Narayaniyam Dashaka 18 - Prithucharitam — Gurmukhi Script

ਜਾਤਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਕੁਲ ਏਵ ਤੁਙ੍ਗਕੀਰ੍ਤੇ-

ਰਙ੍ਗਸ੍ਯ ਵ੍ਯਜਨਿ ਸੁਤਃ ਸ ਵੇਨਨਾਮਾ ।

ਯਦ੍ਦੋषਵ੍ਯਥਿਤਮਤਿਃ ਸ ਰਾਜਵਰ੍ਯ-

ਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦੇ ਨਿਹਿਤਮਨਾ ਵਨਂ ਗਤੋऽਭੂਤ੍ ॥1॥

ਪਾਪੋऽਪਿ ਕ੍षਿਤਿਤਲਪਾਲਨਾਯ ਵੇਨਃ

ਪੌਰਾਦ੍ਯੈਰੁਪਨਿਹਿਤਃ ਕਠੋਰਵੀਰ੍ਯਃ ।

ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਨਿਜਬਲਮੇਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍

ਭੂਚਕ੍ਰੇ ਤਵ ਯਜਨਾਨ੍ਯਯਂ ਨ੍ਯਰੌਤ੍ਸੀਤ੍ ॥2॥

ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਿਤਕਥਨਾਯ ਤਾਪਸੌਘੇ

ਮਤ੍ਤੋऽਨ੍ਯੋ ਭੁਵਨਪਤਿਰ੍ਨ ਕਸ਼੍ਚਨੇਤਿ ।

ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦਾਵਚਨਪਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਸ੍ਤੈਃ

ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨੌ ਸ਼ਲਭਦਸ਼ਾਮਨਾਯਿ ਵੇਨਃ ॥3॥

ਤਨ੍ਨਾਸ਼ਾਤ੍ ਖਲਜਨਭੀਰੁਕੈਰ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈ-

ਸ੍ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਚਿਰਪਰਿਰਕ੍षਿਤੇ ਤਦਙ੍ਗੇ ।

ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਘੇ ਪਰਿਮਥਿਤਾਦਥੋਰੁਦਣ੍ਡਾ-

ਦ੍ਦੋਰ੍ਦਣ੍ਡੇ ਪਰਿਮਥਿਤੇ ਤ੍ਵਮਾਵਿਰਾਸੀਃ ॥4॥

ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪृਥੁਰਿਤਿ ਤਾਪਸੋਪਦਿष੍ਟੈਃ

ਸੂਤਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਣੁਤਭਾਵਿਭੂਰਿਵੀਰ੍ਯਃ ।

ਵੇਨਾਰ੍ਤ੍ਯਾ ਕਬਲਿਤਸਮ੍ਪਦਂ ਧਰਿਤ੍ਰੀ-

ਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਨਿਜਧਨੁषਾ ਸਮਾਮਕਾਰ੍षੀਃ ॥5॥

ਭੂਯਸ੍ਤਾਂ ਨਿਜਕੁਲਮੁਖ੍ਯਵਤ੍ਸਯੁਕ੍ਤ੍ਯੈ-

ਰ੍ਦੇਵਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮੁਚਿਤਚਾਰੁਭਾਜਨੇषੁ ।

ਅਨ੍ਨਾਦੀਨ੍ਯਭਿਲषਿਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ

ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਸੁਰਭਿਤਨੂਮਦੂਦੁਹਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ ॥6॥

ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਯਜਤਿ ਮਖੈਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਤ੍ਰਿਧਾਮ-

ਨ੍ਨਾਰਬ੍ਧੇ ਸ਼ਤਤਮਵਾਜਿਮੇਧਯਾਗੇ ।

ਸ੍ਪਰ੍ਧਾਲੁਃ ਸ਼ਤਮਖ ਏਤ੍ਯ ਨੀਚਵੇषੋ

ਹृਤ੍ਵਾऽਸ਼੍ਵਂ ਤਵ ਤਨਯਾਤ੍ ਪਰਾਜਿਤੋऽਭੂਤ੍ ॥7॥

ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮੁਹੁਰਿਤਿ ਵਾਜਿਨਂ ਹਰਨ੍ਤਂ

ਵਹ੍ਨੌ ਤਂ ਮੁਨਿਵਰਮਣ੍ਡਲੇ ਜੁਹੂषੌ ।

ਰੁਨ੍ਧਾਨੇ ਕਮਲਭਵੇ ਕ੍ਰਤੋਃ ਸਮਾਪ੍ਤੌ

ਸਾਕ੍षਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਧੁਰਿਪੁਮੈਕ੍षਥਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਮ੍ ॥8॥

ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਰਮੁਪਲਭ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਮੇਕਾਂ

ਗਙ੍ਗਾਨ੍ਤੇ ਵਿਹਿਤਪਦਃ ਕਦਾਪਿ ਦੇਵ ।

ਸਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਮੁਨਿਨਿਵਹਂ ਹਿਤਾਨਿ ਸ਼ਂਸ-

ਨ੍ਨੈਕ੍षਿष੍ਠਾਃ ਸਨਕਮੁਖਾਨ੍ ਮੁਨੀਨ੍ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ॥9॥

ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਸਨਕਮੁਖੋਦਿਤਂ ਦਧਾਨਃ

ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਵਯਮਗਮੋ ਵਨਾਨ੍ਤਸੇਵੀ ।

ਤਤ੍ਤਾਦृਕ੍ਪृਥੁਵਪੁਰੀਸ਼ ਸਤ੍ਵਰਂ ਮੇ

ਰੋਗੌਘਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯ ਵਾਤਗੇਹਵਾਸਿਨ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

jātasya dhruvakula eva tuṅgakīrte-

raṅgasya vyajani sutaḥ sa venanāmā |

yaddoṣavyathitamatiḥ sa rājavarya-

stvatpāde nihitamanā vanaṃ gato'bhūt ||1||

pāpo'pi kṣititalapālanāya venaḥ

paurādyairupanihitaḥ kaṭhoravīryaḥ |

sarvebhyo nijabalameva sampraśaṃsan

bhūcakre tava yajanānyayaṃ nyarautsīt ||2||

samprāpte hitakathanāya tāpasaughe

matto'nyo bhuvanapatirna kaścaneti |

tvannindāvacanaparo munīśvaraistaiḥ

śāpāgnau śalabhadaśāmanāyi venaḥ ||3||

tannāśāt khalajanabhīrukairmunīndrai-

stanmātrā ciraparirakṣite tadaṅge |

tyaktāghe parimathitādathorudaṇḍā-

ddordaṇḍe parimathite tvamāvirāsīḥ ||4||

vikhyātaḥ pṛthuriti tāpasopadiṣṭaiḥ

sūtādyaiḥ pariṇutabhāvibhūrivīryaḥ |

venārtyā kabalitasampadaṃ dharitrī-

mākrāntāṃ nijadhanuṣā samāmakārṣīḥ ||5||

bhūyastāṃ nijakulamukhyavatsayuktyai-

rdevādyaiḥ samucitacārubhājaneṣu |

annādīnyabhilaṣitāni yāni tāni

svacchandaṃ surabhitanūmadūduhastvam ||6||

ātmānaṃ yajati makhaistvayi tridhāma-

nnārabdhe śatatamavājimedhayāge |

spardhāluḥ śatamakha etya nīcaveṣo

hṛtvā'śvaṃ tava tanayāt parājito'bhūt ||7||

devendraṃ muhuriti vājinaṃ harantaṃ

vahnau taṃ munivaramaṇḍale juhūṣau |

rundhāne kamalabhave kratoḥ samāptau

sākṣāttvaṃ madhuripumaikṣathāḥ svayaṃ svam ||8||

taddattaṃ varamupalabhya bhaktimekāṃ

gaṅgānte vihitapadaḥ kadāpi deva |

satrasthaṃ muninivahaṃ hitāni śaṃsa-

nnaikṣiṣṭhāḥ sanakamukhān munīn purastāt ||9||

vijñānaṃ sanakamukhoditaṃ dadhānaḥ

svātmānaṃ svayamagamo vanāntasevī |

tattādṛkpṛthuvapurīśa satvaraṃ me

rogaughaṃ praśamaya vātagehavāsin ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

जातस्य ध्रुवकुल एव तुङ्गकीर्ते-

रङ्गस्य व्यजनि सुतः स वेननामा ।

यद्दोषव्यथितमतिः स राजवर्य-

स्त्वत्पादे निहितमना वनं गतोऽभूत् ॥1॥

पापोऽपि क्षितितलपालनाय वेनः

पौराद्यैरुपनिहितः कठोरवीर्यः ।

सर्वेभ्यो निजबलमेव सम्प्रशंसन्

भूचक्रे तव यजनान्ययं न्यरौत्सीत् ॥2॥

सम्प्राप्ते हितकथनाय तापसौघे

मत्तोऽन्यो भुवनपतिर्न कश्चनेति ।

त्वन्निन्दावचनपरो मुनीश्वरैस्तैः

शापाग्नौ शलभदशामनायि वेनः ॥3॥

तन्नाशात् खलजनभीरुकैर्मुनीन्द्रै-

स्तन्मात्रा चिरपरिरक्षिते तदङ्गे ।

त्यक्ताघे परिमथितादथोरुदण्डा-

द्दोर्दण्डे परिमथिते त्वमाविरासीः ॥4॥

विख्यातः पृथुरिति तापसोपदिष्टैः

सूताद्यैः परिणुतभाविभूरिवीर्यः ।

वेनार्त्या कबलितसम्पदं धरित्री-

माक्रान्तां निजधनुषा समामकार्षीः ॥5॥

भूयस्तां निजकुलमुख्यवत्सयुक्त्यै-

र्देवाद्यैः समुचितचारुभाजनेषु ।

अन्नादीन्यभिलषितानि यानि तानि

स्वच्छन्दं सुरभितनूमदूदुहस्त्वम् ॥6॥

आत्मानं यजति मखैस्त्वयि त्रिधाम-

न्नारब्धे शततमवाजिमेधयागे ।

स्पर्धालुः शतमख एत्य नीचवेषो

हृत्वाऽश्वं तव तनयात् पराजितोऽभूत् ॥7॥

देवेन्द्रं मुहुरिति वाजिनं हरन्तं

वह्नौ तं मुनिवरमण्डले जुहूषौ ।

रुन्धाने कमलभवे क्रतोः समाप्तौ

साक्षात्त्वं मधुरिपुमैक्षथाः स्वयं स्वम् ॥8॥

तद्दत्तं वरमुपलभ्य भक्तिमेकां

गङ्गान्ते विहितपदः कदापि देव ।

सत्रस्थं मुनिनिवहं हितानि शंस-

न्नैक्षिष्ठाः सनकमुखान् मुनीन् पुरस्तात् ॥9॥

विज्ञानं सनकमुखोदितं दधानः

स्वात्मानं स्वयमगमो वनान्तसेवी ।

तत्तादृक्पृथुवपुरीश सत्वरं मे

रोगौघं प्रशमय वातगेहवासिन् ॥10॥