Narayaniyam Dashaka 30 - Vamanavataram — Gurmukhi Script

ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਂਯਤਿ ਹਤੋऽਪਿ ਬਲਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ

ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਜੀਵਿਤਤਨੁਃ ਕ੍ਰਤੁਵਰ੍ਧਿਤੋष੍ਮਾ ।

ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਭਯਨਿਲੀਨਸੁਰਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਂ

ਚਕ੍ਰੇ ਵਸ਼ੇ ਸ ਤਵ ਚਕ੍ਰਮੁਖਾਦਭੀਤਃ ॥1॥

ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਵਸ਼ਾਦਦਿਤਿਰ੍ਵਿषਣ੍ਣਾ

ਤਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਨਿਜਪਤਿਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ।

ਤ੍ਵਤ੍ਪੂਜਨਂ ਤਦੁਦਿਤਂ ਹਿ ਪਯੋਵ੍ਰਤਾਖ੍ਯਂ

ਸਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਮਚਰਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਣਾ ॥2॥

ਤਸ੍ਯਾਵਧੌ ਤ੍ਵਯਿ ਨਿਲੀਨਮਤੇਰਮੁष੍ਯਾਃ

ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਵਪੁਃ ਸ੍ਵਯਮਾਵਿਰਾਸੀਃ ।

ਨਮ੍ਰਾਂ ਚ ਤਾਮਿਹ ਭਵਤ੍ਤਨਯੋ ਭਵੇਯਂ

ਗੋਪ੍ਯਂ ਮਦੀਕ੍षਣਮਿਤਿ ਪ੍ਰਲਪਨ੍ਨਯਾਸੀਃ ॥3॥

ਤ੍ਵਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇ ਤਪਸਿ ਸਨ੍ਨਿਦਧਤ੍ਤਦਾਨੀਂ

ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਗਰ੍ਭਮਦਿਤੇਃ ਪ੍ਰਣੁਤੋ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ।

ਪ੍ਰਾਸੂਤ ਚ ਪ੍ਰਕਟਵੈष੍ਣਵਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ

ਸਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਸ਼੍ਰਵਣਪੁਣ੍ਯਦਿਨੇ ਭਵਨ੍ਤਮ੍ ॥4॥

ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਮਭਿਵਰ੍षਤਿ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षੈ-

ਰ੍ਹਰ੍षਾਕੁਲੇ ਸੁਰਗਣੇ ਕृਤਤੂਰ੍ਯਘੋषੇ ।

ਬਧ੍ਵਾऽਞ੍ਜਲਿਂ ਜਯ ਜਯੇਤਿ ਨੁਤਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ

ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕ੍षਣੇ ਪਟੁਤਮਂ ਵਟੁਰੂਪਮਾਧਾਃ ॥5॥

ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮੁਖੈਰੁਪਨੀਯ ਮੌਞ੍ਜੀ-

ਦਣ੍ਡਾਜਿਨਾਕ੍षਵਲਯਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚ੍ਯਮਾਨਃ ।

ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨਵਪੁਰੀਸ਼ ਕृਤਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯ-

ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਿਥਾ ਬਲਿਗृਹਂ ਪ੍ਰਕृਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਮ੍ ॥6॥

