Narayaniyam Dashaka 61 - Viprapatnyanugraham — Telugu Script

తతశ్చ వృన్దావనతోఽతిదూరతో

వనం గతస్త్వం ఖలు గోపగోకులైః ।

హృదన్తరే భక్తతరద్విజాఙ్గనా-

కదమ్బకానుగ్రహణాగ్రహం వహన్ ॥1॥

తతో నిరీక్ష్యాశరణే వనాన్తరే

కిశోరలోకం క్షుధితం తృషాకులమ్ ।

అదూరతో యజ్ఞపరాన్ ద్విజాన్ ప్రతి

వ్యసర్జయో దీదివియాచనాయ తాన్ ॥2॥

గతేష్వథో తేష్వభిధాయ తేఽభిధాం

కుమారకేష్వోదనయాచిషు ప్రభో ।

శ్రుతిస్థిరా అప్యభినిన్యురశ్రుతిం

న కిఞ్చిదూచుశ్చ మహీసురోత్తమాః ॥3॥

అనాదరాత్ ఖిన్నధియో హి బాలకాః ।

సమాయయుర్యుక్తమిదం హి యజ్వసు ।

చిరాదభక్తాః ఖలు తే మహీసురాః

కథం హి భక్తం త్వయి తైః సమర్ప్యతే ॥4॥

నివేదయధ్వం గృహిణీజనాయ మాం

దిశేయురన్నం కరుణాకులా ఇమాః ।

ఇతి స్మితార్ద్రం భవతేరితా గతా-

స్తే దారకా దారజనం యయాచిరే ॥5॥

గృహీతనామ్ని త్వయి సమ్భ్రమాకులా-

శ్చతుర్విధం భోజ్యరసం ప్రగృహ్య తాః ।

చిరన్ధృతత్వత్ప్రవిలోకనాగ్రహాః

స్వకైర్నిరుద్ధా అపి తూర్ణమాయయుః ॥6॥

విలోలపిఞ్ఛం చికురే కపోలయోః

సముల్లసత్కుణ్డలమార్ద్రమీక్షితే ।

నిధాయ బాహుం సుహృదంససీమని

స్థితం భవన్తం సమలోకయన్త తాః ॥7॥

తదా చ కాచిత్త్వదుపాగమోద్యతా

గృహీతహస్తా దయితేన యజ్వనా ।

తదైవ సఞ్చిన్త్య భవన్తమఞ్జసా

వివేశ కైవల్యమహో కృతిన్యసౌ ॥8॥

ఆదాయ భోజ్యాన్యనుగృహ్య తాః పున-

స్త్వదఙ్గసఙ్గస్పృహయోజ్ఝతీర్గృహమ్ ।

విలోక్య యజ్ఞాయ విసర్జయన్నిమా-

శ్చకర్థ భర్తృనపి తాస్వగర్హణాన్ ॥9॥

నిరూప్య దోషం నిజమఙ్గనాజనే

విలోక్య భక్తిం చ పునర్విచారిభిః

ప్రబుద్ధతత్త్వైస్త్వమభిష్టుతో ద్విజై-

ర్మరుత్పురాధీశ నిరున్ధి మే గదాన్ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tataśca vṛndāvanato'tidūrato

