Summary — Odia
AI-generated · not yet verified
The Odia meaning of each verse is shown below the verse.
யஸ்யைவாங்க்ரித்ரயேண த்ரிஜகதபிமிதம் மோததே பூர்ணஸம்பத்
யோஸௌ விஶ்வாநி தத்தே ப்ரியமிஹ பரமம் தாம தஸ்யாபியாயாம்
த்வத்பக்தா யத்ர மாத்யந்த்யம்ரு'தரஸமரந்தஸ்ய யத்ர ப்ரவாஹஃ ॥1॥
yasyaivāṅghritrayeṇa trijagadabhimitaṃ modate pūrṇasampat
yosau viśvāni dhatte priyamiha paramaṃ dhāma tasyābhiyāyāṃ
tvadbhaktā yatra mādyantyamṛtarasamarandasya yatra pravāhaḥ ||1||
ହେ ବିଷ୍ଣୋ! ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଏ କହିପାରିବ? ପୃଥିବୀର ଧୂଳିକଣାକୁ କିଏ ମାପିପାରିବ? ଯାହାର ତିନି ପାଦରେ ତିନି ଲୋକ ପରିମିତ ହୋଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପଦରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି, ସେ ଯେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ମୋର ପରମ ପ୍ରିୟ ଧାମ; ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ଭକ୍ତମାନେ ଅମୃତ ରସର ମଧୁର ସ୍ରୋତରେ ମତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। AI
ர்பக்தாத்மா விஷ்ணவே யஃ ப்ரதிஶதி ஹவிராதீநி யஜ்ஞார்சநாதௌ ।
க்ரு'ஷ்ணாத்யம் ஜந்ம யோ வா மஹதிஹ மஹதோ வர்ணயேத்ஸோऽயமேவ
ப்ரீதஃ பூர்ணோ யஶோபிஸ்த்வரிதமபிஸரேத் ப்ராப்யமந்தே பதம் தே ॥2॥
rbhaktātmā viṣṇave yaḥ pradiśati havirādīni yajñārcanādau |
kṛṣṇādyaṃ janma yo vā mahadiha mahato varṇayetso'yameva
prītaḥ pūrṇo yaśobhistvaritamabhisaret prāpyamante padaṃ te ||2||
ଯେ ଆଦ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ସମସ୍ତର କର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି, ପ୍ରତି ନିମିଷରେ ନୂତନ ଅଟନ୍ତି, ବିଭୂତିର ଭର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯେ ଭକ୍ତଭାବରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅର୍ଚ୍ଚନାଦିରେ ହବି ଆଦି ଅର୍ପଣ କରେ, ଅଥବା ଯେ ଏହି ମହାନ ଜଗତରେ କୃଷ୍ଣ ଆଦି ମହାନ ଜନ୍ମମାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ସେ ହିଁ ପ୍ରୀତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଶରେ ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ଶେଷରେ ତୁମର ପ୍ରାପ୍ୟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। AI
வ்யக்தம் வேதஸ்ய ஸாரம் ப்ரணுவத ஜநநோபாத்தலீலாகதாபிஃ ।
ஜாநந்தஶ்சாஸ்ய நாமாந்யகிலஸுககராணீதி ஸங்கீர்தயத்வம்
ஹே விஷ்ணோ கீர்தநாத்யைஸ்தவ கலு மஹதஸ்தத்த்வபோதம் பஜேயம் ॥3॥
vyaktaṃ vedasya sāraṃ praṇuvata jananopāttalīlākathābhiḥ |
jānantaścāsya nāmānyakhilasukhakarāṇīti saṅkīrtayadhvaṃ
he viṣṇo kīrtanādyaistava khalu mahatastattvabodhaṃ bhajeyam ||3||
ହେ ସ୍ତୋତା ଓ କବୀନ୍ଦ୍ରଗଣ! ତୁମେମାନେ ଯେପରି ଜାଣିଛ, ସେହିପରି ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣ; ବେଦର ସାରକୁ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ତାହାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଲୀଳାକଥାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କର। ତାହାଙ୍କ ନାମମାନେ ସମସ୍ତ ସୁଖକର ବୋଲି ଜାଣି ସେହିସବୁକୁ ସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନ କର। ହେ ବିଷ୍ଣୋ! ତୁମର କୀର୍ତ୍ତନାଦି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେହି ମହାନ ତତ୍ତ୍ୱର ବୋଧ ଲାଭ କରିପାରେ। AI
யாநீந்த்ரஸ்யைஷ ப்ரு'த்யஃ ப்ரியஸக இவ ச வ்யாதநோத் க்ஷேமகாரீ ।
வீக்ஷந்தே யோகஸித்தாஃ பரபதமநிஶம் யஸ்ய ஸம்யக்ப்ரகாஶம்
விப்ரேந்த்ரா ஜாகரூகாஃ க்ரு'தபஹுநுதயோ யச்ச நிர்பாஸயந்தே ॥4॥
yānīndrasyaiṣa bhṛtyaḥ priyasakha iva ca vyātanot kṣemakārī |
vīkṣante yogasiddhāḥ parapadamaniśaṃ yasya samyakprakāśaṃ
viprendrā jāgarūkāḥ kṛtabahunutayo yacca nirbhāsayante ||4||
