Narayaniyam Dashaka 61 - Viprapatnyanugraham — Kannada Script

ತತಶ್ಚ ವೃನ್ದಾವನತೋಽತಿದೂರತೋ

ವನಂ ಗತಸ್ತ್ವಂ ಖಲು ಗೋಪಗೋಕುಲೈಃ ।

ಹೃದನ್ತರೇ ಭಕ್ತತರದ್ವಿಜಾಙ್ಗನಾ-

ಕದಮ್ಬಕಾನುಗ್ರಹಣಾಗ್ರಹಂ ವಹನ್ ॥1॥

ತತೋ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಾಶರಣೇ ವನಾನ್ತರೇ

ಕಿಶೋರಲೋಕಂ ಕ್ಷುಧಿತಂ ತೃಷಾಕುಲಮ್ ।

ಅದೂರತೋ ಯಜ್ಞಪರಾನ್ ದ್ವಿಜಾನ್ ಪ್ರತಿ

ವ್ಯಸರ್ಜಯೋ ದೀದಿವಿಯಾಚನಾಯ ತಾನ್ ॥2॥

ಗತೇಷ್ವಥೋ ತೇಷ್ವಭಿಧಾಯ ತೇಽಭಿಧಾಂ

ಕುಮಾರಕೇಷ್ವೋದನಯಾಚಿಷು ಪ್ರಭೋ ।

ಶ್ರುತಿಸ್ಥಿರಾ ಅಪ್ಯಭಿನಿನ್ಯುರಶ್ರುತಿಂ

ನ ಕಿಞ್ಚಿದೂಚುಶ್ಚ ಮಹೀಸುರೋತ್ತಮಾಃ ॥3॥

ಅನಾದರಾತ್ ಖಿನ್ನಧಿಯೋ ಹಿ ಬಾಲಕಾಃ ।

ಸಮಾಯಯುರ್ಯುಕ್ತಮಿದಂ ಹಿ ಯಜ್ವಸು ।

ಚಿರಾದಭಕ್ತಾಃ ಖಲು ತೇ ಮಹೀಸುರಾಃ

ಕಥಂ ಹಿ ಭಕ್ತಂ ತ್ವಯಿ ತೈಃ ಸಮರ್ಪ್ಯತೇ ॥4॥

ನಿವೇದಯಧ್ವಂ ಗೃಹಿಣೀಜನಾಯ ಮಾಂ

ದಿಶೇಯುರನ್ನಂ ಕರುಣಾಕುಲಾ ಇಮಾಃ ।

ಇತಿ ಸ್ಮಿತಾರ್ದ್ರಂ ಭವತೇರಿತಾ ಗತಾ-

ಸ್ತೇ ದಾರಕಾ ದಾರಜನಂ ಯಯಾಚಿರೇ ॥5॥

ಗೃಹೀತನಾಮ್ನಿ ತ್ವಯಿ ಸಮ್ಭ್ರಮಾಕುಲಾ-

ಶ್ಚತುರ್ವಿಧಂ ಭೋಜ್ಯರಸಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ತಾಃ ।

ಚಿರನ್ಧೃತತ್ವತ್ಪ್ರವಿಲೋಕನಾಗ್ರಹಾಃ

ಸ್ವಕೈರ್ನಿರುದ್ಧಾ ಅಪಿ ತೂರ್ಣಮಾಯಯುಃ ॥6॥

ವಿಲೋಲಪಿಞ್ಛಂ ಚಿಕುರೇ ಕಪೋಲಯೋಃ

ಸಮುಲ್ಲಸತ್ಕುಣ್ಡಲಮಾರ್ದ್ರಮೀಕ್ಷಿತೇ ।

ನಿಧಾಯ ಬಾಹುಂ ಸುಹೃದಂಸಸೀಮನಿ

ಸ್ಥಿತಂ ಭವನ್ತಂ ಸಮಲೋಕಯನ್ತ ತಾಃ ॥7॥

ತದಾ ಚ ಕಾಚಿತ್ತ್ವದುಪಾಗಮೋದ್ಯತಾ

ಗೃಹೀತಹಸ್ತಾ ದಯಿತೇನ ಯಜ್ವನಾ ।

ತದೈವ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಭವನ್ತಮಞ್ಜಸಾ

ವಿವೇಶ ಕೈವಲ್ಯಮಹೋ ಕೃತಿನ್ಯಸೌ ॥8॥

ಆದಾಯ ಭೋಜ್ಯಾನ್ಯನುಗೃಹ್ಯ ತಾಃ ಪುನ-

ಸ್ತ್ವದಙ್ಗಸಙ್ಗಸ್ಪೃಹಯೋಜ್ಝತೀರ್ಗೃಹಮ್ ।

ವಿಲೋಕ್ಯ ಯಜ್ಞಾಯ ವಿಸರ್ಜಯನ್ನಿಮಾ-

ಶ್ಚಕರ್ಥ ಭರ್ತೃನಪಿ ತಾಸ್ವಗರ್ಹಣಾನ್ ॥9॥

ನಿರೂಪ್ಯ ದೋಷಂ ನಿಜಮಙ್ಗನಾಜನೇ

ವಿಲೋಕ್ಯ ಭಕ್ತಿಂ ಚ ಪುನರ್ವಿಚಾರಿಭಿಃ

ಪ್ರಬುದ್ಧತತ್ತ್ವೈಸ್ತ್ವಮಭಿಷ್ಟುತೋ ದ್ವಿಜೈ-

ರ್ಮರುತ್ಪುರಾಧೀಶ ನಿರುನ್ಧಿ ಮೇ ಗದಾನ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tataśca vṛndāvanato'tidūrato

