Narayaniyam Dashaka 37 - Shrikrishnavataropakramam — Oriya Script

ସାନ୍ଦ୍ରାନନ୍ଦତନୋ ହରେ ନନୁ ପୁରା ଦୈଵାସୁରେ ସଙ୍ଗରେ

ତ୍ଵତ୍କୃତ୍ତା ଅପି କର୍ମଶେଷଵଶତୋ ଯେ ତେ ନ ଯାତା ଗତିମ୍ ।

ତେଷାଂ ଭୂତଲଜନ୍ମନାଂ ଦିତିଭୁଵାଂ ଭାରେଣ ଦୂରାର୍ଦିତା

ଭୂମିଃ ପ୍ରାପ ଵିରିଞ୍ଚମାଶ୍ରିତପଦଂ ଦେଵୈଃ ପୁରୈଵାଗତୈଃ ॥1॥

ହା ହା ଦୁର୍ଜନଭୂରିଭାରମଥିତାଂ ପାଥୋନିଧୌ ପାତୁକା-

ମେତାଂ ପାଲଯ ହନ୍ତ ମେ ଵିଵଶତାଂ ସମ୍ପୃଚ୍ଛ ଦେଵାନିମାନ୍ ।

ଇତ୍ଯାଦିପ୍ରଚୁରପ୍ରଲାପଵିଵଶାମାଲୋକ୍ଯ ଧାତା ମହୀଂ

ଦେଵାନାଂ ଵଦନାନି ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପରିତୋ ଦଧ୍ଯୌ ଭଵନ୍ତଂ ହରେ ॥2॥

ଊଚେ ଚାମ୍ବୁଜଭୂରମୂନଯି ସୁରାଃ ସତ୍ଯଂ ଧରିତ୍ର୍ଯା ଵଚୋ

ନନ୍ଵସ୍ଯା ଭଵତାଂ ଚ ରକ୍ଷଣଵିଧୌ ଦକ୍ଷୋ ହି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଃ ।

