Narayaniyam Dashaka 3 - Uttamabhaktasya Gunah — Gurmukhi Script

ਪਠਨ੍ਤੋ ਨਾਮਾਨਿ ਪ੍ਰਮਦਭਰਸਿਨ੍ਧੌ ਨਿਪਤਿਤਾਃ

ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੋ ਰੂਪਂ ਤੇ ਵਰਦ ਕਥਯਨ੍ਤੋ ਗੁਣਕਥਾਃ ।

ਚਰਨ੍ਤੋ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਖਲੁ ਰਮਨ੍ਤੇ ਪਰਮਮੂ-

ਨਹਂ ਧਨ੍ਯਾਨ੍ ਮਨ੍ਯੇ ਸਮਧਿਗਤਸਰ੍ਵਾਭਿਲषਿਤਾਨ੍ ॥1॥

ਗਦਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਕष੍ਟਂ ਤਵ ਚਰਣਸੇਵਾਰਸਭਰੇऽ-

ਪ੍ਯਨਾਸਕ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਬਤ ਵਿष੍ਣੋ ਕੁਰੁ ਦਯਾਮ੍ ।

ਭਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸ੍ਮਰਣਰਸਿਕੋ ਨਾਮਨਿਵਹਾ-

ਨਹਂ ਗਾਯਂ ਗਾਯਂ ਕੁਹਚਨ ਵਿਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਜਨੇ ॥2॥

ਕृਪਾ ਤੇ ਜਾਤਾ ਚੇਤ੍ਕਿਮਿਵ ਨ ਹਿ ਲਭ੍ਯਂ ਤਨੁਭृਤਾਂ

ਮਦੀਯਕ੍ਲੇਸ਼ੌਘਪ੍ਰਸ਼ਮਨਦਸ਼ਾ ਨਾਮ ਕਿਯਤੀ ।

ਨ ਕੇ ਕੇ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨਿਸ਼ਮਯਿ ਸ਼ੋਕਾਭਿਰਹਿਤਾ

ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਖਗਤਿਮਸਕ੍ਤਾ ਵਿਦਧਤੇ ॥3॥

ਮੁਨਿਪ੍ਰੌਢਾ ਰੂਢਾ ਜਗਤਿ ਖਲੁ ਗੂਢਾਤ੍ਮਗਤਯੋ

ਭਵਤ੍ਪਾਦਾਮ੍ਭੋਜਸ੍ਮਰਣਵਿਰੁਜੋ ਨਾਰਦਮੁਖਾਃ ।

ਚਰਨ੍ਤੀਸ਼ ਸ੍ਵੈਰਂ ਸਤਤਪਰਿਨਿਰ੍ਭਾਤਪਰਚਿ -

ਤ੍ਸਦਾਨਨ੍ਦਾਦ੍ਵੈਤਪ੍ਰਸਰਪਰਿਮਗ੍ਨਾਃ ਕਿਮਪਰਮ੍ ॥4॥

ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਫੀਤਾ ਭਵਤੁ ਮਮ ਸੈਵ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯੇ-

ਦਸ਼ੇषਕ੍ਲੇਸ਼ੌਘਂ ਨ ਖਲੁ ਹृਦਿ ਸਨ੍ਦੇਹਕਣਿਕਾ ।

ਨ ਚੇਦ੍ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯੋਕ੍ਤਿਸ੍ਤਵ ਚ ਵਚਨਂ ਨੈਗਮਵਚੋ

ਭਵੇਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਰਥ੍ਯਾਪੁਰੁषਵਚਨਪ੍ਰਾਯਮਖਿਲਮ੍ ॥5॥

ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਖਮਧੁਰਾ ਤ੍ਵਤ੍ ਗੁਣਰਸਾਤ੍

ਕਿਮਪ੍ਯਾਰੂਢਾ ਚੇਦਖਿਲਪਰਿਤਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨੀ ।

ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਵਿਮਲਪਰਿਬੋਧੋਦਯਮਿਲ-

ਨ੍ਮਹਾਨਨ੍ਦਾਦ੍ਵੈਤਂ ਦਿਸ਼ਤਿ ਕਿਮਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਮਪਰਮ੍ ॥6॥

ਵਿਧੂਯ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਮੇ ਕੁਰੁ ਚਰਣਯੁਗ੍ਮਂ ਧृਤਰਸਂ

ਭਵਤ੍ਕ੍षੇਤ੍ਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਕਰਮਪਿ ਚ ਤੇ ਪੂਜਨਵਿਧੌ ।

