Narayaniyam Dashakam 91 — Tamil Script

⚠️ AI-generated translation — the Hindi meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Hindi

नारायणीयं के दशक 91 में भक्ति की महत्ता का वर्णन है। इसमें कहा गया है कि श्रीकृष्ण के चरणों की उपासना सबसे अधिक अभय देने वाली है और भय द्वितीय (दूसरे) से ही उत्पन्न होता है, जो मन से कल्पित है। भक्ति की उत्पत्ति और वृद्धि पुण्यवान पुरुषों के सत्संग से होती है, और भक्त को लोक-लाज से रहित होकर विचरण करने की कृपा माँगी गई है। सभी भूतों को तुममय जानकर प्रणाम करते हुए भक्ति की दृढ़ता, वैराग्य और तत्त्वबोध की प्रार्थना की गई है। अंत में कहा गया है कि माया से पार होने का साधन भक्ति ही है, और सभी रोगों के नाश की प्रार्थना की गई है।

AI-generated · not yet verified

The Hindi meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

నారాయణీయం దశకం 91 భక్తి యొక్క మహత్త్వాన్ని వివరిస్తుంది. ఇందులో భక్తుడు తన శరీర, వాక్కు, మనస్సులతో చేసే సమస్త కర్మలను పరాత్పరుడైన విష్ణువుకే సమర్పిస్తానని చెబుతాడు. భయము ద్వితీయము నుండే పుడుతుందని, ఏకత్వాభ్యాసముతో హృదయాన్ని నిరోధించి భక్తితో భజించి భయాన్ని విడిచిపెట్టెదనని పేర్కొంటాడు. నీ చరణములను సేవించువారి సాంగత్యము వలననే భక్తి పుట్టుకయు వృద్ధియు కలుగుతాయని, ఆ సాంగత్యము నిత్యము కలుగుగాకని ప్రార్థిస్తాడు. చివరిగా భక్తి ఒక్కటే మాయను శాంతింపజేసి దాటించే సాధనమని, ఆ భక్తి సమృద్ధితో పరమ సుఖమయమైన నీ పాదంలో సంతోషిస్తున్నానని తెలుపుతుంది.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

Verse 1

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண த்வத்பதோபாஸநமபயதமம் பத்தமித்யார்தத்ரு'ஷ்டே-
ர்மர்த்யஸ்யார்தஸ்ய மந்யே வ்யபஸரதி பயம் யேந ஸர்வாத்மநைவ ।
யத்தாவத் த்வத்ப்ரணீதாநிஹ பஜநவிதீநாஸ்திதோ மோஹமார்கே
தாவந்நப்யாவ்ரு'தாக்ஷஃ ஸ்கலதி ந குஹசித்தேவதேவாகிலாத்மந் ॥1॥

śrīkṛṣṇa tvatpadopāsanamabhayatamaṃ baddhamithyārthadṛṣṭe-
rmartyasyārtasya manye vyapasarati bhayaṃ yena sarvātmanaiva |
yattāvat tvatpraṇītāniha bhajanavidhīnāsthito mohamārge
dhāvannapyāvṛtākṣaḥ skhalati na kuhaciddevadevākhilātman ||1||

हे श्रीकृष्ण! तुम्हारे चरणों की उपासना सबसे अभय (निर्भयता) देने वाली है, ऐसा मैं मानता हूँ; जो मिथ्या पदार्थों की दृष्टि से बँधे हुए, दुःखी मनुष्य के भय को पूर्ण रूप से दूर कर देती है। हे देवदेव! हे सम्पूर्ण आत्माओं के स्वामी! जो तुम्हारे बनाए हुए भजन-विधियों में स्थित होकर मोह के मार्ग पर दौड़ता हुआ भी, आँखें ढकी होने पर भी, कहीं भी नहीं फिसलता। ^AI

ఓ శ్రీకృష్ణా! నీ పాదోపాసనము అత్యంత భయరహితమైనది; బద్ధుడైన మిథ్యార్థదృష్టి కల మర్త్యుని ఆర్తిని పోగొట్టి, దాని వలన సర్వాత్మతో భయము తొలగిపోతుందని నేను భావిస్తాను. నీవు ఏర్పరచిన భజనవిధులను ఆశ్రయించినవాడు మోహమార్గమున పరుగెత్తుతున్నప్పటికీ, మూసుకుపోయిన కన్నులు కలవాడై ఎక్కడా కూడా జారిపడడు. ఓ దేవదేవా! ఓ అఖిలాత్మా! ^AI