ସର୍ଵେ ଶର୍ଵପୁରସ୍ସରା ଵଯମିତୋ ଗତ୍ଵା ପଯୋଵାରିଧିଂ

ନତ୍ଵା ତଂ ସ୍ତୁମହେ ଜଵାଦିତି ଯଯୁଃ ସାକଂ ତଵାକେତନମ୍ ॥3॥

ତେ ମୁଗ୍ଧାନିଲଶାଲିଦୁଗ୍ଧଜଲଧେସ୍ତୀରଂ ଗତାଃ ସଙ୍ଗତା

ଯାଵତ୍ତ୍ଵତ୍ପଦଚିନ୍ତନୈକମନସସ୍ତାଵତ୍ ସ ପାଥୋଜଭୂଃ ।

ତ୍ଵଦ୍ଵାଚଂ ହୃଦଯେ ନିଶମ୍ଯ ସକଲାନାନନ୍ଦଯନ୍ନୂଚିଵା-

ନାଖ୍ଯାତଃ ପରମାତ୍ମନା ସ୍ଵଯମହଂ ଵାକ୍ଯଂ ତଦାକର୍ଣ୍ଯତାମ୍ ॥4॥

ଜାନେ ଦୀନଦଶାମହଂ ଦିଵିଷଦାଂ ଭୂମେଶ୍ଚ ଭୀମୈର୍ନୃପୈ-

ସ୍ତତ୍କ୍ଷେପାଯ ଭଵାମି ଯାଦଵକୁଲେ ସୋଽହଂ ସମଗ୍ରାତ୍ମନା ।

ଦେଵା ଵୃଷ୍ଣିକୁଲେ ଭଵନ୍ତୁ କଲଯା ଦେଵାଙ୍ଗନାଶ୍ଚାଵନୌ

ମତ୍ସେଵାର୍ଥମିତି ତ୍ଵଦୀଯଵଚନଂ ପାଥୋଜଭୂରୂଚିଵାନ୍ ॥5॥

ଶ୍ରୁତ୍ଵା କର୍ଣରସାଯନଂ ତଵ ଵଚଃ ସର୍ଵେଷୁ ନିର୍ଵାପିତ-

ସ୍ଵାନ୍ତେଷ୍ଵୀଶ ଗତେଷୁ ତାଵକକୃପାପୀଯୂଷତୃପ୍ତାତ୍ମସୁ ।

ଵିଖ୍ଯାତେ ମଧୁରାପୁରେ କିଲ ଭଵତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯପୁଣ୍ଯୋତ୍ତରେ

ଧନ୍ଯାଂ ଦେଵକନନ୍ଦନାମୁଦଵହଦ୍ରାଜା ସ ଶୂରାତ୍ମଜଃ ॥6॥

ଉଦ୍ଵାହାଵସିତୌ ତଦୀଯସହଜଃ କଂସୋଽଥ ସମ୍ମାନଯ-

ନ୍ନେତୌ ସୂତତଯା ଗତଃ ପଥି ରଥେ ଵ୍ଯୋମୋତ୍ଥଯା ତ୍ଵଦ୍ଗିରା ।

ଅସ୍ଯାସ୍ତ୍ଵାମତିଦୁଷ୍ଟମଷ୍ଟମସୁତୋ ହନ୍ତେତି ହନ୍ତେରିତଃ

ସନ୍ତ୍ରାସାତ୍ ସ ତୁ ହନ୍ତୁମନ୍ତିକଗତାଂ ତନ୍ଵୀଂ କୃପାଣୀମଧାତ୍ ॥7॥

ଗୃହ୍ଣାନଶ୍ଚିକୁରେଷୁ ତାଂ ଖଲମତିଃ ଶୌରେଶ୍ଚିରଂ ସାନ୍ତ୍ଵନୈ-

ର୍ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ ପୁନରାତ୍ମଜାର୍ପଣଗିରା ପ୍ରୀତୋଽଥ ଯାତୋ ଗୃହାନ୍ ।

ଆଦ୍ଯଂ ତ୍ଵତ୍ସହଜଂ ତଥାଽର୍ପିତମପି ସ୍ନେହେନ ନାହନ୍ନସୌ

ଦୁଷ୍ଟାନାମପି ଦେଵ ପୁଷ୍ଟକରୁଣା ଦୃଷ୍ଟା ହି ଧୀରେକଦା ॥8॥

ତାଵତ୍ତ୍ଵନ୍ମନସୈଵ ନାରଦମୁନିଃ ପ୍ରୋଚେ ସ ଭୋଜେଶ୍ଵରଂ

ଯୂଯଂ ନନ୍ଵସୁରାଃ ସୁରାଶ୍ଚ ଯଦଵୋ ଜାନାସି କିଂ ନ ପ୍ରଭୋ ।

ମାଯାଵୀ ସ ହରିର୍ଭଵଦ୍ଵଧକୃତେ ଭାଵୀ ସୁରପ୍ରାର୍ଥନା-

ଦିତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ଯଦୂନଦୂଧୁନଦସୌ ଶୌରେଶ୍ଚ ସୂନୂନହନ୍ ॥9॥

ପ୍ରାପ୍ତେ ସପ୍ତମଗର୍ଭତାମହିପତୌ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରେରଣାନ୍ମାଯଯା

