Narayaniyam Dashaka 3 - Uttamabhaktasya Gunah — Bengali Script

পঠন্তো নামানি প্রমদভরসিন্ধৌ নিপতিতাঃ

স্মরন্তো রূপং তে বরদ কথযন্তো গুণকথাঃ ।

চরন্তো যে ভক্তাস্ত্বযি খলু রমন্তে পরমমূ-

নহং ধন্যান্ মন্যে সমধিগতসর্বাভিলষিতান্ ॥1॥

গদক্লিষ্টং কষ্টং তব চরণসেবারসভরেঽ-

প্যনাসক্তং চিত্তং ভবতি বত বিষ্ণো কুরু দযাম্ ।

ভবত্পাদাম্ভোজস্মরণরসিকো নামনিবহা-

নহং গাযং গাযং কুহচন বিবত্স্যামি বিজনে ॥2॥

কৃপা তে জাতা চেত্কিমিব ন হি লভ্যং তনুভৃতাং

মদীযক্লেশৌঘপ্রশমনদশা নাম কিযতী ।

ন কে কে লোকেঽস্মিন্ননিশমযি শোকাভিরহিতা

ভবদ্ভক্তা মুক্তাঃ সুখগতিমসক্তা বিদধতে ॥3॥

মুনিপ্রৌঢা রূঢা জগতি খলু গূঢাত্মগতযো

ভবত্পাদাম্ভোজস্মরণবিরুজো নারদমুখাঃ ।

চরন্তীশ স্বৈরং সততপরিনির্ভাতপরচি -

ত্সদানন্দাদ্বৈতপ্রসরপরিমগ্নাঃ কিমপরম্ ॥4॥

ভবদ্ভক্তিঃ স্ফীতা ভবতু মম সৈব প্রশমযে-

দশেষক্লেশৌঘং ন খলু হৃদি সন্দেহকণিকা ।

ন চেদ্ব্যাসস্যোক্তিস্তব চ বচনং নৈগমবচো

ভবেন্মিথ্যা রথ্যাপুরুষবচনপ্রাযমখিলম্ ॥5॥

ভবদ্ভক্তিস্তাবত্ প্রমুখমধুরা ত্বত্ গুণরসাত্

কিমপ্যারূঢা চেদখিলপরিতাপপ্রশমনী ।

পুনশ্চান্তে স্বান্তে বিমলপরিবোধোদযমিল-

ন্মহানন্দাদ্বৈতং দিশতি কিমতঃ প্রার্থ্যমপরম্ ॥6॥

বিধূয ক্লেশান্মে কুরু চরণযুগ্মং ধৃতরসং

ভবত্ক্ষেত্রপ্রাপ্তৌ করমপি চ তে পূজনবিধৌ ।

ভবন্মূর্ত্যালোকে নযনমথ তে পাদতুলসী-

পরিঘ্রাণে ঘ্রাণং শ্রবণমপি তে চারুচরিতে ॥7॥

প্রভূতাধিব্যাধিপ্রসভচলিতে মামকহৃদি

ত্বদীযং তদ্রূপং পরমসুখচিদ্রূপমুদিযাত্ ।

উদঞ্চদ্রোমাঞ্চো গলিতবহুহর্ষাশ্রুনিবহো

যথা বিস্মর্যাসং দুরুপশমপীডাপরিভবান্ ॥8॥

মরুদ্গেহাধীশ ত্বযি খলু পরাঞ্চোঽপি সুখিনো

ভবত্স্নেহী সোঽহং সুবহু পরিতপ্যে চ কিমিদম্ ।

অকীর্তিস্তে মা ভূদ্বরদ গদভারং প্রশমযন্

ভবত্ ভক্তোত্তংসং ঝটিতি কুরু মাং কংসদমন ॥9॥

কিমুক্তৈর্ভূযোভিস্তব হি করুণা যাবদুদিযা-

দহং তাবদ্দেব প্রহিতবিবিধার্তপ্রলপিতঃ ।

পুরঃ ক্লৃপ্তে পাদে বরদ তব নেষ্যামি দিবসা-

ন্যথাশক্তি ব্যক্তং নতিনুতিনিষেবা বিরচযন্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