Verse 2

பூமந் காயேந வாசா முஹுரபி மநஸா த்வத்பலப்ரேரிதாத்மா
யத்யத் குர்வே ஸமஸ்தம் ததிஹ பரதரே த்வய்யஸாவர்பயாமி ।
ஜாத்யாபீஹ ஶ்வபாகஸ்த்வயி நிஹிதமநஃகர்மவாகிந்த்ரியார்த-
ப்ராணோ விஶ்வம் புநீதே ந து விமுகமநாஸ்த்வத்பதாத்விப்ரவர்யஃ ॥2॥

bhūman kāyena vācā muhurapi manasā tvadbalapreritātmā
yadyat kurve samastaṃ tadiha paratare tvayyasāvarpayāmi |
jātyāpīha śvapākastvayi nihitamanaḥkarmavāgindriyārtha-
prāṇo viśvaṃ punīte na tu vimukhamanāstvatpadādvipravaryaḥ ||2||

हे विराट् (व्यापक) प्रभु! मैं शरीर से, वाणी से, बार-बार मन से भी, तुम्हारी शक्ति से प्रेरित होकर जो-जो कुछ करता हूँ, वह सब यहाँ परमात्मा रूप तुम्हें ही अर्पित करता हूँ। इस संसार में जाति से चांडाल भी, यदि उसका मन, कर्म, वाणी, इन्द्रियाँ और प्राण तुममें स्थित हों, तो वह सम्पूर्ण विश्व को पवित्र कर देता है; परन्तु तुम्हारे चरणों से विमुख मन वाला ब्राह्मण श्रेष्ठ भी नहीं करता। ^AI

ఓ భూమన్! నీ శక్తిచే ప్రేరేపింపబడిన ఆత్మ కలవాడనై, శరీరముతో, వాక్కుతో, మరల మరల మనస్సుతో కూడా నేను ఏ ఏ కర్మలు చేస్తున్నానో, అవన్నీ ఇక్కడ పరాత్పరుడవైన నీయందే నేను సమర్పిస్తున్నాను. ఈ లోకమున చండాలుడు కూడా నీయందు మనస్సు, కర్మ, వాక్కు, ఇంద్రియార్థములు, ప్రాణములు నిలిపినవాడై సమస్త విశ్వమును పవిత్రము చేస్తాడు; కానీ నీ పాదముల నుండి విముఖమైన మనస్సు కల బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు పవిత్రము చేయడు. ^AI

Verse 3

பீதிர்நாம த்விதீயாத்பவதி நநு மநஃகல்பிதம் ச த்விதீயம்
தேநைக்யாப்யாஸஶீலோ ஹ்ரு'தயமிஹ யதாஶக்தி புத்த்யா நிருந்த்யாம் ।
மாயாவித்தே து தஸ்மிந் புநரபி ந ததா பாதி மாயாதிநாதம்
தம் த்வாம் பக்த்யா மஹத்யா ஸததமநுபஜநீஶ பீதிம் விஜஹ்யாம் ॥3॥

bhītirnāma dvitīyādbhavati nanu manaḥkalpitaṃ ca dvitīyaṃ
tenaikyābhyāsaśīlo hṛdayamiha yathāśakti buddhyā nirundhyām |
māyāviddhe tu tasmin punarapi na tathā bhāti māyādhināthaṃ
taṃ tvāṃ bhaktyā mahatyā satatamanubhajanīśa bhītiṃ vijahyām ||3||

भय वास्तव में द्वितीय (दूसरे) से ही उत्पन्न होता है; और वह द्वितीय मन से कल्पित ही है। इसलिए मैं एकत्व के अभ्यास में लगा हुआ, यथाशक्ति बुद्धि से इस हृदय को रोकूँ। परन्तु जब वह माया से बिंध जाता है, तब फिर वैसा नहीं दिखता; अतः हे माया के स्वामी! उस तुम्हें महान भक्ति से निरन्तर भजकर मैं भय को त्याग दूँ। ^AI

