ಜಾತಸ್ಯ ಧ್ರುವಕುಲ ಏವ ತುಙ್ಗಕೀರ್ತೇ-
ರಙ್ಗಸ್ಯ ವ್ಯಜನಿ ಸುತಃ ಸ ವೇನನಾಮಾ ।
ಯದ್ದೋಷವ್ಯಥಿತಮತಿಃ ಸ ರಾಜವರ್ಯ-
ಸ್ತ್ವತ್ಪಾದೇ ನಿಹಿತಮನಾ ವನಂ ಗತೋಽಭೂತ್ ॥1॥
ಪಾಪೋಽಪಿ ಕ್ಷಿತಿತಲಪಾಲನಾಯ ವೇನಃ
ಪೌರಾದ್ಯೈರುಪನಿಹಿತಃ ಕಠೋರವೀರ್ಯಃ ।
ಸರ್ವೇಭ್ಯೋ ನಿಜಬಲಮೇವ ಸಮ್ಪ್ರಶಂಸನ್
ಭೂಚಕ್ರೇ ತವ ಯಜನಾನ್ಯಯಂ ನ್ಯರೌತ್ಸೀತ್ ॥2॥
ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹಿತಕಥನಾಯ ತಾಪಸೌಘೇ
ಮತ್ತೋಽನ್ಯೋ ಭುವನಪತಿರ್ನ ಕಶ್ಚನೇತಿ ।
ತ್ವನ್ನಿನ್ದಾವಚನಪರೋ ಮುನೀಶ್ವರೈಸ್ತೈಃ
ಶಾಪಾಗ್ನೌ ಶಲಭದಶಾಮನಾಯಿ ವೇನಃ ॥3॥
ತನ್ನಾಶಾತ್ ಖಲಜನಭೀರುಕೈರ್ಮುನೀನ್ದ್ರೈ-
ಸ್ತನ್ಮಾತ್ರಾ ಚಿರಪರಿರಕ್ಷಿತೇ ತದಙ್ಗೇ ।
ತ್ಯಕ್ತಾಘೇ ಪರಿಮಥಿತಾದಥೋರುದಣ್ಡಾ-
ದ್ದೋರ್ದಣ್ಡೇ ಪರಿಮಥಿತೇ ತ್ವಮಾವಿರಾಸೀಃ ॥4॥
ವಿಖ್ಯಾತಃ ಪೃಥುರಿತಿ ತಾಪಸೋಪದಿಷ್ಟೈಃ
ಸೂತಾದ್ಯೈಃ ಪರಿಣುತಭಾವಿಭೂರಿವೀರ್ಯಃ ।
ವೇನಾರ್ತ್ಯಾ ಕಬಲಿತಸಮ್ಪದಂ ಧರಿತ್ರೀ-
ಮಾಕ್ರಾನ್ತಾಂ ನಿಜಧನುಷಾ ಸಮಾಮಕಾರ್ಷೀಃ ॥5॥
ಭೂಯಸ್ತಾಂ ನಿಜಕುಲಮುಖ್ಯವತ್ಸಯುಕ್ತ್ಯೈ-
ರ್ದೇವಾದ್ಯೈಃ ಸಮುಚಿತಚಾರುಭಾಜನೇಷು ।
ಅನ್ನಾದೀನ್ಯಭಿಲಷಿತಾನಿ ಯಾನಿ ತಾನಿ
ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಂ ಸುರಭಿತನೂಮದೂದುಹಸ್ತ್ವಮ್ ॥6॥
ಆತ್ಮಾನಂ ಯಜತಿ ಮಖೈಸ್ತ್ವಯಿ ತ್ರಿಧಾಮ-
ನ್ನಾರಬ್ಧೇ ಶತತಮವಾಜಿಮೇಧಯಾಗೇ ।
ಸ್ಪರ್ಧಾಲುಃ ಶತಮಖ ಏತ್ಯ ನೀಚವೇಷೋ
ಹೃತ್ವಾಽಶ್ವಂ ತವ ತನಯಾತ್ ಪರಾಜಿತೋಽಭೂತ್ ॥7॥
ದೇವೇನ್ದ್ರಂ ಮುಹುರಿತಿ ವಾಜಿನಂ ಹರನ್ತಂ
ವಹ್ನೌ ತಂ ಮುನಿವರಮಣ್ಡಲೇ ಜುಹೂಷೌ ।
ರುನ್ಧಾನೇ ಕಮಲಭವೇ ಕ್ರತೋಃ ಸಮಾಪ್ತೌ
ಸಾಕ್ಷಾತ್ತ್ವಂ ಮಧುರಿಪುಮೈಕ್ಷಥಾಃ ಸ್ವಯಂ ಸ್ವಮ್ ॥8॥
ತದ್ದತ್ತಂ ವರಮುಪಲಭ್ಯ ಭಕ್ತಿಮೇಕಾಂ
ಗಙ್ಗಾನ್ತೇ ವಿಹಿತಪದಃ ಕದಾಪಿ ದೇವ ।
ಸತ್ರಸ್ಥಂ ಮುನಿನಿವಹಂ ಹಿತಾನಿ ಶಂಸ-
ನ್ನೈಕ್ಷಿಷ್ಠಾಃ ಸನಕಮುಖಾನ್ ಮುನೀನ್ ಪುರಸ್ತಾತ್ ॥9॥
ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸನಕಮುಖೋದಿತಂ ದಧಾನಃ
ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ವಯಮಗಮೋ ವನಾನ್ತಸೇವೀ ।
ತತ್ತಾದೃಕ್ಪೃಥುವಪುರೀಶ ಸತ್ವರಂ ಮೇ
ರೋಗೌಘಂ ಪ್ರಶಮಯ ವಾತಗೇಹವಾಸಿನ್ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
jātasya dhruvakula eva tuṅgakīrte-
raṅgasya vyajani sutaḥ sa venanāmā |
yaddoṣavyathitamatiḥ sa rājavarya-
stvatpāde nihitamanā vanaṃ gato'bhūt ||1||
pāpo'pi kṣititalapālanāya venaḥ
paurādyairupanihitaḥ kaṭhoravīryaḥ |
sarvebhyo nijabalameva sampraśaṃsan
bhūcakre tava yajanānyayaṃ nyarautsīt ||2||
samprāpte hitakathanāya tāpasaughe
matto'nyo bhuvanapatirna kaścaneti |
tvannindāvacanaparo munīśvaraistaiḥ
śāpāgnau śalabhadaśāmanāyi venaḥ ||3||
tannāśāt khalajanabhīrukairmunīndrai-
