Narayaniyam Dashaka 95 - Dhyanayogah - Mokshapraptimargah — Sinhala Script

ආදෞ හෛරණ්යගර්භීං තනුමවිකලජීවාත්මිකාමාස්ථිතස්ත්වං

ජීවත්වං ප්රාප්ය මායාගුණගණඛචිතෝ වර්තසේ විශ්වයෝනේ .

තත්රෝද්වෘද්ධේන සත්ත්වේන තු ගුණයුගලං භක්තිභාවං ගතේන

ඡිත්වා සත්ත්වං ච හිත්වා පුනරනුපහිතෝ වර්තිතාහේ ත්වමේව ..1..

සත්ත්වෝන්මේෂාත් කදාචිත් ඛලු විෂයරසේ දෝෂබෝධේ(අ)පි භූමන්

භූයෝ(අ)ප්යේෂු ප්රවෘත්තිස්සතමසි රජසි ප්රෝද්ධතේ දුර්නිවාරා .

චිත්තං තාවද්ගුණාශ්ච ග්රථිතමිහ මිථස්තානි සර්වාණි රෝද්ධුං

තුර්යේ ත්වය්යේකභක්තිශ්ශරණමිති භවාන් හංසරූපී න්යගාදීත් ..2..

සන්ති ශ්රේයාංසි භූයාංස්යපි රුචිභිදයා කර්මිණාං නිර්මිතානි

ක්ෂුද්රානන්දාශ්ච සාන්තා බහුවිධගතයඃ කෘෂ්ණ තේභ්යෝ භවේයුඃ .

ත්වං චාචඛ්යාථ සඛ්යේ නනු මහිතතමාං ශ්රේයසාං භක්තිමේකාං

ත්වද්භක්ත්යානන්දතුල්යඃ ඛලු විෂයජුෂාං සම්මදඃ කේන වා ස්යාත් ..3..

ත්වත්භක්ත්යා තුෂ්ටබුද්ධේඃ සුඛමිහ චරතෝ විච්යුතාශස්ය චාශාඃ

සර්වාඃ ස්යුඃ සෞඛ්යමය්යඃ සලිලකුහරගස්යේව තෝයෛකමය්යඃ .

සෝ(අ)යං ඛල්වින්ද්රලෝකං කමලජභවනං යෝගසිද්ධීශ්ච හෘද්යාඃ

නාකාඞ්ක්ෂත්යේතදාස්තාං ස්වයමනුපතිතේ මෝක්ෂසෞඛ්යේ(අ)ප්යනීහඃ ..4..

ත්වද්භක්තෝ බාධ්යමානෝ(අ)පි ච විෂයරසෛරින්ද්රියාශාන්තිහේතෝ-

ර්භක්ත්යෛවාක්රම්යමාණෛඃ පුනරපි ඛලු තෛර්දුර්බලෛර්නාභිජය්යඃ .

සප්තාර්චිර්දීපිතාර්චිර්දහති කිල යථා භූරිදාරුප්රපඤ්චං

ත්වද්භක්ත්යෝඝේ තථෛව ප්රදහති දුරිතං දුර්මදඃ ක්වේන්ද්රියාණාම් ..5..

චිත්තාර්ද්රීභාවමුච්චෛර්වපුෂි ච පුලකං හර්ෂවාෂ්පං ච හිත්වා

චිත්තං ශුද්ධ්යේත්කථං වා කිමු බහුතපසා විද්යයා වීතභක්තේඃ .

ත්වද්ගාථාස්වාදසිද්ධාඤ්ජනසතතමරීමෘජ්යමානෝ(අ)යමාත්මා

චක්ෂුර්වත්තත්ත්වසූක්ෂ්මං භජති න තු තථා(අ)භ්යස්තයා තර්කකෝට්යා..6..

ධ්යානං තේ ශීලයේයං සමතනුසුඛබද්ධාසනෝ නාසිකාග්ර-

න්යස්තාක්ෂඃ පූරකාද්යෛර්ජිතපවනපථශ්චිත්තපද්මං ත්වවාඤ්චම්.

ඌර්ධ්වාග්රං භාවයිත්වා රවිවිධුශිඛිනඃ සංවිචින්ත්යෝපරිෂ්ටාත්

තත්රස්ථං භාවයේ ත්වාං සජලජලධරශ්යාමලං කෝමලාඞ්ගම් ..7..

ආනීලශ්ලක්ෂ්ණකේශං ජ්වලිතමකරසත්කුණ්ඩලං මන්දහාස-

ස්යන්දාර්ද්රං කෞස්තුභශ්රීපරිගතවනමාලෝරුහාරාභිරාමම් .

ශ්රීවත්සාඞ්කං සුබාහුං මෘදුලසදුදරං කාඤ්චනච්ඡායචේලං

චාරුස්නිග්ධෝරුමම්භෝරුහලලිතපදං භාවයේ(අ)හං භවන්තම් ..8..