ନୀତେ ମାଧଵ ରୋହିଣୀଂ ତ୍ଵମପି ଭୋଃସଚ୍ଚିତ୍ସୁଖୈକାତ୍ମକଃ ।

ଦେଵକ୍ଯା ଜଠରଂ ଵିଵେଶିଥ ଵିଭୋ ସଂସ୍ତୂଯମାନଃ ସୁରୈଃ

ସ ତ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣ ଵିଧୂଯ ରୋଗପଟଲୀଂ ଭକ୍ତିଂ ପରାଂ ଦେହି ମେ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

sāndrānandatano hare nanu purā daivāsure saṅgare

tvatkṛttā api karmaśeṣavaśato ye te na yātā gatim |

teṣāṃ bhūtalajanmanāṃ ditibhuvāṃ bhāreṇa dūrārditā

bhūmiḥ prāpa viriñcamāśritapadaṃ devaiḥ puraivāgataiḥ ||1||

hā hā durjanabhūribhāramathitāṃ pāthonidhau pātukā-

metāṃ pālaya hanta me vivaśatāṃ sampṛccha devānimān |

ityādipracurapralāpavivaśāmālokya dhātā mahīṃ

devānāṃ vadanāni vīkṣya parito dadhyau bhavantaṃ hare ||2||

ūce cāmbujabhūramūnayi surāḥ satyaṃ dharitryā vaco

nanvasyā bhavatāṃ ca rakṣaṇavidhau dakṣo hi lakṣmīpatiḥ |

sarve śarvapurassarā vayamito gatvā payovāridhiṃ

natvā taṃ stumahe javāditi yayuḥ sākaṃ tavāketanam ||3||

te mugdhānilaśālidugdhajaladhestīraṃ gatāḥ saṅgatā

yāvattvatpadacintanaikamanasastāvat sa pāthojabhūḥ |

tvadvācaṃ hṛdaye niśamya sakalānānandayannūcivā-

nākhyātaḥ paramātmanā svayamahaṃ vākyaṃ tadākarṇyatām ||4||

jāne dīnadaśāmahaṃ diviṣadāṃ bhūmeśca bhīmairnṛpai-

statkṣepāya bhavāmi yādavakule so'haṃ samagrātmanā |

devā vṛṣṇikule bhavantu kalayā devāṅganāścāvanau

matsevārthamiti tvadīyavacanaṃ pāthojabhūrūcivān ||5||

śrutvā karṇarasāyanaṃ tava vacaḥ sarveṣu nirvāpita-

svānteṣvīśa gateṣu tāvakakṛpāpīyūṣatṛptātmasu |

vikhyāte madhurāpure kila bhavatsānnidhyapuṇyottare

dhanyāṃ devakanandanāmudavahadrājā sa śūrātmajaḥ ||6||

udvāhāvasitau tadīyasahajaḥ kaṃso'tha sammānaya-

nnetau sūtatayā gataḥ pathi rathe vyomotthayā tvadgirā |

asyāstvāmatiduṣṭamaṣṭamasuto hanteti hanteritaḥ

santrāsāt sa tu hantumantikagatāṃ tanvīṃ kṛpāṇīmadhāt ||7||

gṛhṇānaścikureṣu tāṃ khalamatiḥ śaureściraṃ sāntvanai-

rno muñcan punarātmajārpaṇagirā prīto'tha yāto gṛhān |

ādyaṃ tvatsahajaṃ tathā'rpitamapi snehena nāhannasau

duṣṭānāmapi deva puṣṭakaruṇā dṛṣṭā hi dhīrekadā ||8||

tāvattvanmanasaiva nāradamuniḥ proce sa bhojeśvaraṃ

yūyaṃ nanvasurāḥ surāśca yadavo jānāsi kiṃ na prabho |

māyāvī sa harirbhavadvadhakṛte bhāvī suraprārthanā-

dityākarṇya yadūnadūdhunadasau śaureśca sūnūnahan ||9||

prāpte saptamagarbhatāmahipatau tvatpreraṇānmāyayā

nīte mādhava rohiṇīṃ tvamapi bhoḥsaccitsukhaikātmakaḥ |

devakyā jaṭharaṃ viveśitha vibho saṃstūyamānaḥ suraiḥ

sa tvaṃ kṛṣṇa vidhūya rogapaṭalīṃ bhaktiṃ parāṃ dehi me ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सान्द्रानन्दतनो हरे ननु पुरा दैवासुरे सङ्गरे