ਭਵਨ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾਲੋਕੇ ਨਯਨਮਥ ਤੇ ਪਾਦਤੁਲਸੀ-

ਪਰਿਘ੍ਰਾਣੇ ਘ੍ਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰਵਣਮਪਿ ਤੇ ਚਾਰੁਚਰਿਤੇ ॥7॥

ਪ੍ਰਭੂਤਾਧਿਵ੍ਯਾਧਿਪ੍ਰਸਭਚਲਿਤੇ ਮਾਮਕਹृਦਿ

ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਪਰਮਸੁਖਚਿਦ੍ਰੂਪਮੁਦਿਯਾਤ੍ ।

ਉਦਞ੍ਚਦ੍ਰੋਮਾਞ੍ਚੋ ਗਲਿਤਬਹੁਹਰ੍षਾਸ਼੍ਰੁਨਿਵਹੋ

ਯਥਾ ਵਿਸ੍ਮਰ੍ਯਾਸਂ ਦੁਰੁਪਸ਼ਮਪੀਡਾਪਰਿਭਵਾਨ੍ ॥8॥

ਮਰੁਦ੍ਗੇਹਾਧੀਸ਼ ਤ੍ਵਯਿ ਖਲੁ ਪਰਾਞ੍ਚੋऽਪਿ ਸੁਖਿਨੋ

ਭਵਤ੍ਸ੍ਨੇਹੀ ਸੋऽਹਂ ਸੁਬਹੁ ਪਰਿਤਪ੍ਯੇ ਚ ਕਿਮਿਦਮ੍ ।

ਅਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਮਾ ਭੂਦ੍ਵਰਦ ਗਦਭਾਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯਨ੍

ਭਵਤ੍ ਭਕ੍ਤੋਤ੍ਤਂਸਂ ਝਟਿਤਿ ਕੁਰੁ ਮਾਂ ਕਂਸਦਮਨ ॥9॥

ਕਿਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਭੂਯੋਭਿਸ੍ਤਵ ਹਿ ਕਰੁਣਾ ਯਾਵਦੁਦਿਯਾ-

ਦਹਂ ਤਾਵਦ੍ਦੇਵ ਪ੍ਰਹਿਤਵਿਵਿਧਾਰ੍ਤਪ੍ਰਲਪਿਤਃ ।

ਪੁਰਃ ਕ੍ਲृਪ੍ਤੇ ਪਾਦੇ ਵਰਦ ਤਵ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਦਿਵਸਾ-

ਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਤਿਨੁਤਿਨਿषੇਵਾ ਵਿਰਚਯਨ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

