Narayaniyam Dashaka 91 - Bhaktimahattvam — Grantha Script

𑌶𑍍𑌰𑍀𑌕𑍃𑌷𑍍𑌣 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌦𑍋𑌪𑌾𑌸𑌨𑌮𑌭𑌯𑌤𑌮𑌂 𑌬𑌦𑍍𑌧𑌮𑌿𑌥𑍍𑌯𑌾𑌰𑍍𑌥𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍇-

𑌰𑍍𑌮𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌸𑍍𑌯𑌾𑌰𑍍𑌤𑌸𑍍𑌯 𑌮𑌨𑍍𑌯𑍇 𑌵𑍍𑌯𑌪𑌸𑌰𑌤𑌿 𑌭𑌯𑌂 𑌯𑍇𑌨 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍈𑌵 ।

𑌯𑌤𑍍𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌣𑍀𑌤𑌾𑌨𑌿𑌹 𑌭𑌜𑌨𑌵𑌿𑌧𑍀𑌨𑌾𑌸𑍍𑌥𑌿𑌤𑍋 𑌮𑍋𑌹𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍇

𑌧𑌾𑌵𑌨𑍍𑌨𑌪𑍍𑌯𑌾𑌵𑍃𑌤𑌾𑌕𑍍𑌷𑌃 𑌸𑍍𑌖𑌲𑌤𑌿 𑌨 𑌕𑍁𑌹𑌚𑌿𑌦𑍍𑌦𑍇𑌵𑌦𑍇𑌵𑌾𑌖𑌿𑌲𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍 ॥1॥

𑌭𑍂𑌮𑌨𑍍 𑌕𑌾𑌯𑍇𑌨 𑌵𑌾𑌚𑌾 𑌮𑍁𑌹𑍁𑌰𑌪𑌿 𑌮𑌨𑌸𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌬𑌲𑌪𑍍𑌰𑍇𑌰𑌿𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾

𑌯𑌦𑍍𑌯𑌤𑍍 𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑍇 𑌸𑌮𑌸𑍍𑌤𑌂 𑌤𑌦𑌿𑌹 𑌪𑌰𑌤𑌰𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌯𑍍𑌯𑌸𑌾𑌵𑌰𑍍𑌪𑌯𑌾𑌮𑌿 ।

𑌜𑌾𑌤𑍍𑌯𑌾𑌪𑍀𑌹 𑌶𑍍𑌵𑌪𑌾𑌕𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑌮𑌨𑌃𑌕𑌰𑍍𑌮𑌵𑌾𑌗𑌿𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌿𑌯𑌾𑌰𑍍𑌥-

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌣𑍋 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌂 𑌪𑍁𑌨𑍀𑌤𑍇 𑌨 𑌤𑍁 𑌵𑌿𑌮𑍁𑌖𑌮𑌨𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌦𑌾𑌦𑍍𑌵𑌿𑌪𑍍𑌰𑌵𑌰𑍍𑌯𑌃 ॥2॥

𑌭𑍀𑌤𑌿𑌰𑍍𑌨𑌾𑌮 𑌦𑍍𑌵𑌿𑌤𑍀𑌯𑌾𑌦𑍍𑌭𑌵𑌤𑌿 𑌨𑌨𑍁 𑌮𑌨𑌃𑌕𑌲𑍍𑌪𑌿𑌤𑌂 𑌚 𑌦𑍍𑌵𑌿𑌤𑍀𑌯𑌂

𑌤𑍇𑌨𑍈𑌕𑍍𑌯𑌾𑌭𑍍𑌯𑌾𑌸𑌶𑍀𑌲𑍋 𑌹𑍃𑌦𑌯𑌮𑌿𑌹 𑌯𑌥𑌾𑌶𑌕𑍍𑌤𑌿 𑌬𑍁𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾 𑌨𑌿𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍 ।

𑌮𑌾𑌯𑌾𑌵𑌿𑌦𑍍𑌧𑍇 𑌤𑍁 𑌤𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌪𑌿 𑌨 𑌤𑌥𑌾 𑌭𑌾𑌤𑌿 𑌮𑌾𑌯𑌾𑌧𑌿𑌨𑌾𑌥𑌂

