Narayaniyam Dashaka 91 - Bhaktimahattvam — Gujarati Script

શ્રીકૃષ્ણ ત્વત્પદોપાસનમભયતમં બદ્ધમિથ્યાર્થદૃષ્ટે-

ર્મર્ત્યસ્યાર્તસ્ય મન્યે વ્યપસરતિ ભયં યેન સર્વાત્મનૈવ ।

યત્તાવત્ ત્વત્પ્રણીતાનિહ ભજનવિધીનાસ્થિતો મોહમાર્ગે

ધાવન્નપ્યાવૃતાક્ષઃ સ્ખલતિ ન કુહચિદ્દેવદેવાખિલાત્મન્ ॥1॥

ભૂમન્ કાયેન વાચા મુહુરપિ મનસા ત્વદ્બલપ્રેરિતાત્મા

યદ્યત્ કુર્વે સમસ્તં તદિહ પરતરે ત્વય્યસાવર્પયામિ ।

જાત્યાપીહ શ્વપાકસ્ત્વયિ નિહિતમનઃકર્મવાગિન્દ્રિયાર્થ-

પ્રાણો વિશ્વં પુનીતે ન તુ વિમુખમનાસ્ત્વત્પદાદ્વિપ્રવર્યઃ ॥2॥

ભીતિર્નામ દ્વિતીયાદ્ભવતિ નનુ મનઃકલ્પિતં ચ દ્વિતીયં

તેનૈક્યાભ્યાસશીલો હૃદયમિહ યથાશક્તિ બુદ્ધ્યા નિરુન્ધ્યામ્ ।

માયાવિદ્ધે તુ તસ્મિન્ પુનરપિ ન તથા ભાતિ માયાધિનાથં

તં ત્વાં ભક્ત્યા મહત્યા સતતમનુભજનીશ ભીતિં વિજહ્યામ્ ॥3॥

ભક્તેરુત્પત્તિવૃદ્ધી તવ ચરણજુષાં સઙ્ગમેનૈવ પુંસા-

માસાદ્યે પુણ્યભાજાં શ્રિય ઇવ જગતિ શ્રીમતાં સઙ્ગમેન ।

તત્સઙ્ગો દેવ ભૂયાન્મમ ખલુ સતતં તન્મુખાદુન્મિષદ્ભિ-

સ્ત્વન્માહાત્મ્યપ્રકારૈર્ભવતિ ચ સુદૃઢા ભક્તિરુદ્ધૂતપાપા ॥4॥

શ્રેયોમાર્ગેષુ ભક્તાવધિકબહુમતિર્જન્મકર્માણિ ભૂયો

ગાયન્ ક્ષેમાણિ નામાન્યપિ તદુભયતઃ પ્રદ્રુતં પ્રદ્રુતાત્મા ।

ઉદ્યદ્ધાસઃ કદાચિત્ કુહચિદપિ રુદન્ ક્વાપિ ગર્જન્ પ્રગાય-

ન્નુન્માદીવ પ્રનૃત્યન્નયિ કુરુ કરુણાં લોકબાહ્યશ્ચરેયમ્ ॥5॥

ભૂતાન્યેતાનિ ભૂતાત્મકમપિ સકલં પક્ષિમત્સ્યાન્ મૃગાદીન્

મર્ત્યાન્ મિત્રાણિ શત્રૂનપિ યમિતમતિસ્ત્વન્મયાન્યાનમાનિ ।

ત્વત્સેવાયાં હિ સિદ્ધ્યેન્મમ તવ કૃપયા ભક્તિદાર્ઢ્યં વિરાગ-

સ્ત્વત્તત્ત્વસ્યાવબોધોઽપિ ચ ભુવનપતે યત્નભેદં વિનૈવ ॥6॥

નો મુહ્યન્ ક્ષુત્તૃડાદ્યૈર્ભવસરણિભવૈસ્ત્વન્નિલીનાશયત્વા-

ચ્ચિન્તાસાતત્યશાલી નિમિષલવમપિ ત્વત્પદાદપ્રકમ્પઃ ।

ઇષ્ટાનિષ્ટેષુ તુષ્ટિવ્યસનવિરહિતો માયિકત્વાવબોધા-

જ્જ્યોત્સ્નાભિસ્ત્વન્નખેન્દોરધિકશિશિરિતેનાત્મના સઞ્ચરેયમ્ ॥7॥

ભૂતેષ્વેષુ ત્વદૈક્યસ્મૃતિસમધિગતૌ નાધિકારોઽધુના ચે-

ત્ત્વત્પ્રેમ ત્વત્કમૈત્રી જડમતિષુ કૃપા દ્વિટ્સુ ભૂયાદુપેક્ષા ।

અર્ચાયાં વા સમર્ચાકુતુકમુરુતરશ્રદ્ધયા વર્ધતાં મે

ત્વત્સંસેવી તથાપિ દ્રુતમુપલભતે ભક્તલોકોત્તમત્વમ્ ॥8॥

આવૃત્ય ત્વત્સ્વરૂપં ક્ષિતિજલમરુદાદ્યાત્મના વિક્ષિપન્તી

જીવાન્ ભૂયિષ્ઠકર્માવલિવિવશગતીન્ દુઃખજાલે ક્ષિપન્તી ।

ત્વન્માયા માભિભૂન્મામયિ ભુવનપતે કલ્પતે તત્પ્રશાન્ત્યૈ

ત્વત્પાદે ભક્તિરેવેત્યવદદયિ વિભો સિદ્ધયોગી પ્રબુદ્ધઃ ॥9॥

દુઃખાન્યાલોક્ય જન્તુષ્વલમુદિતવિવેકોઽહમાચાર્યવર્યા-

લ્લબ્ધ્વા ત્વદ્રૂપતત્ત્વં ગુણચરિતકથાદ્યુદ્ભવદ્ભક્તિભૂમા ।

માયામેનાં તરિત્વા પરમસુખમયે ત્વત્પદે મોદિતાહે

તસ્યાયં પૂર્વરઙ્ગઃ પવનપુરપતે નાશયાશેષરોગાન્ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śrīkṛṣṇa tvatpadopāsanamabhayatamaṃ baddhamithyārthadṛṣṭe-

rmartyasyārtasya manye vyapasarati bhayaṃ yena sarvātmanaiva |

