Narayaniyam Dashaka 91 - Bhaktimahattvam — Gurmukhi Script

ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦੋਪਾਸਨਮਭਯਤਮਂ ਬਦ੍ਧਮਿਥ੍ਯਾਰ੍ਥਦृष੍ਟੇ-

ਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਪਸਰਤਿ ਭਯਂ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੈਵ ।

ਯਤ੍ਤਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਣੀਤਾਨਿਹ ਭਜਨਵਿਧੀਨਾਸ੍ਥਿਤੋ ਮੋਹਮਾਰ੍ਗੇ

ਧਾਵਨ੍ਨਪ੍ਯਾਵृਤਾਕ੍षਃ ਸ੍ਖਲਤਿ ਨ ਕੁਹਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵਾਖਿਲਾਤ੍ਮਨ੍ ॥1॥

ਭੂਮਨ੍ ਕਾਯੇਨ ਵਾਚਾ ਮੁਹੁਰਪਿ ਮਨਸਾ ਤ੍ਵਦ੍ਬਲਪ੍ਰੇਰਿਤਾਤ੍ਮਾ

ਯਦ੍ਯਤ੍ ਕੁਰ੍ਵੇ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤਦਿਹ ਪਰਤਰੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯਸਾਵਰ੍ਪਯਾਮਿ ।

ਜਾਤ੍ਯਾਪੀਹ ਸ਼੍ਵਪਾਕਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਨਿਹਿਤਮਨਃਕਰ੍ਮਵਾਗਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥ-

ਪ੍ਰਾਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁਨੀਤੇ ਨ ਤੁ ਵਿਮੁਖਮਨਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯਃ ॥2॥

ਭੀਤਿਰ੍ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦ੍ਭਵਤਿ ਨਨੁ ਮਨਃਕਲ੍ਪਿਤਂ ਚ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ

ਤੇਨੈਕ੍ਯਾਭ੍ਯਾਸਸ਼ੀਲੋ ਹृਦਯਮਿਹ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਿਰੁਨ੍ਧ੍ਯਾਮ੍ ।

ਮਾਯਾਵਿਦ੍ਧੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਨਰਪਿ ਨ ਤਥਾ ਭਾਤਿ ਮਾਯਾਧਿਨਾਥਂ

ਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸਤਤਮਨੁਭਜਨੀਸ਼ ਭੀਤਿਂ ਵਿਜਹ੍ਯਾਮ੍ ॥3॥

ਭਕ੍ਤੇਰੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵृਦ੍ਧੀ ਤਵ ਚਰਣਜੁषਾਂ ਸਙ੍ਗਮੇਨੈਵ ਪੁਂਸਾ-

ਮਾਸਾਦ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਭਾਜਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯ ਇਵ ਜਗਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤਾਂ ਸਙ੍ਗਮੇਨ ।

ਤਤ੍ਸਙ੍ਗੋ ਦੇਵ ਭੂਯਾਨ੍ਮਮ ਖਲੁ ਸਤਤਂ ਤਨ੍ਮੁਖਾਦੁਨ੍ਮਿषਦ੍ਭਿ-

ਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਭਵਤਿ ਚ ਸੁਦृਢਾ ਭਕ੍ਤਿਰੁਦ੍ਧੂਤਪਾਪਾ ॥4॥

ਸ਼੍ਰੇਯੋਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਭਕ੍ਤਾਵਧਿਕਬਹੁਮਤਿਰ੍ਜਨ੍ਮਕਰ੍ਮਾਣਿ ਭੂਯੋ

ਗਾਯਨ੍ ਕ੍षੇਮਾਣਿ ਨਾਮਾਨ੍ਯਪਿ ਤਦੁਭਯਤਃ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਂ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਤ੍ਮਾ ।

ਉਦ੍ਯਦ੍ਧਾਸਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕੁਹਚਿਦਪਿ ਰੁਦਨ੍ ਕ੍ਵਾਪਿ ਗਰ੍ਜਨ੍ ਪ੍ਰਗਾਯ-

ਨ੍ਨੁਨ੍ਮਾਦੀਵ ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਯਿ ਕੁਰੁ ਕਰੁਣਾਂ ਲੋਕਬਾਹ੍ਯਸ਼੍ਚਰੇਯਮ੍ ॥5॥

ਭੂਤਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਭੂਤਾਤ੍ਮਕਮਪਿ ਸਕਲਂ ਪਕ੍षਿਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮृਗਾਦੀਨ੍

ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਪਿ ਯਮਿਤਮਤਿਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਾਨ੍ਯਾਨਮਾਨਿ ।

ਤ੍ਵਤ੍ਸੇਵਾਯਾਂ ਹਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੇਨ੍ਮਮ ਤਵ ਕृਪਯਾ ਭਕ੍ਤਿਦਾਰ੍ਢ੍ਯਂ ਵਿਰਾਗ-

ਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯਾਵਬੋਧੋऽਪਿ ਚ ਭੁਵਨਪਤੇ ਯਤ੍ਨਭੇਦਂ ਵਿਨੈਵ ॥6॥

ਨੋ ਮੁਹ੍ਯਨ੍ ਕ੍षੁਤ੍ਤृਡਾਦ੍ਯੈਰ੍ਭਵਸਰਣਿਭਵੈਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਲੀਨਾਸ਼ਯਤ੍ਵਾ-

ਚ੍ਚਿਨ੍ਤਾਸਾਤਤ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਨਿਮਿषਲਵਮਪਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਦਪ੍ਰਕਮ੍ਪਃ ।

ਇष੍ਟਾਨਿष੍ਟੇषੁ ਤੁष੍ਟਿਵ੍ਯਸਨਵਿਰਹਿਤੋ ਮਾਯਿਕਤ੍ਵਾਵਬੋਧਾ-

ਜ੍ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਖੇਨ੍ਦੋਰਧਿਕਸ਼ਿਸ਼ਿਰਿਤੇਨਾਤ੍ਮਨਾ ਸਞ੍ਚਰੇਯਮ੍ ॥7॥

ਭੂਤੇष੍ਵੇषੁ ਤ੍ਵਦੈਕ੍ਯਸ੍ਮृਤਿਸਮਧਿਗਤੌ ਨਾਧਿਕਾਰੋऽਧੁਨਾ ਚੇ-

ਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੇਮ ਤ੍ਵਤ੍ਕਮੈਤ੍ਰੀ ਜਡਮਤਿषੁ ਕृਪਾ ਦ੍ਵਿਟ੍ਸੁ ਭੂਯਾਦੁਪੇਕ੍षਾ ।

ਅਰ੍ਚਾਯਾਂ ਵਾ ਸਮਰ੍ਚਾਕੁਤੁਕਮੁਰੁਤਰਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਮੇ

ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਸੇਵੀ ਤਥਾਪਿ ਦ੍ਰੁਤਮੁਪਲਭਤੇ ਭਕ੍ਤਲੋਕੋਤ੍ਤਮਤ੍ਵਮ੍ ॥8॥

ਆਵृਤ੍ਯ ਤ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਕ੍षਿਤਿਜਲਮਰੁਦਾਦ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਕ੍षਿਪਨ੍ਤੀ

ਜੀਵਾਨ੍ ਭੂਯਿष੍ਠਕਰ੍ਮਾਵਲਿਵਿਵਸ਼ਗਤੀਨ੍ ਦੁਃਖਜਾਲੇ ਕ੍षਿਪਨ੍ਤੀ ।

ਤ੍ਵਨ੍ਮਾਯਾ ਮਾਭਿਭੂਨ੍ਮਾਮਯਿ ਭੁਵਨਪਤੇ ਕਲ੍ਪਤੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ

ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦੇ ਭਕ੍ਤਿਰੇਵੇਤ੍ਯਵਦਦਯਿ ਵਿਭੋ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗੀ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਃ ॥9॥

ਦੁਃਖਾਨ੍ਯਾਲੋਕ੍ਯ ਜਨ੍ਤੁष੍ਵਲਮੁਦਿਤਵਿਵੇਕੋऽਹਮਾਚਾਰ੍ਯਵਰ੍ਯਾ-

ਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਗੁਣਚਰਿਤਕਥਾਦ੍ਯੁਦ੍ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭੂਮਾ ।

ਮਾਯਾਮੇਨਾਂ ਤਰਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਸੁਖਮਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦੇ ਮੋਦਿਤਾਹੇ

ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਪੂਰ੍ਵਰਙ੍ਗਃ ਪਵਨਪੁਰਪਤੇ ਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੇषਰੋਗਾਨ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śrīkṛṣṇa tvatpadopāsanamabhayatamaṃ baddhamithyārthadṛṣṭe-

rmartyasyārtasya manye vyapasarati bhayaṃ yena sarvātmanaiva |

yattāvat tvatpraṇītāniha bhajanavidhīnāsthito mohamārge

dhāvannapyāvṛtākṣaḥ skhalati na kuhaciddevadevākhilātman ||1||

bhūman kāyena vācā muhurapi manasā tvadbalapreritātmā

yadyat kurve samastaṃ tadiha paratare tvayyasāvarpayāmi |

jātyāpīha śvapākastvayi nihitamanaḥkarmavāgindriyārtha-

prāṇo viśvaṃ punīte na tu vimukhamanāstvatpadādvipravaryaḥ ||2||

bhītirnāma dvitīyādbhavati nanu manaḥkalpitaṃ ca dvitīyaṃ

tenaikyābhyāsaśīlo hṛdayamiha yathāśakti buddhyā nirundhyām |

māyāviddhe tu tasmin punarapi na tathā bhāti māyādhināthaṃ

taṃ tvāṃ bhaktyā mahatyā satatamanubhajanīśa bhītiṃ vijahyām ||3||

bhakterutpattivṛddhī tava caraṇajuṣāṃ saṅgamenaiva puṃsā-

māsādye puṇyabhājāṃ śriya iva jagati śrīmatāṃ saṅgamena |

tatsaṅgo deva bhūyānmama khalu satataṃ tanmukhādunmiṣadbhi-

stvanmāhātmyaprakārairbhavati ca sudṛḍhā bhaktiruddhūtapāpā ||4||

śreyomārgeṣu bhaktāvadhikabahumatirjanmakarmāṇi bhūyo

gāyan kṣemāṇi nāmānyapi tadubhayataḥ pradrutaṃ pradrutātmā |

udyaddhāsaḥ kadācit kuhacidapi rudan kvāpi garjan pragāya-

nnunmādīva pranṛtyannayi kuru karuṇāṃ lokabāhyaścareyam ||5||

bhūtānyetāni bhūtātmakamapi sakalaṃ pakṣimatsyān mṛgādīn

martyān mitrāṇi śatrūnapi yamitamatistvanmayānyānamāni |

tvatsevāyāṃ hi siddhyenmama tava kṛpayā bhaktidārḍhyaṃ virāga-

stvattattvasyāvabodho'pi ca bhuvanapate yatnabhedaṃ vinaiva ||6||

no muhyan kṣuttṛḍādyairbhavasaraṇibhavaistvannilīnāśayatvā-

ccintāsātatyaśālī nimiṣalavamapi tvatpadādaprakampaḥ |

iṣṭāniṣṭeṣu tuṣṭivyasanavirahito māyikatvāvabodhā-

jjyotsnābhistvannakhendoradhikaśiśiritenātmanā sañcareyam ||7||

bhūteṣveṣu tvadaikyasmṛtisamadhigatau nādhikāro'dhunā ce-

ttvatprema tvatkamaitrī jaḍamatiṣu kṛpā dviṭsu bhūyādupekṣā |

arcāyāṃ vā samarcākutukamurutaraśraddhayā vardhatāṃ me

tvatsaṃsevī tathāpi drutamupalabhate bhaktalokottamatvam ||8||

āvṛtya tvatsvarūpaṃ kṣitijalamarudādyātmanā vikṣipantī

jīvān bhūyiṣṭhakarmāvalivivaśagatīn duḥkhajāle kṣipantī |

tvanmāyā mābhibhūnmāmayi bhuvanapate kalpate tatpraśāntyai

tvatpāde bhaktirevetyavadadayi vibho siddhayogī prabuddhaḥ ||9||

duḥkhānyālokya jantuṣvalamuditaviveko'hamācāryavaryā-

llabdhvā tvadrūpatattvaṃ guṇacaritakathādyudbhavadbhaktibhūmā |

māyāmenāṃ taritvā paramasukhamaye tvatpade moditāhe

tasyāyaṃ pūrvaraṅgaḥ pavanapurapate nāśayāśeṣarogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीकृष्ण त्वत्पदोपासनमभयतमं बद्धमिथ्यार्थदृष्टे-