𑌤𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌭𑌕𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌮𑌹𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌸𑌤𑌤𑌮𑌨𑍁𑌭𑌜𑌨𑍀𑌶 𑌭𑍀𑌤𑌿𑌂 𑌵𑌿𑌜𑌹𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍 ॥3॥

𑌭𑌕𑍍𑌤𑍇𑌰𑍁𑌤𑍍𑌪𑌤𑍍𑌤𑌿𑌵𑍃𑌦𑍍𑌧𑍀 𑌤𑌵 𑌚𑌰𑌣𑌜𑍁𑌷𑌾𑌂 𑌸𑌙𑍍𑌗𑌮𑍇𑌨𑍈𑌵 𑌪𑍁𑌂𑌸𑌾-

𑌮𑌾𑌸𑌾𑌦𑍍𑌯𑍇 𑌪𑍁𑌣𑍍𑌯𑌭𑌾𑌜𑌾𑌂 𑌶𑍍𑌰𑌿𑌯 𑌇𑌵 𑌜𑌗𑌤𑌿 𑌶𑍍𑌰𑍀𑌮𑌤𑌾𑌂 𑌸𑌙𑍍𑌗𑌮𑍇𑌨 ।

𑌤𑌤𑍍𑌸𑌙𑍍𑌗𑍋 𑌦𑍇𑌵 𑌭𑍂𑌯𑌾𑌨𑍍𑌮𑌮 𑌖𑌲𑍁 𑌸𑌤𑌤𑌂 𑌤𑌨𑍍𑌮𑍁𑌖𑌾𑌦𑍁𑌨𑍍𑌮𑌿𑌷𑌦𑍍𑌭𑌿-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌮𑌾𑌹𑌾𑌤𑍍𑌮𑍍𑌯𑌪𑍍𑌰𑌕𑌾𑌰𑍈𑌰𑍍𑌭𑌵𑌤𑌿 𑌚 𑌸𑍁𑌦𑍃𑌢𑌾 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌰𑍁𑌦𑍍𑌧𑍂𑌤𑌪𑌾𑌪𑌾 ॥4॥

𑌶𑍍𑌰𑍇𑌯𑍋𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍇𑌷𑍁 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌾𑌵𑌧𑌿𑌕𑌬𑌹𑍁𑌮𑌤𑌿𑌰𑍍𑌜𑌨𑍍𑌮𑌕𑌰𑍍𑌮𑌾𑌣𑌿 𑌭𑍂𑌯𑍋

𑌗𑌾𑌯𑌨𑍍 𑌕𑍍𑌷𑍇𑌮𑌾𑌣𑌿 𑌨𑌾𑌮𑌾𑌨𑍍𑌯𑌪𑌿 𑌤𑌦𑍁𑌭𑌯𑌤𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 ।

𑌉𑌦𑍍𑌯𑌦𑍍𑌧𑌾𑌸𑌃 𑌕𑌦𑌾𑌚𑌿𑌤𑍍 𑌕𑍁𑌹𑌚𑌿𑌦𑌪𑌿 𑌰𑍁𑌦𑌨𑍍 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌪𑌿 𑌗𑌰𑍍𑌜𑌨𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌗𑌾𑌯-

𑌨𑍍𑌨𑍁𑌨𑍍𑌮𑌾𑌦𑍀𑌵 𑌪𑍍𑌰𑌨𑍃𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍𑌨𑌯𑌿 𑌕𑍁𑌰𑍁 𑌕𑌰𑍁𑌣𑌾𑌂 𑌲𑍋𑌕𑌬𑌾𑌹𑍍𑌯𑌶𑍍𑌚𑌰𑍇𑌯𑌮𑍍 ॥5॥

𑌭𑍂𑌤𑌾𑌨𑍍𑌯𑍇𑌤𑌾𑌨𑌿 𑌭𑍂𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌕𑌮𑌪𑌿 𑌸𑌕𑌲𑌂 𑌪𑌕𑍍𑌷𑌿𑌮𑌤𑍍𑌸𑍍𑌯𑌾𑌨𑍍 𑌮𑍃𑌗𑌾𑌦𑍀𑌨𑍍

