Narayaniyam Dashaka 75 - Kamsavadha — Gurmukhi Script

ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਭੋਜਕ੍षਿਤਿਪਤਿਵਚਸਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤੇ ਮਲ੍ਲਤੂਰ੍ਯੇ

ਸਙ੍ਘੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਮਞ੍ਚਾਨਭਿਯਯੁषਿ ਗਤੇ ਨਨ੍ਦਗੋਪੇऽਪਿ ਹਰ੍ਮ੍ਯਮ੍ ।

ਕਂਸੇ ਸੌਧਾਧਿਰੂਢੇ ਤ੍ਵਮਪਿ ਸਹਬਲਃ ਸਾਨੁਗਸ਼੍ਚਾਰੁਵੇषੋ

ਰਙ੍ਗਦ੍ਵਾਰਂ ਗਤੋऽਭੂਃ ਕੁਪਿਤਕੁਵਲਯਾਪੀਡਨਾਗਾਵਲੀਢਮ੍ ॥1॥

ਪਾਪਿष੍ਠਾਪੇਹਿ ਮਾਰ੍ਗਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮਿਤਿ ਵਚਸਾ ਨਿष੍ਠੁਰਕ੍ਰੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧੇ-

ਰਮ੍ਬष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣੋਦਾਦਧਿਕਜਵਜੁषਾ ਹਸ੍ਤਿਨਾ ਗृਹ੍ਯਮਾਣਃ ।

ਕੇਲੀਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਗੋਪੀਕੁਚਕਲਸ਼ਚਿਰਸ੍ਪਰ੍ਧਿਨਂ ਕੁਮ੍ਭਮਸ੍ਯ

ਵ੍ਯਾਹਤ੍ਯਾਲੀਯਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਰਣਭੁਵਿ ਪੁਨਰ੍ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਵਲ੍ਗੁਹਾਸੀ ॥2॥

ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋऽਪ੍ਯਗਮ੍ਯੋ ਝਟਿਤਿ ਮੁਨਿਜਨਸ੍ਯੇਵ ਧਾਵਨ੍ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ

ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਾਪਾਤ੍ਯ ਭੂਮੌ ਪੁਨਰਭਿਪਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਨ੍ਤਂ ਸਜੀਵਮ੍ ।

ਮੂਲਾਦੁਨ੍ਮੂਲ੍ਯ ਤਨ੍ਮੂਲਗਮਹਿਤਮਹਾਮੌਕ੍ਤਿਕਾਨ੍ਯਾਤ੍ਮਮਿਤ੍ਰੇ

ਪ੍ਰਾਦਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਾਰਮੇਭਿਰ੍ਲਲਿਤਵਿਰਚਿਤਂ ਰਾਧਿਕਾਯੈ ਦਿਸ਼ੇਤਿ ॥3॥

ਗृਹ੍ਣਾਨਂ ਦਨ੍ਤਮਂਸੇ ਯੁਤਮਥ ਹਲਿਨਾ ਰਙ੍ਗਮਙ੍ਗਾਵਿਸ਼ਨ੍ਤਂ

ਤ੍ਵਾਂ ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਾਙ੍ਗਭਙ੍ਗੀਰਭਸਹृਤਮਨੋਲੋਚਨਾ ਵੀਕ੍ष੍ਯ ਲੋਕਾਃ ।

ਹਂਹੋ ਧਨ੍ਯੋ ਹਿ ਨਨ੍ਦੋ ਨਹਿ ਨਹਿ ਪਸ਼ੁਪਾਲਾਙ੍ਗਨਾ ਨੋ ਯਸ਼ੋਦਾ

ਨੋ ਨੋ ਧਨ੍ਯੇਕ੍षਣਾਃ ਸ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰਿਜਗਤਿ ਵਯਮੇਵੇਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ॥4॥

ਪੂਰ੍ਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵ ਸਾਕ੍षਾਨ੍ਨਿਰਵਧਿ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਾਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ

ਗੋਪੇਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਲਾਸੀਰ੍ਨ ਖਲੁ ਬਹੁਜਨੈਸ੍ਤਾਵਦਾਵੇਦਿਤੋऽਭੂਃ ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਥ ਤ੍ਵਾਂ ਤਦੇਦਮ੍ਪ੍ਰਥਮਮੁਪਗਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇ ਜਨੌਘਾਃ

ਪੂਰ੍ਣਾਨਨ੍ਦਾ ਵਿਪਾਪਾਃ ਸਰਸਮਭਿਜਗੁਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਾਨਿ ਸ੍ਮृਤਾਨਿ ॥5॥

