Narayaniyam Dashaka 18 - Prithucharitam — Grantha Script

𑌜𑌾𑌤𑌸𑍍𑌯 𑌧𑍍𑌰𑍁𑌵𑌕𑍁𑌲 𑌏𑌵 𑌤𑍁𑌙𑍍𑌗𑌕𑍀𑌰𑍍𑌤𑍇-

𑌰𑌙𑍍𑌗𑌸𑍍𑌯 𑌵𑍍𑌯𑌜𑌨𑌿 𑌸𑍁𑌤𑌃 𑌸 𑌵𑍇𑌨𑌨𑌾𑌮𑌾 ।

𑌯𑌦𑍍𑌦𑍋𑌷𑌵𑍍𑌯𑌥𑌿𑌤𑌮𑌤𑌿𑌃 𑌸 𑌰𑌾𑌜𑌵𑌰𑍍𑌯-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑍇 𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑌮𑌨𑌾 𑌵𑌨𑌂 𑌗𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌤𑍍 ॥1॥

𑌪𑌾𑌪𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌿𑌤𑌲𑌪𑌾𑌲𑌨𑌾𑌯 𑌵𑍇𑌨𑌃

𑌪𑍗𑌰𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌰𑍁𑌪𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑌃 𑌕𑌠𑍋𑌰𑌵𑍀𑌰𑍍𑌯𑌃 ।

𑌸𑌰𑍍𑌵𑍇𑌭𑍍𑌯𑍋 𑌨𑌿𑌜𑌬𑌲𑌮𑍇𑌵 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌶𑌂𑌸𑌨𑍍

𑌭𑍂𑌚𑌕𑍍𑌰𑍇 𑌤𑌵 𑌯𑌜𑌨𑌾𑌨𑍍𑌯𑌯𑌂 𑌨𑍍𑌯𑌰𑍗𑌤𑍍𑌸𑍀𑌤𑍍 ॥2॥

𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑍇 𑌹𑌿𑌤𑌕𑌥𑌨𑌾𑌯 𑌤𑌾𑌪𑌸𑍗𑌘𑍇

𑌮𑌤𑍍𑌤𑍋𑌽𑌨𑍍𑌯𑍋 𑌭𑍁𑌵𑌨𑌪𑌤𑌿𑌰𑍍𑌨 𑌕𑌶𑍍𑌚𑌨𑍇𑌤𑌿 ।

𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑌿𑌨𑍍𑌦𑌾𑌵𑌚𑌨𑌪𑌰𑍋 𑌮𑍁𑌨𑍀𑌶𑍍𑌵𑌰𑍈𑌸𑍍𑌤𑍈𑌃

𑌶𑌾𑌪𑌾𑌗𑍍𑌨𑍗 𑌶𑌲𑌭𑌦𑌶𑌾𑌮𑌨𑌾𑌯𑌿 𑌵𑍇𑌨𑌃 ॥3॥

𑌤𑌨𑍍𑌨𑌾𑌶𑌾𑌤𑍍 𑌖𑌲𑌜𑌨𑌭𑍀𑌰𑍁𑌕𑍈𑌰𑍍𑌮𑍁𑌨𑍀𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑍈-

𑌸𑍍𑌤𑌨𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌰𑌾 𑌚𑌿𑌰𑌪𑌰𑌿𑌰𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑍇 𑌤𑌦𑌙𑍍𑌗𑍇 ।

𑌤𑍍𑌯𑌕𑍍𑌤𑌾𑌘𑍇 𑌪𑌰𑌿𑌮𑌥𑌿𑌤𑌾𑌦𑌥𑍋𑌰𑍁𑌦𑌣𑍍𑌡𑌾-

𑌦𑍍𑌦𑍋𑌰𑍍𑌦𑌣𑍍𑌡𑍇 𑌪𑌰𑌿𑌮𑌥𑌿𑌤𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌮𑌾𑌵𑌿𑌰𑌾𑌸𑍀𑌃 ॥4॥