భయము అనేది ద్వితీయము నుండే పుడుతుంది; నిజముగా ఆ ద్వితీయము మనస్సుచే కల్పింపబడినది. కాబట్టి ఏకత్వాభ్యాసము చేయువాడనై, ఈ హృదయమును శక్తి కొలది బుద్ధితో నిరోధించెదను. మాయచే కలుషితమైన ఆ హృదయమునందు మాయాధినాథుడవైన నీవు అలా కనిపించవు; కాబట్టి గొప్ప భక్తితో నిన్ను నిత్యము భజించువాడనై, ఓ ఈశా! భయమును విడిచిపెట్టెదను. ^AI

Verse 4

பக்தேருத்பத்திவ்ரு'த்தீ தவ சரணஜுஷாம் ஸங்கமேநைவ பும்ஸா-
மாஸாத்யே புண்யபாஜாம் ஶ்ரிய இவ ஜகதி ஶ்ரீமதாம் ஸங்கமேந ।
தத்ஸங்கோ தேவ பூயாந்மம கலு ஸததம் தந்முகாதுந்மிஷத்பி-
ஸ்த்வந்மாஹாத்ம்யப்ரகாரைர்பவதி ச ஸுத்ரு'டா பக்திருத்தூதபாபா ॥4॥

bhakterutpattivṛddhī tava caraṇajuṣāṃ saṅgamenaiva puṃsā-
māsādye puṇyabhājāṃ śriya iva jagati śrīmatāṃ saṅgamena |
tatsaṅgo deva bhūyānmama khalu satataṃ tanmukhādunmiṣadbhi-
stvanmāhātmyaprakārairbhavati ca sudṛḍhā bhaktiruddhūtapāpā ||4||

जैसे संसार में धनवानों के संग से लक्ष्मी की प्राप्ति होती है, वैसे ही पुण्यवान पुरुषों को तुम्हारे चरणों का सेवन करने वालों के सत्संग से ही भक्ति की उत्पत्ति और वृद्धि होती है। हे देव! मुझे वह सत्संग निरन्तर अधिक प्राप्त हो, जिससे उनके मुख से प्रकट होते हुए तुम्हारे माहात्म्य के प्रकारों से, पापों को दूर करने वाली मेरी भक्ति अत्यन्त दृढ़ हो जाए। ^AI

నీ చరణములను సేవించువారి సాంగత్యము వలననే మనుష్యులకు భక్తి పుట్టుకయు వృద్ధియు కలుగుతాయి; ఈ లోకమున పుణ్యభాజనులైనవారికి సంపదలు శ్రీమంతుల సాంగత్యము వలన కలిగినట్లే. ఓ దేవా! ఆ సాంగత్యము నాకు విస్తారముగా, నిత్యము కలుగుగాక; వారి ముఖమునుండి వెలువడు నీ మాహాత్మ్య ప్రకారములచే, పోగొట్టబడిన పాపము కలదియైన భక్తి బాగుగా దృఢపడుతుంది. ^AI

Verse 5

ஶ்ரேயோமார்கேஷு பக்தாவதிகபஹுமதிர்ஜந்மகர்மாணி பூயோ
காயந் க்ஷேமாணி நாமாந்யபி ததுபயதஃ ப்ரத்ருதம் ப்ரத்ருதாத்மா ।
உத்யத்தாஸஃ கதாசித் குஹசிதபி ருதந் க்வாபி கர்ஜந் ப்ரகாய-
ந்நுந்மாதீவ ப்ரந்ரு'த்யந்நயி குரு கருணாம் லோகபாஹ்யஶ்சரேயம் ॥5॥

śreyomārgeṣu bhaktāvadhikabahumatirjanmakarmāṇi bhūyo
gāyan kṣemāṇi nāmānyapi tadubhayataḥ pradrutaṃ pradrutātmā |
udyaddhāsaḥ kadācit kuhacidapi rudan kvāpi garjan pragāya-
nnunmādīva pranṛtyannayi kuru karuṇāṃ lokabāhyaścareyam ||5||

कल्याण के मार्गों में भक्ति पर अत्यधिक श्रद्धा रखते हुए, जन्म और कर्मों को तथा कल्याणकारी नामों को भी बार-बार गाते हुए, उन दोनों से शीघ्र ही शीघ्रगामी होकर, कभी हँसते हुए, कभी कहीं रोते हुए, कहीं गरजते हुए, गाते हुए, उन्मत्त के समान नाचते हुए—हे प्रभु! मुझ पर कृपा करो, जिससे मैं लोक से बाहर (लोक-लाज से रहित) विचरण कर सकूँ। ^AI