stanmātrā ciraparirakṣite tadaṅge |
tyaktāghe parimathitādathorudaṇḍā-
ddordaṇḍe parimathite tvamāvirāsīḥ ||4||
vikhyātaḥ pṛthuriti tāpasopadiṣṭaiḥ
sūtādyaiḥ pariṇutabhāvibhūrivīryaḥ |
venārtyā kabalitasampadaṃ dharitrī-
mākrāntāṃ nijadhanuṣā samāmakārṣīḥ ||5||
bhūyastāṃ nijakulamukhyavatsayuktyai-
rdevādyaiḥ samucitacārubhājaneṣu |
annādīnyabhilaṣitāni yāni tāni
svacchandaṃ surabhitanūmadūduhastvam ||6||
ātmānaṃ yajati makhaistvayi tridhāma-
nnārabdhe śatatamavājimedhayāge |
spardhāluḥ śatamakha etya nīcaveṣo
hṛtvā'śvaṃ tava tanayāt parājito'bhūt ||7||
devendraṃ muhuriti vājinaṃ harantaṃ
vahnau taṃ munivaramaṇḍale juhūṣau |
rundhāne kamalabhave kratoḥ samāptau
sākṣāttvaṃ madhuripumaikṣathāḥ svayaṃ svam ||8||
taddattaṃ varamupalabhya bhaktimekāṃ
gaṅgānte vihitapadaḥ kadāpi deva |
satrasthaṃ muninivahaṃ hitāni śaṃsa-
nnaikṣiṣṭhāḥ sanakamukhān munīn purastāt ||9||
vijñānaṃ sanakamukhoditaṃ dadhānaḥ
svātmānaṃ svayamagamo vanāntasevī |
tattādṛkpṛthuvapurīśa satvaraṃ me
rogaughaṃ praśamaya vātagehavāsin ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
जातस्य ध्रुवकुल एव तुङ्गकीर्ते-
रङ्गस्य व्यजनि सुतः स वेननामा ।
यद्दोषव्यथितमतिः स राजवर्य-
स्त्वत्पादे निहितमना वनं गतोऽभूत् ॥1॥
पापोऽपि क्षितितलपालनाय वेनः
पौराद्यैरुपनिहितः कठोरवीर्यः ।
सर्वेभ्यो निजबलमेव सम्प्रशंसन्
भूचक्रे तव यजनान्ययं न्यरौत्सीत् ॥2॥
सम्प्राप्ते हितकथनाय तापसौघे
मत्तोऽन्यो भुवनपतिर्न कश्चनेति ।
त्वन्निन्दावचनपरो मुनीश्वरैस्तैः
शापाग्नौ शलभदशामनायि वेनः ॥3॥
तन्नाशात् खलजनभीरुकैर्मुनीन्द्रै-
स्तन्मात्रा चिरपरिरक्षिते तदङ्गे ।
त्यक्ताघे परिमथितादथोरुदण्डा-
द्दोर्दण्डे परिमथिते त्वमाविरासीः ॥4॥
विख्यातः पृथुरिति तापसोपदिष्टैः
सूताद्यैः परिणुतभाविभूरिवीर्यः ।
वेनार्त्या कबलितसम्पदं धरित्री-
माक्रान्तां निजधनुषा समामकार्षीः ॥5॥
भूयस्तां निजकुलमुख्यवत्सयुक्त्यै-
र्देवाद्यैः समुचितचारुभाजनेषु ।
अन्नादीन्यभिलषितानि यानि तानि
स्वच्छन्दं सुरभितनूमदूदुहस्त्वम् ॥6॥
आत्मानं यजति मखैस्त्वयि त्रिधाम-
न्नारब्धे शततमवाजिमेधयागे ।
स्पर्धालुः शतमख एत्य नीचवेषो
हृत्वाऽश्वं तव तनयात् पराजितोऽभूत् ॥7॥