𑌵𑌿𑌖𑍍𑌯𑌾𑌤𑌃 𑌪𑍃𑌥𑍁𑌰𑌿𑌤𑌿 𑌤𑌾𑌪𑌸𑍋𑌪𑌦𑌿𑌷𑍍𑌟𑍈𑌃

𑌸𑍂𑌤𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌃 𑌪𑌰𑌿𑌣𑍁𑌤𑌭𑌾𑌵𑌿𑌭𑍂𑌰𑌿𑌵𑍀𑌰𑍍𑌯𑌃 ।

𑌵𑍇𑌨𑌾𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌕𑌬𑌲𑌿𑌤𑌸𑌮𑍍𑌪𑌦𑌂 𑌧𑌰𑌿𑌤𑍍𑌰𑍀-

𑌮𑌾𑌕𑍍𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑌾𑌂 𑌨𑌿𑌜𑌧𑌨𑍁𑌷𑌾 𑌸𑌮𑌾𑌮𑌕𑌾𑌰𑍍𑌷𑍀𑌃 ॥5॥

𑌭𑍂𑌯𑌸𑍍𑌤𑌾𑌂 𑌨𑌿𑌜𑌕𑍁𑌲𑌮𑍁𑌖𑍍𑌯𑌵𑌤𑍍𑌸𑌯𑍁𑌕𑍍𑌤𑍍𑌯𑍈-

𑌰𑍍𑌦𑍇𑌵𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌃 𑌸𑌮𑍁𑌚𑌿𑌤𑌚𑌾𑌰𑍁𑌭𑌾𑌜𑌨𑍇𑌷𑍁 ।

𑌅𑌨𑍍𑌨𑌾𑌦𑍀𑌨𑍍𑌯𑌭𑌿𑌲𑌷𑌿𑌤𑌾𑌨𑌿 𑌯𑌾𑌨𑌿 𑌤𑌾𑌨𑌿

𑌸𑍍𑌵𑌚𑍍𑌛𑌨𑍍𑌦𑌂 𑌸𑍁𑌰𑌭𑌿𑌤𑌨𑍂𑌮𑌦𑍂𑌦𑍁𑌹𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌮𑍍 ॥6॥

𑌆𑌤𑍍𑌮𑌾𑌨𑌂 𑌯𑌜𑌤𑌿 𑌮𑌖𑍈𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌤𑍍𑌰𑌿𑌧𑌾𑌮-

𑌨𑍍𑌨𑌾𑌰𑌬𑍍𑌧𑍇 𑌶𑌤𑌤𑌮𑌵𑌾𑌜𑌿𑌮𑍇𑌧𑌯𑌾𑌗𑍇 ।

𑌸𑍍𑌪𑌰𑍍𑌧𑌾𑌲𑍁𑌃 𑌶𑌤𑌮𑌖 𑌏𑌤𑍍𑌯 𑌨𑍀𑌚𑌵𑍇𑌷𑍋

𑌹𑍃𑌤𑍍𑌵𑌾𑌽𑌶𑍍𑌵𑌂 𑌤𑌵 𑌤𑌨𑌯𑌾𑌤𑍍 𑌪𑌰𑌾𑌜𑌿𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌤𑍍 ॥7॥

𑌦𑍇𑌵𑍇𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌂 𑌮𑍁𑌹𑍁𑌰𑌿𑌤𑌿 𑌵𑌾𑌜𑌿𑌨𑌂 𑌹𑌰𑌨𑍍𑌤𑌂

𑌵𑌹𑍍𑌨𑍗 𑌤𑌂 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌵𑌰𑌮𑌣𑍍𑌡𑌲𑍇 𑌜𑍁𑌹𑍂𑌷𑍗 ।

𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌾𑌨𑍇 𑌕𑌮𑌲𑌭𑌵𑍇 𑌕𑍍𑌰𑌤𑍋𑌃 𑌸𑌮𑌾𑌪𑍍𑌤𑍗

𑌸𑌾𑌕𑍍𑌷𑌾𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌮𑌧𑍁𑌰𑌿𑌪𑍁𑌮𑍈𑌕𑍍𑌷𑌥𑌾𑌃 𑌸𑍍𑌵𑌯𑌂 𑌸𑍍𑌵𑌮𑍍 ॥8॥