yattāvat tvatpraṇītāniha bhajanavidhīnāsthito mohamārge

dhāvannapyāvṛtākṣaḥ skhalati na kuhaciddevadevākhilātman ||1||

bhūman kāyena vācā muhurapi manasā tvadbalapreritātmā

yadyat kurve samastaṃ tadiha paratare tvayyasāvarpayāmi |

jātyāpīha śvapākastvayi nihitamanaḥkarmavāgindriyārtha-

prāṇo viśvaṃ punīte na tu vimukhamanāstvatpadādvipravaryaḥ ||2||

bhītirnāma dvitīyādbhavati nanu manaḥkalpitaṃ ca dvitīyaṃ

tenaikyābhyāsaśīlo hṛdayamiha yathāśakti buddhyā nirundhyām |

māyāviddhe tu tasmin punarapi na tathā bhāti māyādhināthaṃ

taṃ tvāṃ bhaktyā mahatyā satatamanubhajanīśa bhītiṃ vijahyām ||3||

bhakterutpattivṛddhī tava caraṇajuṣāṃ saṅgamenaiva puṃsā-

māsādye puṇyabhājāṃ śriya iva jagati śrīmatāṃ saṅgamena |

tatsaṅgo deva bhūyānmama khalu satataṃ tanmukhādunmiṣadbhi-

stvanmāhātmyaprakārairbhavati ca sudṛḍhā bhaktiruddhūtapāpā ||4||

śreyomārgeṣu bhaktāvadhikabahumatirjanmakarmāṇi bhūyo

gāyan kṣemāṇi nāmānyapi tadubhayataḥ pradrutaṃ pradrutātmā |

udyaddhāsaḥ kadācit kuhacidapi rudan kvāpi garjan pragāya-

nnunmādīva pranṛtyannayi kuru karuṇāṃ lokabāhyaścareyam ||5||

bhūtānyetāni bhūtātmakamapi sakalaṃ pakṣimatsyān mṛgādīn

martyān mitrāṇi śatrūnapi yamitamatistvanmayānyānamāni |

tvatsevāyāṃ hi siddhyenmama tava kṛpayā bhaktidārḍhyaṃ virāga-

stvattattvasyāvabodho'pi ca bhuvanapate yatnabhedaṃ vinaiva ||6||

no muhyan kṣuttṛḍādyairbhavasaraṇibhavaistvannilīnāśayatvā-

ccintāsātatyaśālī nimiṣalavamapi tvatpadādaprakampaḥ |

iṣṭāniṣṭeṣu tuṣṭivyasanavirahito māyikatvāvabodhā-

jjyotsnābhistvannakhendoradhikaśiśiritenātmanā sañcareyam ||7||

bhūteṣveṣu tvadaikyasmṛtisamadhigatau nādhikāro'dhunā ce-

ttvatprema tvatkamaitrī jaḍamatiṣu kṛpā dviṭsu bhūyādupekṣā |

arcāyāṃ vā samarcākutukamurutaraśraddhayā vardhatāṃ me

tvatsaṃsevī tathāpi drutamupalabhate bhaktalokottamatvam ||8||

āvṛtya tvatsvarūpaṃ kṣitijalamarudādyātmanā vikṣipantī

jīvān bhūyiṣṭhakarmāvalivivaśagatīn duḥkhajāle kṣipantī |

tvanmāyā mābhibhūnmāmayi bhuvanapate kalpate tatpraśāntyai

tvatpāde bhaktirevetyavadadayi vibho siddhayogī prabuddhaḥ ||9||

duḥkhānyālokya jantuṣvalamuditaviveko'hamācāryavaryā-

llabdhvā tvadrūpatattvaṃ guṇacaritakathādyudbhavadbhaktibhūmā |

māyāmenāṃ taritvā paramasukhamaye tvatpade moditāhe

tasyāyaṃ pūrvaraṅgaḥ pavanapurapate nāśayāśeṣarogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीकृष्ण त्वत्पदोपासनमभयतमं बद्धमिथ्यार्थदृष्टे-