ਗਾਤ੍ਰੇਣ ਭਾਵਿਮਹਿਮੋਚਿਤਗੌਰਵਂ ਪ੍ਰਾ-

ਗ੍ਵ੍ਯਾਵृਣ੍ਵਤੇਵ ਧਰਣੀਂ ਚਲਯਨ੍ਨਾਯਾਸੀਃ ।

ਛਤ੍ਰਂ ਪਰੋष੍ਮਤਿਰਣਾਰ੍ਥਮਿਵਾਦਧਾਨੋ

ਦਣ੍ਡਂ ਚ ਦਾਨਵਜਨੇष੍ਵਿਵ ਸਨ੍ਨਿਧਾਤੁਮ੍ ॥7॥

ਤਾਂ ਨਰ੍ਮਦੋਤ੍ਤਰਤਟੇ ਹਯਮੇਧਸ਼ਾਲਾ-

ਮਾਸੇਦੁषਿ ਤ੍ਵਯਿ ਰੁਚਾ ਤਵ ਰੁਦ੍ਧਨੇਤ੍ਰੈਃ ।

ਭਾਸ੍ਵਾਨ੍ ਕਿਮੇष ਦਹਨੋ ਨੁ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ

ਯੋਗੀ ਨੁ ਕੋऽਯਮਿਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮੁਖੈਸ਼੍ਸ਼ਸ਼ਙ੍ਕੇ ॥8॥

ਆਨੀਤਮਾਸ਼ੁ ਭृਗੁਭਿਰ੍ਮਹਸਾऽਭਿਭੂਤੈ-

ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਰਮ੍ਯਰੂਪਮਸੁਰਃ ਪੁਲਕਾਵृਤਾਙ੍ਗਃ ।

ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸੁਕृਤੀ ਪਰਿਣਿਜ੍ਯ ਪਾਦੌ

ਤਤ੍ਤੋਯਮਨ੍ਵਧृਤ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ਤੀਰ੍ਥਤੀਰ੍ਥਮ੍ ॥9॥

ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਵਂਸ਼ਜਤਯਾ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇषੁ

ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਤੋ ਨੁ ਤਦਿਦਂ ਦਿਤਿਜੋऽਪਿ ਲੇਭੇ ।

ਯਤ੍ਤੇ ਪਦਾਮ੍ਬੁ ਗਿਰਿਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋਭਿਲਾਲ੍ਯਂ

ਸ ਤ੍ਵਂ ਵਿਭੋ ਗੁਰੁਪੁਰਾਲਯ ਪਾਲਯੇਥਾਃ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śakreṇa saṃyati hato'pi balirmahātmā

