Narayaniyam Dashaka 37 - Shrikrishnavataropakramam — Gurmukhi Script

ਸਾਨ੍ਦ੍ਰਾਨਨ੍ਦਤਨੋ ਹਰੇ ਨਨੁ ਪੁਰਾ ਦੈਵਾਸੁਰੇ ਸਙ੍ਗਰੇ

ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤ੍ਤਾ ਅਪਿ ਕਰ੍ਮਸ਼ੇषਵਸ਼ਤੋ ਯੇ ਤੇ ਨ ਯਾਤਾ ਗਤਿਮ੍ ।

ਤੇषਾਂ ਭੂਤਲਜਨ੍ਮਨਾਂ ਦਿਤਿਭੁਵਾਂ ਭਾਰੇਣ ਦੂਰਾਰ੍ਦਿਤਾ

ਭੂਮਿਃ ਪ੍ਰਾਪ ਵਿਰਿਞ੍ਚਮਾਸ਼੍ਰਿਤਪਦਂ ਦੇਵੈਃ ਪੁਰੈਵਾਗਤੈਃ ॥1॥

ਹਾ ਹਾ ਦੁਰ੍ਜਨਭੂਰਿਭਾਰਮਥਿਤਾਂ ਪਾਥੋਨਿਧੌ ਪਾਤੁਕਾ-

ਮੇਤਾਂ ਪਾਲਯ ਹਨ੍ਤ ਮੇ ਵਿਵਸ਼ਤਾਂ ਸਮ੍ਪृਚ੍ਛ ਦੇਵਾਨਿਮਾਨ੍ ।

ਇਤ੍ਯਾਦਿਪ੍ਰਚੁਰਪ੍ਰਲਾਪਵਿਵਸ਼ਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਧਾਤਾ ਮਹੀਂ

ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਦਨਾਨਿ ਵੀਕ੍ष੍ਯ ਪਰਿਤੋ ਦਧ੍ਯੌ ਭਵਨ੍ਤਂ ਹਰੇ ॥2॥

ਊਚੇ ਚਾਮ੍ਬੁਜਭੂਰਮੂਨਯਿ ਸੁਰਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਧਰਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਚੋ

ਨਨ੍ਵਸ੍ਯਾ ਭਵਤਾਂ ਚ ਰਕ੍षਣਵਿਧੌ ਦਕ੍षੋ ਹਿ ਲਕ੍ष੍ਮੀਪਤਿਃ ।

ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰ੍ਵਪੁਰਸ੍ਸਰਾ ਵਯਮਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪਯੋਵਾਰਿਧਿਂ

ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ੍ਤੁਮਹੇ ਜਵਾਦਿਤਿ ਯਯੁਃ ਸਾਕਂ ਤਵਾਕੇਤਨਮ੍ ॥3॥

ਤੇ ਮੁਗ੍ਧਾਨਿਲਸ਼ਾਲਿਦੁਗ੍ਧਜਲਧੇਸ੍ਤੀਰਂ ਗਤਾਃ ਸਙ੍ਗਤਾ

ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਚਿਨ੍ਤਨੈਕਮਨਸਸ੍ਤਾਵਤ੍ ਸ ਪਾਥੋਜਭੂਃ ।

ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਚਂ ਹृਦਯੇ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਕਲਾਨਾਨਨ੍ਦਯਨ੍ਨੂਚਿਵਾ-

ਨਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ ਸ੍ਵਯਮਹਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯਤਾਮ੍ ॥4॥

ਜਾਨੇ ਦੀਨਦਸ਼ਾਮਹਂ ਦਿਵਿषਦਾਂ ਭੂਮੇਸ਼੍ਚ ਭੀਮੈਰ੍ਨृਪੈ-

ਸ੍ਤਤ੍ਕ੍षੇਪਾਯ ਭਵਾਮਿ ਯਾਦਵਕੁਲੇ ਸੋऽਹਂ ਸਮਗ੍ਰਾਤ੍ਮਨਾ ।

ਦੇਵਾ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਕਲਯਾ ਦੇਵਾਙ੍ਗਨਾਸ਼੍ਚਾਵਨੌ

ਮਤ੍ਸੇਵਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਤ੍ਵਦੀਯਵਚਨਂ ਪਾਥੋਜਭੂਰੂਚਿਵਾਨ੍ ॥5॥

