Narayaniyam Dashaka 30 - Vamanavataram — Gujarati Script

શક્રેણ સંયતિ હતોઽપિ બલિર્મહાત્મા

શુક્રેણ જીવિતતનુઃ ક્રતુવર્ધિતોષ્મા ।

વિક્રાન્તિમાન્ ભયનિલીનસુરાં ત્રિલોકીં

ચક્રે વશે સ તવ ચક્રમુખાદભીતઃ ॥1॥

પુત્રાર્તિદર્શનવશાદદિતિર્વિષણ્ણા

તં કાશ્યપં નિજપતિં શરણં પ્રપન્ના ।

ત્વત્પૂજનં તદુદિતં હિ પયોવ્રતાખ્યં

સા દ્વાદશાહમચરત્ત્વયિ ભક્તિપૂર્ણા ॥2॥

તસ્યાવધૌ ત્વયિ નિલીનમતેરમુષ્યાઃ

શ્યામશ્ચતુર્ભુજવપુઃ સ્વયમાવિરાસીઃ ।

નમ્રાં ચ તામિહ ભવત્તનયો ભવેયં

ગોપ્યં મદીક્ષણમિતિ પ્રલપન્નયાસીઃ ॥3॥

ત્વં કાશ્યપે તપસિ સન્નિદધત્તદાનીં

પ્રાપ્તોઽસિ ગર્ભમદિતેઃ પ્રણુતો વિધાત્રા ।

પ્રાસૂત ચ પ્રકટવૈષ્ણવદિવ્યરૂપં

સા દ્વાદશીશ્રવણપુણ્યદિને ભવન્તમ્ ॥4॥

પુણ્યાશ્રમં તમભિવર્ષતિ પુષ્પવર્ષૈ-

ર્હર્ષાકુલે સુરગણે કૃતતૂર્યઘોષે ।

બધ્વાઽઞ્જલિં જય જયેતિ નુતઃ પિતૃભ્યાં

ત્વં તત્ક્ષણે પટુતમં વટુરૂપમાધાઃ ॥5॥

તાવત્પ્રજાપતિમુખૈરુપનીય મૌઞ્જી-

દણ્ડાજિનાક્ષવલયાદિભિરર્ચ્યમાનઃ ।

દેદીપ્યમાનવપુરીશ કૃતાગ્નિકાર્ય-

સ્ત્વં પ્રાસ્થિથા બલિગૃહં પ્રકૃતાશ્વમેધમ્ ॥6॥

ગાત્રેણ ભાવિમહિમોચિતગૌરવં પ્રા-

ગ્વ્યાવૃણ્વતેવ ધરણીં ચલયન્નાયાસીઃ ।

છત્રં પરોષ્મતિરણાર્થમિવાદધાનો

દણ્ડં ચ દાનવજનેષ્વિવ સન્નિધાતુમ્ ॥7॥

તાં નર્મદોત્તરતટે હયમેધશાલા-

માસેદુષિ ત્વયિ રુચા તવ રુદ્ધનેત્રૈઃ ।

ભાસ્વાન્ કિમેષ દહનો નુ સનત્કુમારો

યોગી નુ કોઽયમિતિ શુક્રમુખૈશ્શશઙ્કે ॥8॥

આનીતમાશુ ભૃગુભિર્મહસાઽભિભૂતૈ-

સ્ત્વાં રમ્યરૂપમસુરઃ પુલકાવૃતાઙ્ગઃ ।

ભક્ત્યા સમેત્ય સુકૃતી પરિણિજ્ય પાદૌ

તત્તોયમન્વધૃત મૂર્ધનિ તીર્થતીર્થમ્ ॥9॥

પ્રહ્લાદવંશજતયા ક્રતુભિર્દ્વિજેષુ

વિશ્વાસતો નુ તદિદં દિતિજોઽપિ લેભે ।

યત્તે પદામ્બુ ગિરિશસ્ય શિરોભિલાલ્યં

સ ત્વં વિભો ગુરુપુરાલય પાલયેથાઃ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śakreṇa saṃyati hato'pi balirmahātmā