𑌮𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾𑌨𑍍 𑌮𑌿𑌤𑍍𑌰𑌾𑌣𑌿 𑌶𑌤𑍍𑌰𑍂𑌨𑌪𑌿 𑌯𑌮𑌿𑌤𑌮𑌤𑌿𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌮𑌯𑌾𑌨𑍍𑌯𑌾𑌨𑌮𑌾𑌨𑌿 ।

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑍇𑌵𑌾𑌯𑌾𑌂 𑌹𑌿 𑌸𑌿𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑍇𑌨𑍍𑌮𑌮 𑌤𑌵 𑌕𑍃𑌪𑌯𑌾 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌦𑌾𑌰𑍍𑌢𑍍𑌯𑌂 𑌵𑌿𑌰𑌾𑌗-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌤𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌸𑍍𑌯𑌾𑌵𑌬𑍋𑌧𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌚 𑌭𑍁𑌵𑌨𑌪𑌤𑍇 𑌯𑌤𑍍𑌨𑌭𑍇𑌦𑌂 𑌵𑌿𑌨𑍈𑌵 ॥6॥

𑌨𑍋 𑌮𑍁𑌹𑍍𑌯𑌨𑍍 𑌕𑍍𑌷𑍁𑌤𑍍𑌤𑍃𑌡𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌰𑍍𑌭𑌵𑌸𑌰𑌣𑌿𑌭𑌵𑍈𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑌿𑌲𑍀𑌨𑌾𑌶𑌯𑌤𑍍𑌵𑌾-

𑌚𑍍𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑌾𑌸𑌾𑌤𑌤𑍍𑌯𑌶𑌾𑌲𑍀 𑌨𑌿𑌮𑌿𑌷𑌲𑌵𑌮𑌪𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌦𑌾𑌦𑌪𑍍𑌰𑌕𑌮𑍍𑌪𑌃 ।

𑌇𑌷𑍍𑌟𑌾𑌨𑌿𑌷𑍍𑌟𑍇𑌷𑍁 𑌤𑍁𑌷𑍍𑌟𑌿𑌵𑍍𑌯𑌸𑌨𑌵𑌿𑌰𑌹𑌿𑌤𑍋 𑌮𑌾𑌯𑌿𑌕𑌤𑍍𑌵𑌾𑌵𑌬𑍋𑌧𑌾-

𑌜𑍍𑌜𑍍𑌯𑍋𑌤𑍍𑌸𑍍𑌨𑌾𑌭𑌿𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑌖𑍇𑌨𑍍𑌦𑍋𑌰𑌧𑌿𑌕𑌶𑌿𑌶𑌿𑌰𑌿𑌤𑍇𑌨𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑌾 𑌸𑌞𑍍𑌚𑌰𑍇𑌯𑌮𑍍 ॥7॥

𑌭𑍂𑌤𑍇𑌷𑍍𑌵𑍇𑌷𑍁 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍈𑌕𑍍𑌯𑌸𑍍𑌮𑍃𑌤𑌿𑌸𑌮𑌧𑌿𑌗𑌤𑍗 𑌨𑌾𑌧𑌿𑌕𑌾𑌰𑍋𑌽𑌧𑍁𑌨𑌾 𑌚𑍇-

𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑍇𑌮 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑌮𑍈𑌤𑍍𑌰𑍀 𑌜𑌡𑌮𑌤𑌿𑌷𑍁 𑌕𑍃𑌪𑌾 𑌦𑍍𑌵𑌿𑌟𑍍𑌸𑍁 𑌭𑍂𑌯𑌾𑌦𑍁𑌪𑍇𑌕𑍍𑌷𑌾 ।