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਰਸਾਯਨਂ ਤਵ ਵਚਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਿਰ੍ਵਾਪਿਤ-

ਸ੍ਵਾਨ੍ਤੇष੍ਵੀਸ਼ ਗਤੇषੁ ਤਾਵਕਕृਪਾਪੀਯੂषਤृਪ੍ਤਾਤ੍ਮਸੁ ।

ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਮਧੁਰਾਪੁਰੇ ਕਿਲ ਭਵਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਪੁਣ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇ

ਧਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕਨਨ੍ਦਨਾਮੁਦਵਹਦ੍ਰਾਜਾ ਸ ਸ਼ੂਰਾਤ੍ਮਜਃ ॥6॥

ਉਦ੍ਵਾਹਾਵਸਿਤੌ ਤਦੀਯਸਹਜਃ ਕਂਸੋऽਥ ਸਮ੍ਮਾਨਯ-

ਨ੍ਨੇਤੌ ਸੂਤਤਯਾ ਗਤਃ ਪਥਿ ਰਥੇ ਵ੍ਯੋਮੋਤ੍ਥਯਾ ਤ੍ਵਦ੍ਗਿਰਾ ।

ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਤਿਦੁष੍ਟਮष੍ਟਮਸੁਤੋ ਹਨ੍ਤੇਤਿ ਹਨ੍ਤੇਰਿਤਃ

ਸਨ੍ਤ੍ਰਾਸਾਤ੍ ਸ ਤੁ ਹਨ੍ਤੁਮਨ੍ਤਿਕਗਤਾਂ ਤਨ੍ਵੀਂ ਕृਪਾਣੀਮਧਾਤ੍ ॥7॥

ਗृਹ੍ਣਾਨਸ਼੍ਚਿਕੁਰੇषੁ ਤਾਂ ਖਲਮਤਿਃ ਸ਼ੌਰੇਸ਼੍ਚਿਰਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਨੈ-

ਰ੍ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ ਪੁਨਰਾਤ੍ਮਜਾਰ੍ਪਣਗਿਰਾ ਪ੍ਰੀਤੋऽਥ ਯਾਤੋ ਗृਹਾਨ੍ ।

ਆਦ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਹਜਂ ਤਥਾऽਰ੍ਪਿਤਮਪਿ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਨਾਹਨ੍ਨਸੌ

ਦੁष੍ਟਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵ ਪੁष੍ਟਕਰੁਣਾ ਦृष੍ਟਾ ਹਿ ਧੀਰੇਕਦਾ ॥8॥

ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮਨਸੈਵ ਨਾਰਦਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੋਚੇ ਸ ਭੋਜੇਸ਼੍ਵਰਂ

ਯੂਯਂ ਨਨ੍ਵਸੁਰਾਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਯਦਵੋ ਜਾਨਾਸਿ ਕਿਂ ਨ ਪ੍ਰਭੋ ।

ਮਾਯਾਵੀ ਸ ਹਰਿਰ੍ਭਵਦ੍ਵਧਕृਤੇ ਭਾਵੀ ਸੁਰਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾ-

ਦਿਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਯਦੂਨਦੂਧੁਨਦਸੌ ਸ਼ੌਰੇਸ਼੍ਚ ਸੂਨੂਨਹਨ੍ ॥9॥

ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਪ੍ਤਮਗਰ੍ਭਤਾਮਹਿਪਤੌ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੇਰਣਾਨ੍ਮਾਯਯਾ

ਨੀਤੇ ਮਾਧਵ ਰੋਹਿਣੀਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਭੋਃਸਚ੍ਚਿਤ੍ਸੁਖੈਕਾਤ੍ਮਕਃ ।

ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਜਠਰਂ ਵਿਵੇਸ਼ਿਥ ਵਿਭੋ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸੁਰੈਃ

ਸ ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣ ਵਿਧੂਯ ਰੋਗਪਟਲੀਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

sāndrānandatano hare nanu purā daivāsure saṅgare

tvatkṛttā api karmaśeṣavaśato ye te na yātā gatim |

teṣāṃ bhūtalajanmanāṃ ditibhuvāṃ bhāreṇa dūrārditā

bhūmiḥ prāpa viriñcamāśritapadaṃ devaiḥ puraivāgataiḥ ||1||

hā hā durjanabhūribhāramathitāṃ pāthonidhau pātukā-

metāṃ pālaya hanta me vivaśatāṃ sampṛccha devānimān |

ityādipracurapralāpavivaśāmālokya dhātā mahīṃ

devānāṃ vadanāni vīkṣya parito dadhyau bhavantaṃ hare ||2||

ūce cāmbujabhūramūnayi surāḥ satyaṃ dharitryā vaco

nanvasyā bhavatāṃ ca rakṣaṇavidhau dakṣo hi lakṣmīpatiḥ |

sarve śarvapurassarā vayamito gatvā payovāridhiṃ

natvā taṃ stumahe javāditi yayuḥ sākaṃ tavāketanam ||3||

te mugdhānilaśālidugdhajaladhestīraṃ gatāḥ saṅgatā

yāvattvatpadacintanaikamanasastāvat sa pāthojabhūḥ |

tvadvācaṃ hṛdaye niśamya sakalānānandayannūcivā-

nākhyātaḥ paramātmanā svayamahaṃ vākyaṃ tadākarṇyatām ||4||

jāne dīnadaśāmahaṃ diviṣadāṃ bhūmeśca bhīmairnṛpai-

statkṣepāya bhavāmi yādavakule so'haṃ samagrātmanā |

devā vṛṣṇikule bhavantu kalayā devāṅganāścāvanau

matsevārthamiti tvadīyavacanaṃ pāthojabhūrūcivān ||5||

śrutvā karṇarasāyanaṃ tava vacaḥ sarveṣu nirvāpita-

svānteṣvīśa gateṣu tāvakakṛpāpīyūṣatṛptātmasu |

vikhyāte madhurāpure kila bhavatsānnidhyapuṇyottare

dhanyāṃ devakanandanāmudavahadrājā sa śūrātmajaḥ ||6||

udvāhāvasitau tadīyasahajaḥ kaṃso'tha sammānaya-

nnetau sūtatayā gataḥ pathi rathe vyomotthayā tvadgirā |

asyāstvāmatiduṣṭamaṣṭamasuto hanteti hanteritaḥ

santrāsāt sa tu hantumantikagatāṃ tanvīṃ kṛpāṇīmadhāt ||7||

gṛhṇānaścikureṣu tāṃ khalamatiḥ śaureściraṃ sāntvanai-

rno muñcan punarātmajārpaṇagirā prīto'tha yāto gṛhān |

ādyaṃ tvatsahajaṃ tathā'rpitamapi snehena nāhannasau

duṣṭānāmapi deva puṣṭakaruṇā dṛṣṭā hi dhīrekadā ||8||

tāvattvanmanasaiva nāradamuniḥ proce sa bhojeśvaraṃ

yūyaṃ nanvasurāḥ surāśca yadavo jānāsi kiṃ na prabho |

māyāvī sa harirbhavadvadhakṛte bhāvī suraprārthanā-

dityākarṇya yadūnadūdhunadasau śaureśca sūnūnahan ||9||

prāpte saptamagarbhatāmahipatau tvatpreraṇānmāyayā

nīte mādhava rohiṇīṃ tvamapi bhoḥsaccitsukhaikātmakaḥ |

devakyā jaṭharaṃ viveśitha vibho saṃstūyamānaḥ suraiḥ

sa tvaṃ kṛṣṇa vidhūya rogapaṭalīṃ bhaktiṃ parāṃ dehi me ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सान्द्रानन्दतनो हरे ननु पुरा दैवासुरे सङ्गरे