శ్రేయోమార్గములలో భక్తియందు అధికమైన బహుమతి కలవాడనై, జన్మకర్మలను మరల మరల గానము చేయుచు, క్షేమకరములైన నామములను కూడా గానము చేయుచు, ఆ రెండింటి వలన త్వరగా పరుగెత్తు మనస్సు కలవాడనై, ఉదయిస్తున్న నవ్వుతో కదా, ఎప్పుడైనా ఎక్కడో ఏడుస్తూ, మరెక్కడో గర్జిస్తూ, బాగుగా గానము చేయుచు, ఉన్మాది వలె నృత్యము చేయుచు, ఓ అయి! లోకబాహ్యుడనై సంచరించెదను; నాపై కరుణ చెయ్యి. ^AI

Verse 6

பூதாந்யேதாநி பூதாத்மகமபி ஸகலம் பக்ஷிமத்ஸ்யாந் ம்ரு'காதீந்
மர்த்யாந் மித்ராணி ஶத்ரூநபி யமிதமதிஸ்த்வந்மயாந்யாநமாநி ।
த்வத்ஸேவாயாம் ஹி ஸித்த்யேந்மம தவ க்ரு'பயா பக்திதார்ட்யம் விராக-
ஸ்த்வத்தத்த்வஸ்யாவபோதோऽபி ச புவநபதே யத்நபேதம் விநைவ ॥6॥

bhūtānyetāni bhūtātmakamapi sakalaṃ pakṣimatsyān mṛgādīn
martyān mitrāṇi śatrūnapi yamitamatistvanmayānyānamāni |
tvatsevāyāṃ hi siddhyenmama tava kṛpayā bhaktidārḍhyaṃ virāga-
stvattattvasyāvabodho'pi ca bhuvanapate yatnabhedaṃ vinaiva ||6||

ये समस्त भूत, भूतात्मक सम्पूर्ण जगत, पक्षी, मछलियाँ, मृग आदि, मनुष्य, मित्र और शत्रु भी—इन सबको तुममय जानकर, संयत मति से उन्हें प्रणाम करता हुआ, तुम्हारी सेवा में लगा रहूँ। हे भुवनपते! तुम्हारी कृपा से मुझे भक्ति की दृढ़ता, वैराग्य और तुम्हारे तत्त्व का बोध भी बिना किसी विशेष यत्न के ही सिद्ध हो। ^AI

ఈ భూతములను, భూతాత్మకమైన సమస్తమును, పక్షులు మత్స్యములు మృగాదులను, మర్త్యులను, మిత్రులను, శత్రువులను కూడా నియతమైన బుద్ధి కలవాడనై నీమయములుగా నమస్కరించెదను. ఓ భువనపతీ! నీ సేవయందు యత్నభేదము లేకుండానే, నీ కృపచే నాకు భక్తిదార్ఢ్యమును, విరాగమును, నీ తత్త్వము యొక్క అవబోధమును సిద్ధిస్తాయి. ^AI

Verse 7

நோ முஹ்யந் க்ஷுத்த்ரு'டாத்யைர்பவஸரணிபவைஸ்த்வந்நிலீநாஶயத்வா-
ச்சிந்தாஸாதத்யஶாலீ நிமிஷலவமபி த்வத்பதாதப்ரகம்பஃ ।
இஷ்டாநிஷ்டேஷு துஷ்டிவ்யஸநவிரஹிதோ மாயிகத்வாவபோதா-
ஜ்ஜ்யோத்ஸ்நாபிஸ்த்வந்நகேந்தோரதிகஶிஶிரிதேநாத்மநா ஸஞ்சரேயம் ॥7॥

no muhyan kṣuttṛḍādyairbhavasaraṇibhavaistvannilīnāśayatvā-
ccintāsātatyaśālī nimiṣalavamapi tvatpadādaprakampaḥ |
iṣṭāniṣṭeṣu tuṣṭivyasanavirahito māyikatvāvabodhā-
jjyotsnābhistvannakhendoradhikaśiśiritenātmanā sañcareyam ||7||

