Narayaniyam Dashaka 3 - Uttamabhaktasya Gunah — Gujarati Script

પઠન્તો નામાનિ પ્રમદભરસિન્ધૌ નિપતિતાઃ

સ્મરન્તો રૂપં તે વરદ કથયન્તો ગુણકથાઃ ।

ચરન્તો યે ભક્તાસ્ત્વયિ ખલુ રમન્તે પરમમૂ-

નહં ધન્યાન્ મન્યે સમધિગતસર્વાભિલષિતાન્ ॥1॥

ગદક્લિષ્ટં કષ્ટં તવ ચરણસેવારસભરેઽ-

પ્યનાસક્તં ચિત્તં ભવતિ બત વિષ્ણો કુરુ દયામ્ ।

ભવત્પાદામ્ભોજસ્મરણરસિકો નામનિવહા-

નહં ગાયં ગાયં કુહચન વિવત્સ્યામિ વિજને ॥2॥

કૃપા તે જાતા ચેત્કિમિવ ન હિ લભ્યં તનુભૃતાં

મદીયક્લેશૌઘપ્રશમનદશા નામ કિયતી ।

ન કે કે લોકેઽસ્મિન્નનિશમયિ શોકાભિરહિતા

ભવદ્ભક્તા મુક્તાઃ સુખગતિમસક્તા વિદધતે ॥3॥

મુનિપ્રૌઢા રૂઢા જગતિ ખલુ ગૂઢાત્મગતયો

ભવત્પાદામ્ભોજસ્મરણવિરુજો નારદમુખાઃ ।

ચરન્તીશ સ્વૈરં સતતપરિનિર્ભાતપરચિ -

ત્સદાનન્દાદ્વૈતપ્રસરપરિમગ્નાઃ કિમપરમ્ ॥4॥

ભવદ્ભક્તિઃ સ્ફીતા ભવતુ મમ સૈવ પ્રશમયે-

દશેષક્લેશૌઘં ન ખલુ હૃદિ સન્દેહકણિકા ।

ન ચેદ્વ્યાસસ્યોક્તિસ્તવ ચ વચનં નૈગમવચો

ભવેન્મિથ્યા રથ્યાપુરુષવચનપ્રાયમખિલમ્ ॥5॥

ભવદ્ભક્તિસ્તાવત્ પ્રમુખમધુરા ત્વત્ ગુણરસાત્

કિમપ્યારૂઢા ચેદખિલપરિતાપપ્રશમની ।

પુનશ્ચાન્તે સ્વાન્તે વિમલપરિબોધોદયમિલ-

ન્મહાનન્દાદ્વૈતં દિશતિ કિમતઃ પ્રાર્થ્યમપરમ્ ॥6॥

વિધૂય ક્લેશાન્મે કુરુ ચરણયુગ્મં ધૃતરસં

ભવત્ક્ષેત્રપ્રાપ્તૌ કરમપિ ચ તે પૂજનવિધૌ ।

ભવન્મૂર્ત્યાલોકે નયનમથ તે પાદતુલસી-

પરિઘ્રાણે ઘ્રાણં શ્રવણમપિ તે ચારુચરિતે ॥7॥

પ્રભૂતાધિવ્યાધિપ્રસભચલિતે મામકહૃદિ

ત્વદીયં તદ્રૂપં પરમસુખચિદ્રૂપમુદિયાત્ ।

ઉદઞ્ચદ્રોમાઞ્ચો ગલિતબહુહર્ષાશ્રુનિવહો

યથા વિસ્મર્યાસં દુરુપશમપીડાપરિભવાન્ ॥8॥

મરુદ્ગેહાધીશ ત્વયિ ખલુ પરાઞ્ચોઽપિ સુખિનો

ભવત્સ્નેહી સોઽહં સુબહુ પરિતપ્યે ચ કિમિદમ્ ।

અકીર્તિસ્તે મા ભૂદ્વરદ ગદભારં પ્રશમયન્

ભવત્ ભક્તોત્તંસં ઝટિતિ કુરુ માં કંસદમન ॥9॥

કિમુક્તૈર્ભૂયોભિસ્તવ હિ કરુણા યાવદુદિયા-

દહં તાવદ્દેવ પ્રહિતવિવિધાર્તપ્રલપિતઃ ।

પુરઃ ક્લૃપ્તે પાદે વરદ તવ નેષ્યામિ દિવસા-

ન્યથાશક્તિ વ્યક્તં નતિનુતિનિષેવા વિરચયન્ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

