Narayaniyam Dashakam 99 — Kannada Script

Meaning —

ವಿಷ್ಣೋರ್ವೀರ್ಯಾಣಿ ಕೋ ವಾ ಕಥಯತು ಧರಣೇಃ ಕಶ್ಚ ರೇಣೂನ್ಮಿಮೀತೇ
ಯಸ್ಯೈವಾಙ್ಘ್ರಿತ್ರಯೇಣ ತ್ರಿಜಗದಭಿಮಿತಂ ಮೋದತೇ ಪೂರ್ಣಸಮ್ಪತ್
ಯೋಸೌ ವಿಶ್ವಾನಿ ಧತ್ತೇ ಪ್ರಿಯಮಿಹ ಪರಮಂ ಧಾಮ ತಸ್ಯಾಭಿಯಾಯಾಂ
ತ್ವದ್ಭಕ್ತಾ ಯತ್ರ ಮಾದ್ಯನ್ತ್ಯಮೃತರಸಮರನ್ದಸ್ಯ ಯತ್ರ ಪ್ರವಾಹಃ ॥1॥

viṣṇorvīryāṇi ko vā kathayatu dharaṇeḥ kaśca reṇūnmimīte
yasyaivāṅghritrayeṇa trijagadabhimitaṃ modate pūrṇasampat
yosau viśvāni dhatte priyamiha paramaṃ dhāma tasyābhiyāyāṃ
tvadbhaktā yatra mādyantyamṛtarasamarandasya yatra pravāhaḥ ||1||

Verse 2

ಆದ್ಯಾಯಾಶೇಷಕರ್ತ್ರೇ ಪ್ರತಿನಿಮಿಷನವೀನಾಯ ಭರ್ತ್ರೇ ವಿಭೂತೇ-
ರ್ಭಕ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಷ್ಣವೇ ಯಃ ಪ್ರದಿಶತಿ ಹವಿರಾದೀನಿ ಯಜ್ಞಾರ್ಚನಾದೌ ।
ಕೃಷ್ಣಾದ್ಯಂ ಜನ್ಮ ಯೋ ವಾ ಮಹದಿಹ ಮಹತೋ ವರ್ಣಯೇತ್ಸೋಽಯಮೇವ
ಪ್ರೀತಃ ಪೂರ್ಣೋ ಯಶೋಭಿಸ್ತ್ವರಿತಮಭಿಸರೇತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯಮನ್ತೇ ಪದಂ ತೇ ॥2॥

ādyāyāśeṣakartre pratinimiṣanavīnāya bhartre vibhūte-
rbhaktātmā viṣṇave yaḥ pradiśati havirādīni yajñārcanādau |
kṛṣṇādyaṃ janma yo vā mahadiha mahato varṇayetso'yameva
prītaḥ pūrṇo yaśobhistvaritamabhisaret prāpyamante padaṃ te ||2||

Verse 3

ಹೇ ಸ್ತೋತಾರಃ ಕವೀನ್ದ್ರಾಸ್ತಮಿಹ ಖಲು ಯಥಾ ಚೇತಯಧ್ವೇ ತಥೈವ
ವ್ಯಕ್ತಂ ವೇದಸ್ಯ ಸಾರಂ ಪ್ರಣುವತ ಜನನೋಪಾತ್ತಲೀಲಾಕಥಾಭಿಃ ।
ಜಾನನ್ತಶ್ಚಾಸ್ಯ ನಾಮಾನ್ಯಖಿಲಸುಖಕರಾಣೀತಿ ಸಙ್ಕೀರ್ತಯಧ್ವಂ
ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ ಕೀರ್ತನಾದ್ಯೈಸ್ತವ ಖಲು ಮಹತಸ್ತತ್ತ್ವಬೋಧಂ ಭಜೇಯಮ್ ॥3॥

he stotāraḥ kavīndrāstamiha khalu yathā cetayadhve tathaiva
vyaktaṃ vedasya sāraṃ praṇuvata jananopāttalīlākathābhiḥ |
jānantaścāsya nāmānyakhilasukhakarāṇīti saṅkīrtayadhvaṃ
he viṣṇo kīrtanādyaistava khalu mahatastattvabodhaṃ bhajeyam ||3||

