Narayaniyam Dashaka 61 - Viprapatnyanugraham — Oriya Script

ତତଶ୍ଚ ଵୃନ୍ଦାଵନତୋଽତିଦୂରତୋ

ଵନଂ ଗତସ୍ତ୍ଵଂ ଖଲୁ ଗୋପଗୋକୁଲୈଃ ।

ହୃଦନ୍ତରେ ଭକ୍ତତରଦ୍ଵିଜାଙ୍ଗନା-

କଦମ୍ବକାନୁଗ୍ରହଣାଗ୍ରହଂ ଵହନ୍ ॥1॥

ତତୋ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯାଶରଣେ ଵନାନ୍ତରେ

କିଶୋରଲୋକଂ କ୍ଷୁଧିତଂ ତୃଷାକୁଲମ୍ ।

ଅଦୂରତୋ ଯଜ୍ଞପରାନ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ପ୍ରତି

ଵ୍ଯସର୍ଜଯୋ ଦୀଦିଵିଯାଚନାଯ ତାନ୍ ॥2॥

ଗତେଷ୍ଵଥୋ ତେଷ୍ଵଭିଧାଯ ତେଽଭିଧାଂ

କୁମାରକେଷ୍ଵୋଦନଯାଚିଷୁ ପ୍ରଭୋ ।

ଶ୍ରୁତିସ୍ଥିରା ଅପ୍ଯଭିନିନ୍ଯୁରଶ୍ରୁତିଂ

ନ କିଞ୍ଚିଦୂଚୁଶ୍ଚ ମହୀସୁରୋତ୍ତମାଃ ॥3॥

ଅନାଦରାତ୍ ଖିନ୍ନଧିଯୋ ହି ବାଲକାଃ ।

ସମାଯଯୁର୍ଯୁକ୍ତମିଦଂ ହି ଯଜ୍ଵସୁ ।

ଚିରାଦଭକ୍ତାଃ ଖଲୁ ତେ ମହୀସୁରାଃ

କଥଂ ହି ଭକ୍ତଂ ତ୍ଵଯି ତୈଃ ସମର୍ପ୍ଯତେ ॥4॥

ନିଵେଦଯଧ୍ଵଂ ଗୃହିଣୀଜନାଯ ମାଂ

ଦିଶେଯୁରନ୍ନଂ କରୁଣାକୁଲା ଇମାଃ ।

ଇତି ସ୍ମିତାର୍ଦ୍ରଂ ଭଵତେରିତା ଗତା-

ସ୍ତେ ଦାରକା ଦାରଜନଂ ଯଯାଚିରେ ॥5॥

ଗୃହୀତନାମ୍ନି ତ୍ଵଯି ସମ୍ଭ୍ରମାକୁଲା-

ଶ୍ଚତୁର୍ଵିଧଂ ଭୋଜ୍ଯରସଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ତାଃ ।

ଚିରନ୍ଧୃତତ୍ଵତ୍ପ୍ରଵିଲୋକନାଗ୍ରହାଃ

ସ୍ଵକୈର୍ନିରୁଦ୍ଧା ଅପି ତୂର୍ଣମାଯଯୁଃ ॥6॥

ଵିଲୋଲପିଞ୍ଛଂ ଚିକୁରେ କପୋଲଯୋଃ

ସମୁଲ୍ଲସତ୍କୁଣ୍ଡଲମାର୍ଦ୍ରମୀକ୍ଷିତେ ।

ନିଧାଯ ବାହୁଂ ସୁହୃଦଂସସୀମନି

ସ୍ଥିତଂ ଭଵନ୍ତଂ ସମଲୋକଯନ୍ତ ତାଃ ॥7॥

ତଦା ଚ କାଚିତ୍ତ୍ଵଦୁପାଗମୋଦ୍ଯତା

ଗୃହୀତହସ୍ତା ଦଯିତେନ ଯଜ୍ଵନା ।

ତଦୈଵ ସଞ୍ଚିନ୍ତ୍ଯ ଭଵନ୍ତମଞ୍ଜସା

ଵିଵେଶ କୈଵଲ୍ଯମହୋ କୃତିନ୍ଯସୌ ॥8॥

ଆଦାଯ ଭୋଜ୍ଯାନ୍ଯନୁଗୃହ୍ଯ ତାଃ ପୁନ-

ସ୍ତ୍ଵଦଙ୍ଗସଙ୍ଗସ୍ପୃହଯୋଜ୍ଝତୀର୍ଗୃହମ୍ ।

ଵିଲୋକ୍ଯ ଯଜ୍ଞାଯ ଵିସର୍ଜଯନ୍ନିମା-

ଶ୍ଚକର୍ଥ ଭର୍ତୃନପି ତାସ୍ଵଗର୍ହଣାନ୍ ॥9॥

ନିରୂପ୍ଯ ଦୋଷଂ ନିଜମଙ୍ଗନାଜନେ

ଵିଲୋକ୍ଯ ଭକ୍ତିଂ ଚ ପୁନର୍ଵିଚାରିଭିଃ

ପ୍ରବୁଦ୍ଧତତ୍ତ୍ଵୈସ୍ତ୍ଵମଭିଷ୍ଟୁତୋ ଦ୍ଵିଜୈ-

ର୍ମରୁତ୍ପୁରାଧୀଶ ନିରୁନ୍ଧି ମେ ଗଦାନ୍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tataśca vṛndāvanato'tidūrato

