Narayaniyam Dashaka 61 - Viprapatnyanugraham — Bengali Script

ততশ্চ বৃন্দাবনতোঽতিদূরতো

বনং গতস্ত্বং খলু গোপগোকুলৈঃ ।

হৃদন্তরে ভক্ততরদ্বিজাঙ্গনা-

কদম্বকানুগ্রহণাগ্রহং বহন্ ॥1॥

ততো নিরীক্ষ্যাশরণে বনান্তরে

কিশোরলোকং ক্ষুধিতং তৃষাকুলম্ ।

অদূরতো যজ্ঞপরান্ দ্বিজান্ প্রতি

ব্যসর্জযো দীদিবিযাচনায তান্ ॥2॥

গতেষ্বথো তেষ্বভিধায তেঽভিধাং

কুমারকেষ্বোদনযাচিষু প্রভো ।

শ্রুতিস্থিরা অপ্যভিনিন্যুরশ্রুতিং

ন কিঞ্চিদূচুশ্চ মহীসুরোত্তমাঃ ॥3॥

অনাদরাত্ খিন্নধিযো হি বালকাঃ ।

সমাযযুর্যুক্তমিদং হি যজ্বসু ।

চিরাদভক্তাঃ খলু তে মহীসুরাঃ

কথং হি ভক্তং ত্বযি তৈঃ সমর্প্যতে ॥4॥

নিবেদযধ্বং গৃহিণীজনায মাং

দিশেযুরন্নং করুণাকুলা ইমাঃ ।

ইতি স্মিতার্দ্রং ভবতেরিতা গতা-

স্তে দারকা দারজনং যযাচিরে ॥5॥

গৃহীতনাম্নি ত্বযি সম্ভ্রমাকুলা-

শ্চতুর্বিধং ভোজ্যরসং প্রগৃহ্য তাঃ ।

চিরন্ধৃতত্বত্প্রবিলোকনাগ্রহাঃ

স্বকৈর্নিরুদ্ধা অপি তূর্ণমাযযুঃ ॥6॥

বিলোলপিঞ্ছং চিকুরে কপোলযোঃ

সমুল্লসত্কুণ্ডলমার্দ্রমীক্ষিতে ।

নিধায বাহুং সুহৃদংসসীমনি

স্থিতং ভবন্তং সমলোকযন্ত তাঃ ॥7॥

তদা চ কাচিত্ত্বদুপাগমোদ্যতা

গৃহীতহস্তা দযিতেন যজ্বনা ।

তদৈব সঞ্চিন্ত্য ভবন্তমঞ্জসা

বিবেশ কৈবল্যমহো কৃতিন্যসৌ ॥8॥

আদায ভোজ্যান্যনুগৃহ্য তাঃ পুন-

স্ত্বদঙ্গসঙ্গস্পৃহযোজ্ঝতীর্গৃহম্ ।

বিলোক্য যজ্ঞায বিসর্জযন্নিমা-

শ্চকর্থ ভর্তৃনপি তাস্বগর্হণান্ ॥9॥

নিরূপ্য দোষং নিজমঙ্গনাজনে

বিলোক্য ভক্তিং চ পুনর্বিচারিভিঃ

প্রবুদ্ধতত্ত্বৈস্ত্বমভিষ্টুতো দ্বিজৈ-

র্মরুত্পুরাধীশ নিরুন্ধি মে গদান্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tataśca vṛndāvanato'tidūrato

