Summary — Telugu
AI-generated · not yet verified
The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.
ਜੀਵਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਯਾਗੁਣਗਣਖਚਿਤੋ ਵਰ੍ਤਸੇ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨੇ ।
ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਵृਦ੍ਧੇਨ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤੁ ਗੁਣਯੁਗਲਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਂ ਗਤੇਨ
ਛਿਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਨੁਪਹਿਤੋ ਵਰ੍ਤਿਤਾਹੇ ਤ੍ਵਮੇਵ ॥1॥
jīvatvaṃ prāpya māyāguṇagaṇakhacito vartase viśvayone |
tatrodvṛddhena sattvena tu guṇayugalaṃ bhaktibhāvaṃ gatena
chitvā sattvaṃ ca hitvā punaranupahito vartitāhe tvameva ||1||
మొదట నీవు హిరణ్యగర్భమైన శరీరాన్ని, అనగా సమగ్రమైన జీవాత్మ స్వరూపాన్ని ఆశ్రయించి, జీవత్వాన్ని పొంది, మాయ యొక్క గుణసమూహంతో కూడుకొని ఉన్నావు, ఓ విశ్వయోనీ! అక్కడ పెరిగిన సత్త్వగుణంతో, మిగిలిన రెండు గుణాలను భక్తిభావంతో పోగొట్టుకొని, సత్త్వాన్ని కూడా ఛేదించి, విడిచిపెట్టి, మరల ఏ ఉపాధి లేనివాడవై నీవే నిలిచి ఉంటావు. AI
ਭੂਯੋऽਪ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਸਤਮਸਿ ਰਜਸਿ ਪ੍ਰੋਦ੍ਧਤੇ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਾ ।
ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਾਵਦ੍ਗੁਣਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਥਿਤਮਿਹ ਮਿਥਸ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰੋਦ੍ਧੁਂ
ਤੁਰ੍ਯੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਕਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਸ਼ਰਣਮਿਤਿ ਭਵਾਨ੍ ਹਂਸਰੂਪੀ ਨ੍ਯਗਾਦੀਤ੍ ॥2॥
bhūyo'pyeṣu pravṛttissatamasi rajasi proddhate durnivārā |
cittaṃ tāvadguṇāśca grathitamiha mithastāni sarvāṇi roddhuṃ
turye tvayyekabhaktiśśaraṇamiti bhavān haṃsarūpī nyagādīt ||2||
ఓ భూమన్! సత్త్వగుణం ఉదయించినప్పుడు కొన్నిసార్లు విషయరసంలో దోషబోధ కలిగినా, మరల ఆ విషయాలలో ప్రవృత్తి తమోగుణం, రజోగుణం పెరిగినప్పుడు నివారించలేనిదిగా ఉంటుంది. చిత్తమూ, గుణాలూ పరస్పరం కలిసి ముడిపడి ఉన్నాయి; వాటినన్నింటినీ నిరోధించడానికి తురీయమైన నీయందు ఏకభక్తియే శరణమని నీవు హంసరూపుడవై బోధించావు. AI
ਕ੍षੁਦ੍ਰਾਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਸਾਨ੍ਤਾ ਬਹੁਵਿਧਗਤਯਃ ਕृष੍ਣ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਵੇਯੁਃ ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਚਖ੍ਯਾਥ ਸਖ੍ਯੇ ਨਨੁ ਮਹਿਤਤਮਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਭਕ੍ਤਿਮੇਕਾਂ