vanaṃ gatastvaṃ khalu gopagokulaiḥ |

hṛdantare bhaktataradvijāṅganā-

kadambakānugrahaṇāgrahaṃ vahan ||1||

tato nirīkṣyāśaraṇe vanāntare

kiśoralokaṃ kṣudhitaṃ tṛṣākulam |

adūrato yajñaparān dvijān prati

vyasarjayo dīdiviyācanāya tān ||2||

gateṣvatho teṣvabhidhāya te'bhidhāṃ

kumārakeṣvodanayāciṣu prabho |

śrutisthirā apyabhininyuraśrutiṃ

na kiñcidūcuśca mahīsurottamāḥ ||3||

anādarāt khinnadhiyo hi bālakāḥ |

samāyayuryuktamidaṃ hi yajvasu |

cirādabhaktāḥ khalu te mahīsurāḥ

kathaṃ hi bhaktaṃ tvayi taiḥ samarpyate ||4||

nivedayadhvaṃ gṛhiṇījanāya māṃ

diśeyurannaṃ karuṇākulā imāḥ |

iti smitārdraṃ bhavateritā gatā-

ste dārakā dārajanaṃ yayācire ||5||

gṛhītanāmni tvayi sambhramākulā-

ścaturvidhaṃ bhojyarasaṃ pragṛhya tāḥ |

cirandhṛtatvatpravilokanāgrahāḥ

svakairniruddhā api tūrṇamāyayuḥ ||6||

vilolapiñchaṃ cikure kapolayoḥ

samullasatkuṇḍalamārdramīkṣite |

nidhāya bāhuṃ suhṛdaṃsasīmani

sthitaṃ bhavantaṃ samalokayanta tāḥ ||7||

tadā ca kācittvadupāgamodyatā

gṛhītahastā dayitena yajvanā |

tadaiva sañcintya bhavantamañjasā

viveśa kaivalyamaho kṛtinyasau ||8||

ādāya bhojyānyanugṛhya tāḥ puna-

stvadaṅgasaṅgaspṛhayojjhatīrgṛham |

vilokya yajñāya visarjayannimā-

ścakartha bhartṛnapi tāsvagarhaṇān ||9||

nirūpya doṣaṃ nijamaṅganājane

vilokya bhaktiṃ ca punarvicāribhiḥ

prabuddhatattvaistvamabhiṣṭuto dvijai-

rmarutpurādhīśa nirundhi me gadān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

ततश्च वृन्दावनतोऽतिदूरतो

वनं गतस्त्वं खलु गोपगोकुलैः ।

हृदन्तरे भक्ततरद्विजाङ्गना-

कदम्बकानुग्रहणाग्रहं वहन् ॥1॥

ततो निरीक्ष्याशरणे वनान्तरे

किशोरलोकं क्षुधितं तृषाकुलम् ।

अदूरतो यज्ञपरान् द्विजान् प्रति

व्यसर्जयो दीदिवियाचनाय तान् ॥2॥

गतेष्वथो तेष्वभिधाय तेऽभिधां

कुमारकेष्वोदनयाचिषु प्रभो ।

श्रुतिस्थिरा अप्यभिनिन्युरश्रुतिं

न किञ्चिदूचुश्च महीसुरोत्तमाः ॥3॥

अनादरात् खिन्नधियो हि बालकाः ।

समाययुर्युक्तमिदं हि यज्वसु ।

चिरादभक्ताः खलु ते महीसुराः

कथं हि भक्तं त्वयि तैः समर्प्यते ॥4॥

निवेदयध्वं गृहिणीजनाय मां

दिशेयुरन्नं करुणाकुला इमाः ।

इति स्मितार्द्रं भवतेरिता गता-

स्ते दारका दारजनं ययाचिरे ॥5॥

गृहीतनाम्नि त्वयि सम्भ्रमाकुला-

श्चतुर्विधं भोज्यरसं प्रगृह्य ताः ।

चिरन्धृतत्वत्प्रविलोकनाग्रहाः

स्वकैर्निरुद्धा अपि तूर्णमाययुः ॥6॥

विलोलपिञ्छं चिकुरे कपोलयोः

समुल्लसत्कुण्डलमार्द्रमीक्षिते ।

निधाय बाहुं सुहृदंससीमनि

स्थितं भवन्तं समलोकयन्त ताः ॥7॥

तदा च काचित्त्वदुपागमोद्यता

गृहीतहस्ता दयितेन यज्वना ।

तदैव सञ्चिन्त्य भवन्तमञ्जसा

विवेश कैवल्यमहो कृतिन्यसौ ॥8॥

आदाय भोज्यान्यनुगृह्य ताः पुन-

स्त्वदङ्गसङ्गस्पृहयोज्झतीर्गृहम् ।

विलोक्य यज्ञाय विसर्जयन्निमा-

श्चकर्थ भर्तृनपि तास्वगर्हणान् ॥9॥

निरूप्य दोषं निजमङ्गनाजने

विलोक्य भक्तिं च पुनर्विचारिभिः

प्रबुद्धतत्त्वैस्त्वमभिष्टुतो द्विजै-

र्मरुत्पुराधीश निरुन्धि मे गदान् ॥10॥