ਚਾਣੂਰੋ ਮਲ੍ਲਵੀਰਸ੍ਤਦਨੁ ਨृਪਗਿਰਾ ਮੁष੍ਟਿਕੋ ਮੁष੍ਟਿਸ਼ਾਲੀ

ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਮਂ ਚਾਭਿਪੇਦੇ ਝਟਝਟਿਤਿ ਮਿਥੋ ਮੁष੍ਟਿਪਾਤਾਤਿਰੂਕ੍षਮ੍ ।

ਉਤ੍ਪਾਤਾਪਾਤਨਾਕਰ੍षਣਵਿਵਿਧਰਣਾਨ੍ਯਾਸਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਂ

ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਮਲ੍ਲਪ੍ਰਭੁਰਗਮਦਯਂ ਭੂਰਿਸ਼ੋ ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍षਾਨ੍ ॥6॥

ਹਾ ਧਿਕ੍ ਕष੍ਟਂ ਕੁਮਾਰੌ ਸੁਲਲਿਤਵਪੁषੌ ਮਲ੍ਲਵੀਰੌ ਕਠੋਰੌ

ਨ ਦ੍ਰਕ੍ष੍ਯਾਮੋ ਵ੍ਰਜਾਮਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਮਿਤਿ ਜਨੇ ਭਾषਮਾਣੇ ਤਦਾਨੀਮ੍ ।

ਚਾਣੂਰਂ ਤਂ ਕਰੋਦ੍ਭ੍ਰਾਮਣਵਿਗਲਦਸੁਂ ਪੋਥਯਾਮਾਸਿਥੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ

ਪਿष੍ਟੋऽਭੂਨ੍ਮੁष੍ਟਿਕੋऽਪਿ ਦ੍ਰੁਤਮਥ ਹਲਿਨਾ ਨष੍ਟਸ਼ਿष੍ਟੈਰ੍ਦਧਾਵੇ ॥7॥

ਕਂਸ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਤੂਰ੍ਯਂ ਖਲਮਤਿਰਵਿਦਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਮਾਰ੍ਯਾਨ੍ ਪਿਤृਂਸ੍ਤਾ-

ਨਾਹਨ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮੂਰ੍ਤੇਸ੍ਤਵ ਚ ਸਮਸ਼ਿषਦ੍ਦੂਰਮੁਤ੍ਸਾਰਣਾਯ ।

ਰੁष੍ਟੋ ਦੁष੍ਟੋਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਰੁਡ ਇਵ ਗਿਰਿਂ ਮਞ੍ਚਮਞ੍ਚਨ੍ਨੁਦਞ੍ਚਤ੍-

ਖਡ੍ਗਵ੍ਯਾਵਲ੍ਗਦੁਸ੍ਸਙ੍ਗ੍ਰਹਮਪਿ ਚ ਹਠਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਗ੍ਰਹੀਰੌਗ੍ਰਸੇਨਿਮ੍ ॥8॥

ਸਦ੍ਯੋ ਨਿष੍ਪਿष੍ਟਸਨ੍ਧਿਂ ਭੁਵਿ ਨਰਪਤਿਮਾਪਾਤ੍ਯ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿष੍ਟਾ-

ਤ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯਾਪਾਤ੍ਯੇ ਤਦੈਵ ਤ੍ਵਦੁਪਰਿ ਪਤਿਤਾ ਨਾਕਿਨਾਂ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ।

ਕਿਂ ਕਿਂ ਬ੍ਰੂਮਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਸਤਤਮਪਿ ਭਿਯਾ ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਾਤ੍ਮਾ ਸ ਭੇਜੇ

ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਧੋਤ੍ਥਾ ਪਰਮ ਪਰਮਿਯਂ ਵਾਸਨਾ ਕਾਲਨੇਮੇਃ ॥9॥

ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤृਨष੍ਟ ਪਿष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਤਮਥ ਪਿਤਰੌ ਸਨ੍ਨਮਨ੍ਨੁਗ੍ਰਸੇਨਂ

ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਯਦੁਕੁਲਮਖਿਲਂ ਮੋਦਯਨ੍ ਕਾਮਦਾਨੈਃ ।

ਭਕ੍ਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਚੋਦ੍ਧਵਮਮਰਗੁਰੋਰਾਪ੍ਤਨੀਤਿਂ ਸਖਾਯਂ

ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟੋ ਨਗਰ੍ਯਾਂ ਪਵਨਪੁਰਪਤੇ ਰੁਨ੍ਧਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਨ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

prātaḥ santrastabhojakṣitipativacasā prastute mallatūrye

saṅghe rājñāṃ ca mañcānabhiyayuṣi gate nandagope'pi harmyam |

kaṃse saudhādhirūḍhe tvamapi sahabalaḥ sānugaścāruveṣo

raṅgadvāraṃ gato'bhūḥ kupitakuvalayāpīḍanāgāvalīḍham ||1||

pāpiṣṭhāpehi mārgāddrutamiti vacasā niṣṭhurakruddhabuddhe-

rambaṣṭhasya praṇodādadhikajavajuṣā hastinā gṛhyamāṇaḥ |

kelīmukto'tha gopīkucakalaśaciraspardhinaṃ kumbhamasya

vyāhatyālīyathāstvaṃ caraṇabhuvi punarnirgato valguhāsī ||2||

hastaprāpyo'pyagamyo jhaṭiti munijanasyeva dhāvan gajendraṃ

krīḍannāpātya bhūmau punarabhipatatastasya dantaṃ sajīvam |

mūlādunmūlya tanmūlagamahitamahāmauktikānyātmamitre

prādāstvaṃ hāramebhirlalitaviracitaṃ rādhikāyai diśeti ||3||

gṛhṇānaṃ dantamaṃse yutamatha halinā raṅgamaṅgāviśantaṃ

tvāṃ maṅgalyāṅgabhaṅgīrabhasahṛtamanolocanā vīkṣya lokāḥ |

haṃho dhanyo hi nando nahi nahi paśupālāṅganā no yaśodā

no no dhanyekṣaṇāḥ smastrijagati vayameveti sarve śaśaṃsuḥ ||4||

pūrṇaṃ brahmaiva sākṣānniravadhi paramānandasāndraprakāśaṃ

gopeśu tvaṃ vyalāsīrna khalu bahujanaistāvadāvedito'bhūḥ |

dṛṣṭvā'tha tvāṃ tadedamprathamamupagate puṇyakāle janaughāḥ

pūrṇānandā vipāpāḥ sarasamabhijagustvatkṛtāni smṛtāni ||5||

cāṇūro mallavīrastadanu nṛpagirā muṣṭiko muṣṭiśālī

tvāṃ rāmaṃ cābhipede jhaṭajhaṭiti mitho muṣṭipātātirūkṣam |

utpātāpātanākarṣaṇavividharaṇānyāsatāṃ tatra citraṃ

mṛtyoḥ prāgeva mallaprabhuragamadayaṃ bhūriśo bandhamokṣān ||6||

hā dhik kaṣṭaṃ kumārau sulalitavapuṣau mallavīrau kaṭhorau

na drakṣyāmo vrajāmastvaritamiti jane bhāṣamāṇe tadānīm |

cāṇūraṃ taṃ karodbhrāmaṇavigaladasuṃ pothayāmāsithorvyāṃ

piṣṭo'bhūnmuṣṭiko'pi drutamatha halinā naṣṭaśiṣṭairdadhāve ||7||

kaṃsa saṃvārya tūryaṃ khalamatiravidan kāryamāryān pitṛṃstā-

nāhantuṃ vyāptamūrtestava ca samaśiṣaddūramutsāraṇāya |

ruṣṭo duṣṭoktibhistvaṃ garuḍa iva giriṃ mañcamañcannudañcat-

khaḍgavyāvalgadussaṅgrahamapi ca haṭhāt prāgrahīraugrasenim ||8||

sadyo niṣpiṣṭasandhiṃ bhuvi narapatimāpātya tasyopariṣṭā-

ttvayyāpātye tadaiva tvadupari patitā nākināṃ puṣpavṛṣṭiḥ |

kiṃ kiṃ brūmastadānīṃ satatamapi bhiyā tvadgatātmā sa bheje

sāyujyaṃ tvadvadhotthā parama paramiyaṃ vāsanā kālanemeḥ ||9||

tadbhrātṛnaṣṭa piṣṭvā drutamatha pitarau sannamannugrasenaṃ

kṛtvā rājānamuccairyadukulamakhilaṃ modayan kāmadānaiḥ |

bhaktānāmuttamaṃ coddhavamamaragurorāptanītiṃ sakhāyaṃ

labdhvā tuṣṭo nagaryāṃ pavanapurapate rundhi me sarvarogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