සර්වාඞ්ගේෂ්වඞ්ග රඞ්ගත්කුතුකමිති මුහුර්ධාරයන්නීශ චිත්තං

තත්රාප්යේකත්ර යුඤ්ජේ වදනසරසිජේ සුන්දරේ මන්දහාසේ

තත්රාලීනං තු චේතඃ පරමසුඛචිදද්වෛතරූපේ විතන්ව-

න්නන්යන්නෝ චින්තයේයං මුහුරිති සමුපාරූඪයෝගෝ භවේයම් ..9..

ඉත්ථං ත්වද්ධ්යානයෝගේ සති පුනරණිමාද්යෂ්ටසංසිද්ධයස්තාඃ

දූරශ්රුත්යාදයෝ(අ)පි හ්යහමහමිකයා සම්පතේයුර්මුරාරේ .

ත්වත්සම්ප්රාප්තෞ විලම්බාවහමඛිලමිදං නාද්රියේ කාමයේ(අ)හං

ත්වාමේවානන්දපූර්ණං පවනපුරපතේ පාහි මාං සර්වතාපාත් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

ādau hairaṇyagarbhīṃ tanumavikalajīvātmikāmāsthitastvaṃ

jīvatvaṃ prāpya māyāguṇagaṇakhacito vartase viśvayone |

tatrodvṛddhena sattvena tu guṇayugalaṃ bhaktibhāvaṃ gatena

chitvā sattvaṃ ca hitvā punaranupahito vartitāhe tvameva ||1||

sattvonmeṣāt kadācit khalu viṣayarase doṣabodhe'pi bhūman

bhūyo'pyeṣu pravṛttissatamasi rajasi proddhate durnivārā |

cittaṃ tāvadguṇāśca grathitamiha mithastāni sarvāṇi roddhuṃ

turye tvayyekabhaktiśśaraṇamiti bhavān haṃsarūpī nyagādīt ||2||

santi śreyāṃsi bhūyāṃsyapi rucibhidayā karmiṇāṃ nirmitāni

kṣudrānandāśca sāntā bahuvidhagatayaḥ kṛṣṇa tebhyo bhaveyuḥ |

tvaṃ cācakhyātha sakhye nanu mahitatamāṃ śreyasāṃ bhaktimekāṃ

tvadbhaktyānandatulyaḥ khalu viṣayajuṣāṃ sammadaḥ kena vā syāt ||3||

tvatbhaktyā tuṣṭabuddheḥ sukhamiha carato vicyutāśasya cāśāḥ

sarvāḥ syuḥ saukhyamayyaḥ salilakuharagasyeva toyaikamayyaḥ |

so'yaṃ khalvindralokaṃ kamalajabhavanaṃ yogasiddhīśca hṛdyāḥ

nākāṅkṣatyetadāstāṃ svayamanupatite mokṣasaukhye'pyanīhaḥ ||4||

tvadbhakto bādhyamāno'pi ca viṣayarasairindriyāśāntiheto-

rbhaktyaivākramyamāṇaiḥ punarapi khalu tairdurbalairnābhijayyaḥ |

saptārcirdīpitārcirdahati kila yathā bhūridāruprapañcaṃ

tvadbhaktyoghe tathaiva pradahati duritaṃ durmadaḥ kvendriyāṇām ||5||

cittārdrībhāvamuccairvapuṣi ca pulakaṃ harṣavāṣpaṃ ca hitvā

cittaṃ śuddhyetkathaṃ vā kimu bahutapasā vidyayā vītabhakteḥ |

tvadgāthāsvādasiddhāñjanasatatamarīmṛjyamāno'yamātmā

cakṣurvattattvasūkṣmaṃ bhajati na tu tathā'bhyastayā tarkakoṭyā||6||

dhyānaṃ te śīlayeyaṃ samatanusukhabaddhāsano nāsikāgra-

nyastākṣaḥ pūrakādyairjitapavanapathaścittapadmaṃ tvavāñcam|

ūrdhvāgraṃ bhāvayitvā ravividhuśikhinaḥ saṃvicintyopariṣṭāt

tatrasthaṃ bhāvaye tvāṃ sajalajaladharaśyāmalaṃ komalāṅgam ||7||

ānīlaślakṣṇakeśaṃ jvalitamakarasatkuṇḍalaṃ mandahāsa-

syandārdraṃ kaustubhaśrīparigatavanamāloruhārābhirāmam |

śrīvatsāṅkaṃ subāhuṃ mṛdulasadudaraṃ kāñcanacchāyacelaṃ

cārusnigdhorumambhoruhalalitapadaṃ bhāvaye'haṃ bhavantam ||8||

sarvāṅgeṣvaṅga raṅgatkutukamiti muhurdhārayannīśa cittaṃ

tatrāpyekatra yuñje vadanasarasije sundare mandahāse

tatrālīnaṃ tu cetaḥ paramasukhacidadvaitarūpe vitanva-

nnanyanno cintayeyaṃ muhuriti samupārūḍhayogo bhaveyam ||9||

itthaṃ tvaddhyānayoge sati punaraṇimādyaṣṭasaṃsiddhayastāḥ

dūraśrutyādayo'pi hyahamahamikayā sampateyurmurāre |

tvatsamprāptau vilambāvahamakhilamidaṃ nādriye kāmaye'haṃ

tvāmevānandapūrṇaṃ pavanapurapate pāhi māṃ sarvatāpāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

