Narayaniyam Dashaka 30 - Vamanavataram — Sinhala Script

ශක්රේණ සංයති හතෝ(අ)පි බලිර්මහාත්මා

ශුක්රේණ ජීවිතතනුඃ ක්රතුවර්ධිතෝෂ්මා .

වික්රාන්තිමාන් භයනිලීනසුරාං ත්රිලෝකීං

චක්රේ වශේ ස තව චක්රමුඛාදභීතඃ ..1..

පුත්රාර්තිදර්ශනවශාදදිතිර්විෂණ්ණා

තං කාශ්යපං නිජපතිං ශරණං ප්රපන්නා .

ත්වත්පූජනං තදුදිතං හි පයෝව්රතාඛ්යං

සා ද්වාදශාහමචරත්ත්වයි භක්තිපූර්ණා ..2..

තස්යාවධෞ ත්වයි නිලීනමතේරමුෂ්යාඃ

ශ්යාමශ්චතුර්භුජවපුඃ ස්වයමාවිරාසීඃ .

නම්රාං ච තාමිහ භවත්තනයෝ භවේයං

ගෝප්යං මදීක්ෂණමිති ප්රලපන්නයාසීඃ ..3..

ත්වං කාශ්යපේ තපසි සන්නිදධත්තදානීං

ප්රාප්තෝ(අ)සි ගර්භමදිතේඃ ප්රණුතෝ විධාත්රා .

ප්රාසූත ච ප්රකටවෛෂ්ණවදිව්යරූපං

සා ද්වාදශීශ්රවණපුණ්යදිනේ භවන්තම් ..4..

පුණ්යාශ්රමං තමභිවර්ෂති පුෂ්පවර්ෂෛ-

ර්හර්ෂාකුලේ සුරගණේ කෘතතූර්යඝෝෂේ .

බධ්වා(අ)ඤ්ජලිං ජය ජයේති නුතඃ පිතෘභ්යාං

ත්වං තත්ක්ෂණේ පටුතමං වටුරූපමාධාඃ ..5..

තාවත්ප්රජාපතිමුඛෛරුපනීය මෞඤ්ජී-

දණ්ඩාජිනාක්ෂවලයාදිභිරර්ච්යමානඃ .

දේදීප්යමානවපුරීශ කෘතාග්නිකාර්ය-

ස්ත්වං ප්රාස්ථිථා බලිගෘහං ප්රකෘතාශ්වමේධම් ..6..

ගාත්රේණ භාවිමහිමෝචිතගෞරවං ප්රා-

ග්ව්යාවෘණ්වතේව ධරණීං චලයන්නායාසීඃ .

ඡත්රං පරෝෂ්මතිරණාර්ථමිවාදධානෝ

දණ්ඩං ච දානවජනේෂ්විව සන්නිධාතුම් ..7..

තාං නර්මදෝත්තරතටේ හයමේධශාලා-

මාසේදුෂි ත්වයි රුචා තව රුද්ධනේත්රෛඃ .

භාස්වාන් කිමේෂ දහනෝ නු සනත්කුමාරෝ

යෝගී නු කෝ(අ)යමිති ශුක්රමුඛෛශ්ශශඞ්කේ ..8..

ආනීතමාශු භෘගුභිර්මහසා(අ)භිභූතෛ-

ස්ත්වාං රම්යරූපමසුරඃ පුලකාවෘතාඞ්ගඃ .

භක්ත්යා සමේත්ය සුකෘතී පරිණිජ්ය පාදෞ

තත්තෝයමන්වධෘත මූර්ධනි තීර්ථතීර්ථම් ..9..

ප්රහ්ලාදවංශජතයා ක්රතුභිර්ද්විජේෂු

විශ්වාසතෝ නු තදිදං දිතිජෝ(අ)පි ලේභේ .

යත්තේ පදාම්බු ගිරිශස්ය ශිරෝභිලාල්යං

ස ත්වං විභෝ ගුරුපුරාලය පාලයේථාඃ ..10..

