Narayaniyam Dashaka 30 - Vamanavataram — Grantha Script

𑌶𑌕𑍍𑌰𑍇𑌣 𑌸𑌂𑌯𑌤𑌿 𑌹𑌤𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌬𑌲𑌿𑌰𑍍𑌮𑌹𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾

𑌶𑍁𑌕𑍍𑌰𑍇𑌣 𑌜𑍀𑌵𑌿𑌤𑌤𑌨𑍁𑌃 𑌕𑍍𑌰𑌤𑍁𑌵𑌰𑍍𑌧𑌿𑌤𑍋𑌷𑍍𑌮𑌾 ।

𑌵𑌿𑌕𑍍𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿𑌮𑌾𑌨𑍍 𑌭𑌯𑌨𑌿𑌲𑍀𑌨𑌸𑍁𑌰𑌾𑌂 𑌤𑍍𑌰𑌿𑌲𑍋𑌕𑍀𑌂

𑌚𑌕𑍍𑌰𑍇 𑌵𑌶𑍇 𑌸 𑌤𑌵 𑌚𑌕𑍍𑌰𑌮𑍁𑌖𑌾𑌦𑌭𑍀𑌤𑌃 ॥1॥

𑌪𑍁𑌤𑍍𑌰𑌾𑌰𑍍𑌤𑌿𑌦𑌰𑍍𑌶𑌨𑌵𑌶𑌾𑌦𑌦𑌿𑌤𑌿𑌰𑍍𑌵𑌿𑌷𑌣𑍍𑌣𑌾

𑌤𑌂 𑌕𑌾𑌶𑍍𑌯𑌪𑌂 𑌨𑌿𑌜𑌪𑌤𑌿𑌂 𑌶𑌰𑌣𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌪𑌨𑍍𑌨𑌾 ।

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍂𑌜𑌨𑌂 𑌤𑌦𑍁𑌦𑌿𑌤𑌂 𑌹𑌿 𑌪𑌯𑍋𑌵𑍍𑌰𑌤𑌾𑌖𑍍𑌯𑌂

𑌸𑌾 𑌦𑍍𑌵𑌾𑌦𑌶𑌾𑌹𑌮𑌚𑌰𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌾 ॥2॥

𑌤𑌸𑍍𑌯𑌾𑌵𑌧𑍗 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑌿𑌲𑍀𑌨𑌮𑌤𑍇𑌰𑌮𑍁𑌷𑍍𑌯𑌾𑌃

𑌶𑍍𑌯𑌾𑌮𑌶𑍍𑌚𑌤𑍁𑌰𑍍𑌭𑍁𑌜𑌵𑌪𑍁𑌃 𑌸𑍍𑌵𑌯𑌮𑌾𑌵𑌿𑌰𑌾𑌸𑍀𑌃 ।

𑌨𑌮𑍍𑌰𑌾𑌂 𑌚 𑌤𑌾𑌮𑌿𑌹 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌤𑌨𑌯𑍋 𑌭𑌵𑍇𑌯𑌂

𑌗𑍋𑌪𑍍𑌯𑌂 𑌮𑌦𑍀𑌕𑍍𑌷𑌣𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌪𑍍𑌰𑌲𑌪𑌨𑍍𑌨𑌯𑌾𑌸𑍀𑌃 ॥3॥

𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌕𑌾𑌶𑍍𑌯𑌪𑍇 𑌤𑌪𑌸𑌿 𑌸𑌨𑍍𑌨𑌿𑌦𑌧𑌤𑍍𑌤𑌦𑌾𑌨𑍀𑌂

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑍋𑌽𑌸𑌿 𑌗𑌰𑍍𑌭𑌮𑌦𑌿𑌤𑍇𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌣𑍁𑌤𑍋 𑌵𑌿𑌧𑌾𑌤𑍍𑌰𑌾 ।

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌸𑍂𑌤 𑌚 𑌪𑍍𑌰𑌕𑌟𑌵𑍈𑌷𑍍𑌣𑌵𑌦𑌿𑌵𑍍𑌯𑌰𑍂𑌪𑌂

𑌸𑌾 𑌦𑍍𑌵𑌾𑌦𑌶𑍀𑌶𑍍𑌰𑌵𑌣𑌪𑍁𑌣𑍍𑌯𑌦𑌿𑌨𑍇 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤𑌮𑍍 ॥4॥