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਤੁਲ੍ਯਃ ਖਲੁ ਵਿषਯਜੁषਾਂ ਸਮ੍ਮਦਃ ਕੇਨ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ॥3॥
kṣudrānandāśca sāntā bahuvidhagatayaḥ kṛṣṇa tebhyo bhaveyuḥ |
tvaṃ cācakhyātha sakhye nanu mahitatamāṃ śreyasāṃ bhaktimekāṃ
tvadbhaktyānandatulyaḥ khalu viṣayajuṣāṃ sammadaḥ kena vā syāt ||3||
ఓ కృష్ణా! కర్ములు తమ రుచిభేదాల ప్రకారం ఎన్నో శ్రేయస్సులను నిర్మించుకున్నారు; అవి క్షుద్రమైన ఆనందాలతో కూడినవి, అంతంతో కూడినవి, అనేక విధమైన గతులు కలవి. అవి నీకంటే తక్కువవి. అప్పుడు నీవు స్నేహితుడికి చెప్పావు — శ్రేయస్సులలో అత్యంత గొప్పది భక్తి ఒక్కటే. విషయాసక్తులకు కలిగే ఆనందం నీ భక్తి ఆనందంతో సమానమెవరికి కాగలదు? AI
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸੌਖ੍ਯਮਯ੍ਯਃ ਸਲਿਲਕੁਹਰਗਸ੍ਯੇਵ ਤੋਯੈਕਮਯ੍ਯਃ ।
ਸੋऽਯਂ ਖਲ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਕਮਲਜਭਵਨਂ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਚ ਹृਦ੍ਯਾਃ
ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍षਤ੍ਯੇਤਦਾਸ੍ਤਾਂ ਸ੍ਵਯਮਨੁਪਤਿਤੇ ਮੋਕ੍षਸੌਖ੍ਯੇऽਪ੍ਯਨੀਹਃ ॥4॥
sarvāḥ syuḥ saukhyamayyaḥ salilakuharagasyeva toyaikamayyaḥ |
so'yaṃ khalvindralokaṃ kamalajabhavanaṃ yogasiddhīśca hṛdyāḥ
nākāṅkṣatyetadāstāṃ svayamanupatite mokṣasaukhye'pyanīhaḥ ||4||
నీ భక్తిచే తృప్తి చెందిన బుద్ధి కలిగి, ఇక్కడ సుఖంగా జీవిస్తూ, ఆశలు విడిచినవాడికి సమస్త ఆశలూ సుఖమయములై ఉంటాయి; నీటిలో గుహలో ఉన్నవాడికి నీరే సర్వస్వమైనట్లు. అలాంటి ఈ భక్తుడు ఇంద్రలోకాన్ని, బ్రహ్మలోకాన్ని, మనోహరమైన యోగసిద్ధులనూ కోరడు; అది ఉండనిమ్ము — తనంతట తానే వచ్చిన మోక్షసుఖాన్ని కూడా అతడు కోరడు. AI
ਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯੈਵਾਕ੍ਰਮ੍ਯਮਾਣੈਃ ਪੁਨਰਪਿ ਖਲੁ ਤੈਰ੍ਦੁਰ੍ਬਲੈਰ੍ਨਾਭਿਜਯ੍ਯਃ ।
ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਦੀਪਿਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਦਹਤਿ ਕਿਲ ਯਥਾ ਭੂਰਿਦਾਰੁਪ੍ਰਪਞ੍ਚਂ
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯੋਘੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਦਹਤਿ ਦੁਰਿਤਂ ਦੁਰ੍ਮਦਃ ਕ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮ੍ ॥5॥
rbhaktyaivākramyamāṇaiḥ punarapi khalu tairdurbalairnābhijayyaḥ |
saptārcirdīpitārcirdahati kila yathā bhūridāruprapañcaṃ
tvadbhaktyoghe tathaiva pradahati duritaṃ durmadaḥ kvendriyāṇām ||5||
