Narayaniyam Dashaka 61 - Viprapatnyanugraham — Gujarati Script

તતશ્ચ વૃન્દાવનતોઽતિદૂરતો

વનં ગતસ્ત્વં ખલુ ગોપગોકુલૈઃ ।

હૃદન્તરે ભક્તતરદ્વિજાઙ્ગના-

કદમ્બકાનુગ્રહણાગ્રહં વહન્ ॥1॥

તતો નિરીક્ષ્યાશરણે વનાન્તરે

કિશોરલોકં ક્ષુધિતં તૃષાકુલમ્ ।

અદૂરતો યજ્ઞપરાન્ દ્વિજાન્ પ્રતિ

વ્યસર્જયો દીદિવિયાચનાય તાન્ ॥2॥

ગતેષ્વથો તેષ્વભિધાય તેઽભિધાં

કુમારકેષ્વોદનયાચિષુ પ્રભો ।

શ્રુતિસ્થિરા અપ્યભિનિન્યુરશ્રુતિં

ન કિઞ્ચિદૂચુશ્ચ મહીસુરોત્તમાઃ ॥3॥

અનાદરાત્ ખિન્નધિયો હિ બાલકાઃ ।

સમાયયુર્યુક્તમિદં હિ યજ્વસુ ।

ચિરાદભક્તાઃ ખલુ તે મહીસુરાઃ

કથં હિ ભક્તં ત્વયિ તૈઃ સમર્પ્યતે ॥4॥

નિવેદયધ્વં ગૃહિણીજનાય માં

દિશેયુરન્નં કરુણાકુલા ઇમાઃ ।

ઇતિ સ્મિતાર્દ્રં ભવતેરિતા ગતા-

સ્તે દારકા દારજનં યયાચિરે ॥5॥

ગૃહીતનામ્નિ ત્વયિ સમ્ભ્રમાકુલા-

શ્ચતુર્વિધં ભોજ્યરસં પ્રગૃહ્ય તાઃ ।

ચિરન્ધૃતત્વત્પ્રવિલોકનાગ્રહાઃ

સ્વકૈર્નિરુદ્ધા અપિ તૂર્ણમાયયુઃ ॥6॥

વિલોલપિઞ્છં ચિકુરે કપોલયોઃ

સમુલ્લસત્કુણ્ડલમાર્દ્રમીક્ષિતે ।

નિધાય બાહું સુહૃદંસસીમનિ

સ્થિતં ભવન્તં સમલોકયન્ત તાઃ ॥7॥

તદા ચ કાચિત્ત્વદુપાગમોદ્યતા

ગૃહીતહસ્તા દયિતેન યજ્વના ।

તદૈવ સઞ્ચિન્ત્ય ભવન્તમઞ્જસા

વિવેશ કૈવલ્યમહો કૃતિન્યસૌ ॥8॥

આદાય ભોજ્યાન્યનુગૃહ્ય તાઃ પુન-

સ્ત્વદઙ્ગસઙ્ગસ્પૃહયોજ્ઝતીર્ગૃહમ્ ।

વિલોક્ય યજ્ઞાય વિસર્જયન્નિમા-

શ્ચકર્થ ભર્તૃનપિ તાસ્વગર્હણાન્ ॥9॥

નિરૂપ્ય દોષં નિજમઙ્ગનાજને

વિલોક્ય ભક્તિં ચ પુનર્વિચારિભિઃ

પ્રબુદ્ધતત્ત્વૈસ્ત્વમભિષ્ટુતો દ્વિજૈ-

ર્મરુત્પુરાધીશ નિરુન્ધિ મે ગદાન્ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tataśca vṛndāvanato'tidūrato