Verse 4

ವಿಷ್ಣೋಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸಮ್ಪಶ್ಯತ ಮನಸಿ ಸದಾ ಯೈಃ ಸ ಧರ್ಮಾನಬಧ್ನಾದ್
ಯಾನೀನ್ದ್ರಸ್ಯೈಷ ಭೃತ್ಯಃ ಪ್ರಿಯಸಖ ಇವ ಚ ವ್ಯಾತನೋತ್ ಕ್ಷೇಮಕಾರೀ ।
ವೀಕ್ಷನ್ತೇ ಯೋಗಸಿದ್ಧಾಃ ಪರಪದಮನಿಶಂ ಯಸ್ಯ ಸಮ್ಯಕ್ಪ್ರಕಾಶಂ
ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಜಾಗರೂಕಾಃ ಕೃತಬಹುನುತಯೋ ಯಚ್ಚ ನಿರ್ಭಾಸಯನ್ತೇ ॥4॥

viṣṇoḥ karmāṇi sampaśyata manasi sadā yaiḥ sa dharmānabadhnād
yānīndrasyaiṣa bhṛtyaḥ priyasakha iva ca vyātanot kṣemakārī |
vīkṣante yogasiddhāḥ parapadamaniśaṃ yasya samyakprakāśaṃ
viprendrā jāgarūkāḥ kṛtabahunutayo yacca nirbhāsayante ||4||

Verse 5

ನೋ ಜಾತೋ ಜಾಯಮಾನೋಽಪಿ ಚ ಸಮಧಿಗತಸ್ತ್ವನ್ಮಹಿಮ್ನೋಽವಸಾನಂ
ದೇವ ಶ್ರೇಯಾಂಸಿ ವಿದ್ವಾನ್ ಪ್ರತಿಮುಹುರಪಿ ತೇ ನಾಮ ಶಂಸಾಮಿ ವಿಷ್ಣೋ ।
ತಂ ತ್ವಾಂ ಸಂಸ್ತೌಮಿ ನಾನಾವಿಧನುತಿವಚನೈರಸ್ಯ ಲೋಕತ್ರಯಸ್ಯಾ-
ಪ್ಯೂರ್ಧ್ವಂ ವಿಭ್ರಾಜಮಾನೇ ವಿರಚಿತವಸತಿಂ ತತ್ರ ವೈಕುಣ್ಠಲೋಕೇ ॥5॥

no jāto jāyamāno'pi ca samadhigatastvanmahimno'vasānaṃ
deva śreyāṃsi vidvān pratimuhurapi te nāma śaṃsāmi viṣṇo |
taṃ tvāṃ saṃstaumi nānāvidhanutivacanairasya lokatrayasyā-
pyūrdhvaṃ vibhrājamāne viracitavasatiṃ tatra vaikuṇṭhaloke ||5||

Verse 6

ಆಪಃ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿಜನ್ಯಾಃ ಪ್ರಥಮಮಯಿ ವಿಭೋ ಗರ್ಭದೇಶೇ ದಧುಸ್ತ್ವಾಂ
ಯತ್ರ ತ್ವಯ್ಯೇವ ಜೀವಾ ಜಲಶಯನ ಹರೇ ಸಙ್ಗತಾ ಐಕ್ಯಮಾಪನ್ ।
ತಸ್ಯಾಜಸ್ಯ ಪ್ರಭೋ ತೇ ವಿನಿಹಿತಮಭವತ್ ಪದ್ಮಮೇಕಂ ಹಿ ನಾಭೌ
ದಿಕ್ಪತ್ರಂ ಯತ್ ಕಿಲಾಹುಃ ಕನಕಧರಣಿಭೃತ್ ಕರ್ಣಿಕಂ ಲೋಕರೂಪಮ್ ॥6॥

āpaḥ sṛṣṭyādijanyāḥ prathamamayi vibho garbhadeśe dadhustvāṃ
yatra tvayyeva jīvā jalaśayana hare saṅgatā aikyamāpan |
tasyājasya prabho te vinihitamabhavat padmamekaṃ hi nābhau
dikpatraṃ yat kilāhuḥ kanakadharaṇibhṛt karṇikaṃ lokarūpam ||6||

Verse 7

ಹೇ ಲೋಕಾ ವಿಷ್ಣುರೇತದ್ಭುವನಮಜನಯತ್ತನ್ನ ಜಾನೀಥ ಯೂಯಂ
ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಹ್ಯನ್ತರಸ್ಥಂ ಕಿಮಪಿ ತದಪರಂ ವಿದ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುರೂಪಮ್ ।
ನೀಹಾರಪ್ರಖ್ಯಮಾಯಾಪರಿವೃತಮನಸೋ ಮೋಹಿತಾ ನಾಮರೂಪೈಃ
ಪ್ರಾಣಪ್ರೀತ್ಯೇಕತೃಪ್ತಾಶ್ಚರಥ ಮಖಪರಾ ಹನ್ತ ನೇಚ್ಛಾ ಮುಕುನ್ದೇ ॥7॥

he lokā viṣṇuretadbhuvanamajanayattanna jānītha yūyaṃ
yuṣmākaṃ hyantarasthaṃ kimapi tadaparaṃ vidyate viṣṇurūpam |
nīhāraprakhyamāyāparivṛtamanaso mohitā nāmarūpaiḥ
prāṇaprītyekatṛptāścaratha makhaparā hanta necchā mukunde ||7||