vanaṃ gatastvaṃ khalu gopagokulaiḥ |

hṛdantare bhaktataradvijāṅganā-

kadambakānugrahaṇāgrahaṃ vahan ||1||

tato nirīkṣyāśaraṇe vanāntare

kiśoralokaṃ kṣudhitaṃ tṛṣākulam |

adūrato yajñaparān dvijān prati

vyasarjayo dīdiviyācanāya tān ||2||

gateṣvatho teṣvabhidhāya te'bhidhāṃ

kumārakeṣvodanayāciṣu prabho |

śrutisthirā apyabhininyuraśrutiṃ

na kiñcidūcuśca mahīsurottamāḥ ||3||

anādarāt khinnadhiyo hi bālakāḥ |

samāyayuryuktamidaṃ hi yajvasu |

cirādabhaktāḥ khalu te mahīsurāḥ

kathaṃ hi bhaktaṃ tvayi taiḥ samarpyate ||4||

nivedayadhvaṃ gṛhiṇījanāya māṃ

diśeyurannaṃ karuṇākulā imāḥ |

iti smitārdraṃ bhavateritā gatā-

ste dārakā dārajanaṃ yayācire ||5||

gṛhītanāmni tvayi sambhramākulā-

ścaturvidhaṃ bhojyarasaṃ pragṛhya tāḥ |

cirandhṛtatvatpravilokanāgrahāḥ

svakairniruddhā api tūrṇamāyayuḥ ||6||

vilolapiñchaṃ cikure kapolayoḥ

samullasatkuṇḍalamārdramīkṣite |

nidhāya bāhuṃ suhṛdaṃsasīmani

sthitaṃ bhavantaṃ samalokayanta tāḥ ||7||

tadā ca kācittvadupāgamodyatā

gṛhītahastā dayitena yajvanā |

tadaiva sañcintya bhavantamañjasā

viveśa kaivalyamaho kṛtinyasau ||8||

ādāya bhojyānyanugṛhya tāḥ puna-

stvadaṅgasaṅgaspṛhayojjhatīrgṛham |

vilokya yajñāya visarjayannimā-

ścakartha bhartṛnapi tāsvagarhaṇān ||9||

nirūpya doṣaṃ nijamaṅganājane

vilokya bhaktiṃ ca punarvicāribhiḥ

prabuddhatattvaistvamabhiṣṭuto dvijai-

rmarutpurādhīśa nirundhi me gadān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

ततश्च वृन्दावनतोऽतिदूरतो

वनं गतस्त्वं खलु गोपगोकुलैः ।

हृदन्तरे भक्ततरद्विजाङ्गना-

कदम्बकानुग्रहणाग्रहं वहन् ॥1॥

ततो निरीक्ष्याशरणे वनान्तरे

किशोरलोकं क्षुधितं तृषाकुलम् ।

अदूरतो यज्ञपरान् द्विजान् प्रति

व्यसर्जयो दीदिवियाचनाय तान् ॥2॥

गतेष्वथो तेष्वभिधाय तेऽभिधां

कुमारकेष्वोदनयाचिषु प्रभो ।

श्रुतिस्थिरा अप्यभिनिन्युरश्रुतिं

न किञ्चिदूचुश्च महीसुरोत्तमाः ॥3॥

अनादरात् खिन्नधियो हि बालकाः ।

समाययुर्युक्तमिदं हि यज्वसु ।

चिरादभक्ताः खलु ते महीसुराः

कथं हि भक्तं त्वयि तैः समर्प्यते ॥4॥

निवेदयध्वं गृहिणीजनाय मां

दिशेयुरन्नं करुणाकुला इमाः ।

इति स्मितार्द्रं भवतेरिता गता-

स्ते दारका दारजनं ययाचिरे ॥5॥

गृहीतनाम्नि त्वयि सम्भ्रमाकुला-

श्चतुर्विधं भोज्यरसं प्रगृह्य ताः ।

चिरन्धृतत्वत्प्रविलोकनाग्रहाः

स्वकैर्निरुद्धा अपि तूर्णमाययुः ॥6॥

विलोलपिञ्छं चिकुरे कपोलयोः

समुल्लसत्कुण्डलमार्द्रमीक्षिते ।

निधाय बाहुं सुहृदंससीमनि

स्थितं भवन्तं समलोकयन्त ताः ॥7॥

तदा च काचित्त्वदुपागमोद्यता

गृहीतहस्ता दयितेन यज्वना ।

तदैव सञ्चिन्त्य भवन्तमञ्जसा

विवेश कैवल्यमहो कृतिन्यसौ ॥8॥

आदाय भोज्यान्यनुगृह्य ताः पुन-

स्त्वदङ्गसङ्गस्पृहयोज्झतीर्गृहम् ।

विलोक्य यज्ञाय विसर्जयन्निमा-

श्चकर्थ भर्तृनपि तास्वगर्हणान् ॥9॥

निरूप्य दोषं निजमङ्गनाजने

विलोक्य भक्तिं च पुनर्विचारिभिः

प्रबुद्धतत्त्वैस्त्वमभिष्टुतो द्विजै-

र्मरुत्पुराधीश निरुन्धि मे गदान् ॥10॥