भूख-प्यास आदि संसार-मार्ग से उत्पन्न कष्टों से मोहित न होता हुआ, तुममें लीन आशय (हृदय) होने के कारण, चिन्ता की निरन्तरता से युक्त, पल भर भी तुम्हारे चरणों से अविचल, इष्ट-अनिष्ट में सन्तोष और खेद से रहित, मायिकता के बोध से, तुम्हारे नख-चन्द्र की किरणों से भी अधिक शीतल आत्मा से मैं विचरण करूँ। ^AI

ఆకలి దప్పిక మొదలైన సంసారమార్గమున పుట్టినవాటిచే మోహము చెందక, నా మనస్సు నీయందే లీనమైనందున, నిరంతర చింత కలవాడనై, ఒక నిమిషముకైనా నీ పాదమునుండి కదలనివాడనై, ఇష్టానిష్టములందు సంతోషము, వ్యసనము లేనివాడనై, మాయామయత్వ అవబోధము వలన, నీ నఖచంద్రుని కిరణములచే మరింత చల్లదనము కలిగిన ఆత్మతో నేను సంచరించెదను. ^AI

Verse 8

பூதேஷ்வேஷு த்வதைக்யஸ்ம்ரு'திஸமதிகதௌ நாதிகாரோऽதுநா சே-
த்த்வத்ப்ரேம த்வத்கமைத்ரீ ஜடமதிஷு க்ரு'பா த்விட்ஸு பூயாதுபேக்ஷா ।
அர்சாயாம் வா ஸமர்சாகுதுகமுருதரஶ்ரத்தயா வர்ததாம் மே
த்வத்ஸம்ஸேவீ ததாபி த்ருதமுபலபதே பக்தலோகோத்தமத்வம் ॥8॥

bhūteṣveṣu tvadaikyasmṛtisamadhigatau nādhikāro'dhunā ce-
ttvatprema tvatkamaitrī jaḍamatiṣu kṛpā dviṭsu bhūyādupekṣā |
arcāyāṃ vā samarcākutukamurutaraśraddhayā vardhatāṃ me
tvatsaṃsevī tathāpi drutamupalabhate bhaktalokottamatvam ||8||

यदि इन प्राणियों में तुम्हारे साथ एकत्व की स्मृति और समभाव प्राप्त करने का अधिकार अभी नहीं है, तो भी मुझमें तुम्हारा प्रेम, तुम्हारे साथ मैत्री, मूर्ख बुद्धि वालों पर कृपा और द्वेष करने वालों के प्रति उपेक्षा हो। मेरी तुम्हारी मूर्ति की अर्चना में बड़ी श्रद्धा के साथ अर्चना का उत्साह बढ़ता रहे; तुम्हारी सेवा करने वाला भक्त तो तुरंत ही भक्तों में श्रेष्ठता को प्राप्त हो जाता है। ^AI

ఈ ప్రాణులలో నీతో ఏకత్వాన్ని గురించిన స్మృతి సమంగా కలిగిన స్థితి నాకు ఇప్పుడు అధికారం కాదు; అయినా నాలో నీపై ప్రేమ, నీతో స్నేహం, జడబుద్ధి కలవారిపై కరుణ, ద్వేషించువారిపై ఉపేక్ష కలుగుగాక. అర్చామూర్తి విషయంలో గానీ, గొప్ప శ్రద్ధతో కూడిన సమర్చనా కుతూహలం నాలో పెరుగుగాక. అయినా నిన్ను సేవించేవాడు శీఘ్రంగా భక్తులలో ఉత్తముడనే స్థానాన్ని పొందుతాడు. ^AI

Verse 9

ஆவ்ரு'த்ய த்வத்ஸ்வரூபம் க்ஷிதிஜலமருதாத்யாத்மநா விக்ஷிபந்தீ
ஜீவாந் பூயிஷ்டகர்மாவலிவிவஶகதீந் துஃகஜாலே க்ஷிபந்தீ ।
த்வந்மாயா மாபிபூந்மாமயி புவநபதே கல்பதே தத்ப்ரஶாந்த்யை
த்வத்பாதே பக்திரேவேத்யவததயி விபோ ஸித்தயோகீ ப்ரபுத்தஃ ॥9॥