𑌪𑍁𑌣𑍍𑌯𑌾𑌶𑍍𑌰𑌮𑌂 𑌤𑌮𑌭𑌿𑌵𑌰𑍍𑌷𑌤𑌿 𑌪𑍁𑌷𑍍𑌪𑌵𑌰𑍍𑌷𑍈-

𑌰𑍍𑌹𑌰𑍍𑌷𑌾𑌕𑍁𑌲𑍇 𑌸𑍁𑌰𑌗𑌣𑍇 𑌕𑍃𑌤𑌤𑍂𑌰𑍍𑌯𑌘𑍋𑌷𑍇 ।

𑌬𑌧𑍍𑌵𑌾𑌽𑌞𑍍𑌜𑌲𑌿𑌂 𑌜𑌯 𑌜𑌯𑍇𑌤𑌿 𑌨𑍁𑌤𑌃 𑌪𑌿𑌤𑍃𑌭𑍍𑌯𑌾𑌂

𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌤𑌤𑍍𑌕𑍍𑌷𑌣𑍇 𑌪𑌟𑍁𑌤𑌮𑌂 𑌵𑌟𑍁𑌰𑍂𑌪𑌮𑌾𑌧𑌾𑌃 ॥5॥

𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌜𑌾𑌪𑌤𑌿𑌮𑍁𑌖𑍈𑌰𑍁𑌪𑌨𑍀𑌯 𑌮𑍗𑌞𑍍𑌜𑍀-

𑌦𑌣𑍍𑌡𑌾𑌜𑌿𑌨𑌾𑌕𑍍𑌷𑌵𑌲𑌯𑌾𑌦𑌿𑌭𑌿𑌰𑌰𑍍𑌚𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑌃 ।

𑌦𑍇𑌦𑍀𑌪𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑌵𑌪𑍁𑌰𑍀𑌶 𑌕𑍃𑌤𑌾𑌗𑍍𑌨𑌿𑌕𑌾𑌰𑍍𑌯-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌸𑍍𑌥𑌿𑌥𑌾 𑌬𑌲𑌿𑌗𑍃𑌹𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌕𑍃𑌤𑌾𑌶𑍍𑌵𑌮𑍇𑌧𑌮𑍍 ॥6॥

𑌗𑌾𑌤𑍍𑌰𑍇𑌣 𑌭𑌾𑌵𑌿𑌮𑌹𑌿𑌮𑍋𑌚𑌿𑌤𑌗𑍗𑌰𑌵𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾-

𑌗𑍍𑌵𑍍𑌯𑌾𑌵𑍃𑌣𑍍𑌵𑌤𑍇𑌵 𑌧𑌰𑌣𑍀𑌂 𑌚𑌲𑌯𑌨𑍍𑌨𑌾𑌯𑌾𑌸𑍀𑌃 ।

𑌛𑌤𑍍𑌰𑌂 𑌪𑌰𑍋𑌷𑍍𑌮𑌤𑌿𑌰𑌣𑌾𑌰𑍍𑌥𑌮𑌿𑌵𑌾𑌦𑌧𑌾𑌨𑍋

𑌦𑌣𑍍𑌡𑌂 𑌚 𑌦𑌾𑌨𑌵𑌜𑌨𑍇𑌷𑍍𑌵𑌿𑌵 𑌸𑌨𑍍𑌨𑌿𑌧𑌾𑌤𑍁𑌮𑍍 ॥7॥

𑌤𑌾𑌂 𑌨𑌰𑍍𑌮𑌦𑍋𑌤𑍍𑌤𑌰𑌤𑌟𑍇 𑌹𑌯𑌮𑍇𑌧𑌶𑌾𑌲𑌾-

𑌮𑌾𑌸𑍇𑌦𑍁𑌷𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌰𑍁𑌚𑌾 𑌤𑌵 𑌰𑍁𑌦𑍍𑌧𑌨𑍇𑌤𑍍𑌰𑍈𑌃 ।

𑌭𑌾𑌸𑍍𑌵𑌾𑌨𑍍 𑌕𑌿𑌮𑍇𑌷 𑌦𑌹𑌨𑍋 𑌨𑍁 𑌸𑌨𑌤𑍍𑌕𑍁𑌮𑌾𑌰𑍋

𑌯𑍋𑌗𑍀 𑌨𑍁 𑌕𑍋𑌽𑌯𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌶𑍁𑌕𑍍𑌰𑌮𑍁𑌖𑍈𑌶𑍍𑌶𑌶𑌙𑍍𑌕𑍇 ॥8॥