र्मर्त्यस्यार्तस्य मन्ये व्यपसरति भयं येन सर्वात्मनैव ।

यत्तावत् त्वत्प्रणीतानिह भजनविधीनास्थितो मोहमार्गे

धावन्नप्यावृताक्षः स्खलति न कुहचिद्देवदेवाखिलात्मन् ॥1॥

भूमन् कायेन वाचा मुहुरपि मनसा त्वद्बलप्रेरितात्मा

यद्यत् कुर्वे समस्तं तदिह परतरे त्वय्यसावर्पयामि ।

जात्यापीह श्वपाकस्त्वयि निहितमनःकर्मवागिन्द्रियार्थ-

प्राणो विश्वं पुनीते न तु विमुखमनास्त्वत्पदाद्विप्रवर्यः ॥2॥

भीतिर्नाम द्वितीयाद्भवति ननु मनःकल्पितं च द्वितीयं

तेनैक्याभ्यासशीलो हृदयमिह यथाशक्ति बुद्ध्या निरुन्ध्याम् ।

मायाविद्धे तु तस्मिन् पुनरपि न तथा भाति मायाधिनाथं

तं त्वां भक्त्या महत्या सततमनुभजनीश भीतिं विजह्याम् ॥3॥

भक्तेरुत्पत्तिवृद्धी तव चरणजुषां सङ्गमेनैव पुंसा-

मासाद्ये पुण्यभाजां श्रिय इव जगति श्रीमतां सङ्गमेन ।

तत्सङ्गो देव भूयान्मम खलु सततं तन्मुखादुन्मिषद्भि-

स्त्वन्माहात्म्यप्रकारैर्भवति च सुदृढा भक्तिरुद्धूतपापा ॥4॥

श्रेयोमार्गेषु भक्तावधिकबहुमतिर्जन्मकर्माणि भूयो

गायन् क्षेमाणि नामान्यपि तदुभयतः प्रद्रुतं प्रद्रुतात्मा ।

उद्यद्धासः कदाचित् कुहचिदपि रुदन् क्वापि गर्जन् प्रगाय-

न्नुन्मादीव प्रनृत्यन्नयि कुरु करुणां लोकबाह्यश्चरेयम् ॥5॥

भूतान्येतानि भूतात्मकमपि सकलं पक्षिमत्स्यान् मृगादीन्

मर्त्यान् मित्राणि शत्रूनपि यमितमतिस्त्वन्मयान्यानमानि ।

त्वत्सेवायां हि सिद्ध्येन्मम तव कृपया भक्तिदार्ढ्यं विराग-

स्त्वत्तत्त्वस्यावबोधोऽपि च भुवनपते यत्नभेदं विनैव ॥6॥

नो मुह्यन् क्षुत्तृडाद्यैर्भवसरणिभवैस्त्वन्निलीनाशयत्वा-

च्चिन्तासातत्यशाली निमिषलवमपि त्वत्पदादप्रकम्पः ।

इष्टानिष्टेषु तुष्टिव्यसनविरहितो मायिकत्वावबोधा-

ज्ज्योत्स्नाभिस्त्वन्नखेन्दोरधिकशिशिरितेनात्मना सञ्चरेयम् ॥7॥

भूतेष्वेषु त्वदैक्यस्मृतिसमधिगतौ नाधिकारोऽधुना चे-

त्त्वत्प्रेम त्वत्कमैत्री जडमतिषु कृपा द्विट्सु भूयादुपेक्षा ।

अर्चायां वा समर्चाकुतुकमुरुतरश्रद्धया वर्धतां मे

त्वत्संसेवी तथापि द्रुतमुपलभते भक्तलोकोत्तमत्वम् ॥8॥

आवृत्य त्वत्स्वरूपं क्षितिजलमरुदाद्यात्मना विक्षिपन्ती

जीवान् भूयिष्ठकर्मावलिविवशगतीन् दुःखजाले क्षिपन्ती ।

त्वन्माया माभिभून्मामयि भुवनपते कल्पते तत्प्रशान्त्यै

त्वत्पादे भक्तिरेवेत्यवददयि विभो सिद्धयोगी प्रबुद्धः ॥9॥

दुःखान्यालोक्य जन्तुष्वलमुदितविवेकोऽहमाचार्यवर्या-

ल्लब्ध्वा त्वद्रूपतत्त्वं गुणचरितकथाद्युद्भवद्भक्तिभूमा ।

मायामेनां तरित्वा परमसुखमये त्वत्पदे मोदिताहे

तस्यायं पूर्वरङ्गः पवनपुरपते नाशयाशेषरोगान् ॥10॥