𑌅𑌰𑍍𑌚𑌾𑌯𑌾𑌂 𑌵𑌾 𑌸𑌮𑌰𑍍𑌚𑌾𑌕𑍁𑌤𑍁𑌕𑌮𑍁𑌰𑍁𑌤𑌰𑌶𑍍𑌰𑌦𑍍𑌧𑌯𑌾 𑌵𑌰𑍍𑌧𑌤𑌾𑌂 𑌮𑍇

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑌂𑌸𑍇𑌵𑍀 𑌤𑌥𑌾𑌪𑌿 𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌮𑍁𑌪𑌲𑌭𑌤𑍇 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌲𑍋𑌕𑍋𑌤𑍍𑌤𑌮𑌤𑍍𑌵𑌮𑍍 ॥8॥

𑌆𑌵𑍃𑌤𑍍𑌯 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑍍𑌵𑌰𑍂𑌪𑌂 𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌿𑌜𑌲𑌮𑌰𑍁𑌦𑌾𑌦𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑌾 𑌵𑌿𑌕𑍍𑌷𑌿𑌪𑌨𑍍𑌤𑍀

𑌜𑍀𑌵𑌾𑌨𑍍 𑌭𑍂𑌯𑌿𑌷𑍍𑌠𑌕𑌰𑍍𑌮𑌾𑌵𑌲𑌿𑌵𑌿𑌵𑌶𑌗𑌤𑍀𑌨𑍍 𑌦𑍁𑌃𑌖𑌜𑌾𑌲𑍇 𑌕𑍍𑌷𑌿𑌪𑌨𑍍𑌤𑍀 ।

𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌮𑌾𑌯𑌾 𑌮𑌾𑌭𑌿𑌭𑍂𑌨𑍍𑌮𑌾𑌮𑌯𑌿 𑌭𑍁𑌵𑌨𑌪𑌤𑍇 𑌕𑌲𑍍𑌪𑌤𑍇 𑌤𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑍈

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑍇 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌰𑍇𑌵𑍇𑌤𑍍𑌯𑌵𑌦𑌦𑌯𑌿 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌸𑌿𑌦𑍍𑌧𑌯𑍋𑌗𑍀 𑌪𑍍𑌰𑌬𑍁𑌦𑍍𑌧𑌃 ॥9॥

𑌦𑍁𑌃𑌖𑌾𑌨𑍍𑌯𑌾𑌲𑍋𑌕𑍍𑌯 𑌜𑌨𑍍𑌤𑍁𑌷𑍍𑌵𑌲𑌮𑍁𑌦𑌿𑌤𑌵𑌿𑌵𑍇𑌕𑍋𑌽𑌹𑌮𑌾𑌚𑌾𑌰𑍍𑌯𑌵𑌰𑍍𑌯𑌾-

𑌲𑍍𑌲𑌬𑍍𑌧𑍍𑌵𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌰𑍂𑌪𑌤𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌗𑍁𑌣𑌚𑌰𑌿𑌤𑌕𑌥𑌾𑌦𑍍𑌯𑍁𑌦𑍍𑌭𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌭𑍂𑌮𑌾 ।

𑌮𑌾𑌯𑌾𑌮𑍇𑌨𑌾𑌂 𑌤𑌰𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌪𑌰𑌮𑌸𑍁𑌖𑌮𑌯𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌦𑍇 𑌮𑍋𑌦𑌿𑌤𑌾𑌹𑍇

𑌤𑌸𑍍𑌯𑌾𑌯𑌂 𑌪𑍂𑌰𑍍𑌵𑌰𑌙𑍍𑌗𑌃 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌪𑌤𑍇 𑌨𑌾𑌶𑌯𑌾𑌶𑍇𑌷𑌰𑍋𑌗𑌾𑌨𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