𑌆𑌨𑍀𑌤𑌮𑌾𑌶𑍁 𑌭𑍃𑌗𑍁𑌭𑌿𑌰𑍍𑌮𑌹𑌸𑌾𑌽𑌭𑌿𑌭𑍂𑌤𑍈-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌰𑌮𑍍𑌯𑌰𑍂𑌪𑌮𑌸𑍁𑌰𑌃 𑌪𑍁𑌲𑌕𑌾𑌵𑍃𑌤𑌾𑌙𑍍𑌗𑌃 ।

𑌭𑌕𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌸𑌮𑍇𑌤𑍍𑌯 𑌸𑍁𑌕𑍃𑌤𑍀 𑌪𑌰𑌿𑌣𑌿𑌜𑍍𑌯 𑌪𑌾𑌦𑍗

𑌤𑌤𑍍𑌤𑍋𑌯𑌮𑌨𑍍𑌵𑌧𑍃𑌤 𑌮𑍂𑌰𑍍𑌧𑌨𑌿 𑌤𑍀𑌰𑍍𑌥𑌤𑍀𑌰𑍍𑌥𑌮𑍍 ॥9॥

𑌪𑍍𑌰𑌹𑍍𑌲𑌾𑌦𑌵𑌂𑌶𑌜𑌤𑌯𑌾 𑌕𑍍𑌰𑌤𑍁𑌭𑌿𑌰𑍍𑌦𑍍𑌵𑌿𑌜𑍇𑌷𑍁

𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌾𑌸𑌤𑍋 𑌨𑍁 𑌤𑌦𑌿𑌦𑌂 𑌦𑌿𑌤𑌿𑌜𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌲𑍇𑌭𑍇 ।

𑌯𑌤𑍍𑌤𑍇 𑌪𑌦𑌾𑌮𑍍𑌬𑍁 𑌗𑌿𑌰𑌿𑌶𑌸𑍍𑌯 𑌶𑌿𑌰𑍋𑌭𑌿𑌲𑌾𑌲𑍍𑌯𑌂

𑌸 𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌪𑍁𑌰𑌾𑌲𑌯 𑌪𑌾𑌲𑌯𑍇𑌥𑌾𑌃 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śakreṇa saṃyati hato'pi balirmahātmā