vanaṃ gatastvaṃ khalu gopagokulaiḥ |

hṛdantare bhaktataradvijāṅganā-

kadambakānugrahaṇāgrahaṃ vahan ||1||

tato nirīkṣyāśaraṇe vanāntare

kiśoralokaṃ kṣudhitaṃ tṛṣākulam |

adūrato yajñaparān dvijān prati

vyasarjayo dīdiviyācanāya tān ||2||

gateṣvatho teṣvabhidhāya te'bhidhāṃ

kumārakeṣvodanayāciṣu prabho |

śrutisthirā apyabhininyuraśrutiṃ

na kiñcidūcuśca mahīsurottamāḥ ||3||

anādarāt khinnadhiyo hi bālakāḥ |

samāyayuryuktamidaṃ hi yajvasu |

cirādabhaktāḥ khalu te mahīsurāḥ

kathaṃ hi bhaktaṃ tvayi taiḥ samarpyate ||4||

nivedayadhvaṃ gṛhiṇījanāya māṃ

diśeyurannaṃ karuṇākulā imāḥ |

iti smitārdraṃ bhavateritā gatā-

ste dārakā dārajanaṃ yayācire ||5||

gṛhītanāmni tvayi sambhramākulā-

ścaturvidhaṃ bhojyarasaṃ pragṛhya tāḥ |

cirandhṛtatvatpravilokanāgrahāḥ

svakairniruddhā api tūrṇamāyayuḥ ||6||

vilolapiñchaṃ cikure kapolayoḥ

samullasatkuṇḍalamārdramīkṣite |

nidhāya bāhuṃ suhṛdaṃsasīmani

sthitaṃ bhavantaṃ samalokayanta tāḥ ||7||

tadā ca kācittvadupāgamodyatā

gṛhītahastā dayitena yajvanā |

tadaiva sañcintya bhavantamañjasā

viveśa kaivalyamaho kṛtinyasau ||8||

ādāya bhojyānyanugṛhya tāḥ puna-

stvadaṅgasaṅgaspṛhayojjhatīrgṛham |

vilokya yajñāya visarjayannimā-

ścakartha bhartṛnapi tāsvagarhaṇān ||9||

nirūpya doṣaṃ nijamaṅganājane

vilokya bhaktiṃ ca punarvicāribhiḥ

prabuddhatattvaistvamabhiṣṭuto dvijai-

rmarutpurādhīśa nirundhi me gadān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

ततश्च वृन्दावनतोऽतिदूरतो

वनं गतस्त्वं खलु गोपगोकुलैः ।

हृदन्तरे भक्ततरद्विजाङ्गना-

कदम्बकानुग्रहणाग्रहं वहन् ॥1॥

ततो निरीक्ष्याशरणे वनान्तरे

किशोरलोकं क्षुधितं तृषाकुलम् ।

अदूरतो यज्ञपरान् द्विजान् प्रति

व्यसर्जयो दीदिवियाचनाय तान् ॥2॥

गतेष्वथो तेष्वभिधाय तेऽभिधां

कुमारकेष्वोदनयाचिषु प्रभो ।

श्रुतिस्थिरा अप्यभिनिन्युरश्रुतिं

न किञ्चिदूचुश्च महीसुरोत्तमाः ॥3॥

अनादरात् खिन्नधियो हि बालकाः ।

समाययुर्युक्तमिदं हि यज्वसु ।

चिरादभक्ताः खलु ते महीसुराः

कथं हि भक्तं त्वयि तैः समर्प्यते ॥4॥

निवेदयध्वं गृहिणीजनाय मां

दिशेयुरन्नं करुणाकुला इमाः ।

इति स्मितार्द्रं भवतेरिता गता-

स्ते दारका दारजनं ययाचिरे ॥5॥

गृहीतनाम्नि त्वयि सम्भ्रमाकुला-

श्चतुर्विधं भोज्यरसं प्रगृह्य ताः ।

चिरन्धृतत्वत्प्रविलोकनाग्रहाः

स्वकैर्निरुद्धा अपि तूर्णमाययुः ॥6॥

विलोलपिञ्छं चिकुरे कपोलयोः

समुल्लसत्कुण्डलमार्द्रमीक्षिते ।

निधाय बाहुं सुहृदंससीमनि

स्थितं भवन्तं समलोकयन्त ताः ॥7॥

तदा च काचित्त्वदुपागमोद्यता

गृहीतहस्ता दयितेन यज्वना ।

तदैव सञ्चिन्त्य भवन्तमञ्जसा

विवेश कैवल्यमहो कृतिन्यसौ ॥8॥

आदाय भोज्यान्यनुगृह्य ताः पुन-

स्त्वदङ्गसङ्गस्पृहयोज्झतीर्गृहम् ।

विलोक्य यज्ञाय विसर्जयन्निमा-

श्चकर्थ भर्तृनपि तास्वगर्हणान् ॥9॥

निरूप्य दोषं निजमङ्गनाजने

विलोक्य भक्तिं च पुनर्विचारिभिः

प्रबुद्धतत्त्वैस्त्वमभिष्टुतो द्विजै-

र्मरुत्पुराधीश निरुन्धि मे गदान् ॥10॥