasādaṃ bhajante |

jātāstretākṛtādāvapi hi kila kalau sambhavaṃ kāmayante

daivāttatraiva jātān viṣayaviṣarasairmā vibho vañcayāsmān ||6||

bhaktāstāvatkalau syurdramilabhuvi tato bhūriśastatra coccai:

kāverīṃ tāmraparṇīmanu kila kṛtamālāṃ ca puṇyāṃ pratīcīm |

hā māmapyetadantarbhavamapi ca vibho kiñcidañcadrasaṃ tva-

yyāśāpāśairnibadhya bhramaya na bhagavan pūraya tvanniṣevām ||7||

dṛṣṭvā dharmadruhaṃ taṃ kalimapakaruṇaṃ prāṅmahīkṣit parīkṣit

hantuṃ vyākṛṣṭakhaḍgo'pi na vinihatavān sāravedī guṇāṃśāt |

tvatsevādyāśu siddhyedasadiha na tathā tvatpare caiṣa bhīru-

ryattu prāgeva rogādibhirapaharate tatra hā śikṣayainam ||8||

gaṅgā gītā ca gāyatryapi ca tulasikā gopikācandanaṃ tat

sālagrāmābhipūjā parapuruṣa tathaikādaśī nāmavarṇāḥ |

etānyaṣṭāpyayatnānyapi kalisamaye tvatprasādapravṛddhyā

kṣipraṃ muktipradānītyabhidadhuḥ ṛṣayasteṣu māṃ sajjayethāḥ ||9||

devarṣīṇāṃ pitṛṇāmapi na punaḥ ṛṇī kiṅkaro vā sa bhūman |

yo'sau sarvātmanā tvāṃ śaraṇamupagatassarvakṛtyāni hitvā |

tasyotpannaṃ vikarmāpyakhilamapanudasyeva cittasthitastvaṃ

tanme pāpotthatāpān pavanapurapate rundhi bhaktiṃ praṇīyāḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

वेदैस्सर्वाणि कर्माण्यफलपरतया वर्णितानीति बुध्वा

तानि त्वय्यर्पितान्येव हि समनुचरन् यानि नैष्कर्म्यमीश ।

मा भूद्वेदैर्निषिद्धे कुहचिदपि मनःकर्मवाचां प्रवृत्ति-

र्दुर्वर्जं चेदवाप्तं तदपि खलु भवत्यर्पये चित्प्रकाशे ॥1॥

यस्त्वन्यः कर्मयोगस्तव भजनमयस्तत्र चाभीष्टमूर्तिं

हृद्यां सत्त्वैकरूपां दृषदि हृदि मृदि क्वापि वा भावयित्वा ।

पुष्पैर्गन्धैर्निवेद्यैरपि च विरचितैः शक्तितो भक्तिपूतै-

र्नित्यं वर्यां सपर्यां विदधदयि विभो त्वत्प्रसादं भजेयम् ॥2॥

स्त्रीशूद्रास्त्वत्कथादिश्रवणविरहिता आसतां ते दयार्हा-

स्त्वत्पादासन्नयातान् द्विजकुलजनुषो हन्त शोचाम्यशान्तान् ।

वृत्त्यर्थं ते यजन्तो बहुकथितमपि त्वामनाकर्णयन्तो

दृप्ता विद्याभिजात्यैः किमु न विदधते तादृशं मा कृथा माम् ॥3॥

पापोऽयं कृष्णरामेत्यभिलपति निजं गूहितुं दुश्चरित्रं

निर्लज्जस्यास्य वाचा बहुतरकथनीयानि मे विघ्नितानि ।

भ्राता मे वन्ध्यशीलो भजति किल सदा विष्णुमित्थं बुधांस्ते

निन्दन्त्युच्चैर्हसन्ति त्वयि निहितमतींस्तादृशं मा कृथा माम् ॥4॥

श्वेतच्छायं कृते त्वां मुनिवरवपुषं प्रीणयन्ते तपोभि-

स्त्रेतायां स्रुक्स्रुवाद्यङ्कितमरुणतनुं यज्ञरूपं यजन्ते ।

सेवन्ते तन्त्रमार्गैर्विलसदरिगदं द्वापरे श्यामलाङ्गं

नीलं सङ्कीर्तनाद्यैरिह कलिसमये मानुषास्त्वां भजन्ते ॥5॥

सोऽयं कालेयकालो जयति मुररिपो यत्र सङ्कीर्तनाद्यै-

र्निर्यत्नैरेव मार्गैरखिलद न चिरात्त्वत्प्रसादं भजन्ते ।

जातास्त्रेताकृतादावपि हि किल कलौ सम्भवं कामयन्ते

दैवात्तत्रैव जातान् विषयविषरसैर्मा विभो वञ्चयास्मान् ॥6॥

भक्तास्तावत्कलौ स्युर्द्रमिलभुवि ततो भूरिशस्तत्र चोच्चै:

कावेरीं ताम्रपर्णीमनु किल कृतमालां च पुण्यां प्रतीचीम् ।

हा मामप्येतदन्तर्भवमपि च विभो किञ्चिदञ्चद्रसं त्व-

य्याशापाशैर्निबध्य भ्रमय न भगवन् पूरय त्वन्निषेवाम् ॥7॥

दृष्ट्वा धर्मद्रुहं तं कलिमपकरुणं प्राङ्महीक्षित् परीक्षित्

हन्तुं व्याकृष्टखड्गोऽपि न विनिहतवान् सारवेदी गुणांशात् ।

त्वत्सेवाद्याशु सिद्ध्येदसदिह न तथा त्वत्परे चैष भीरु-

र्यत्तु प्रागेव रोगादिभिरपहरते तत्र हा शिक्षयैनम् ॥8॥

गङ्गा गीता च गायत्र्यपि च तुलसिका गोपिकाचन्दनं तत्

सालग्रामाभिपूजा परपुरुष तथैकादशी नामवर्णाः ।

एतान्यष्टाप्ययत्नान्यपि कलिसमये त्वत्प्रसादप्रवृद्ध्या

क्षिप्रं मुक्तिप्रदानीत्यभिदधुः ऋषयस्तेषु मां सज्जयेथाः ॥9॥

देवर्षीणां पितृणामपि न पुनः ऋणी किङ्करो वा स भूमन् ।

योऽसौ सर्वात्मना त्वां शरणमुपगतस्सर्वकृत्यानि हित्वा ।

तस्योत्पन्नं विकर्माप्यखिलमपनुदस्येव चित्तस्थितस्त्वं

तन्मे पापोत्थतापान् पवनपुरपते रुन्धि भक्तिं प्रणीयाः ॥10॥