Narayaniyam Dashaka 3 - Uttamabhaktasya Gunah — Oriya Script

ପଠନ୍ତୋ ନାମାନି ପ୍ରମଦଭରସିନ୍ଧୌ ନିପତିତାଃ

ସ୍ମରନ୍ତୋ ରୂପଂ ତେ ଵରଦ କଥଯନ୍ତୋ ଗୁଣକଥାଃ ।

ଚରନ୍ତୋ ଯେ ଭକ୍ତାସ୍ତ୍ଵଯି ଖଲୁ ରମନ୍ତେ ପରମମୂ-

ନହଂ ଧନ୍ଯାନ୍ ମନ୍ଯେ ସମଧିଗତସର୍ଵାଭିଲଷିତାନ୍ ॥1॥

ଗଦକ୍ଲିଷ୍ଟଂ କଷ୍ଟଂ ତଵ ଚରଣସେଵାରସଭରେଽ-

ପ୍ଯନାସକ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ଭଵତି ବତ ଵିଷ୍ଣୋ କୁରୁ ଦଯାମ୍ ।

ଭଵତ୍ପାଦାମ୍ଭୋଜସ୍ମରଣରସିକୋ ନାମନିଵହା-

ନହଂ ଗାଯଂ ଗାଯଂ କୁହଚନ ଵିଵତ୍ସ୍ଯାମି ଵିଜନେ ॥2॥

କୃପା ତେ ଜାତା ଚେତ୍କିମିଵ ନ ହି ଲଭ୍ଯଂ ତନୁଭୃତାଂ

ମଦୀଯକ୍ଲେଶୌଘପ୍ରଶମନଦଶା ନାମ କିଯତୀ ।

ନ କେ କେ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ନନିଶମଯି ଶୋକାଭିରହିତା

ଭଵଦ୍ଭକ୍ତା ମୁକ୍ତାଃ ସୁଖଗତିମସକ୍ତା ଵିଦଧତେ ॥3॥

ମୁନିପ୍ରୌଢା ରୂଢା ଜଗତି ଖଲୁ ଗୂଢାତ୍ମଗତଯୋ

ଭଵତ୍ପାଦାମ୍ଭୋଜସ୍ମରଣଵିରୁଜୋ ନାରଦମୁଖାଃ ।

ଚରନ୍ତୀଶ ସ୍ଵୈରଂ ସତତପରିନିର୍ଭାତପରଚି -

ତ୍ସଦାନନ୍ଦାଦ୍ଵୈତପ୍ରସରପରିମଗ୍ନାଃ କିମପରମ୍ ॥4॥

ଭଵଦ୍ଭକ୍ତିଃ ସ୍ଫୀତା ଭଵତୁ ମମ ସୈଵ ପ୍ରଶମଯେ-

ଦଶେଷକ୍ଲେଶୌଘଂ ନ ଖଲୁ ହୃଦି ସନ୍ଦେହକଣିକା ।

ନ ଚେଦ୍ଵ୍ଯାସସ୍ଯୋକ୍ତିସ୍ତଵ ଚ ଵଚନଂ ନୈଗମଵଚୋ

ଭଵେନ୍ମିଥ୍ଯା ରଥ୍ଯାପୁରୁଷଵଚନପ୍ରାଯମଖିଲମ୍ ॥5॥

ଭଵଦ୍ଭକ୍ତିସ୍ତାଵତ୍ ପ୍ରମୁଖମଧୁରା ତ୍ଵତ୍ ଗୁଣରସାତ୍

କିମପ୍ଯାରୂଢା ଚେଦଖିଲପରିତାପପ୍ରଶମନୀ ।

ପୁନଶ୍ଚାନ୍ତେ ସ୍ଵାନ୍ତେ ଵିମଲପରିବୋଧୋଦଯମିଲ-

ନ୍ମହାନନ୍ଦାଦ୍ଵୈତଂ ଦିଶତି କିମତଃ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯମପରମ୍ ॥6॥