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କର୍ମମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ମନରେ ଦେଖ, ଯେଉଁ କର୍ମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଧର୍ମମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେ ଭୃତ୍ୟ ପ୍ରିୟ ସଖା ପରି ଯେଉଁ କର୍ମମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତାର କରି କ୍ଷେମ କରିଥିଲେ। ଯୋଗସିଦ୍ଧମାନେ ଯାହାର ସମ୍ୟକ ପ୍ରକାଶ ରୂପ ପରପଦକୁ ନିରନ୍ତର ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ଜାଗରୂକ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରମାନେ ବହୁ ସ୍ତୁତି କରି ଯାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। AI
தேவ ஶ்ரேயாம்ஸி வித்வாந் ப்ரதிமுஹுரபி தே நாம ஶம்ஸாமி விஷ்ணோ ।
தம் த்வாம் ஸம்ஸ்தௌமி நாநாவிதநுதிவசநைரஸ்ய லோகத்ரயஸ்யா-
ப்யூர்த்வம் விப்ராஜமாநே விரசிதவஸதிம் தத்ர வைகுண்டலோகே ॥5॥
deva śreyāṃsi vidvān pratimuhurapi te nāma śaṃsāmi viṣṇo |
taṃ tvāṃ saṃstaumi nānāvidhanutivacanairasya lokatrayasyā-
pyūrdhvaṃ vibhrājamāne viracitavasatiṃ tatra vaikuṇṭhaloke ||5||
ହେ ଦେବ! ମୁଁ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନାହିଁ, ଜନ୍ମ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମହିମାର ଅବସାନ ପାଇ ନାହିଁ; ହେ ବିଷ୍ଣୋ! ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ମୁଁ ପୁନଃ ପୁନଃ ତୁମର କଲ୍ୟାଣକର ନାମ ଘୋଷଣା କରେ। ମୁଁ ନାନାବିଧ ସ୍ତୁତିବାକ୍ୟରେ ସେହି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଯାହାଙ୍କର ବାସ ଏହି ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବୈକୁଣ୍ଠ ଲୋକରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି। AI
யத்ர த்வய்யேவ ஜீவா ஜலஶயந ஹரே ஸங்கதா ஐக்யமாபந் ।
தஸ்யாஜஸ்ய ப்ரபோ தே விநிஹிதமபவத் பத்மமேகம் ஹி நாபௌ
திக்பத்ரம் யத் கிலாஹுஃ கநகதரணிப்ரு'த் கர்ணிகம் லோகரூபம் ॥6॥
yatra tvayyeva jīvā jalaśayana hare saṅgatā aikyamāpan |
tasyājasya prabho te vinihitamabhavat padmamekaṃ hi nābhau
dikpatraṃ yat kilāhuḥ kanakadharaṇibhṛt karṇikaṃ lokarūpam ||6||
ହେ ବିଭୋ! ସୃଷ୍ଟ୍ୟାଦିର ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଜଳ ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭଦେଶରେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କଲା; ହେ ଜଳଶୟନ ହରେ! ଯେଉଁଠାରେ ତୁମଠାରେ ହିଁ ଜୀବମାନେ ସଙ୍ଗତ ହୋଇ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ହେ ପ୍ରଭୋ! ସେହି ଅଜନ୍ମାଙ୍କର ତୁମର ନାଭିରେ ଏକ ପଦ୍ମ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯାହାର ଦିଗମାନେ ପତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣିକା, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଯାହାର ରୂପ। AI
யுஷ்மாகம் ஹ்யந்தரஸ்தம் கிமபி ததபரம் வித்யதே விஷ்ணுரூபம் ।
நீஹாரப்ரக்யமாயாபரிவ்ரு'தமநஸோ மோஹிதா நாமரூபைஃ
ப்ராணப்ரீத்யேகத்ரு'ப்தாஶ்சரத மகபரா ஹந்த நேச்சா முகுந்தே ॥7॥
yuṣmākaṃ hyantarasthaṃ kimapi tadaparaṃ vidyate viṣṇurūpam |
nīhāraprakhyamāyāparivṛtamanaso mohitā nāmarūpaiḥ
prāṇaprītyekatṛptāścaratha makhaparā hanta necchā mukunde ||7||
ହେ ଲୋକମାନେ! ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଭୁବନକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଏହା ତୁମେମାନେ ଜାଣ ନାହିଁ; ତୁମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା କିଛି ଅନ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁରୂପ ଅଛି। କୁହୁଡ଼ି ପରି ମାୟାରେ ଆବୃତ ମନ ଥିବା, ନାମରୂପରେ ମୋହିତ, କେବଳ ପ୍ରାଣର ପ୍ରୀତିରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ତୁମେମାନେ ଯଜ୍ଞପରାୟଣ ହୋଇ ବିଚରଣ କରୁଛ; ହାୟ! ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କଠାରେ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ। AI
