Narayaniyam Dashaka 91 - Bhaktimahattvam — Bengali Script

শ্রীকৃষ্ণ ত্বত্পদোপাসনমভযতমং বদ্ধমিথ্যার্থদৃষ্টে-

র্মর্ত্যস্যার্তস্য মন্যে ব্যপসরতি ভযং যেন সর্বাত্মনৈব ।

যত্তাবত্ ত্বত্প্রণীতানিহ ভজনবিধীনাস্থিতো মোহমার্গে

ধাবন্নপ্যাবৃতাক্ষঃ স্খলতি ন কুহচিদ্দেবদেবাখিলাত্মন্ ॥1॥

ভূমন্ কাযেন বাচা মুহুরপি মনসা ত্বদ্বলপ্রেরিতাত্মা

যদ্যত্ কুর্বে সমস্তং তদিহ পরতরে ত্বয্যসাবর্পযামি ।

জাত্যাপীহ শ্বপাকস্ত্বযি নিহিতমনঃকর্মবাগিন্দ্রিযার্থ-

প্রাণো বিশ্বং পুনীতে ন তু বিমুখমনাস্ত্বত্পদাদ্বিপ্রবর্যঃ ॥2॥

ভীতির্নাম দ্বিতীযাদ্ভবতি ননু মনঃকল্পিতং চ দ্বিতীযং

তেনৈক্যাভ্যাসশীলো হৃদযমিহ যথাশক্তি বুদ্ধ্যা নিরুন্ধ্যাম্ ।

মাযাবিদ্ধে তু তস্মিন্ পুনরপি ন তথা ভাতি মাযাধিনাথং

তং ত্বাং ভক্ত্যা মহত্যা সততমনুভজনীশ ভীতিং বিজহ্যাম্ ॥3॥

ভক্তেরুত্পত্তিবৃদ্ধী তব চরণজুষাং সঙ্গমেনৈব পুংসা-

মাসাদ্যে পুণ্যভাজাং শ্রিয ইব জগতি শ্রীমতাং সঙ্গমেন ।

তত্সঙ্গো দেব ভূযান্মম খলু সততং তন্মুখাদুন্মিষদ্ভি-

স্ত্বন্মাহাত্ম্যপ্রকারৈর্ভবতি চ সুদৃঢা ভক্তিরুদ্ধূতপাপা ॥4॥

শ্রেযোমার্গেষু ভক্তাবধিকবহুমতির্জন্মকর্মাণি ভূযো

গাযন্ ক্ষেমাণি নামান্যপি তদুভযতঃ প্রদ্রুতং প্রদ্রুতাত্মা ।

উদ্যদ্ধাসঃ কদাচিত্ কুহচিদপি রুদন্ ক্বাপি গর্জন্ প্রগায-

ন্নুন্মাদীব প্রনৃত্যন্নযি কুরু করুণাং লোকবাহ্যশ্চরেযম্ ॥5॥

ভূতান্যেতানি ভূতাত্মকমপি সকলং পক্ষিমত্স্যান্ মৃগাদীন্

মর্ত্যান্ মিত্রাণি শত্রূনপি যমিতমতিস্ত্বন্মযান্যানমানি ।

ত্বত্সেবাযাং হি সিদ্ধ্যেন্মম তব কৃপযা ভক্তিদার্ঢ্যং বিরাগ-

স্ত্বত্তত্ত্বস্যাববোধোঽপি চ ভুবনপতে যত্নভেদং বিনৈব ॥6॥

নো মুহ্যন্ ক্ষুত্তৃডাদ্যৈর্ভবসরণিভবৈস্ত্বন্নিলীনাশযত্বা-

চ্চিন্তাসাতত্যশালী নিমিষলবমপি ত্বত্পদাদপ্রকম্পঃ ।

ইষ্টানিষ্টেষু তুষ্টিব্যসনবিরহিতো মাযিকত্বাববোধা-

জ্জ্যোত্স্নাভিস্ত্বন্নখেন্দোরধিকশিশিরিতেনাত্মনা সঞ্চরেযম্ ॥7॥

ভূতেষ্বেষু ত্বদৈক্যস্মৃতিসমধিগতৌ নাধিকারোঽধুনা চে-

ত্ত্বত্প্রেম ত্বত্কমৈত্রী জডমতিষু কৃপা দ্বিট্সু ভূযাদুপেক্ষা ।

অর্চাযাং বা সমর্চাকুতুকমুরুতরশ্রদ্ধযা বর্ধতাং মে

ত্বত্সংসেবী তথাপি দ্রুতমুপলভতে ভক্তলোকোত্তমত্বম্ ॥8॥

আবৃত্য ত্বত্স্বরূপং ক্ষিতিজলমরুদাদ্যাত্মনা বিক্ষিপন্তী

জীবান্ ভূযিষ্ঠকর্মাবলিবিবশগতীন্ দুঃখজালে ক্ষিপন্তী ।

ত্বন্মাযা মাভিভূন্মামযি ভুবনপতে কল্পতে তত্প্রশান্ত্যৈ

ত্বত্পাদে ভক্তিরেবেত্যবদদযি বিভো সিদ্ধযোগী প্রবুদ্ধঃ ॥9॥

দুঃখান্যালোক্য জন্তুষ্বলমুদিতবিবেকোঽহমাচার্যবর্যা-

ল্লব্ধ্বা ত্বদ্রূপতত্ত্বং গুণচরিতকথাদ্যুদ্ভবদ্ভক্তিভূমা ।

মাযামেনাং তরিত্বা পরমসুখমযে ত্বত্পদে মোদিতাহে

তস্যাযং পূর্বরঙ্গঃ পবনপুরপতে নাশযাশেষরোগান্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śrīkṛṣṇa tvatpadopāsanamabhayatamaṃ baddhamithyārthadṛṣṭe-

rmartyasyārtasya manye vyapasarati bhayaṃ yena sarvātmanaiva |