त्वत्कृत्ता अपि कर्मशेषवशतो ये ते न याता गतिम् ।

तेषां भूतलजन्मनां दितिभुवां भारेण दूरार्दिता

भूमिः प्राप विरिञ्चमाश्रितपदं देवैः पुरैवागतैः ॥1॥

हा हा दुर्जनभूरिभारमथितां पाथोनिधौ पातुका-

मेतां पालय हन्त मे विवशतां सम्पृच्छ देवानिमान् ।

इत्यादिप्रचुरप्रलापविवशामालोक्य धाता महीं

देवानां वदनानि वीक्ष्य परितो दध्यौ भवन्तं हरे ॥2॥

ऊचे चाम्बुजभूरमूनयि सुराः सत्यं धरित्र्या वचो

नन्वस्या भवतां च रक्षणविधौ दक्षो हि लक्ष्मीपतिः ।

सर्वे शर्वपुरस्सरा वयमितो गत्वा पयोवारिधिं

नत्वा तं स्तुमहे जवादिति ययुः साकं तवाकेतनम् ॥3॥

ते मुग्धानिलशालिदुग्धजलधेस्तीरं गताः सङ्गता

यावत्त्वत्पदचिन्तनैकमनसस्तावत् स पाथोजभूः ।

त्वद्वाचं हृदये निशम्य सकलानानन्दयन्नूचिवा-

नाख्यातः परमात्मना स्वयमहं वाक्यं तदाकर्ण्यताम् ॥4॥

जाने दीनदशामहं दिविषदां भूमेश्च भीमैर्नृपै-

स्तत्क्षेपाय भवामि यादवकुले सोऽहं समग्रात्मना ।

देवा वृष्णिकुले भवन्तु कलया देवाङ्गनाश्चावनौ

मत्सेवार्थमिति त्वदीयवचनं पाथोजभूरूचिवान् ॥5॥

श्रुत्वा कर्णरसायनं तव वचः सर्वेषु निर्वापित-

स्वान्तेष्वीश गतेषु तावककृपापीयूषतृप्तात्मसु ।

विख्याते मधुरापुरे किल भवत्सान्निध्यपुण्योत्तरे

धन्यां देवकनन्दनामुदवहद्राजा स शूरात्मजः ॥6॥

उद्वाहावसितौ तदीयसहजः कंसोऽथ सम्मानय-

न्नेतौ सूततया गतः पथि रथे व्योमोत्थया त्वद्गिरा ।

अस्यास्त्वामतिदुष्टमष्टमसुतो हन्तेति हन्तेरितः

सन्त्रासात् स तु हन्तुमन्तिकगतां तन्वीं कृपाणीमधात् ॥7॥

गृह्णानश्चिकुरेषु तां खलमतिः शौरेश्चिरं सान्त्वनै-

र्नो मुञ्चन् पुनरात्मजार्पणगिरा प्रीतोऽथ यातो गृहान् ।

आद्यं त्वत्सहजं तथाऽर्पितमपि स्नेहेन नाहन्नसौ

दुष्टानामपि देव पुष्टकरुणा दृष्टा हि धीरेकदा ॥8॥

तावत्त्वन्मनसैव नारदमुनिः प्रोचे स भोजेश्वरं

यूयं नन्वसुराः सुराश्च यदवो जानासि किं न प्रभो ।

मायावी स हरिर्भवद्वधकृते भावी सुरप्रार्थना-

दित्याकर्ण्य यदूनदूधुनदसौ शौरेश्च सूनूनहन् ॥9॥

प्राप्ते सप्तमगर्भतामहिपतौ त्वत्प्रेरणान्मायया

नीते माधव रोहिणीं त्वमपि भोःसच्चित्सुखैकात्मकः ।

देवक्या जठरं विवेशिथ विभो संस्तूयमानः सुरैः

स त्वं कृष्ण विधूय रोगपटलीं भक्तिं परां देहि मे ॥10॥