vanaṃ gatastvaṃ khalu gopagokulaiḥ |

hṛdantare bhaktataradvijāṅganā-

kadambakānugrahaṇāgrahaṃ vahan ||1||

tato nirīkṣyāśaraṇe vanāntare

kiśoralokaṃ kṣudhitaṃ tṛṣākulam |

adūrato yajñaparān dvijān prati

vyasarjayo dīdiviyācanāya tān ||2||

gateṣvatho teṣvabhidhāya te'bhidhāṃ

kumārakeṣvodanayāciṣu prabho |

śrutisthirā apyabhininyuraśrutiṃ

na kiñcidūcuśca mahīsurottamāḥ ||3||

anādarāt khinnadhiyo hi bālakāḥ |

samāyayuryuktamidaṃ hi yajvasu |

cirādabhaktāḥ khalu te mahīsurāḥ

kathaṃ hi bhaktaṃ tvayi taiḥ samarpyate ||4||

nivedayadhvaṃ gṛhiṇījanāya māṃ

diśeyurannaṃ karuṇākulā imāḥ |

iti smitārdraṃ bhavateritā gatā-

ste dārakā dārajanaṃ yayācire ||5||

gṛhītanāmni tvayi sambhramākulā-

ścaturvidhaṃ bhojyarasaṃ pragṛhya tāḥ |

cirandhṛtatvatpravilokanāgrahāḥ

svakairniruddhā api tūrṇamāyayuḥ ||6||

vilolapiñchaṃ cikure kapolayoḥ

samullasatkuṇḍalamārdramīkṣite |

nidhāya bāhuṃ suhṛdaṃsasīmani

sthitaṃ bhavantaṃ samalokayanta tāḥ ||7||

tadā ca kācittvadupāgamodyatā

gṛhītahastā dayitena yajvanā |

tadaiva sañcintya bhavantamañjasā

viveśa kaivalyamaho kṛtinyasau ||8||

ādāya bhojyānyanugṛhya tāḥ puna-

stvadaṅgasaṅgaspṛhayojjhatīrgṛham |

vilokya yajñāya visarjayannimā-

ścakartha bhartṛnapi tāsvagarhaṇān ||9||

nirūpya doṣaṃ nijamaṅganājane

vilokya bhaktiṃ ca punarvicāribhiḥ

prabuddhatattvaistvamabhiṣṭuto dvijai-

rmarutpurādhīśa nirundhi me gadān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

ततश्च वृन्दावनतोऽतिदूरतो

वनं गतस्त्वं खलु गोपगोकुलैः ।

हृदन्तरे भक्ततरद्विजाङ्गना-

कदम्बकानुग्रहणाग्रहं वहन् ॥1॥

ततो निरीक्ष्याशरणे वनान्तरे

किशोरलोकं क्षुधितं तृषाकुलम् ।

अदूरतो यज्ञपरान् द्विजान् प्रति

व्यसर्जयो दीदिवियाचनाय तान् ॥2॥

गतेष्वथो तेष्वभिधाय तेऽभिधां

कुमारकेष्वोदनयाचिषु प्रभो ।

श्रुतिस्थिरा अप्यभिनिन्युरश्रुतिं

न किञ्चिदूचुश्च महीसुरोत्तमाः ॥3॥

अनादरात् खिन्नधियो हि बालकाः ।

समाययुर्युक्तमिदं हि यज्वसु ।

चिरादभक्ताः खलु ते महीसुराः

कथं हि भक्तं त्वयि तैः समर्प्यते ॥4॥

निवेदयध्वं गृहिणीजनाय मां

दिशेयुरन्नं करुणाकुला इमाः ।

इति स्मितार्द्रं भवतेरिता गता-

स्ते दारका दारजनं ययाचिरे ॥5॥

गृहीतनाम्नि त्वयि सम्भ्रमाकुला-

श्चतुर्विधं भोज्यरसं प्रगृह्य ताः ।

चिरन्धृतत्वत्प्रविलोकनाग्रहाः

स्वकैर्निरुद्धा अपि तूर्णमाययुः ॥6॥

विलोलपिञ्छं चिकुरे कपोलयोः

समुल्लसत्कुण्डलमार्द्रमीक्षिते ।

निधाय बाहुं सुहृदंससीमनि

स्थितं भवन्तं समलोकयन्त ताः ॥7॥

तदा च काचित्त्वदुपागमोद्यता

गृहीतहस्ता दयितेन यज्वना ।

तदैव सञ्चिन्त्य भवन्तमञ्जसा

विवेश कैवल्यमहो कृतिन्यसौ ॥8॥

आदाय भोज्यान्यनुगृह्य ताः पुन-

स्त्वदङ्गसङ्गस्पृहयोज्झतीर्गृहम् ।

विलोक्य यज्ञाय विसर्जयन्निमा-

श्चकर्थ भर्तृनपि तास्वगर्हणान् ॥9॥

निरूप्य दोषं निजमङ्गनाजने

विलोक्य भक्तिं च पुनर्विचारिभिः

प्रबुद्धतत्त्वैस्त्वमभिष्टुतो द्विजै-

र्मरुत्पुराधीश निरुन्धि मे गदान् ॥10॥