Roman (IAST) Transliteration

śakreṇa saṃyati hato'pi balirmahātmā

śukreṇa jīvitatanuḥ kratuvardhitoṣmā |

vikrāntimān bhayanilīnasurāṃ trilokīṃ

cakre vaśe sa tava cakramukhādabhītaḥ ||1||

putrārtidarśanavaśādaditirviṣaṇṇā

taṃ kāśyapaṃ nijapatiṃ śaraṇaṃ prapannā |

tvatpūjanaṃ taduditaṃ hi payovratākhyaṃ

sā dvādaśāhamacarattvayi bhaktipūrṇā ||2||

tasyāvadhau tvayi nilīnamateramuṣyāḥ

śyāmaścaturbhujavapuḥ svayamāvirāsīḥ |

namrāṃ ca tāmiha bhavattanayo bhaveyaṃ

gopyaṃ madīkṣaṇamiti pralapannayāsīḥ ||3||

tvaṃ kāśyape tapasi sannidadhattadānīṃ

prāpto'si garbhamaditeḥ praṇuto vidhātrā |

prāsūta ca prakaṭavaiṣṇavadivyarūpaṃ

sā dvādaśīśravaṇapuṇyadine bhavantam ||4||

puṇyāśramaṃ tamabhivarṣati puṣpavarṣai-

rharṣākule suragaṇe kṛtatūryaghoṣe |

badhvā'ñjaliṃ jaya jayeti nutaḥ pitṛbhyāṃ

tvaṃ tatkṣaṇe paṭutamaṃ vaṭurūpamādhāḥ ||5||

tāvatprajāpatimukhairupanīya mauñjī-

daṇḍājinākṣavalayādibhirarcyamānaḥ |

dedīpyamānavapurīśa kṛtāgnikārya-

stvaṃ prāsthithā baligṛhaṃ prakṛtāśvamedham ||6||

gātreṇa bhāvimahimocitagauravaṃ prā-

gvyāvṛṇvateva dharaṇīṃ calayannāyāsīḥ |

chatraṃ paroṣmatiraṇārthamivādadhāno

daṇḍaṃ ca dānavajaneṣviva sannidhātum ||7||

tāṃ narmadottarataṭe hayamedhaśālā-

māseduṣi tvayi rucā tava ruddhanetraiḥ |

bhāsvān kimeṣa dahano nu sanatkumāro

yogī nu ko'yamiti śukramukhaiśśaśaṅke ||8||

ānītamāśu bhṛgubhirmahasā'bhibhūtai-

stvāṃ ramyarūpamasuraḥ pulakāvṛtāṅgaḥ |

bhaktyā sametya sukṛtī pariṇijya pādau

tattoyamanvadhṛta mūrdhani tīrthatīrtham ||9||

prahlādavaṃśajatayā kratubhirdvijeṣu

viśvāsato nu tadidaṃ ditijo'pi lebhe |

yatte padāmbu giriśasya śirobhilālyaṃ

sa tvaṃ vibho gurupurālaya pālayethāḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

शक्रेण संयति हतोऽपि बलिर्महात्मा

शुक्रेण जीविततनुः क्रतुवर्धितोष्मा ।

विक्रान्तिमान् भयनिलीनसुरां त्रिलोकीं

चक्रे वशे स तव चक्रमुखादभीतः ॥1॥

पुत्रार्तिदर्शनवशाददितिर्विषण्णा

तं काश्यपं निजपतिं शरणं प्रपन्ना ।

त्वत्पूजनं तदुदितं हि पयोव्रताख्यं

सा द्वादशाहमचरत्त्वयि भक्तिपूर्णा ॥2॥

तस्यावधौ त्वयि निलीनमतेरमुष्याः

श्यामश्चतुर्भुजवपुः स्वयमाविरासीः ।

नम्रां च तामिह भवत्तनयो भवेयं

गोप्यं मदीक्षणमिति प्रलपन्नयासीः ॥3॥

त्वं काश्यपे तपसि सन्निदधत्तदानीं

प्राप्तोऽसि गर्भमदितेः प्रणुतो विधात्रा ।

प्रासूत च प्रकटवैष्णवदिव्यरूपं

सा द्वादशीश्रवणपुण्यदिने भवन्तम् ॥4॥

पुण्याश्रमं तमभिवर्षति पुष्पवर्षै-

र्हर्षाकुले सुरगणे कृततूर्यघोषे ।

बध्वाऽञ्जलिं जय जयेति नुतः पितृभ्यां

त्वं तत्क्षणे पटुतमं वटुरूपमाधाः ॥5॥

तावत्प्रजापतिमुखैरुपनीय मौञ्जी-

दण्डाजिनाक्षवलयादिभिरर्च्यमानः ।

देदीप्यमानवपुरीश कृताग्निकार्य-

स्त्वं प्रास्थिथा बलिगृहं प्रकृताश्वमेधम् ॥6॥

गात्रेण भाविमहिमोचितगौरवं प्रा-

ग्व्यावृण्वतेव धरणीं चलयन्नायासीः ।

छत्रं परोष्मतिरणार्थमिवादधानो

दण्डं च दानवजनेष्विव सन्निधातुम् ॥7॥

तां नर्मदोत्तरतटे हयमेधशाला-

मासेदुषि त्वयि रुचा तव रुद्धनेत्रैः ।

भास्वान् किमेष दहनो नु सनत्कुमारो

योगी नु कोऽयमिति शुक्रमुखैश्शशङ्के ॥8॥

आनीतमाशु भृगुभिर्महसाऽभिभूतै-

स्त्वां रम्यरूपमसुरः पुलकावृताङ्गः ।

भक्त्या समेत्य सुकृती परिणिज्य पादौ

तत्तोयमन्वधृत मूर्धनि तीर्थतीर्थम् ॥9॥

प्रह्लादवंशजतया क्रतुभिर्द्विजेषु

विश्वासतो नु तदिदं दितिजोऽपि लेभे ।

यत्ते पदाम्बु गिरिशस्य शिरोभिलाल्यं

स त्वं विभो गुरुपुरालय पालयेथाः ॥10॥