āvṛtya tvatsvarūpaṃ kṣitijalamarudādyātmanā vikṣipantī
jīvān bhūyiṣṭhakarmāvalivivaśagatīn duḥkhajāle kṣipantī |
tvanmāyā mābhibhūnmāmayi bhuvanapate kalpate tatpraśāntyai
tvatpāde bhaktirevetyavadadayi vibho siddhayogī prabuddhaḥ ||9||

हे भुवनपते! तुम्हारी माया तुम्हारे स्वरूप को ढककर पृथ्वी, जल, वायु आदि के रूप में फैलती हुई जीवों को, जो अनेक कर्मों के समूह के वश में होकर चलते हैं, दुःख के जाल में गिराती है; वह मुझ पर प्रभाव न डाले। हे प्रभो! उसकी शांति के लिए तुम्हारे चरणों में भक्ति ही साधन है — ऐसा सिद्ध योगी और प्रबुद्ध पुरुष ने कहा था। ^AI

నీ స్వరూపాన్ని కప్పి, భూమి, నీరు, వాయువు మొదలైన రూపాలతో జీవులను మళ్లీ మళ్లీ కదిలిస్తూ, అనేక కర్మల సమూహానికి వశమైన గతులు కలిగిన జీవులను దుఃఖ జాలంలో పడవేసే నీ మాయ నన్ను ఎదుర్కోకుండా ఉండుగాక. ఓ భువనపతీ, అది శాంతించడానికి నీ పాదాలపై భక్తి ఒక్కటే సాధనమని, ఓ విభో, సిద్ధయోగి అయిన ప్రబుద్ధుడు చెప్పాడు. ^AI

Verse 10

துஃகாந்யாலோக்ய ஜந்துஷ்வலமுதிதவிவேகோऽஹமாசார்யவர்யா-
ல்லப்த்வா த்வத்ரூபதத்த்வம் குணசரிதகதாத்யுத்பவத்பக்திபூமா ।
மாயாமேநாம் தரித்வா பரமஸுகமயே த்வத்பதே மோதிதாஹே
தஸ்யாயம் பூர்வரங்கஃ பவநபுரபதே நாஶயாஶேஷரோகாந் ॥10॥

duḥkhānyālokya jantuṣvalamuditaviveko'hamācāryavaryā-
llabdhvā tvadrūpatattvaṃ guṇacaritakathādyudbhavadbhaktibhūmā |
māyāmenāṃ taritvā paramasukhamaye tvatpade moditāhe
tasyāyaṃ pūrvaraṅgaḥ pavanapurapate nāśayāśeṣarogān ||10||

हे पवनपुरपते! प्राणियों में दुःखों को देखकर मुझमें पर्याप्त विवेक जागा; श्रेष्ठ आचार्यों से तुम्हारे स्वरूप का तत्त्व प्राप्त कर, तुम्हारे गुणों और चरित्र की कथाओं आदि से उत्पन्न भक्ति की अधिकता से इस माया को पार कर, मैं परम सुखमय तुम्हारे चरण में आनंदित हूँ। यह उसका पूर्वरंग है — मेरे समस्त रोगों को नष्ट करो। ^AI

జీవులలో దుఃఖాలను చూసి నాలో వివేకం బాగా మేల్కొని, గొప్ప ఆచార్యుల నుండి నీ స్వరూప తత్త్వాన్ని పొంది, నీ గుణాలు, చరితలు మొదలైన వాటిని వినడం వల్ల పెరిగిన భక్తి సమృద్ధితో, ఈ మాయను దాటి, పరమ సుఖమయమైన నీ పాదంలో నేను సంతోషిస్తున్నాను. ఇది దానికి పూర్వరంగం; ఓ పవనపురపతీ, నా సమస్త రోగాలను నశింపజేయుము. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीकृष्ण त्वत्पदोपासनमभयतमं बद्धमिथ्यार्थदृष्टे-