నీ భక్తుడు విషయరసాలచే బాధింపబడుతున్నప్పటికీ, ఇంద్రియాల అశాంతికి కారణమైన ఆ రసాలచే మరల మరల ఆక్రమింపబడుతున్నప్పటికీ, ఆ బలహీనమైన ఇంద్రియాలచే జయింపబడడు. ఏడు జ్వాలలతో వెలుగుతున్న అగ్ని పెద్ద కట్టెల సమూహాన్ని దహించినట్లే, నీ భక్తి ప్రవాహం ఇంద్రియాల దుర్మదాన్ని, పాపాన్ని అలాగే దహించివేస్తుంది. AI
ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍ਕਥਂ ਵਾ ਕਿਮੁ ਬਹੁਤਪਸਾ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਵੀਤਭਕ੍ਤੇਃ ।
ਤ੍ਵਦ੍ਗਾਥਾਸ੍ਵਾਦਸਿਦ੍ਧਾਞ੍ਜਨਸਤਤਮਰੀਮृਜ੍ਯਮਾਨੋऽਯਮਾਤ੍ਮਾ
ਚਕ੍षੁਰ੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸੂਕ੍ष੍ਮਂ ਭਜਤਿ ਨ ਤੁ ਤਥਾऽਭ੍ਯਸ੍ਤਯਾ ਤਰ੍ਕਕੋਟ੍ਯਾ॥6॥
cittaṃ śuddhyetkathaṃ vā kimu bahutapasā vidyayā vītabhakteḥ |
tvadgāthāsvādasiddhāñjanasatatamarīmṛjyamāno'yamātmā
cakṣurvattattvasūkṣmaṃ bhajati na tu tathā'bhyastayā tarkakoṭyā||6||
చిత్తం మెత్తబడటం, శరీరంపై గగుర్పాటు, ఆనందబాష్పాలు — ఇవి విడిచి, భక్తి లేనివాడు ఎంత గొప్ప తపస్సుచేతనైనా, విద్యచేతనైనా చిత్తాన్ని ఎలా శుద్ధి చేసుకోగలడు? నీ కథలను ఆస్వాదించడమనే సిద్ధమైన అంజనంతో నిరంతరం శుభ్రపరచబడుతున్న ఈ ఆత్మ కన్నులవలె సూక్ష్మమైన తత్త్వాన్ని చూస్తుంది; అలా అభ్యసించిన కోట్ల తర్కాలతో చూడదు. AI
ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਕ੍षਃ ਪੂਰਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਜਿਤਪਵਨਪਥਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਪਦ੍ਮਂ ਤ੍ਵਵਾਞ੍ਚਮ੍।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਗ੍ਰਂ ਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਰਵਿਵਿਧੁਸ਼ਿਖਿਨਃ ਸਂਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋਪਰਿष੍ਟਾਤ੍
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਭਾਵਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸਜਲਜਲਧਰਸ਼੍ਯਾਮਲਂ ਕੋਮਲਾਙ੍ਗਮ੍ ॥7॥
nyastākṣaḥ pūrakādyairjitapavanapathaścittapadmaṃ tvavāñcam|
ūrdhvāgraṃ bhāvayitvā ravividhuśikhinaḥ saṃvicintyopariṣṭāt
tatrasthaṃ bhāvaye tvāṃ sajalajaladharaśyāmalaṃ komalāṅgam ||7||
సమంగా, సుఖంగా ఉన్న ఆసనంపై కూర్చొని, చూపును ముక్కు కొనపై నిలిపి, పూరకాదులతో ప్రాణవాయువు మార్గాన్ని జయించి, చిత్తపద్మాన్ని నీవైపు, అనగా పైకి తిరిగినదిగా భావించి, సూర్యుడు, చంద్రుడు, అగ్ని అనే శిఖలను ఊహించి, వాటి పైన నీటితో నిండిన మేఘంలా నల్లగా, కోమలమైన అవయవాలు కలిగిన నిన్ను అక్కడ నిలిచినవాడిగా ధ్యానిస్తాను. AI
ਸ੍ਯਨ੍ਦਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਸ਼੍ਰੀਪਰਿਗਤਵਨਮਾਲੋਰੁਹਾਰਾਭਿਰਾਮਮ੍ ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਂ ਸੁਬਾਹੁਂ ਮृਦੁਲਸਦੁਦਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਚ੍ਛਾਯਚੇਲਂ
ਚਾਰੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧੋਰੁਮਮ੍ਭੋਰੁਹਲਲਿਤਪਦਂ ਭਾਵਯੇऽਹਂ ਭਵਨ੍ਤਮ੍ ॥8॥
syandārdraṃ kaustubhaśrīparigatavanamāloruhārābhirāmam |
śrīvatsāṅkaṃ subāhuṃ mṛdulasadudaraṃ kāñcanacchāyacelaṃ
cārusnigdhorumambhoruhalalitapadaṃ bhāvaye'haṃ bhavantam ||8||
నీలమైన మృదువైన కేశములతో, ప్రకాశించుచున్న మకరాకారపు మంచి కుండలములతో, చిరునవ్వు స్రవించుచున్న మృదువైన ముఖముతో, కౌస్తుభమణి శోభతో కూడిన వనమాలతోను గొప్ప హారముతోను అందముగా నున్నవాడవు, శ్రీవత్స చిహ్నముతో కూడినవాడవు, అందమైన బాహువులతో, మృదువైన మంచి ఉదరముతో, బంగారు రంగు వస్త్రముతో, అందమైన నునుపైన తొడలతో, తామరపువ్వు వంటి సొగసైన పాదములతో నున్న నిన్ను నేను ధ్యానించుచున్నాను. AI
ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯੇਕਤ੍ਰ ਯੁਞ੍ਜੇ ਵਦਨਸਰਸਿਜੇ ਸੁਨ੍ਦਰੇ ਮਨ੍ਦਹਾਸੇ
ਤਤ੍ਰਾਲੀਨਂ ਤੁ ਚੇਤਃ ਪਰਮਸੁਖਚਿਦਦ੍ਵੈਤਰੂਪੇ ਵਿਤਨ੍ਵ-
ਨ੍ਨਨ੍ਯਨ੍ਨੋ ਚਿਨ੍ਤਯੇਯਂ ਮੁਹੁਰਿਤਿ ਸਮੁਪਾਰੂਢਯੋਗੋ ਭਵੇਯਮ੍ ॥9॥
tatrāpyekatra yuñje vadanasarasije sundare mandahāse
tatrālīnaṃ tu cetaḥ paramasukhacidadvaitarūpe vitanva-
nnanyanno cintayeyaṃ muhuriti samupārūḍhayogo bhaveyam ||9||
ఓ ప్రభూ! నా అవయవములన్నిటిలోను ఆనందపు ఉత్సాహము మెరిసిపోతున్నదని నా మనస్సును మాటిమాటికి నిలుపుచూ, అందులో కూడా ఒక చోట, అనగా చిరునవ్వుతో అందముగా నున్న నీ ముఖ పద్మమునందు నా మనస్సును కలుపుచున్నాను. అక్కడ లీనమైన ఆ మనస్సును పరమ సుఖమయమైన చైతన్యాద్వైత స్వరూపమునందు విస్తరింపజేయుచూ, వేరే ఏదీ నేను ఆలోచించను అని మాటిమాటికి చెప్పుకొనుచూ, నేను యోగమును చక్కగా ఎక్కినవాడనగుదును. AI
ਦੂਰਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾਦਯੋऽਪਿ ਹ੍ਯਹਮਹਮਿਕਯਾ ਸਮ੍ਪਤੇਯੁਰ੍ਮੁਰਾਰੇ ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਵਿਲਮ੍ਬਾਵਹਮਖਿਲਮਿਦਂ ਨਾਦ੍ਰਿਯੇ ਕਾਮਯੇऽਹਂ
ਤ੍ਵਾਮੇਵਾਨਨ੍ਦਪੂਰ੍ਣਂ ਪਵਨਪੁਰਪਤੇ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਤਾਪਾਤ੍ ॥10॥
dūraśrutyādayo'pi hyahamahamikayā sampateyurmurāre |
tvatsamprāptau vilambāvahamakhilamidaṃ nādriye kāmaye'haṃ
tvāmevānandapūrṇaṃ pavanapurapate pāhi māṃ sarvatāpāt ||10||
ఈ విధముగా నీ ధ్యానయోగము జరిగినప్పుడు, ఓ మురారీ! ఆ అణిమ మొదలైన ఎనిమిది సిద్ధులు, దూరశ్రవణము మొదలైనవి కూడా, నేనే నేనే అని పోటీపడి నా వద్దకు వచ్చి చేరును. నీ ప్రాప్తి విషయములో ఆలస్యము కలిగించును కాబట్టి ఇది అంతటినీ నేను లక్ష్యపెట్టను; ఆనందపూర్ణుడవైన నిన్నే నేను కోరుచున్నాను. ఓ పవనపురపతీ! నన్ను సర్వ తాపముల నుండి రక్షించుము. AI