தத்ப்ரோத்க்ரம்யாபி திஷ்டந் பரிமிதவிவரே பாஸி சித்தாந்தரேऽபி ।
பூதம் பவ்யம் ச ஸர்வம் பரபுருஷ பவாந் கிஞ்ச தேஹேந்த்ரியாதி-
ஷ்வாவிஷ்டோऽப்யுத்கதத்வாதம்ரு'தஸுகரஸம் சாநுபுங்க்ஷே த்வமேவ ॥8॥
tatprotkramyāpi tiṣṭhan parimitavivare bhāsi cittāntare'pi |
bhūtaṃ bhavyaṃ ca sarvaṃ parapuruṣa bhavān kiñca dehendriyādi-
ṣvāviṣṭo'pyudgatatvādamṛtasukharasaṃ cānubhuṅkṣe tvameva ||8||
ହେ ପରମପୁରୁଷ! ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ମସ୍ତକ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ଚରଣ ଧାରଣ କରି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି; ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମଧ୍ୟ ରହି ଆପଣ ସୀମିତ ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଚିତ୍ତର ଅନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛନ୍ତି। ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଆପଣ ହିଁ; ଆପଣ ଦେହ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଦିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଦ୍ଗତ ହେତୁ ଅମୃତ ସୁଖରସ ଆପଣ ହିଁ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। AI
ஜ்ஞாநாத்மா வர்தஸே த்வம் தவ கலு மஹிமா ஸோऽபி தாவாந் கிமந்யத் ।
ஸ்தோகஸ்தே பாக ஏவாகிலபுவநதயா த்ரு'ஶ்யதே த்ர்யம்ஶகல்பம்
பூயிஷ்டம் ஸாந்த்ரமோதாத்மகமுபரி ததோ பாதி தஸ்மை நமஸ்தே ॥9॥
jñānātmā vartase tvaṃ tava khalu mahimā so'pi tāvān kimanyat |
stokaste bhāga evākhilabhuvanatayā dṛśyate tryaṃśakalpaṃ
bhūyiṣṭhaṃ sāndramodātmakamupari tato bhāti tasmai namaste ||9||
ଯେଉଁ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ ରୂପକୁ ଧାରଣ କରି ମଧ୍ୟ ଆପଣ ତାହାଠାରୁ ନିର୍ଗତ ହୋଇ ଅନନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପରେ ବିରାଜମାନ ଅଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ସେହି ମହିମା ମଧ୍ୟ ସେତିକି ମାତ୍ର; ଆଉ କଣ କୁହାଯିବ? ସମଗ୍ର ଭୁବନର ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କର ଅତି ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ମାତ୍ର ଦେଖାଯାଉଛି; ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ପରିମିତ ଅଂଶ ଅଧିକ ଓ ସାନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ତାହା ଉପରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି; ସେହି ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। AI
வ்யக்தம் சாப்யேததேவ ஸ்புடமம்ரு'தரஸாம்போதிகல்லோலதுல்யம் ।
ஸர்வோத்க்ரு'ஷ்டாமபீஷ்டாம் ததிஹ குணரஸேநைவ சித்தம் ஹரந்தீம்
மூர்திம் தே ஸம்ஶ்ரயேऽஹம் பவநபுரபதே பாஹி மாம் க்ரு'ஷ்ண ரோகாத் ॥10॥
vyaktaṃ cāpyetadeva sphuṭamamṛtarasāmbhodhikallolatulyam |
sarvotkṛṣṭāmabhīṣṭāṃ tadiha guṇarasenaiva cittaṃ harantīṃ
mūrtiṃ te saṃśraye'haṃ pavanapurapate pāhi māṃ kṛṣṇa rogāt ||10||
ହେ ପବନପୁରପତି! ଆପଣଙ୍କର ଅବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧକାରମୟ (ଦୁର୍ବୋଧ୍ୟ); ତାହା ଶୁଦ୍ଧ ଏକସତ୍ତ୍ୱ। ଆଉ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ମଧ୍ୟ ସେହି ହିଁ, ଅମୃତରସ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ସ୍ପଷ୍ଟ। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟା, ଅଭୀଷ୍ଟା ଏବଂ ଗୁଣରସ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ତକୁ ହରଣ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି। ହେ କୃଷ୍ଣ! ମୋତେ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। AI