paṭhanto nāmāni pramadabharasindhau nipatitāḥ

smaranto rūpaṃ te varada kathayanto guṇakathāḥ |

caranto ye bhaktāstvayi khalu ramante paramamū-

nahaṃ dhanyān manye samadhigatasarvābhilaṣitān ||1||

gadakliṣṭaṃ kaṣṭaṃ tava caraṇasevārasabhare'-

pyanāsaktaṃ cittaṃ bhavati bata viṣṇo kuru dayām |

bhavatpādāmbhojasmaraṇarasiko nāmanivahā-

nahaṃ gāyaṃ gāyaṃ kuhacana vivatsyāmi vijane ||2||

kṛpā te jātā cetkimiva na hi labhyaṃ tanubhṛtāṃ

madīyakleśaughapraśamanadaśā nāma kiyatī |

na ke ke loke'sminnaniśamayi śokābhirahitā

bhavadbhaktā muktāḥ sukhagatimasaktā vidadhate ||3||

muniprauḍhā rūḍhā jagati khalu gūḍhātmagatayo

bhavatpādāmbhojasmaraṇavirujo nāradamukhāḥ |

carantīśa svairaṃ satataparinirbhātaparaci -

tsadānandādvaitaprasaraparimagnāḥ kimaparam ||4||

bhavadbhaktiḥ sphītā bhavatu mama saiva praśamaye-

daśeṣakleśaughaṃ na khalu hṛdi sandehakaṇikā |

na cedvyāsasyoktistava ca vacanaṃ naigamavaco

bhavenmithyā rathyāpuruṣavacanaprāyamakhilam ||5||

bhavadbhaktistāvat pramukhamadhurā tvat guṇarasāt

kimapyārūḍhā cedakhilaparitāpapraśamanī |

punaścānte svānte vimalaparibodhodayamila-

nmahānandādvaitaṃ diśati kimataḥ prārthyamaparam ||6||

vidhūya kleśānme kuru caraṇayugmaṃ dhṛtarasaṃ

bhavatkṣetraprāptau karamapi ca te pūjanavidhau |

bhavanmūrtyāloke nayanamatha te pādatulasī-

parighrāṇe ghrāṇaṃ śravaṇamapi te cārucarite ||7||

prabhūtādhivyādhiprasabhacalite māmakahṛdi

tvadīyaṃ tadrūpaṃ paramasukhacidrūpamudiyāt |

udañcadromāñco galitabahuharṣāśrunivaho

yathā vismaryāsaṃ durupaśamapīḍāparibhavān ||8||

marudgehādhīśa tvayi khalu parāñco'pi sukhino

bhavatsnehī so'haṃ subahu paritapye ca kimidam |

akīrtiste mā bhūdvarada gadabhāraṃ praśamayan

bhavat bhaktottaṃsaṃ jhaṭiti kuru māṃ kaṃsadamana ||9||

kimuktairbhūyobhistava hi karuṇā yāvadudiyā-

dahaṃ tāvaddeva prahitavividhārtapralapitaḥ |

puraḥ klṛpte pāde varada tava neṣyāmi divasā-

nyathāśakti vyaktaṃ natinutiniṣevā viracayan ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

पठन्तो नामानि प्रमदभरसिन्धौ निपतिताः

स्मरन्तो रूपं ते वरद कथयन्तो गुणकथाः ।

चरन्तो ये भक्तास्त्वयि खलु रमन्ते परममू-

नहं धन्यान् मन्ये समधिगतसर्वाभिलषितान् ॥1॥

गदक्लिष्टं कष्टं तव चरणसेवारसभरेऽ-

प्यनासक्तं चित्तं भवति बत विष्णो कुरु दयाम् ।

भवत्पादाम्भोजस्मरणरसिको नामनिवहा-

नहं गायं गायं कुहचन विवत्स्यामि विजने ॥2॥

कृपा ते जाता चेत्किमिव न हि लभ्यं तनुभृतां

मदीयक्लेशौघप्रशमनदशा नाम कियती ।

न के के लोकेऽस्मिन्ननिशमयि शोकाभिरहिता

भवद्भक्ता मुक्ताः सुखगतिमसक्ता विदधते ॥3॥

मुनिप्रौढा रूढा जगति खलु गूढात्मगतयो

भवत्पादाम्भोजस्मरणविरुजो नारदमुखाः ।

चरन्तीश स्वैरं सततपरिनिर्भातपरचि -

त्सदानन्दाद्वैतप्रसरपरिमग्नाः किमपरम् ॥4॥

भवद्भक्तिः स्फीता भवतु मम सैव प्रशमये-

दशेषक्लेशौघं न खलु हृदि सन्देहकणिका ।

न चेद्व्यासस्योक्तिस्तव च वचनं नैगमवचो

भवेन्मिथ्या रथ्यापुरुषवचनप्रायमखिलम् ॥5॥

भवद्भक्तिस्तावत् प्रमुखमधुरा त्वत् गुणरसात्

किमप्यारूढा चेदखिलपरितापप्रशमनी ।

पुनश्चान्ते स्वान्ते विमलपरिबोधोदयमिल-

न्महानन्दाद्वैतं दिशति किमतः प्रार्थ्यमपरम् ॥6॥

विधूय क्लेशान्मे कुरु चरणयुग्मं धृतरसं

भवत्क्षेत्रप्राप्तौ करमपि च ते पूजनविधौ ।

भवन्मूर्त्यालोके नयनमथ ते पादतुलसी-

परिघ्राणे घ्राणं श्रवणमपि ते चारुचरिते ॥7॥

प्रभूताधिव्याधिप्रसभचलिते मामकहृदि

त्वदीयं तद्रूपं परमसुखचिद्रूपमुदियात् ।

उदञ्चद्रोमाञ्चो गलितबहुहर्षाश्रुनिवहो

यथा विस्मर्यासं दुरुपशमपीडापरिभवान् ॥8॥

मरुद्गेहाधीश त्वयि खलु पराञ्चोऽपि सुखिनो

भवत्स्नेही सोऽहं सुबहु परितप्ये च किमिदम् ।

अकीर्तिस्ते मा भूद्वरद गदभारं प्रशमयन्

भवत् भक्तोत्तंसं झटिति कुरु मां कंसदमन ॥9॥

किमुक्तैर्भूयोभिस्तव हि करुणा यावदुदिया-

दहं तावद्देव प्रहितविविधार्तप्रलपितः ।

पुरः क्लृप्ते पादे वरद तव नेष्यामि दिवसा-

न्यथाशक्ति व्यक्तं नतिनुतिनिषेवा विरचयन् ॥10॥