yattāvat tvatpraṇītāniha bhajanavidhīnāsthito mohamārge

dhāvannapyāvṛtākṣaḥ skhalati na kuhaciddevadevākhilātman ||1||

bhūman kāyena vācā muhurapi manasā tvadbalapreritātmā

yadyat kurve samastaṃ tadiha paratare tvayyasāvarpayāmi |

jātyāpīha śvapākastvayi nihitamanaḥkarmavāgindriyārtha-

prāṇo viśvaṃ punīte na tu vimukhamanāstvatpadādvipravaryaḥ ||2||

bhītirnāma dvitīyādbhavati nanu manaḥkalpitaṃ ca dvitīyaṃ

tenaikyābhyāsaśīlo hṛdayamiha yathāśakti buddhyā nirundhyām |

māyāviddhe tu tasmin punarapi na tathā bhāti māyādhināthaṃ

taṃ tvāṃ bhaktyā mahatyā satatamanubhajanīśa bhītiṃ vijahyām ||3||

bhakterutpattivṛddhī tava caraṇajuṣāṃ saṅgamenaiva puṃsā-

māsādye puṇyabhājāṃ śriya iva jagati śrīmatāṃ saṅgamena |

tatsaṅgo deva bhūyānmama khalu satataṃ tanmukhādunmiṣadbhi-

stvanmāhātmyaprakārairbhavati ca sudṛḍhā bhaktiruddhūtapāpā ||4||

śreyomārgeṣu bhaktāvadhikabahumatirjanmakarmāṇi bhūyo

gāyan kṣemāṇi nāmānyapi tadubhayataḥ pradrutaṃ pradrutātmā |

udyaddhāsaḥ kadācit kuhacidapi rudan kvāpi garjan pragāya-

nnunmādīva pranṛtyannayi kuru karuṇāṃ lokabāhyaścareyam ||5||

bhūtānyetāni bhūtātmakamapi sakalaṃ pakṣimatsyān mṛgādīn

martyān mitrāṇi śatrūnapi yamitamatistvanmayānyānamāni |

tvatsevāyāṃ hi siddhyenmama tava kṛpayā bhaktidārḍhyaṃ virāga-

stvattattvasyāvabodho'pi ca bhuvanapate yatnabhedaṃ vinaiva ||6||

no muhyan kṣuttṛḍādyairbhavasaraṇibhavaistvannilīnāśayatvā-

ccintāsātatyaśālī nimiṣalavamapi tvatpadādaprakampaḥ |

iṣṭāniṣṭeṣu tuṣṭivyasanavirahito māyikatvāvabodhā-

jjyotsnābhistvannakhendoradhikaśiśiritenātmanā sañcareyam ||7||

bhūteṣveṣu tvadaikyasmṛtisamadhigatau nādhikāro'dhunā ce-

ttvatprema tvatkamaitrī jaḍamatiṣu kṛpā dviṭsu bhūyādupekṣā |

arcāyāṃ vā samarcākutukamurutaraśraddhayā vardhatāṃ me

tvatsaṃsevī tathāpi drutamupalabhate bhaktalokottamatvam ||8||

āvṛtya tvatsvarūpaṃ kṣitijalamarudādyātmanā vikṣipantī

jīvān bhūyiṣṭhakarmāvalivivaśagatīn duḥkhajāle kṣipantī |

tvanmāyā mābhibhūnmāmayi bhuvanapate kalpate tatpraśāntyai

tvatpāde bhaktirevetyavadadayi vibho siddhayogī prabuddhaḥ ||9||

duḥkhānyālokya jantuṣvalamuditaviveko'hamācāryavaryā-

llabdhvā tvadrūpatattvaṃ guṇacaritakathādyudbhavadbhaktibhūmā |

māyāmenāṃ taritvā paramasukhamaye tvatpade moditāhe

tasyāyaṃ pūrvaraṅgaḥ pavanapurapate nāśayāśeṣarogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीकृष्ण त्वत्पदोपासनमभयतमं बद्धमिथ्यार्थदृष्टे-