प्रातः सन्त्रस्तभोजक्षितिपतिवचसा प्रस्तुते मल्लतूर्ये

सङ्घे राज्ञां च मञ्चानभिययुषि गते नन्दगोपेऽपि हर्म्यम् ।

कंसे सौधाधिरूढे त्वमपि सहबलः सानुगश्चारुवेषो

रङ्गद्वारं गतोऽभूः कुपितकुवलयापीडनागावलीढम् ॥1॥

पापिष्ठापेहि मार्गाद्द्रुतमिति वचसा निष्ठुरक्रुद्धबुद्धे-

रम्बष्ठस्य प्रणोदादधिकजवजुषा हस्तिना गृह्यमाणः ।

केलीमुक्तोऽथ गोपीकुचकलशचिरस्पर्धिनं कुम्भमस्य

व्याहत्यालीयथास्त्वं चरणभुवि पुनर्निर्गतो वल्गुहासी ॥2॥

हस्तप्राप्योऽप्यगम्यो झटिति मुनिजनस्येव धावन् गजेन्द्रं

क्रीडन्नापात्य भूमौ पुनरभिपततस्तस्य दन्तं सजीवम् ।

मूलादुन्मूल्य तन्मूलगमहितमहामौक्तिकान्यात्ममित्रे

प्रादास्त्वं हारमेभिर्ललितविरचितं राधिकायै दिशेति ॥3॥

गृह्णानं दन्तमंसे युतमथ हलिना रङ्गमङ्गाविशन्तं

त्वां मङ्गल्याङ्गभङ्गीरभसहृतमनोलोचना वीक्ष्य लोकाः ।

हंहो धन्यो हि नन्दो नहि नहि पशुपालाङ्गना नो यशोदा

नो नो धन्येक्षणाः स्मस्त्रिजगति वयमेवेति सर्वे शशंसुः ॥4॥

पूर्णं ब्रह्मैव साक्षान्निरवधि परमानन्दसान्द्रप्रकाशं

गोपेशु त्वं व्यलासीर्न खलु बहुजनैस्तावदावेदितोऽभूः ।

दृष्ट्वाऽथ त्वां तदेदम्प्रथममुपगते पुण्यकाले जनौघाः

पूर्णानन्दा विपापाः सरसमभिजगुस्त्वत्कृतानि स्मृतानि ॥5॥

चाणूरो मल्लवीरस्तदनु नृपगिरा मुष्टिको मुष्टिशाली

त्वां रामं चाभिपेदे झटझटिति मिथो मुष्टिपातातिरूक्षम् ।

उत्पातापातनाकर्षणविविधरणान्यासतां तत्र चित्रं

मृत्योः प्रागेव मल्लप्रभुरगमदयं भूरिशो बन्धमोक्षान् ॥6॥

हा धिक् कष्टं कुमारौ सुललितवपुषौ मल्लवीरौ कठोरौ

न द्रक्ष्यामो व्रजामस्त्वरितमिति जने भाषमाणे तदानीम् ।

चाणूरं तं करोद्भ्रामणविगलदसुं पोथयामासिथोर्व्यां

पिष्टोऽभून्मुष्टिकोऽपि द्रुतमथ हलिना नष्टशिष्टैर्दधावे ॥7॥

कंस संवार्य तूर्यं खलमतिरविदन् कार्यमार्यान् पितृंस्ता-

नाहन्तुं व्याप्तमूर्तेस्तव च समशिषद्दूरमुत्सारणाय ।

रुष्टो दुष्टोक्तिभिस्त्वं गरुड इव गिरिं मञ्चमञ्चन्नुदञ्चत्-

खड्गव्यावल्गदुस्सङ्ग्रहमपि च हठात् प्राग्रहीरौग्रसेनिम् ॥8॥

सद्यो निष्पिष्टसन्धिं भुवि नरपतिमापात्य तस्योपरिष्टा-

त्त्वय्यापात्ये तदैव त्वदुपरि पतिता नाकिनां पुष्पवृष्टिः ।

किं किं ब्रूमस्तदानीं सततमपि भिया त्वद्गतात्मा स भेजे

सायुज्यं त्वद्वधोत्था परम परमियं वासना कालनेमेः ॥9॥

तद्भ्रातृनष्ट पिष्ट्वा द्रुतमथ पितरौ सन्नमन्नुग्रसेनं

कृत्वा राजानमुच्चैर्यदुकुलमखिलं मोदयन् कामदानैः ।

भक्तानामुत्तमं चोद्धवममरगुरोराप्तनीतिं सखायं

लब्ध्वा तुष्टो नगर्यां पवनपुरपते रुन्धि मे सर्वरोगान् ॥10॥