देवेन्द्रं मुहुरिति वाजिनं हरन्तं
वह्नौ तं मुनिवरमण्डले जुहूषौ ।
रुन्धाने कमलभवे क्रतोः समाप्तौ
साक्षात्त्वं मधुरिपुमैक्षथाः स्वयं स्वम् ॥8॥
तद्दत्तं वरमुपलभ्य भक्तिमेकां
गङ्गान्ते विहितपदः कदापि देव ।
सत्रस्थं मुनिनिवहं हितानि शंस-
न्नैक्षिष्ठाः सनकमुखान् मुनीन् पुरस्तात् ॥9॥
विज्ञानं सनकमुखोदितं दधानः
स्वात्मानं स्वयमगमो वनान्तसेवी ।
तत्तादृक्पृथुवपुरीश सत्वरं मे
रोगौघं प्रशमय वातगेहवासिन् ॥10॥
jātasya dhruvakula eva tuṅgakīrte-
raṅgasya vyajani sutaḥ sa venanāmā |
yaddoṣavyathitamatiḥ sa rājavarya-
stvatpāde nihitamanā vanaṃ gato'bhūt ||1||
pāpo'pi kṣititalapālanāya venaḥ
paurādyairupanihitaḥ kaṭhoravīryaḥ |
sarvebhyo nijabalameva sampraśaṃsan
bhūcakre tava yajanānyayaṃ nyarautsīt ||2||
samprāpte hitakathanāya tāpasaughe
matto'nyo bhuvanapatirna kaścaneti |
tvannindāvacanaparo munīśvaraistaiḥ
śāpāgnau śalabhadaśāmanāyi venaḥ ||3||
tannāśāt khalajanabhīrukairmunīndrai-
stanmātrā ciraparirakṣite tadaṅge |
tyaktāghe parimathitādathorudaṇḍā-
ddordaṇḍe parimathite tvamāvirāsīḥ ||4||
vikhyātaḥ pṛthuriti tāpasopadiṣṭaiḥ
sūtādyaiḥ pariṇutabhāvibhūrivīryaḥ |
venārtyā kabalitasampadaṃ dharitrī-
mākrāntāṃ nijadhanuṣā samāmakārṣīḥ ||5||
bhūyastāṃ nijakulamukhyavatsayuktyai-
rdevādyaiḥ samucitacārubhājaneṣu |
annādīnyabhilaṣitāni yāni tāni
svacchandaṃ surabhitanūmadūduhastvam ||6||
ātmānaṃ yajati makhaistvayi tridhāma-
nnārabdhe śatatamavājimedhayāge |
spardhāluḥ śatamakha etya nīcaveṣo
hṛtvā'śvaṃ tava tanayāt parājito'bhūt ||7||
devendraṃ muhuriti vājinaṃ harantaṃ
vahnau taṃ munivaramaṇḍale juhūṣau |
rundhāne kamalabhave kratoḥ samāptau
sākṣāttvaṃ madhuripumaikṣathāḥ svayaṃ svam ||8||
taddattaṃ varamupalabhya bhaktimekāṃ
gaṅgānte vihitapadaḥ kadāpi deva |
satrasthaṃ muninivahaṃ hitāni śaṃsa-
nnaikṣiṣṭhāḥ sanakamukhān munīn purastāt ||9||
vijñānaṃ sanakamukhoditaṃ dadhānaḥ
svātmānaṃ svayamagamo vanāntasevī |
tattādṛkpṛthuvapurīśa satvaraṃ me
rogaughaṃ praśamaya vātagehavāsin ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Kannada script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.