ଵିଧୂଯ କ୍ଲେଶାନ୍ମେ କୁରୁ ଚରଣଯୁଗ୍ମଂ ଧୃତରସଂ

ଭଵତ୍କ୍ଷେତ୍ରପ୍ରାପ୍ତୌ କରମପି ଚ ତେ ପୂଜନଵିଧୌ ।

ଭଵନ୍ମୂର୍ତ୍ଯାଲୋକେ ନଯନମଥ ତେ ପାଦତୁଲସୀ-

ପରିଘ୍ରାଣେ ଘ୍ରାଣଂ ଶ୍ରଵଣମପି ତେ ଚାରୁଚରିତେ ॥7॥

ପ୍ରଭୂତାଧିଵ୍ଯାଧିପ୍ରସଭଚଲିତେ ମାମକହୃଦି

ତ୍ଵଦୀଯଂ ତଦ୍ରୂପଂ ପରମସୁଖଚିଦ୍ରୂପମୁଦିଯାତ୍ ।

ଉଦଞ୍ଚଦ୍ରୋମାଞ୍ଚୋ ଗଲିତବହୁହର୍ଷାଶ୍ରୁନିଵହୋ

ଯଥା ଵିସ୍ମର୍ଯାସଂ ଦୁରୁପଶମପୀଡାପରିଭଵାନ୍ ॥8॥

ମରୁଦ୍ଗେହାଧୀଶ ତ୍ଵଯି ଖଲୁ ପରାଞ୍ଚୋଽପି ସୁଖିନୋ

ଭଵତ୍ସ୍ନେହୀ ସୋଽହଂ ସୁବହୁ ପରିତପ୍ଯେ ଚ କିମିଦମ୍ ।

ଅକୀର୍ତିସ୍ତେ ମା ଭୂଦ୍ଵରଦ ଗଦଭାରଂ ପ୍ରଶମଯନ୍

ଭଵତ୍ ଭକ୍ତୋତ୍ତଂସଂ ଝଟିତି କୁରୁ ମାଂ କଂସଦମନ ॥9॥

କିମୁକ୍ତୈର୍ଭୂଯୋଭିସ୍ତଵ ହି କରୁଣା ଯାଵଦୁଦିଯା-

ଦହଂ ତାଵଦ୍ଦେଵ ପ୍ରହିତଵିଵିଧାର୍ତପ୍ରଲପିତଃ ।

ପୁରଃ କ୍ଲୃପ୍ତେ ପାଦେ ଵରଦ ତଵ ନେଷ୍ଯାମି ଦିଵସା-

ନ୍ଯଥାଶକ୍ତି ଵ୍ଯକ୍ତଂ ନତିନୁତିନିଷେଵା ଵିରଚଯନ୍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