𑌤𑌦𑍍𑌦𑌤𑍍𑌤𑌂 𑌵𑌰𑌮𑍁𑌪𑌲𑌭𑍍𑌯 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌮𑍇𑌕𑌾𑌂

𑌗𑌙𑍍𑌗𑌾𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌵𑌿𑌹𑌿𑌤𑌪𑌦𑌃 𑌕𑌦𑌾𑌪𑌿 𑌦𑍇𑌵 ।

𑌸𑌤𑍍𑌰𑌸𑍍𑌥𑌂 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌨𑌿𑌵𑌹𑌂 𑌹𑌿𑌤𑌾𑌨𑌿 𑌶𑌂𑌸-

𑌨𑍍𑌨𑍈𑌕𑍍𑌷𑌿𑌷𑍍𑌠𑌾𑌃 𑌸𑌨𑌕𑌮𑍁𑌖𑌾𑌨𑍍 𑌮𑍁𑌨𑍀𑌨𑍍 𑌪𑍁𑌰𑌸𑍍𑌤𑌾𑌤𑍍 ॥9॥

𑌵𑌿𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌂 𑌸𑌨𑌕𑌮𑍁𑌖𑍋𑌦𑌿𑌤𑌂 𑌦𑌧𑌾𑌨𑌃

𑌸𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾𑌨𑌂 𑌸𑍍𑌵𑌯𑌮𑌗𑌮𑍋 𑌵𑌨𑌾𑌨𑍍𑌤𑌸𑍇𑌵𑍀 ।

𑌤𑌤𑍍𑌤𑌾𑌦𑍃𑌕𑍍𑌪𑍃𑌥𑍁𑌵𑌪𑍁𑌰𑍀𑌶 𑌸𑌤𑍍𑌵𑌰𑌂 𑌮𑍇

𑌰𑍋𑌗𑍗𑌘𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌶𑌮𑌯 𑌵𑌾𑌤𑌗𑍇𑌹𑌵𑌾𑌸𑌿𑌨𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