र्मर्त्यस्यार्तस्य मन्ये व्यपसरति भयं येन सर्वात्मनैव ।

यत्तावत् त्वत्प्रणीतानिह भजनविधीनास्थितो मोहमार्गे

धावन्नप्यावृताक्षः स्खलति न कुहचिद्देवदेवाखिलात्मन् ॥1॥

भूमन् कायेन वाचा मुहुरपि मनसा त्वद्बलप्रेरितात्मा

यद्यत् कुर्वे समस्तं तदिह परतरे त्वय्यसावर्पयामि ।

जात्यापीह श्वपाकस्त्वयि निहितमनःकर्मवागिन्द्रियार्थ-

प्राणो विश्वं पुनीते न तु विमुखमनास्त्वत्पदाद्विप्रवर्यः ॥2॥

भीतिर्नाम द्वितीयाद्भवति ननु मनःकल्पितं च द्वितीयं

तेनैक्याभ्यासशीलो हृदयमिह यथाशक्ति बुद्ध्या निरुन्ध्याम् ।

मायाविद्धे तु तस्मिन् पुनरपि न तथा भाति मायाधिनाथं

तं त्वां भक्त्या महत्या सततमनुभजनीश भीतिं विजह्याम् ॥3॥

भक्तेरुत्पत्तिवृद्धी तव चरणजुषां सङ्गमेनैव पुंसा-

मासाद्ये पुण्यभाजां श्रिय इव जगति श्रीमतां सङ्गमेन ।

तत्सङ्गो देव भूयान्मम खलु सततं तन्मुखादुन्मिषद्भि-

स्त्वन्माहात्म्यप्रकारैर्भवति च सुदृढा भक्तिरुद्धूतपापा ॥4॥

श्रेयोमार्गेषु भक्तावधिकबहुमतिर्जन्मकर्माणि भूयो

गायन् क्षेमाणि नामान्यपि तदुभयतः प्रद्रुतं प्रद्रुतात्मा ।

उद्यद्धासः कदाचित् कुहचिदपि रुदन् क्वापि गर्जन् प्रगाय-

न्नुन्मादीव प्रनृत्यन्नयि कुरु करुणां लोकबाह्यश्चरेयम् ॥5॥

भूतान्येतानि भूतात्मकमपि सकलं पक्षिमत्स्यान् मृगादीन्

मर्त्यान् मित्राणि शत्रूनपि यमितमतिस्त्वन्मयान्यानमानि ।

त्वत्सेवायां हि सिद्ध्येन्मम तव कृपया भक्तिदार्ढ्यं विराग-

स्त्वत्तत्त्वस्यावबोधोऽपि च भुवनपते यत्नभेदं विनैव ॥6॥

नो मुह्यन् क्षुत्तृडाद्यैर्भवसरणिभवैस्त्वन्निलीनाशयत्वा-

च्चिन्तासातत्यशाली निमिषलवमपि त्वत्पदादप्रकम्पः ।

इष्टानिष्टेषु तुष्टिव्यसनविरहितो मायिकत्वावबोधा-

ज्ज्योत्स्नाभिस्त्वन्नखेन्दोरधिकशिशिरितेनात्मना सञ्चरेयम् ॥7॥

भूतेष्वेषु त्वदैक्यस्मृतिसमधिगतौ नाधिकारोऽधुना चे-

त्त्वत्प्रेम त्वत्कमैत्री जडमतिषु कृपा द्विट्सु भूयादुपेक्षा ।

अर्चायां वा समर्चाकुतुकमुरुतरश्रद्धया वर्धतां मे

त्वत्संसेवी तथापि द्रुतमुपलभते भक्तलोकोत्तमत्वम् ॥8॥

आवृत्य त्वत्स्वरूपं क्षितिजलमरुदाद्यात्मना विक्षिपन्ती

जीवान् भूयिष्ठकर्मावलिविवशगतीन् दुःखजाले क्षिपन्ती ।

त्वन्माया माभिभून्मामयि भुवनपते कल्पते तत्प्रशान्त्यै

त्वत्पादे भक्तिरेवेत्यवददयि विभो सिद्धयोगी प्रबुद्धः ॥9॥

दुःखान्यालोक्य जन्तुष्वलमुदितविवेकोऽहमाचार्यवर्या-

ल्लब्ध्वा त्वद्रूपतत्त्वं गुणचरितकथाद्युद्भवद्भक्तिभूमा ।

मायामेनां तरित्वा परमसुखमये त्वत्पदे मोदिताहे

तस्यायं पूर्वरङ्गः पवनपुरपते नाशयाशेषरोगान् ॥10॥