paṭhanto nāmāni pramadabharasindhau nipatitāḥ

smaranto rūpaṃ te varada kathayanto guṇakathāḥ |

caranto ye bhaktāstvayi khalu ramante paramamū-

nahaṃ dhanyān manye samadhigatasarvābhilaṣitān ||1||

gadakliṣṭaṃ kaṣṭaṃ tava caraṇasevārasabhare'-

pyanāsaktaṃ cittaṃ bhavati bata viṣṇo kuru dayām |

bhavatpādāmbhojasmaraṇarasiko nāmanivahā-

nahaṃ gāyaṃ gāyaṃ kuhacana vivatsyāmi vijane ||2||

kṛpā te jātā cetkimiva na hi labhyaṃ tanubhṛtāṃ

madīyakleśaughapraśamanadaśā nāma kiyatī |

na ke ke loke'sminnaniśamayi śokābhirahitā

bhavadbhaktā muktāḥ sukhagatimasaktā vidadhate ||3||

muniprauḍhā rūḍhā jagati khalu gūḍhātmagatayo

bhavatpādāmbhojasmaraṇavirujo nāradamukhāḥ |

carantīśa svairaṃ satataparinirbhātaparaci -

tsadānandādvaitaprasaraparimagnāḥ kimaparam ||4||

bhavadbhaktiḥ sphītā bhavatu mama saiva praśamaye-

daśeṣakleśaughaṃ na khalu hṛdi sandehakaṇikā |

na cedvyāsasyoktistava ca vacanaṃ naigamavaco

bhavenmithyā rathyāpuruṣavacanaprāyamakhilam ||5||

bhavadbhaktistāvat pramukhamadhurā tvat guṇarasāt

kimapyārūḍhā cedakhilaparitāpapraśamanī |

punaścānte svānte vimalaparibodhodayamila-

nmahānandādvaitaṃ diśati kimataḥ prārthyamaparam ||6||

vidhūya kleśānme kuru caraṇayugmaṃ dhṛtarasaṃ

bhavatkṣetraprāptau karamapi ca te pūjanavidhau |

bhavanmūrtyāloke nayanamatha te pādatulasī-

parighrāṇe ghrāṇaṃ śravaṇamapi te cārucarite ||7||

prabhūtādhivyādhiprasabhacalite māmakahṛdi

tvadīyaṃ tadrūpaṃ paramasukhacidrūpamudiyāt |

udañcadromāñco galitabahuharṣāśrunivaho

yathā vismaryāsaṃ durupaśamapīḍāparibhavān ||8||

marudgehādhīśa tvayi khalu parāñco'pi sukhino

bhavatsnehī so'haṃ subahu paritapye ca kimidam |

akīrtiste mā bhūdvarada gadabhāraṃ praśamayan

bhavat bhaktottaṃsaṃ jhaṭiti kuru māṃ kaṃsadamana ||9||

kimuktairbhūyobhistava hi karuṇā yāvadudiyā-

dahaṃ tāvaddeva prahitavividhārtapralapitaḥ |

puraḥ klṛpte pāde varada tava neṣyāmi divasā-

nyathāśakti vyaktaṃ natinutiniṣevā viracayan ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

पठन्तो नामानि प्रमदभरसिन्धौ निपतिताः

स्मरन्तो रूपं ते वरद कथयन्तो गुणकथाः ।

चरन्तो ये भक्तास्त्वयि खलु रमन्ते परममू-

नहं धन्यान् मन्ये समधिगतसर्वाभिलषितान् ॥1॥

गदक्लिष्टं कष्टं तव चरणसेवारसभरेऽ-

प्यनासक्तं चित्तं भवति बत विष्णो कुरु दयाम् ।

भवत्पादाम्भोजस्मरणरसिको नामनिवहा-

नहं गायं गायं कुहचन विवत्स्यामि विजने ॥2॥

कृपा ते जाता चेत्किमिव न हि लभ्यं तनुभृतां

मदीयक्लेशौघप्रशमनदशा नाम कियती ।

न के के लोकेऽस्मिन्ननिशमयि शोकाभिरहिता

भवद्भक्ता मुक्ताः सुखगतिमसक्ता विदधते ॥3॥

मुनिप्रौढा रूढा जगति खलु गूढात्मगतयो

भवत्पादाम्भोजस्मरणविरुजो नारदमुखाः ।

चरन्तीश स्वैरं सततपरिनिर्भातपरचि -

त्सदानन्दाद्वैतप्रसरपरिमग्नाः किमपरम् ॥4॥

भवद्भक्तिः स्फीता भवतु मम सैव प्रशमये-

दशेषक्लेशौघं न खलु हृदि सन्देहकणिका ।

न चेद्व्यासस्योक्तिस्तव च वचनं नैगमवचो

भवेन्मिथ्या रथ्यापुरुषवचनप्रायमखिलम् ॥5॥

भवद्भक्तिस्तावत् प्रमुखमधुरा त्वत् गुणरसात्

किमप्यारूढा चेदखिलपरितापप्रशमनी ।

पुनश्चान्ते स्वान्ते विमलपरिबोधोदयमिल-

न्महानन्दाद्वैतं दिशति किमतः प्रार्थ्यमपरम् ॥6॥

विधूय क्लेशान्मे कुरु चरणयुग्मं धृतरसं

भवत्क्षेत्रप्राप्तौ करमपि च ते पूजनविधौ ।

भवन्मूर्त्यालोके नयनमथ ते पादतुलसी-

परिघ्राणे घ्राणं श्रवणमपि ते चारुचरिते ॥7॥

प्रभूताधिव्याधिप्रसभचलिते मामकहृदि

त्वदीयं तद्रूपं परमसुखचिद्रूपमुदियात् ।

उदञ्चद्रोमाञ्चो गलितबहुहर्षाश्रुनिवहो

यथा विस्मर्यासं दुरुपशमपीडापरिभवान् ॥8॥

मरुद्गेहाधीश त्वयि खलु पराञ्चोऽपि सुखिनो

भवत्स्नेही सोऽहं सुबहु परितप्ये च किमिदम् ।

अकीर्तिस्ते मा भूद्वरद गदभारं प्रशमयन्

भवत् भक्तोत्तंसं झटिति कुरु मां कंसदमन ॥9॥

किमुक्तैर्भूयोभिस्तव हि करुणा यावदुदिया-

दहं तावद्देव प्रहितविविधार्तप्रलपितः ।

पुरः क्लृप्ते पादे वरद तव नेष्यामि दिवसा-

न्यथाशक्ति व्यक्तं नतिनुतिनिषेवा विरचयन् ॥10॥