र्मर्त्यस्यार्तस्य मन्ये व्यपसरति भयं येन सर्वात्मनैव ।

यत्तावत् त्वत्प्रणीतानिह भजनविधीनास्थितो मोहमार्गे

धावन्नप्यावृताक्षः स्खलति न कुहचिद्देवदेवाखिलात्मन् ॥1॥

भूमन् कायेन वाचा मुहुरपि मनसा त्वद्बलप्रेरितात्मा

यद्यत् कुर्वे समस्तं तदिह परतरे त्वय्यसावर्पयामि ।

जात्यापीह श्वपाकस्त्वयि निहितमनःकर्मवागिन्द्रियार्थ-

प्राणो विश्वं पुनीते न तु विमुखमनास्त्वत्पदाद्विप्रवर्यः ॥2॥

भीतिर्नाम द्वितीयाद्भवति ननु मनःकल्पितं च द्वितीयं

तेनैक्याभ्यासशीलो हृदयमिह यथाशक्ति बुद्ध्या निरुन्ध्याम् ।

मायाविद्धे तु तस्मिन् पुनरपि न तथा भाति मायाधिनाथं

तं त्वां भक्त्या महत्या सततमनुभजनीश भीतिं विजह्याम् ॥3॥

भक्तेरुत्पत्तिवृद्धी तव चरणजुषां सङ्गमेनैव पुंसा-

मासाद्ये पुण्यभाजां श्रिय इव जगति श्रीमतां सङ्गमेन ।

तत्सङ्गो देव भूयान्मम खलु सततं तन्मुखादुन्मिषद्भि-

स्त्वन्माहात्म्यप्रकारैर्भवति च सुदृढा भक्तिरुद्धूतपापा ॥4॥

श्रेयोमार्गेषु भक्तावधिकबहुमतिर्जन्मकर्माणि भूयो

गायन् क्षेमाणि नामान्यपि तदुभयतः प्रद्रुतं प्रद्रुतात्मा ।

उद्यद्धासः कदाचित् कुहचिदपि रुदन् क्वापि गर्जन् प्रगाय-

न्नुन्मादीव प्रनृत्यन्नयि कुरु करुणां लोकबाह्यश्चरेयम् ॥5॥

भूतान्येतानि भूतात्मकमपि सकलं पक्षिमत्स्यान् मृगादीन्

मर्त्यान् मित्राणि शत्रूनपि यमितमतिस्त्वन्मयान्यानमानि ।

त्वत्सेवायां हि सिद्ध्येन्मम तव कृपया भक्तिदार्ढ्यं विराग-

स्त्वत्तत्त्वस्यावबोधोऽपि च भुवनपते यत्नभेदं विनैव ॥6॥

नो मुह्यन् क्षुत्तृडाद्यैर्भवसरणिभवैस्त्वन्निलीनाशयत्वा-

च्चिन्तासातत्यशाली निमिषलवमपि त्वत्पदादप्रकम्पः ।

इष्टानिष्टेषु तुष्टिव्यसनविरहितो मायिकत्वावबोधा-

ज्ज्योत्स्नाभिस्त्वन्नखेन्दोरधिकशिशिरितेनात्मना सञ्चरेयम् ॥7॥

भूतेष्वेषु त्वदैक्यस्मृतिसमधिगतौ नाधिकारोऽधुना चे-

त्त्वत्प्रेम त्वत्कमैत्री जडमतिषु कृपा द्विट्सु भूयादुपेक्षा ।

अर्चायां वा समर्चाकुतुकमुरुतरश्रद्धया वर्धतां मे

त्वत्संसेवी तथापि द्रुतमुपलभते भक्तलोकोत्तमत्वम् ॥8॥

आवृत्य त्वत्स्वरूपं क्षितिजलमरुदाद्यात्मना विक्षिपन्ती

जीवान् भूयिष्ठकर्मावलिविवशगतीन् दुःखजाले क्षिपन्ती ।

त्वन्माया माभिभून्मामयि भुवनपते कल्पते तत्प्रशान्त्यै

त्वत्पादे भक्तिरेवेत्यवददयि विभो सिद्धयोगी प्रबुद्धः ॥9॥

दुःखान्यालोक्य जन्तुष्वलमुदितविवेकोऽहमाचार्यवर्या-

ल्लब्ध्वा त्वद्रूपतत्त्वं गुणचरितकथाद्युद्भवद्भक्तिभूमा ।

मायामेनां तरित्वा परमसुखमये त्वत्पदे मोदिताहे

तस्यायं पूर्वरङ्गः पवनपुरपते नाशयाशेषरोगान् ॥10॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Tamil script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

நாராயணீயம் தஶக 91 - பக்திமஹத்த்வம்