Verse 8

ಮೂರ್ಧ್ನಾಮಕ್ಷ್ಣಾಂ ಪದಾನಾಂ ವಹಸಿ ಖಲು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸಮ್ಪೂರ್ಯ ವಿಶ್ವಂ
ತತ್ಪ್ರೋತ್ಕ್ರಮ್ಯಾಪಿ ತಿಷ್ಠನ್ ಪರಿಮಿತವಿವರೇ ಭಾಸಿ ಚಿತ್ತಾನ್ತರೇಽಪಿ ।
ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಚ ಸರ್ವಂ ಪರಪುರುಷ ಭವಾನ್ ಕಿಞ್ಚ ದೇಹೇನ್ದ್ರಿಯಾದಿ-
ಷ್ವಾವಿಷ್ಟೋಽಪ್ಯುದ್ಗತತ್ವಾದಮೃತಸುಖರಸಂ ಚಾನುಭುಙ್ಕ್ಷೇ ತ್ವಮೇವ ॥8॥

mūrdhnāmakṣṇāṃ padānāṃ vahasi khalu sahasrāṇi sampūrya viśvaṃ
tatprotkramyāpi tiṣṭhan parimitavivare bhāsi cittāntare'pi |
bhūtaṃ bhavyaṃ ca sarvaṃ parapuruṣa bhavān kiñca dehendriyādi-
ṣvāviṣṭo'pyudgatatvādamṛtasukharasaṃ cānubhuṅkṣe tvameva ||8||

Verse 9

ಯತ್ತು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯರೂಪಂ ದಧದಪಿ ಚ ತತೋ ನಿರ್ಗತೋಽನನ್ತಶುದ್ಧ-
ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಾ ವರ್ತಸೇ ತ್ವಂ ತವ ಖಲು ಮಹಿಮಾ ಸೋಽಪಿ ತಾವಾನ್ ಕಿಮನ್ಯತ್ ।
ಸ್ತೋಕಸ್ತೇ ಭಾಗ ಏವಾಖಿಲಭುವನತಯಾ ದೃಶ್ಯತೇ ತ್ರ್ಯಂಶಕಲ್ಪಂ
ಭೂಯಿಷ್ಠಂ ಸಾನ್ದ್ರಮೋದಾತ್ಮಕಮುಪರಿ ತತೋ ಭಾತಿ ತಸ್ಮೈ ನಮಸ್ತೇ ॥9॥

yattu trailokyarūpaṃ dadhadapi ca tato nirgato'nantaśuddha-
jñānātmā vartase tvaṃ tava khalu mahimā so'pi tāvān kimanyat |
stokaste bhāga evākhilabhuvanatayā dṛśyate tryaṃśakalpaṃ
bhūyiṣṭhaṃ sāndramodātmakamupari tato bhāti tasmai namaste ||9||

Verse 10

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ತೇ ಸ್ವರೂಪಂ ದುರಧಿಗಮತಮಂ ತತ್ತು ಶುದ್ಧೈಕಸತ್ತ್ವಂ
ವ್ಯಕ್ತಂ ಚಾಪ್ಯೇತದೇವ ಸ್ಫುಟಮಮೃತರಸಾಮ್ಭೋಧಿಕಲ್ಲೋಲತುಲ್ಯಮ್ ।
ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟಾಮಭೀಷ್ಟಾಂ ತದಿಹ ಗುಣರಸೇನೈವ ಚಿತ್ತಂ ಹರನ್ತೀಂ
ಮೂರ್ತಿಂ ತೇ ಸಂಶ್ರಯೇಽಹಂ ಪವನಪುರಪತೇ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಕೃಷ್ಣ ರೋಗಾತ್ ॥10॥

avyaktaṃ te svarūpaṃ duradhigamatamaṃ tattu śuddhaikasattvaṃ
vyaktaṃ cāpyetadeva sphuṭamamṛtarasāmbhodhikallolatulyam |
sarvotkṛṣṭāmabhīṣṭāṃ tadiha guṇarasenaiva cittaṃ harantīṃ
mūrtiṃ te saṃśraye'haṃ pavanapurapate pāhi māṃ kṛṣṇa rogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