vanaṃ gatastvaṃ khalu gopagokulaiḥ |

hṛdantare bhaktataradvijāṅganā-

kadambakānugrahaṇāgrahaṃ vahan ||1||

tato nirīkṣyāśaraṇe vanāntare

kiśoralokaṃ kṣudhitaṃ tṛṣākulam |

adūrato yajñaparān dvijān prati

vyasarjayo dīdiviyācanāya tān ||2||

gateṣvatho teṣvabhidhāya te'bhidhāṃ

kumārakeṣvodanayāciṣu prabho |

śrutisthirā apyabhininyuraśrutiṃ

na kiñcidūcuśca mahīsurottamāḥ ||3||

anādarāt khinnadhiyo hi bālakāḥ |

samāyayuryuktamidaṃ hi yajvasu |

cirādabhaktāḥ khalu te mahīsurāḥ

kathaṃ hi bhaktaṃ tvayi taiḥ samarpyate ||4||

nivedayadhvaṃ gṛhiṇījanāya māṃ

diśeyurannaṃ karuṇākulā imāḥ |

iti smitārdraṃ bhavateritā gatā-

ste dārakā dārajanaṃ yayācire ||5||

gṛhītanāmni tvayi sambhramākulā-

ścaturvidhaṃ bhojyarasaṃ pragṛhya tāḥ |

cirandhṛtatvatpravilokanāgrahāḥ

svakairniruddhā api tūrṇamāyayuḥ ||6||

vilolapiñchaṃ cikure kapolayoḥ

samullasatkuṇḍalamārdramīkṣite |

nidhāya bāhuṃ suhṛdaṃsasīmani

sthitaṃ bhavantaṃ samalokayanta tāḥ ||7||

tadā ca kācittvadupāgamodyatā

gṛhītahastā dayitena yajvanā |

tadaiva sañcintya bhavantamañjasā

viveśa kaivalyamaho kṛtinyasau ||8||

ādāya bhojyānyanugṛhya tāḥ puna-

stvadaṅgasaṅgaspṛhayojjhatīrgṛham |

vilokya yajñāya visarjayannimā-

ścakartha bhartṛnapi tāsvagarhaṇān ||9||

nirūpya doṣaṃ nijamaṅganājane

vilokya bhaktiṃ ca punarvicāribhiḥ

prabuddhatattvaistvamabhiṣṭuto dvijai-

rmarutpurādhīśa nirundhi me gadān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

ततश्च वृन्दावनतोऽतिदूरतो

वनं गतस्त्वं खलु गोपगोकुलैः ।

हृदन्तरे भक्ततरद्विजाङ्गना-

कदम्बकानुग्रहणाग्रहं वहन् ॥1॥

ततो निरीक्ष्याशरणे वनान्तरे

किशोरलोकं क्षुधितं तृषाकुलम् ।

अदूरतो यज्ञपरान् द्विजान् प्रति

व्यसर्जयो दीदिवियाचनाय तान् ॥2॥

गतेष्वथो तेष्वभिधाय तेऽभिधां

कुमारकेष्वोदनयाचिषु प्रभो ।

श्रुतिस्थिरा अप्यभिनिन्युरश्रुतिं

न किञ्चिदूचुश्च महीसुरोत्तमाः ॥3॥

अनादरात् खिन्नधियो हि बालकाः ।

समाययुर्युक्तमिदं हि यज्वसु ।

चिरादभक्ताः खलु ते महीसुराः

कथं हि भक्तं त्वयि तैः समर्प्यते ॥4॥

निवेदयध्वं गृहिणीजनाय मां

दिशेयुरन्नं करुणाकुला इमाः ।

इति स्मितार्द्रं भवतेरिता गता-

स्ते दारका दारजनं ययाचिरे ॥5॥

गृहीतनाम्नि त्वयि सम्भ्रमाकुला-

श्चतुर्विधं भोज्यरसं प्रगृह्य ताः ।

चिरन्धृतत्वत्प्रविलोकनाग्रहाः

स्वकैर्निरुद्धा अपि तूर्णमाययुः ॥6॥

विलोलपिञ्छं चिकुरे कपोलयोः

समुल्लसत्कुण्डलमार्द्रमीक्षिते ।

निधाय बाहुं सुहृदंससीमनि

स्थितं भवन्तं समलोकयन्त ताः ॥7॥

तदा च काचित्त्वदुपागमोद्यता

गृहीतहस्ता दयितेन यज्वना ।

तदैव सञ्चिन्त्य भवन्तमञ्जसा

विवेश कैवल्यमहो कृतिन्यसौ ॥8॥

आदाय भोज्यान्यनुगृह्य ताः पुन-

स्त्वदङ्गसङ्गस्पृहयोज्झतीर्गृहम् ।

विलोक्य यज्ञाय विसर्जयन्निमा-

श्चकर्थ भर्तृनपि तास्वगर्हणान् ॥9॥

निरूप्य दोषं निजमङ्गनाजने

विलोक्य भक्तिं च पुनर्विचारिभिः

प्रबुद्धतत्त्वैस्त्वमभिष्टुतो द्विजै-

र्मरुत्पुराधीश निरुन्धि मे गदान् ॥10॥