आदौ हैरण्यगर्भीं तनुमविकलजीवात्मिकामास्थितस्त्वं

जीवत्वं प्राप्य मायागुणगणखचितो वर्तसे विश्वयोने ।

तत्रोद्वृद्धेन सत्त्वेन तु गुणयुगलं भक्तिभावं गतेन

छित्वा सत्त्वं च हित्वा पुनरनुपहितो वर्तिताहे त्वमेव ॥1॥

सत्त्वोन्मेषात् कदाचित् खलु विषयरसे दोषबोधेऽपि भूमन्

भूयोऽप्येषु प्रवृत्तिस्सतमसि रजसि प्रोद्धते दुर्निवारा ।

चित्तं तावद्गुणाश्च ग्रथितमिह मिथस्तानि सर्वाणि रोद्धुं

तुर्ये त्वय्येकभक्तिश्शरणमिति भवान् हंसरूपी न्यगादीत् ॥2॥

सन्ति श्रेयांसि भूयांस्यपि रुचिभिदया कर्मिणां निर्मितानि

क्षुद्रानन्दाश्च सान्ता बहुविधगतयः कृष्ण तेभ्यो भवेयुः ।

त्वं चाचख्याथ सख्ये ननु महिततमां श्रेयसां भक्तिमेकां

त्वद्भक्त्यानन्दतुल्यः खलु विषयजुषां सम्मदः केन वा स्यात् ॥3॥

त्वत्भक्त्या तुष्टबुद्धेः सुखमिह चरतो विच्युताशस्य चाशाः

सर्वाः स्युः सौख्यमय्यः सलिलकुहरगस्येव तोयैकमय्यः ।

सोऽयं खल्विन्द्रलोकं कमलजभवनं योगसिद्धीश्च हृद्याः

नाकाङ्क्षत्येतदास्तां स्वयमनुपतिते मोक्षसौख्येऽप्यनीहः ॥4॥

त्वद्भक्तो बाध्यमानोऽपि च विषयरसैरिन्द्रियाशान्तिहेतो-

र्भक्त्यैवाक्रम्यमाणैः पुनरपि खलु तैर्दुर्बलैर्नाभिजय्यः ।

सप्तार्चिर्दीपितार्चिर्दहति किल यथा भूरिदारुप्रपञ्चं

त्वद्भक्त्योघे तथैव प्रदहति दुरितं दुर्मदः क्वेन्द्रियाणाम् ॥5॥

चित्तार्द्रीभावमुच्चैर्वपुषि च पुलकं हर्षवाष्पं च हित्वा

चित्तं शुद्ध्येत्कथं वा किमु बहुतपसा विद्यया वीतभक्तेः ।

त्वद्गाथास्वादसिद्धाञ्जनसततमरीमृज्यमानोऽयमात्मा

चक्षुर्वत्तत्त्वसूक्ष्मं भजति न तु तथाऽभ्यस्तया तर्ककोट्या॥6॥

ध्यानं ते शीलयेयं समतनुसुखबद्धासनो नासिकाग्र-

न्यस्ताक्षः पूरकाद्यैर्जितपवनपथश्चित्तपद्मं त्ववाञ्चम्।

ऊर्ध्वाग्रं भावयित्वा रविविधुशिखिनः संविचिन्त्योपरिष्टात्

तत्रस्थं भावये त्वां सजलजलधरश्यामलं कोमलाङ्गम् ॥7॥

आनीलश्लक्ष्णकेशं ज्वलितमकरसत्कुण्डलं मन्दहास-

स्यन्दार्द्रं कौस्तुभश्रीपरिगतवनमालोरुहाराभिरामम् ।

श्रीवत्साङ्कं सुबाहुं मृदुलसदुदरं काञ्चनच्छायचेलं

चारुस्निग्धोरुमम्भोरुहललितपदं भावयेऽहं भवन्तम् ॥8॥

सर्वाङ्गेष्वङ्ग रङ्गत्कुतुकमिति मुहुर्धारयन्नीश चित्तं

तत्राप्येकत्र युञ्जे वदनसरसिजे सुन्दरे मन्दहासे

तत्रालीनं तु चेतः परमसुखचिदद्वैतरूपे वितन्व-

न्नन्यन्नो चिन्तयेयं मुहुरिति समुपारूढयोगो भवेयम् ॥9॥

इत्थं त्वद्ध्यानयोगे सति पुनरणिमाद्यष्टसंसिद्धयस्ताः

दूरश्रुत्यादयोऽपि ह्यहमहमिकया सम्पतेयुर्मुरारे ।

त्वत्सम्प्राप्तौ विलम्बावहमखिलमिदं नाद्रिये कामयेऽहं

त्वामेवानन्दपूर्णं पवनपुरपते पाहि मां सर्वतापात् ॥10॥