र्मर्त्यस्यार्तस्य मन्ये व्यपसरति भयं येन सर्वात्मनैव ।

यत्तावत् त्वत्प्रणीतानिह भजनविधीनास्थितो मोहमार्गे

धावन्नप्यावृताक्षः स्खलति न कुहचिद्देवदेवाखिलात्मन् ॥1॥

भूमन् कायेन वाचा मुहुरपि मनसा त्वद्बलप्रेरितात्मा

यद्यत् कुर्वे समस्तं तदिह परतरे त्वय्यसावर्पयामि ।

जात्यापीह श्वपाकस्त्वयि निहितमनःकर्मवागिन्द्रियार्थ-

प्राणो विश्वं पुनीते न तु विमुखमनास्त्वत्पदाद्विप्रवर्यः ॥2॥

भीतिर्नाम द्वितीयाद्भवति ननु मनःकल्पितं च द्वितीयं

तेनैक्याभ्यासशीलो हृदयमिह यथाशक्ति बुद्ध्या निरुन्ध्याम् ।

मायाविद्धे तु तस्मिन् पुनरपि न तथा भाति मायाधिनाथं

तं त्वां भक्त्या महत्या सततमनुभजनीश भीतिं विजह्याम् ॥3॥

भक्तेरुत्पत्तिवृद्धी तव चरणजुषां सङ्गमेनैव पुंसा-

मासाद्ये पुण्यभाजां श्रिय इव जगति श्रीमतां सङ्गमेन ।

तत्सङ्गो देव भूयान्मम खलु सततं तन्मुखादुन्मिषद्भि-

स्त्वन्माहात्म्यप्रकारैर्भवति च सुदृढा भक्तिरुद्धूतपापा ॥4॥

श्रेयोमार्गेषु भक्तावधिकबहुमतिर्जन्मकर्माणि भूयो

गायन् क्षेमाणि नामान्यपि तदुभयतः प्रद्रुतं प्रद्रुतात्मा ।

उद्यद्धासः कदाचित् कुहचिदपि रुदन् क्वापि गर्जन् प्रगाय-

न्नुन्मादीव प्रनृत्यन्नयि कुरु करुणां लोकबाह्यश्चरेयम् ॥5॥

भूतान्येतानि भूतात्मकमपि सकलं पक्षिमत्स्यान् मृगादीन्

मर्त्यान् मित्राणि शत्रूनपि यमितमतिस्त्वन्मयान्यानमानि ।

त्वत्सेवायां हि सिद्ध्येन्मम तव कृपया भक्तिदार्ढ्यं विराग-

स्त्वत्तत्त्वस्यावबोधोऽपि च भुवनपते यत्नभेदं विनैव ॥6॥

नो मुह्यन् क्षुत्तृडाद्यैर्भवसरणिभवैस्त्वन्निलीनाशयत्वा-

च्चिन्तासातत्यशाली निमिषलवमपि त्वत्पदादप्रकम्पः ।

इष्टानिष्टेषु तुष्टिव्यसनविरहितो मायिकत्वावबोधा-

ज्ज्योत्स्नाभिस्त्वन्नखेन्दोरधिकशिशिरितेनात्मना सञ्चरेयम् ॥7॥

भूतेष्वेषु त्वदैक्यस्मृतिसमधिगतौ नाधिकारोऽधुना चे-

त्त्वत्प्रेम त्वत्कमैत्री जडमतिषु कृपा द्विट्सु भूयादुपेक्षा ।

अर्चायां वा समर्चाकुतुकमुरुतरश्रद्धया वर्धतां मे

त्वत्संसेवी तथापि द्रुतमुपलभते भक्तलोकोत्तमत्वम् ॥8॥

आवृत्य त्वत्स्वरूपं क्षितिजलमरुदाद्यात्मना विक्षिपन्ती

जीवान् भूयिष्ठकर्मावलिविवशगतीन् दुःखजाले क्षिपन्ती ।

त्वन्माया माभिभून्मामयि भुवनपते कल्पते तत्प्रशान्त्यै

त्वत्पादे भक्तिरेवेत्यवददयि विभो सिद्धयोगी प्रबुद्धः ॥9॥

दुःखान्यालोक्य जन्तुष्वलमुदितविवेकोऽहमाचार्यवर्या-

ल्लब्ध्वा त्वद्रूपतत्त्वं गुणचरितकथाद्युद्भवद्भक्तिभूमा ।

मायामेनां तरित्वा परमसुखमये त्वत्पदे मोदिताहे

तस्यायं पूर्वरङ्गः पवनपुरपते नाशयाशेषरोगान् ॥10॥