jātasya dhruvakula eva tuṅgakīrte-

raṅgasya vyajani sutaḥ sa venanāmā |

yaddoṣavyathitamatiḥ sa rājavarya-

stvatpāde nihitamanā vanaṃ gato'bhūt ||1||

pāpo'pi kṣititalapālanāya venaḥ

paurādyairupanihitaḥ kaṭhoravīryaḥ |

sarvebhyo nijabalameva sampraśaṃsan

bhūcakre tava yajanānyayaṃ nyarautsīt ||2||

samprāpte hitakathanāya tāpasaughe

matto'nyo bhuvanapatirna kaścaneti |

tvannindāvacanaparo munīśvaraistaiḥ

śāpāgnau śalabhadaśāmanāyi venaḥ ||3||

tannāśāt khalajanabhīrukairmunīndrai-

stanmātrā ciraparirakṣite tadaṅge |

tyaktāghe parimathitādathorudaṇḍā-

ddordaṇḍe parimathite tvamāvirāsīḥ ||4||

vikhyātaḥ pṛthuriti tāpasopadiṣṭaiḥ

sūtādyaiḥ pariṇutabhāvibhūrivīryaḥ |

venārtyā kabalitasampadaṃ dharitrī-

mākrāntāṃ nijadhanuṣā samāmakārṣīḥ ||5||

bhūyastāṃ nijakulamukhyavatsayuktyai-

rdevādyaiḥ samucitacārubhājaneṣu |

annādīnyabhilaṣitāni yāni tāni

svacchandaṃ surabhitanūmadūduhastvam ||6||

ātmānaṃ yajati makhaistvayi tridhāma-

nnārabdhe śatatamavājimedhayāge |

spardhāluḥ śatamakha etya nīcaveṣo

hṛtvā'śvaṃ tava tanayāt parājito'bhūt ||7||

devendraṃ muhuriti vājinaṃ harantaṃ

vahnau taṃ munivaramaṇḍale juhūṣau |

rundhāne kamalabhave kratoḥ samāptau

sākṣāttvaṃ madhuripumaikṣathāḥ svayaṃ svam ||8||

taddattaṃ varamupalabhya bhaktimekāṃ

gaṅgānte vihitapadaḥ kadāpi deva |

satrasthaṃ muninivahaṃ hitāni śaṃsa-

nnaikṣiṣṭhāḥ sanakamukhān munīn purastāt ||9||

vijñānaṃ sanakamukhoditaṃ dadhānaḥ

svātmānaṃ svayamagamo vanāntasevī |

tattādṛkpṛthuvapurīśa satvaraṃ me

rogaughaṃ praśamaya vātagehavāsin ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

जातस्य ध्रुवकुल एव तुङ्गकीर्ते-

रङ्गस्य व्यजनि सुतः स वेननामा ।

यद्दोषव्यथितमतिः स राजवर्य-

स्त्वत्पादे निहितमना वनं गतोऽभूत् ॥1॥

पापोऽपि क्षितितलपालनाय वेनः

पौराद्यैरुपनिहितः कठोरवीर्यः ।

सर्वेभ्यो निजबलमेव सम्प्रशंसन्

भूचक्रे तव यजनान्ययं न्यरौत्सीत् ॥2॥

सम्प्राप्ते हितकथनाय तापसौघे

मत्तोऽन्यो भुवनपतिर्न कश्चनेति ।

त्वन्निन्दावचनपरो मुनीश्वरैस्तैः

शापाग्नौ शलभदशामनायि वेनः ॥3॥

तन्नाशात् खलजनभीरुकैर्मुनीन्द्रै-

स्तन्मात्रा चिरपरिरक्षिते तदङ्गे ।

त्यक्ताघे परिमथितादथोरुदण्डा-

द्दोर्दण्डे परिमथिते त्वमाविरासीः ॥4॥

विख्यातः पृथुरिति तापसोपदिष्टैः

सूताद्यैः परिणुतभाविभूरिवीर्यः ।

वेनार्त्या कबलितसम्पदं धरित्री-

माक्रान्तां निजधनुषा समामकार्षीः ॥5॥

भूयस्तां निजकुलमुख्यवत्सयुक्त्यै-

र्देवाद्यैः समुचितचारुभाजनेषु ।

अन्नादीन्यभिलषितानि यानि तानि

स्वच्छन्दं सुरभितनूमदूदुहस्त्वम् ॥6॥

आत्मानं यजति मखैस्त्वयि त्रिधाम-

न्नारब्धे शततमवाजिमेधयागे ।

स्पर्धालुः शतमख एत्य नीचवेषो

हृत्वाऽश्वं तव तनयात् पराजितोऽभूत् ॥7॥

देवेन्द्रं मुहुरिति वाजिनं हरन्तं

वह्नौ तं मुनिवरमण्डले जुहूषौ ।

रुन्धाने कमलभवे क्रतोः समाप्तौ

साक्षात्त्वं मधुरिपुमैक्षथाः स्वयं स्वम् ॥8॥

तद्दत्तं वरमुपलभ्य भक्तिमेकां

गङ्गान्ते विहितपदः कदापि देव ।

सत्रस्थं मुनिनिवहं हितानि शंस-

न्नैक्षिष्ठाः सनकमुखान् मुनीन् पुरस्तात् ॥9॥

विज्ञानं सनकमुखोदितं दधानः

स्वात्मानं स्वयमगमो वनान्तसेवी ।

तत्तादृक्पृथुवपुरीश सत्वरं मे

रोगौघं प्रशमय वातगेहवासिन् ॥10॥