śukreṇa jīvitatanuḥ kratuvardhitoṣmā |

vikrāntimān bhayanilīnasurāṃ trilokīṃ

cakre vaśe sa tava cakramukhādabhītaḥ ||1||

putrārtidarśanavaśādaditirviṣaṇṇā

taṃ kāśyapaṃ nijapatiṃ śaraṇaṃ prapannā |

tvatpūjanaṃ taduditaṃ hi payovratākhyaṃ

sā dvādaśāhamacarattvayi bhaktipūrṇā ||2||

tasyāvadhau tvayi nilīnamateramuṣyāḥ

śyāmaścaturbhujavapuḥ svayamāvirāsīḥ |

namrāṃ ca tāmiha bhavattanayo bhaveyaṃ

gopyaṃ madīkṣaṇamiti pralapannayāsīḥ ||3||

tvaṃ kāśyape tapasi sannidadhattadānīṃ

prāpto'si garbhamaditeḥ praṇuto vidhātrā |

prāsūta ca prakaṭavaiṣṇavadivyarūpaṃ

sā dvādaśīśravaṇapuṇyadine bhavantam ||4||

puṇyāśramaṃ tamabhivarṣati puṣpavarṣai-

rharṣākule suragaṇe kṛtatūryaghoṣe |

badhvā'ñjaliṃ jaya jayeti nutaḥ pitṛbhyāṃ

tvaṃ tatkṣaṇe paṭutamaṃ vaṭurūpamādhāḥ ||5||

tāvatprajāpatimukhairupanīya mauñjī-

daṇḍājinākṣavalayādibhirarcyamānaḥ |

dedīpyamānavapurīśa kṛtāgnikārya-

stvaṃ prāsthithā baligṛhaṃ prakṛtāśvamedham ||6||

gātreṇa bhāvimahimocitagauravaṃ prā-

gvyāvṛṇvateva dharaṇīṃ calayannāyāsīḥ |

chatraṃ paroṣmatiraṇārthamivādadhāno

daṇḍaṃ ca dānavajaneṣviva sannidhātum ||7||

tāṃ narmadottarataṭe hayamedhaśālā-

māseduṣi tvayi rucā tava ruddhanetraiḥ |

bhāsvān kimeṣa dahano nu sanatkumāro

yogī nu ko'yamiti śukramukhaiśśaśaṅke ||8||

ānītamāśu bhṛgubhirmahasā'bhibhūtai-

stvāṃ ramyarūpamasuraḥ pulakāvṛtāṅgaḥ |

bhaktyā sametya sukṛtī pariṇijya pādau

tattoyamanvadhṛta mūrdhani tīrthatīrtham ||9||

prahlādavaṃśajatayā kratubhirdvijeṣu

viśvāsato nu tadidaṃ ditijo'pi lebhe |

yatte padāmbu giriśasya śirobhilālyaṃ

sa tvaṃ vibho gurupurālaya pālayethāḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

शक्रेण संयति हतोऽपि बलिर्महात्मा

शुक्रेण जीविततनुः क्रतुवर्धितोष्मा ।

विक्रान्तिमान् भयनिलीनसुरां त्रिलोकीं

चक्रे वशे स तव चक्रमुखादभीतः ॥1॥

पुत्रार्तिदर्शनवशाददितिर्विषण्णा

तं काश्यपं निजपतिं शरणं प्रपन्ना ।

त्वत्पूजनं तदुदितं हि पयोव्रताख्यं

सा द्वादशाहमचरत्त्वयि भक्तिपूर्णा ॥2॥

तस्यावधौ त्वयि निलीनमतेरमुष्याः

श्यामश्चतुर्भुजवपुः स्वयमाविरासीः ।

नम्रां च तामिह भवत्तनयो भवेयं

गोप्यं मदीक्षणमिति प्रलपन्नयासीः ॥3॥

त्वं काश्यपे तपसि सन्निदधत्तदानीं

प्राप्तोऽसि गर्भमदितेः प्रणुतो विधात्रा ।

प्रासूत च प्रकटवैष्णवदिव्यरूपं

सा द्वादशीश्रवणपुण्यदिने भवन्तम् ॥4॥

पुण्याश्रमं तमभिवर्षति पुष्पवर्षै-

र्हर्षाकुले सुरगणे कृततूर्यघोषे ।

बध्वाऽञ्जलिं जय जयेति नुतः पितृभ्यां

त्वं तत्क्षणे पटुतमं वटुरूपमाधाः ॥5॥

तावत्प्रजापतिमुखैरुपनीय मौञ्जी-

दण्डाजिनाक्षवलयादिभिरर्च्यमानः ।

देदीप्यमानवपुरीश कृताग्निकार्य-

स्त्वं प्रास्थिथा बलिगृहं प्रकृताश्वमेधम् ॥6॥

गात्रेण भाविमहिमोचितगौरवं प्रा-

ग्व्यावृण्वतेव धरणीं चलयन्नायासीः ।

छत्रं परोष्मतिरणार्थमिवादधानो

दण्डं च दानवजनेष्विव सन्निधातुम् ॥7॥

तां नर्मदोत्तरतटे हयमेधशाला-

मासेदुषि त्वयि रुचा तव रुद्धनेत्रैः ।

भास्वान् किमेष दहनो नु सनत्कुमारो

योगी नु कोऽयमिति शुक्रमुखैश्शशङ्के ॥8॥

आनीतमाशु भृगुभिर्महसाऽभिभूतै-

स्त्वां रम्यरूपमसुरः पुलकावृताङ्गः ।

भक्त्या समेत्य सुकृती परिणिज्य पादौ

तत्तोयमन्वधृत मूर्धनि तीर्थतीर्थम् ॥9॥

प्रह्लादवंशजतया क्रतुभिर्द्विजेषु

विश्वासतो नु तदिदं दितिजोऽपि लेभे ।

यत्ते पदाम्बु गिरिशस्य शिरोभिलाल्यं

स त्वं विभो गुरुपुरालय पालयेथाः ॥10॥