śrīkṛṣṇa tvatpadopāsanamabhayatamaṃ baddhamithyārthadṛṣṭe-

rmartyasyārtasya manye vyapasarati bhayaṃ yena sarvātmanaiva |

yattāvat tvatpraṇītāniha bhajanavidhīnāsthito mohamārge

dhāvannapyāvṛtākṣaḥ skhalati na kuhaciddevadevākhilātman ||1||

bhūman kāyena vācā muhurapi manasā tvadbalapreritātmā

yadyat kurve samastaṃ tadiha paratare tvayyasāvarpayāmi |

jātyāpīha śvapākastvayi nihitamanaḥkarmavāgindriyārtha-

prāṇo viśvaṃ punīte na tu vimukhamanāstvatpadādvipravaryaḥ ||2||

bhītirnāma dvitīyādbhavati nanu manaḥkalpitaṃ ca dvitīyaṃ

tenaikyābhyāsaśīlo hṛdayamiha yathāśakti buddhyā nirundhyām |

māyāviddhe tu tasmin punarapi na tathā bhāti māyādhināthaṃ

taṃ tvāṃ bhaktyā mahatyā satatamanubhajanīśa bhītiṃ vijahyām ||3||

bhakterutpattivṛddhī tava caraṇajuṣāṃ saṅgamenaiva puṃsā-

māsādye puṇyabhājāṃ śriya iva jagati śrīmatāṃ saṅgamena |

tatsaṅgo deva bhūyānmama khalu satataṃ tanmukhādunmiṣadbhi-

stvanmāhātmyaprakārairbhavati ca sudṛḍhā bhaktiruddhūtapāpā ||4||

śreyomārgeṣu bhaktāvadhikabahumatirjanmakarmāṇi bhūyo

gāyan kṣemāṇi nāmānyapi tadubhayataḥ pradrutaṃ pradrutātmā |

udyaddhāsaḥ kadācit kuhacidapi rudan kvāpi garjan pragāya-

nnunmādīva pranṛtyannayi kuru karuṇāṃ lokabāhyaścareyam ||5||

bhūtānyetāni bhūtātmakamapi sakalaṃ pakṣimatsyān mṛgādīn

martyān mitrāṇi śatrūnapi yamitamatistvanmayānyānamāni |

tvatsevāyāṃ hi siddhyenmama tava kṛpayā bhaktidārḍhyaṃ virāga-

stvattattvasyāvabodho'pi ca bhuvanapate yatnabhedaṃ vinaiva ||6||

no muhyan kṣuttṛḍādyairbhavasaraṇibhavaistvannilīnāśayatvā-

ccintāsātatyaśālī nimiṣalavamapi tvatpadādaprakampaḥ |

iṣṭāniṣṭeṣu tuṣṭivyasanavirahito māyikatvāvabodhā-

jjyotsnābhistvannakhendoradhikaśiśiritenātmanā sañcareyam ||7||

bhūteṣveṣu tvadaikyasmṛtisamadhigatau nādhikāro'dhunā ce-

ttvatprema tvatkamaitrī jaḍamatiṣu kṛpā dviṭsu bhūyādupekṣā |

arcāyāṃ vā samarcākutukamurutaraśraddhayā vardhatāṃ me

tvatsaṃsevī tathāpi drutamupalabhate bhaktalokottamatvam ||8||

āvṛtya tvatsvarūpaṃ kṣitijalamarudādyātmanā vikṣipantī

jīvān bhūyiṣṭhakarmāvalivivaśagatīn duḥkhajāle kṣipantī |

tvanmāyā mābhibhūnmāmayi bhuvanapate kalpate tatpraśāntyai

tvatpāde bhaktirevetyavadadayi vibho siddhayogī prabuddhaḥ ||9||

duḥkhānyālokya jantuṣvalamuditaviveko'hamācāryavaryā-

llabdhvā tvadrūpatattvaṃ guṇacaritakathādyudbhavadbhaktibhūmā |

māyāmenāṃ taritvā paramasukhamaye tvatpade moditāhe

tasyāyaṃ pūrvaraṅgaḥ pavanapurapate nāśayāśeṣarogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीकृष्ण त्वत्पदोपासनमभयतमं बद्धमिथ्यार्थदृष्टे-