त्वत्कृत्ता अपि कर्मशेषवशतो ये ते न याता गतिम् ।

तेषां भूतलजन्मनां दितिभुवां भारेण दूरार्दिता

भूमिः प्राप विरिञ्चमाश्रितपदं देवैः पुरैवागतैः ॥1॥

हा हा दुर्जनभूरिभारमथितां पाथोनिधौ पातुका-

मेतां पालय हन्त मे विवशतां सम्पृच्छ देवानिमान् ।

इत्यादिप्रचुरप्रलापविवशामालोक्य धाता महीं

देवानां वदनानि वीक्ष्य परितो दध्यौ भवन्तं हरे ॥2॥

ऊचे चाम्बुजभूरमूनयि सुराः सत्यं धरित्र्या वचो

नन्वस्या भवतां च रक्षणविधौ दक्षो हि लक्ष्मीपतिः ।

सर्वे शर्वपुरस्सरा वयमितो गत्वा पयोवारिधिं

नत्वा तं स्तुमहे जवादिति ययुः साकं तवाकेतनम् ॥3॥

ते मुग्धानिलशालिदुग्धजलधेस्तीरं गताः सङ्गता

यावत्त्वत्पदचिन्तनैकमनसस्तावत् स पाथोजभूः ।

त्वद्वाचं हृदये निशम्य सकलानानन्दयन्नूचिवा-

नाख्यातः परमात्मना स्वयमहं वाक्यं तदाकर्ण्यताम् ॥4॥

जाने दीनदशामहं दिविषदां भूमेश्च भीमैर्नृपै-

स्तत्क्षेपाय भवामि यादवकुले सोऽहं समग्रात्मना ।

देवा वृष्णिकुले भवन्तु कलया देवाङ्गनाश्चावनौ

मत्सेवार्थमिति त्वदीयवचनं पाथोजभूरूचिवान् ॥5॥

श्रुत्वा कर्णरसायनं तव वचः सर्वेषु निर्वापित-

स्वान्तेष्वीश गतेषु तावककृपापीयूषतृप्तात्मसु ।

विख्याते मधुरापुरे किल भवत्सान्निध्यपुण्योत्तरे

धन्यां देवकनन्दनामुदवहद्राजा स शूरात्मजः ॥6॥

उद्वाहावसितौ तदीयसहजः कंसोऽथ सम्मानय-

न्नेतौ सूततया गतः पथि रथे व्योमोत्थया त्वद्गिरा ।

अस्यास्त्वामतिदुष्टमष्टमसुतो हन्तेति हन्तेरितः

सन्त्रासात् स तु हन्तुमन्तिकगतां तन्वीं कृपाणीमधात् ॥7॥

गृह्णानश्चिकुरेषु तां खलमतिः शौरेश्चिरं सान्त्वनै-

र्नो मुञ्चन् पुनरात्मजार्पणगिरा प्रीतोऽथ यातो गृहान् ।

आद्यं त्वत्सहजं तथाऽर्पितमपि स्नेहेन नाहन्नसौ

दुष्टानामपि देव पुष्टकरुणा दृष्टा हि धीरेकदा ॥8॥

तावत्त्वन्मनसैव नारदमुनिः प्रोचे स भोजेश्वरं

यूयं नन्वसुराः सुराश्च यदवो जानासि किं न प्रभो ।

मायावी स हरिर्भवद्वधकृते भावी सुरप्रार्थना-

दित्याकर्ण्य यदूनदूधुनदसौ शौरेश्च सूनूनहन् ॥9॥

प्राप्ते सप्तमगर्भतामहिपतौ त्वत्प्रेरणान्मायया

नीते माधव रोहिणीं त्वमपि भोःसच्चित्सुखैकात्मकः ।

देवक्या जठरं विवेशिथ विभो संस्तूयमानः सुरैः

स त्वं कृष्ण विधूय रोगपटलीं भक्तिं परां देहि मे ॥10॥