śukreṇa jīvitatanuḥ kratuvardhitoṣmā |

vikrāntimān bhayanilīnasurāṃ trilokīṃ

cakre vaśe sa tava cakramukhādabhītaḥ ||1||

putrārtidarśanavaśādaditirviṣaṇṇā

taṃ kāśyapaṃ nijapatiṃ śaraṇaṃ prapannā |

tvatpūjanaṃ taduditaṃ hi payovratākhyaṃ

sā dvādaśāhamacarattvayi bhaktipūrṇā ||2||

tasyāvadhau tvayi nilīnamateramuṣyāḥ

śyāmaścaturbhujavapuḥ svayamāvirāsīḥ |

namrāṃ ca tāmiha bhavattanayo bhaveyaṃ

gopyaṃ madīkṣaṇamiti pralapannayāsīḥ ||3||

tvaṃ kāśyape tapasi sannidadhattadānīṃ

prāpto'si garbhamaditeḥ praṇuto vidhātrā |

prāsūta ca prakaṭavaiṣṇavadivyarūpaṃ

sā dvādaśīśravaṇapuṇyadine bhavantam ||4||

puṇyāśramaṃ tamabhivarṣati puṣpavarṣai-

rharṣākule suragaṇe kṛtatūryaghoṣe |

badhvā'ñjaliṃ jaya jayeti nutaḥ pitṛbhyāṃ

tvaṃ tatkṣaṇe paṭutamaṃ vaṭurūpamādhāḥ ||5||

tāvatprajāpatimukhairupanīya mauñjī-

daṇḍājinākṣavalayādibhirarcyamānaḥ |

dedīpyamānavapurīśa kṛtāgnikārya-

stvaṃ prāsthithā baligṛhaṃ prakṛtāśvamedham ||6||

gātreṇa bhāvimahimocitagauravaṃ prā-

gvyāvṛṇvateva dharaṇīṃ calayannāyāsīḥ |

chatraṃ paroṣmatiraṇārthamivādadhāno

daṇḍaṃ ca dānavajaneṣviva sannidhātum ||7||

tāṃ narmadottarataṭe hayamedhaśālā-

māseduṣi tvayi rucā tava ruddhanetraiḥ |

bhāsvān kimeṣa dahano nu sanatkumāro

yogī nu ko'yamiti śukramukhaiśśaśaṅke ||8||

ānītamāśu bhṛgubhirmahasā'bhibhūtai-

stvāṃ ramyarūpamasuraḥ pulakāvṛtāṅgaḥ |

bhaktyā sametya sukṛtī pariṇijya pādau

tattoyamanvadhṛta mūrdhani tīrthatīrtham ||9||

prahlādavaṃśajatayā kratubhirdvijeṣu

viśvāsato nu tadidaṃ ditijo'pi lebhe |

yatte padāmbu giriśasya śirobhilālyaṃ

sa tvaṃ vibho gurupurālaya pālayethāḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

शक्रेण संयति हतोऽपि बलिर्महात्मा

शुक्रेण जीविततनुः क्रतुवर्धितोष्मा ।

विक्रान्तिमान् भयनिलीनसुरां त्रिलोकीं

चक्रे वशे स तव चक्रमुखादभीतः ॥1॥

पुत्रार्तिदर्शनवशाददितिर्विषण्णा

तं काश्यपं निजपतिं शरणं प्रपन्ना ।

त्वत्पूजनं तदुदितं हि पयोव्रताख्यं

सा द्वादशाहमचरत्त्वयि भक्तिपूर्णा ॥2॥

तस्यावधौ त्वयि निलीनमतेरमुष्याः

श्यामश्चतुर्भुजवपुः स्वयमाविरासीः ।

नम्रां च तामिह भवत्तनयो भवेयं

गोप्यं मदीक्षणमिति प्रलपन्नयासीः ॥3॥

त्वं काश्यपे तपसि सन्निदधत्तदानीं

प्राप्तोऽसि गर्भमदितेः प्रणुतो विधात्रा ।

प्रासूत च प्रकटवैष्णवदिव्यरूपं

सा द्वादशीश्रवणपुण्यदिने भवन्तम् ॥4॥

पुण्याश्रमं तमभिवर्षति पुष्पवर्षै-

र्हर्षाकुले सुरगणे कृततूर्यघोषे ।

बध्वाऽञ्जलिं जय जयेति नुतः पितृभ्यां

त्वं तत्क्षणे पटुतमं वटुरूपमाधाः ॥5॥

तावत्प्रजापतिमुखैरुपनीय मौञ्जी-

दण्डाजिनाक्षवलयादिभिरर्च्यमानः ।

देदीप्यमानवपुरीश कृताग्निकार्य-

स्त्वं प्रास्थिथा बलिगृहं प्रकृताश्वमेधम् ॥6॥

गात्रेण भाविमहिमोचितगौरवं प्रा-

ग्व्यावृण्वतेव धरणीं चलयन्नायासीः ।

छत्रं परोष्मतिरणार्थमिवादधानो

दण्डं च दानवजनेष्विव सन्निधातुम् ॥7॥

तां नर्मदोत्तरतटे हयमेधशाला-

मासेदुषि त्वयि रुचा तव रुद्धनेत्रैः ।

भास्वान् किमेष दहनो नु सनत्कुमारो

योगी नु कोऽयमिति शुक्रमुखैश्शशङ्के ॥8॥

आनीतमाशु भृगुभिर्महसाऽभिभूतै-

स्त्वां रम्यरूपमसुरः पुलकावृताङ्गः ।

भक्त्या समेत्य सुकृती परिणिज्य पादौ

तत्तोयमन्वधृत मूर्धनि तीर्थतीर्थम् ॥9॥

प्रह्लादवंशजतया क्रतुभिर्द्विजेषु

विश्वासतो नु तदिदं दितिजोऽपि लेभे ।

यत्ते पदाम्बु गिरिशस्य शिरोभिलाल्यं

स त्वं विभो गुरुपुरालय पालयेथाः ॥10॥