paṭhanto nāmāni pramadabharasindhau nipatitāḥ

smaranto rūpaṃ te varada kathayanto guṇakathāḥ |

caranto ye bhaktāstvayi khalu ramante paramamū-

nahaṃ dhanyān manye samadhigatasarvābhilaṣitān ||1||

gadakliṣṭaṃ kaṣṭaṃ tava caraṇasevārasabhare'-

pyanāsaktaṃ cittaṃ bhavati bata viṣṇo kuru dayām |

bhavatpādāmbhojasmaraṇarasiko nāmanivahā-

nahaṃ gāyaṃ gāyaṃ kuhacana vivatsyāmi vijane ||2||

kṛpā te jātā cetkimiva na hi labhyaṃ tanubhṛtāṃ

madīyakleśaughapraśamanadaśā nāma kiyatī |

na ke ke loke'sminnaniśamayi śokābhirahitā

bhavadbhaktā muktāḥ sukhagatimasaktā vidadhate ||3||

muniprauḍhā rūḍhā jagati khalu gūḍhātmagatayo

bhavatpādāmbhojasmaraṇavirujo nāradamukhāḥ |

carantīśa svairaṃ satataparinirbhātaparaci -

tsadānandādvaitaprasaraparimagnāḥ kimaparam ||4||

bhavadbhaktiḥ sphītā bhavatu mama saiva praśamaye-

daśeṣakleśaughaṃ na khalu hṛdi sandehakaṇikā |

na cedvyāsasyoktistava ca vacanaṃ naigamavaco

bhavenmithyā rathyāpuruṣavacanaprāyamakhilam ||5||

bhavadbhaktistāvat pramukhamadhurā tvat guṇarasāt

kimapyārūḍhā cedakhilaparitāpapraśamanī |

punaścānte svānte vimalaparibodhodayamila-

nmahānandādvaitaṃ diśati kimataḥ prārthyamaparam ||6||

vidhūya kleśānme kuru caraṇayugmaṃ dhṛtarasaṃ

bhavatkṣetraprāptau karamapi ca te pūjanavidhau |

bhavanmūrtyāloke nayanamatha te pādatulasī-

parighrāṇe ghrāṇaṃ śravaṇamapi te cārucarite ||7||

prabhūtādhivyādhiprasabhacalite māmakahṛdi

tvadīyaṃ tadrūpaṃ paramasukhacidrūpamudiyāt |

udañcadromāñco galitabahuharṣāśrunivaho

yathā vismaryāsaṃ durupaśamapīḍāparibhavān ||8||

marudgehādhīśa tvayi khalu parāñco'pi sukhino

bhavatsnehī so'haṃ subahu paritapye ca kimidam |

akīrtiste mā bhūdvarada gadabhāraṃ praśamayan

bhavat bhaktottaṃsaṃ jhaṭiti kuru māṃ kaṃsadamana ||9||

kimuktairbhūyobhistava hi karuṇā yāvadudiyā-

dahaṃ tāvaddeva prahitavividhārtapralapitaḥ |

puraḥ klṛpte pāde varada tava neṣyāmi divasā-

nyathāśakti vyaktaṃ natinutiniṣevā viracayan ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

पठन्तो नामानि प्रमदभरसिन्धौ निपतिताः

स्मरन्तो रूपं ते वरद कथयन्तो गुणकथाः ।

चरन्तो ये भक्तास्त्वयि खलु रमन्ते परममू-

नहं धन्यान् मन्ये समधिगतसर्वाभिलषितान् ॥1॥

गदक्लिष्टं कष्टं तव चरणसेवारसभरेऽ-

प्यनासक्तं चित्तं भवति बत विष्णो कुरु दयाम् ।

भवत्पादाम्भोजस्मरणरसिको नामनिवहा-

नहं गायं गायं कुहचन विवत्स्यामि विजने ॥2॥

कृपा ते जाता चेत्किमिव न हि लभ्यं तनुभृतां

मदीयक्लेशौघप्रशमनदशा नाम कियती ।

न के के लोकेऽस्मिन्ननिशमयि शोकाभिरहिता

भवद्भक्ता मुक्ताः सुखगतिमसक्ता विदधते ॥3॥

मुनिप्रौढा रूढा जगति खलु गूढात्मगतयो

भवत्पादाम्भोजस्मरणविरुजो नारदमुखाः ।

चरन्तीश स्वैरं सततपरिनिर्भातपरचि -

त्सदानन्दाद्वैतप्रसरपरिमग्नाः किमपरम् ॥4॥

भवद्भक्तिः स्फीता भवतु मम सैव प्रशमये-

दशेषक्लेशौघं न खलु हृदि सन्देहकणिका ।

न चेद्व्यासस्योक्तिस्तव च वचनं नैगमवचो

भवेन्मिथ्या रथ्यापुरुषवचनप्रायमखिलम् ॥5॥

भवद्भक्तिस्तावत् प्रमुखमधुरा त्वत् गुणरसात्

किमप्यारूढा चेदखिलपरितापप्रशमनी ।

पुनश्चान्ते स्वान्ते विमलपरिबोधोदयमिल-

न्महानन्दाद्वैतं दिशति किमतः प्रार्थ्यमपरम् ॥6॥

विधूय क्लेशान्मे कुरु चरणयुग्मं धृतरसं

भवत्क्षेत्रप्राप्तौ करमपि च ते पूजनविधौ ।

भवन्मूर्त्यालोके नयनमथ ते पादतुलसी-

परिघ्राणे घ्राणं श्रवणमपि ते चारुचरिते ॥7॥

प्रभूताधिव्याधिप्रसभचलिते मामकहृदि

त्वदीयं तद्रूपं परमसुखचिद्रूपमुदियात् ।

उदञ्चद्रोमाञ्चो गलितबहुहर्षाश्रुनिवहो

यथा विस्मर्यासं दुरुपशमपीडापरिभवान् ॥8॥

मरुद्गेहाधीश त्वयि खलु पराञ्चोऽपि सुखिनो

भवत्स्नेही सोऽहं सुबहु परितप्ये च किमिदम् ।

अकीर्तिस्ते मा भूद्वरद गदभारं प्रशमयन्

भवत् भक्तोत्तंसं झटिति कुरु मां कंसदमन ॥9॥

किमुक्तैर्भूयोभिस्तव हि करुणा यावदुदिया-

दहं तावद्देव प्रहितविविधार्तप्रलपितः ।

पुरः क्लृप्ते पादे वरद तव नेष्यामि दिवसा-

न्यथाशक्ति व्यक्तं नतिनुतिनिषेवा विरचयन् ॥10॥