śukreṇa jīvitatanuḥ kratuvardhitoṣmā |

vikrāntimān bhayanilīnasurāṃ trilokīṃ

cakre vaśe sa tava cakramukhādabhītaḥ ||1||

putrārtidarśanavaśādaditirviṣaṇṇā

taṃ kāśyapaṃ nijapatiṃ śaraṇaṃ prapannā |

tvatpūjanaṃ taduditaṃ hi payovratākhyaṃ

sā dvādaśāhamacarattvayi bhaktipūrṇā ||2||

tasyāvadhau tvayi nilīnamateramuṣyāḥ

śyāmaścaturbhujavapuḥ svayamāvirāsīḥ |

namrāṃ ca tāmiha bhavattanayo bhaveyaṃ

gopyaṃ madīkṣaṇamiti pralapannayāsīḥ ||3||

tvaṃ kāśyape tapasi sannidadhattadānīṃ

prāpto'si garbhamaditeḥ praṇuto vidhātrā |

prāsūta ca prakaṭavaiṣṇavadivyarūpaṃ

sā dvādaśīśravaṇapuṇyadine bhavantam ||4||

puṇyāśramaṃ tamabhivarṣati puṣpavarṣai-

rharṣākule suragaṇe kṛtatūryaghoṣe |

badhvā'ñjaliṃ jaya jayeti nutaḥ pitṛbhyāṃ

tvaṃ tatkṣaṇe paṭutamaṃ vaṭurūpamādhāḥ ||5||

tāvatprajāpatimukhairupanīya mauñjī-

daṇḍājinākṣavalayādibhirarcyamānaḥ |

dedīpyamānavapurīśa kṛtāgnikārya-

stvaṃ prāsthithā baligṛhaṃ prakṛtāśvamedham ||6||

gātreṇa bhāvimahimocitagauravaṃ prā-

gvyāvṛṇvateva dharaṇīṃ calayannāyāsīḥ |

chatraṃ paroṣmatiraṇārthamivādadhāno

daṇḍaṃ ca dānavajaneṣviva sannidhātum ||7||

tāṃ narmadottarataṭe hayamedhaśālā-

māseduṣi tvayi rucā tava ruddhanetraiḥ |

bhāsvān kimeṣa dahano nu sanatkumāro

yogī nu ko'yamiti śukramukhaiśśaśaṅke ||8||

ānītamāśu bhṛgubhirmahasā'bhibhūtai-

stvāṃ ramyarūpamasuraḥ pulakāvṛtāṅgaḥ |

bhaktyā sametya sukṛtī pariṇijya pādau

tattoyamanvadhṛta mūrdhani tīrthatīrtham ||9||

prahlādavaṃśajatayā kratubhirdvijeṣu

viśvāsato nu tadidaṃ ditijo'pi lebhe |

yatte padāmbu giriśasya śirobhilālyaṃ

sa tvaṃ vibho gurupurālaya pālayethāḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

शक्रेण संयति हतोऽपि बलिर्महात्मा

शुक्रेण जीविततनुः क्रतुवर्धितोष्मा ।

विक्रान्तिमान् भयनिलीनसुरां त्रिलोकीं

चक्रे वशे स तव चक्रमुखादभीतः ॥1॥

पुत्रार्तिदर्शनवशाददितिर्विषण्णा

तं काश्यपं निजपतिं शरणं प्रपन्ना ।

त्वत्पूजनं तदुदितं हि पयोव्रताख्यं

सा द्वादशाहमचरत्त्वयि भक्तिपूर्णा ॥2॥

तस्यावधौ त्वयि निलीनमतेरमुष्याः

श्यामश्चतुर्भुजवपुः स्वयमाविरासीः ।

नम्रां च तामिह भवत्तनयो भवेयं

गोप्यं मदीक्षणमिति प्रलपन्नयासीः ॥3॥

त्वं काश्यपे तपसि सन्निदधत्तदानीं

प्राप्तोऽसि गर्भमदितेः प्रणुतो विधात्रा ।

प्रासूत च प्रकटवैष्णवदिव्यरूपं

सा द्वादशीश्रवणपुण्यदिने भवन्तम् ॥4॥

पुण्याश्रमं तमभिवर्षति पुष्पवर्षै-

र्हर्षाकुले सुरगणे कृततूर्यघोषे ।

बध्वाऽञ्जलिं जय जयेति नुतः पितृभ्यां

त्वं तत्क्षणे पटुतमं वटुरूपमाधाः ॥5॥

तावत्प्रजापतिमुखैरुपनीय मौञ्जी-

दण्डाजिनाक्षवलयादिभिरर्च्यमानः ।

देदीप्यमानवपुरीश कृताग्निकार्य-

स्त्वं प्रास्थिथा बलिगृहं प्रकृताश्वमेधम् ॥6॥

गात्रेण भाविमहिमोचितगौरवं प्रा-

ग्व्यावृण्वतेव धरणीं चलयन्नायासीः ।

छत्रं परोष्मतिरणार्थमिवादधानो

दण्डं च दानवजनेष्विव सन्निधातुम् ॥7॥

तां नर्मदोत्तरतटे हयमेधशाला-

मासेदुषि त्वयि रुचा तव रुद्धनेत्रैः ।

भास्वान् किमेष दहनो नु सनत्कुमारो

योगी नु कोऽयमिति शुक्रमुखैश्शशङ्के ॥8॥

आनीतमाशु भृगुभिर्महसाऽभिभूतै-

स्त्वां रम्यरूपमसुरः पुलकावृताङ्गः ।

भक्त्या समेत्य सुकृती परिणिज्य पादौ

तत्तोयमन्वधृत मूर्धनि तीर्थतीर्थम् ॥9॥

प्रह्लादवंशजतया क्रतुभिर्द्विजेषु

विश्वासतो नु तदिदं दितिजोऽपि लेभे ।

यत्ते पदाम्बु गिरिशस्य शिरोभिलाल्यं

स त्वं विभो गुरुपुरालय पालयेथाः ॥10॥