paṭhanto nāmāni pramadabharasindhau nipatitāḥ

smaranto rūpaṃ te varada kathayanto guṇakathāḥ |

caranto ye bhaktāstvayi khalu ramante paramamū-

nahaṃ dhanyān manye samadhigatasarvābhilaṣitān ||1||

gadakliṣṭaṃ kaṣṭaṃ tava caraṇasevārasabhare'-

pyanāsaktaṃ cittaṃ bhavati bata viṣṇo kuru dayām |

bhavatpādāmbhojasmaraṇarasiko nāmanivahā-

nahaṃ gāyaṃ gāyaṃ kuhacana vivatsyāmi vijane ||2||

kṛpā te jātā cetkimiva na hi labhyaṃ tanubhṛtāṃ

madīyakleśaughapraśamanadaśā nāma kiyatī |

na ke ke loke'sminnaniśamayi śokābhirahitā

bhavadbhaktā muktāḥ sukhagatimasaktā vidadhate ||3||

muniprauḍhā rūḍhā jagati khalu gūḍhātmagatayo

bhavatpādāmbhojasmaraṇavirujo nāradamukhāḥ |

carantīśa svairaṃ satataparinirbhātaparaci -

tsadānandādvaitaprasaraparimagnāḥ kimaparam ||4||

bhavadbhaktiḥ sphītā bhavatu mama saiva praśamaye-

daśeṣakleśaughaṃ na khalu hṛdi sandehakaṇikā |

na cedvyāsasyoktistava ca vacanaṃ naigamavaco

bhavenmithyā rathyāpuruṣavacanaprāyamakhilam ||5||

bhavadbhaktistāvat pramukhamadhurā tvat guṇarasāt

kimapyārūḍhā cedakhilaparitāpapraśamanī |

punaścānte svānte vimalaparibodhodayamila-

nmahānandādvaitaṃ diśati kimataḥ prārthyamaparam ||6||

vidhūya kleśānme kuru caraṇayugmaṃ dhṛtarasaṃ

bhavatkṣetraprāptau karamapi ca te pūjanavidhau |

bhavanmūrtyāloke nayanamatha te pādatulasī-

parighrāṇe ghrāṇaṃ śravaṇamapi te cārucarite ||7||

prabhūtādhivyādhiprasabhacalite māmakahṛdi

tvadīyaṃ tadrūpaṃ paramasukhacidrūpamudiyāt |

udañcadromāñco galitabahuharṣāśrunivaho

yathā vismaryāsaṃ durupaśamapīḍāparibhavān ||8||

marudgehādhīśa tvayi khalu parāñco'pi sukhino

bhavatsnehī so'haṃ subahu paritapye ca kimidam |

akīrtiste mā bhūdvarada gadabhāraṃ praśamayan

bhavat bhaktottaṃsaṃ jhaṭiti kuru māṃ kaṃsadamana ||9||

kimuktairbhūyobhistava hi karuṇā yāvadudiyā-

dahaṃ tāvaddeva prahitavividhārtapralapitaḥ |

puraḥ klṛpte pāde varada tava neṣyāmi divasā-

nyathāśakti vyaktaṃ natinutiniṣevā viracayan ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

पठन्तो नामानि प्रमदभरसिन्धौ निपतिताः

स्मरन्तो रूपं ते वरद कथयन्तो गुणकथाः ।

चरन्तो ये भक्तास्त्वयि खलु रमन्ते परममू-

नहं धन्यान् मन्ये समधिगतसर्वाभिलषितान् ॥1॥

गदक्लिष्टं कष्टं तव चरणसेवारसभरेऽ-

प्यनासक्तं चित्तं भवति बत विष्णो कुरु दयाम् ।

भवत्पादाम्भोजस्मरणरसिको नामनिवहा-

नहं गायं गायं कुहचन विवत्स्यामि विजने ॥2॥

कृपा ते जाता चेत्किमिव न हि लभ्यं तनुभृतां

मदीयक्लेशौघप्रशमनदशा नाम कियती ।

न के के लोकेऽस्मिन्ननिशमयि शोकाभिरहिता

भवद्भक्ता मुक्ताः सुखगतिमसक्ता विदधते ॥3॥

मुनिप्रौढा रूढा जगति खलु गूढात्मगतयो

भवत्पादाम्भोजस्मरणविरुजो नारदमुखाः ।

चरन्तीश स्वैरं सततपरिनिर्भातपरचि -

त्सदानन्दाद्वैतप्रसरपरिमग्नाः किमपरम् ॥4॥

भवद्भक्तिः स्फीता भवतु मम सैव प्रशमये-

दशेषक्लेशौघं न खलु हृदि सन्देहकणिका ।

न चेद्व्यासस्योक्तिस्तव च वचनं नैगमवचो

भवेन्मिथ्या रथ्यापुरुषवचनप्रायमखिलम् ॥5॥

भवद्भक्तिस्तावत् प्रमुखमधुरा त्वत् गुणरसात्

किमप्यारूढा चेदखिलपरितापप्रशमनी ।

पुनश्चान्ते स्वान्ते विमलपरिबोधोदयमिल-

न्महानन्दाद्वैतं दिशति किमतः प्रार्थ्यमपरम् ॥6॥

विधूय क्लेशान्मे कुरु चरणयुग्मं धृतरसं

भवत्क्षेत्रप्राप्तौ करमपि च ते पूजनविधौ ।

भवन्मूर्त्यालोके नयनमथ ते पादतुलसी-

परिघ्राणे घ्राणं श्रवणमपि ते चारुचरिते ॥7॥

प्रभूताधिव्याधिप्रसभचलिते मामकहृदि

त्वदीयं तद्रूपं परमसुखचिद्रूपमुदियात् ।

उदञ्चद्रोमाञ्चो गलितबहुहर्षाश्रुनिवहो

यथा विस्मर्यासं दुरुपशमपीडापरिभवान् ॥8॥

मरुद्गेहाधीश त्वयि खलु पराञ्चोऽपि सुखिनो

भवत्स्नेही सोऽहं सुबहु परितप्ये च किमिदम् ।

अकीर्तिस्ते मा भूद्वरद गदभारं प्रशमयन्

भवत् भक्तोत्तंसं झटिति कुरु मां कंसदमन ॥9॥

किमुक्तैर्भूयोभिस्तव हि करुणा यावदुदिया-

दहं तावद्देव प्रहितविविधार्तप्रलपितः ।

पुरः क्लृप्ते पादे वरद तव नेष्यामि दिवसा-

न्यथाशक्ति व्यक्तं नतिनुतिनिषेवा विरचयन् ॥10॥