र्मर्त्यस्यार्तस्य मन्ये व्यपसरति भयं येन सर्वात्मनैव ।

यत्तावत् त्वत्प्रणीतानिह भजनविधीनास्थितो मोहमार्गे

धावन्नप्यावृताक्षः स्खलति न कुहचिद्देवदेवाखिलात्मन् ॥1॥

भूमन् कायेन वाचा मुहुरपि मनसा त्वद्बलप्रेरितात्मा

यद्यत् कुर्वे समस्तं तदिह परतरे त्वय्यसावर्पयामि ।

जात्यापीह श्वपाकस्त्वयि निहितमनःकर्मवागिन्द्रियार्थ-

प्राणो विश्वं पुनीते न तु विमुखमनास्त्वत्पदाद्विप्रवर्यः ॥2॥

भीतिर्नाम द्वितीयाद्भवति ननु मनःकल्पितं च द्वितीयं

तेनैक्याभ्यासशीलो हृदयमिह यथाशक्ति बुद्ध्या निरुन्ध्याम् ।

मायाविद्धे तु तस्मिन् पुनरपि न तथा भाति मायाधिनाथं

तं त्वां भक्त्या महत्या सततमनुभजनीश भीतिं विजह्याम् ॥3॥

भक्तेरुत्पत्तिवृद्धी तव चरणजुषां सङ्गमेनैव पुंसा-

मासाद्ये पुण्यभाजां श्रिय इव जगति श्रीमतां सङ्गमेन ।

तत्सङ्गो देव भूयान्मम खलु सततं तन्मुखादुन्मिषद्भि-

स्त्वन्माहात्म्यप्रकारैर्भवति च सुदृढा भक्तिरुद्धूतपापा ॥4॥

श्रेयोमार्गेषु भक्तावधिकबहुमतिर्जन्मकर्माणि भूयो

गायन् क्षेमाणि नामान्यपि तदुभयतः प्रद्रुतं प्रद्रुतात्मा ।

उद्यद्धासः कदाचित् कुहचिदपि रुदन् क्वापि गर्जन् प्रगाय-

न्नुन्मादीव प्रनृत्यन्नयि कुरु करुणां लोकबाह्यश्चरेयम् ॥5॥

भूतान्येतानि भूतात्मकमपि सकलं पक्षिमत्स्यान् मृगादीन्

मर्त्यान् मित्राणि शत्रूनपि यमितमतिस्त्वन्मयान्यानमानि ।

त्वत्सेवायां हि सिद्ध्येन्मम तव कृपया भक्तिदार्ढ्यं विराग-

स्त्वत्तत्त्वस्यावबोधोऽपि च भुवनपते यत्नभेदं विनैव ॥6॥

नो मुह्यन् क्षुत्तृडाद्यैर्भवसरणिभवैस्त्वन्निलीनाशयत्वा-

च्चिन्तासातत्यशाली निमिषलवमपि त्वत्पदादप्रकम्पः ।

इष्टानिष्टेषु तुष्टिव्यसनविरहितो मायिकत्वावबोधा-

ज्ज्योत्स्नाभिस्त्वन्नखेन्दोरधिकशिशिरितेनात्मना सञ्चरेयम् ॥7॥

भूतेष्वेषु त्वदैक्यस्मृतिसमधिगतौ नाधिकारोऽधुना चे-

त्त्वत्प्रेम त्वत्कमैत्री जडमतिषु कृपा द्विट्सु भूयादुपेक्षा ।

अर्चायां वा समर्चाकुतुकमुरुतरश्रद्धया वर्धतां मे

त्वत्संसेवी तथापि द्रुतमुपलभते भक्तलोकोत्तमत्वम् ॥8॥

आवृत्य त्वत्स्वरूपं क्षितिजलमरुदाद्यात्मना विक्षिपन्ती

जीवान् भूयिष्ठकर्मावलिविवशगतीन् दुःखजाले क्षिपन्ती ।

त्वन्माया माभिभून्मामयि भुवनपते कल्पते तत्प्रशान्त्यै

त्वत्पादे भक्तिरेवेत्यवददयि विभो सिद्धयोगी प्रबुद्धः ॥9॥

दुःखान्यालोक्य जन्तुष्वलमुदितविवेकोऽहमाचार्यवर्या-

ल्लब्ध्वा त्वद्रूपतत्त्वं गुणचरितकथाद्युद्भवद्भक्तिभूमा ।

मायामेनां तरित्वा परमसुखमये त्वत्पदे मोदिताहे

तस्यायं पूर्वरङ्गः पवनपुरपते नाशयाशेषरोगान् ॥10॥