विष्णोर्वीर्याणि को वा कथयतु धरणेः कश्च रेणून्मिमीते

यस्यैवाङ्घ्रित्रयेण त्रिजगदभिमितं मोदते पूर्णसम्पत्

योसौ विश्वानि धत्ते प्रियमिह परमं धाम तस्याभियायां

त्वद्भक्ता यत्र माद्यन्त्यमृतरसमरन्दस्य यत्र प्रवाहः ॥1॥

आद्यायाशेषकर्त्रे प्रतिनिमिषनवीनाय भर्त्रे विभूते-

र्भक्तात्मा विष्णवे यः प्रदिशति हविरादीनि यज्ञार्चनादौ ।

कृष्णाद्यं जन्म यो वा महदिह महतो वर्णयेत्सोऽयमेव

प्रीतः पूर्णो यशोभिस्त्वरितमभिसरेत् प्राप्यमन्ते पदं ते ॥2॥

हे स्तोतारः कवीन्द्रास्तमिह खलु यथा चेतयध्वे तथैव

व्यक्तं वेदस्य सारं प्रणुवत जननोपात्तलीलाकथाभिः ।

जानन्तश्चास्य नामान्यखिलसुखकराणीति सङ्कीर्तयध्वं

हे विष्णो कीर्तनाद्यैस्तव खलु महतस्तत्त्वबोधं भजेयम् ॥3॥

विष्णोः कर्माणि सम्पश्यत मनसि सदा यैः स धर्मानबध्नाद्

यानीन्द्रस्यैष भृत्यः प्रियसख इव च व्यातनोत् क्षेमकारी ।

वीक्षन्ते योगसिद्धाः परपदमनिशं यस्य सम्यक्प्रकाशं

विप्रेन्द्रा जागरूकाः कृतबहुनुतयो यच्च निर्भासयन्ते ॥4॥

नो जातो जायमानोऽपि च समधिगतस्त्वन्महिम्नोऽवसानं

देव श्रेयांसि विद्वान् प्रतिमुहुरपि ते नाम शंसामि विष्णो ।

तं त्वां संस्तौमि नानाविधनुतिवचनैरस्य लोकत्रयस्या-

प्यूर्ध्वं विभ्राजमाने विरचितवसतिं तत्र वैकुण्ठलोके ॥5॥

आपः सृष्ट्यादिजन्याः प्रथममयि विभो गर्भदेशे दधुस्त्वां

यत्र त्वय्येव जीवा जलशयन हरे सङ्गता ऐक्यमापन् ।

तस्याजस्य प्रभो ते विनिहितमभवत् पद्ममेकं हि नाभौ

दिक्पत्रं यत् किलाहुः कनकधरणिभृत् कर्णिकं लोकरूपम् ॥6॥

हे लोका विष्णुरेतद्भुवनमजनयत्तन्न जानीथ यूयं

युष्माकं ह्यन्तरस्थं किमपि तदपरं विद्यते विष्णुरूपम् ।

नीहारप्रख्यमायापरिवृतमनसो मोहिता नामरूपैः

प्राणप्रीत्येकतृप्ताश्चरथ मखपरा हन्त नेच्छा मुकुन्दे ॥7॥

मूर्ध्नामक्ष्णां पदानां वहसि खलु सहस्राणि सम्पूर्य विश्वं

तत्प्रोत्क्रम्यापि तिष्ठन् परिमितविवरे भासि चित्तान्तरेऽपि ।

भूतं भव्यं च सर्वं परपुरुष भवान् किञ्च देहेन्द्रियादि-

ष्वाविष्टोऽप्युद्गतत्वादमृतसुखरसं चानुभुङ्क्षे त्वमेव ॥8॥

यत्तु त्रैलोक्यरूपं दधदपि च ततो निर्गतोऽनन्तशुद्ध-

ज्ञानात्मा वर्तसे त्वं तव खलु महिमा सोऽपि तावान् किमन्यत् ।

स्तोकस्ते भाग एवाखिलभुवनतया दृश्यते त्र्यंशकल्पं

भूयिष्ठं सान्द्रमोदात्मकमुपरि ततो भाति तस्मै नमस्ते ॥9॥

अव्यक्तं ते स्वरूपं दुरधिगमतमं तत्तु शुद्धैकसत्त्वं

व्यक्तं चाप्येतदेव स्फुटममृतरसाम्भोधिकल्लोलतुल्यम् ।

सर्वोत्कृष्टामभीष्टां तदिह गुणरसेनैव चित्तं हरन्तीं

मूर्तिं ते संश्रयेऽहं पवनपुरपते पाहि मां कृष्ण रोगात् ॥10॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Kannada script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 99 - ವೇದಮನ್ತ್ರಮೂಲಾತ್ಮಕಾ ವಿಷ್ಣುಸ್ತುತಿಃ