Narayaniyam Dashaka 18 - Prithucharitam — Sinhala Script

ජාතස්ය ධ්රුවකුල ඒව තුඞ්ගකීර්තේ-

රඞ්ගස්ය ව්යජනි සුතඃ ස වේනනාමා .

යද්දෝෂව්යථිතමතිඃ ස රාජවර්ය-

ස්ත්වත්පාදේ නිහිතමනා වනං ගතෝ(අ)භූත් ..1..

පාපෝ(අ)පි ක්ෂිතිතලපාලනාය වේනඃ

පෞරාද්යෛරුපනිහිතඃ කඨෝරවීර්යඃ .

සර්වේභ්යෝ නිජබලමේව සම්ප්රශංසන්

භූචක්රේ තව යජනාන්යයං න්යරෞත්සීත් ..2..

සම්ප්රාප්තේ හිතකථනාය තාපසෞඝේ

මත්තෝ(අ)න්යෝ භුවනපතිර්න කශ්චනේති .

ත්වන්නින්දාවචනපරෝ මුනීශ්වරෛස්තෛඃ

ශාපාග්නෞ ශලභදශාමනායි වේනඃ ..3..

තන්නාශාත් ඛලජනභීරුකෛර්මුනීන්ද්රෛ-

ස්තන්මාත්රා චිරපරිරක්ෂිතේ තදඞ්ගේ .

ත්යක්තාඝේ පරිමථිතාදථෝරුදණ්ඩා-

ද්දෝර්දණ්ඩේ පරිමථිතේ ත්වමාවිරාසීඃ ..4..

විඛ්යාතඃ පෘථුරිති තාපසෝපදිෂ්ටෛඃ

සූතාද්යෛඃ පරිණුතභාවිභූරිවීර්යඃ .

වේනාර්ත්යා කබලිතසම්පදං ධරිත්රී-

මාක්රාන්තාං නිජධනුෂා සමාමකාර්ෂීඃ ..5..

භූයස්තාං නිජකුලමුඛ්යවත්සයුක්ත්යෛ-

ර්දේවාද්යෛඃ සමුචිතචාරුභාජනේෂු .

අන්නාදීන්යභිලෂිතානි යානි තානි

ස්වච්ඡන්දං සුරභිතනූමදූදුහස්ත්වම් ..6..

ආත්මානං යජති මඛෛස්ත්වයි ත්රිධාම-

න්නාරබ්ධේ ශතතමවාජිමේධයාගේ .

ස්පර්ධාලුඃ ශතමඛ ඒත්ය නීචවේෂෝ

හෘත්වා(අ)ශ්වං තව තනයාත් පරාජිතෝ(අ)භූත් ..7..

දේවේන්ද්රං මුහුරිති වාජිනං හරන්තං

වහ්නෞ තං මුනිවරමණ්ඩලේ ජුහූෂෞ .

රුන්ධානේ කමලභවේ ක්රතෝඃ සමාප්තෞ

සාක්ෂාත්ත්වං මධුරිපුමෛක්ෂථාඃ ස්වයං ස්වම් ..8..

තද්දත්තං වරමුපලභ්ය භක්තිමේකාං

ගඞ්ගාන්තේ විහිතපදඃ කදාපි දේව .

සත්රස්ථං මුනිනිවහං හිතානි ශංස-

න්නෛක්ෂිෂ්ඨාඃ සනකමුඛාන් මුනීන් පුරස්තාත් ..9..

විජ්ඤානං සනකමුඛෝදිතං දධානඃ

ස්වාත්මානං ස්වයමගමෝ වනාන්තසේවී .

තත්තාදෘක්පෘථුවපුරීශ සත්වරං මේ

රෝගෞඝං ප්රශමය වාතගේහවාසින් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

jātasya dhruvakula eva tuṅgakīrte-

raṅgasya vyajani sutaḥ sa venanāmā |

yaddoṣavyathitamatiḥ sa rājavarya-

stvatpāde nihitamanā vanaṃ gato'bhūt ||1||

pāpo'pi kṣititalapālanāya venaḥ

paurādyairupanihitaḥ kaṭhoravīryaḥ |

sarvebhyo nijabalameva sampraśaṃsan

bhūcakre tava yajanānyayaṃ nyarautsīt ||2||

samprāpte hitakathanāya tāpasaughe

matto'nyo bhuvanapatirna kaścaneti |

tvannindāvacanaparo munīśvaraistaiḥ

śāpāgnau śalabhadaśāmanāyi venaḥ ||3||

tannāśāt khalajanabhīrukairmunīndrai-

stanmātrā ciraparirakṣite tadaṅge |

tyaktāghe parimathitādathorudaṇḍā-

ddordaṇḍe parimathite tvamāvirāsīḥ ||4||

vikhyātaḥ pṛthuriti tāpasopadiṣṭaiḥ

sūtādyaiḥ pariṇutabhāvibhūrivīryaḥ |

venārtyā kabalitasampadaṃ dharitrī-

mākrāntāṃ nijadhanuṣā samāmakārṣīḥ ||5||

bhūyastāṃ nijakulamukhyavatsayuktyai-

rdevādyaiḥ samucitacārubhājaneṣu |

annādīnyabhilaṣitāni yāni tāni

svacchandaṃ surabhitanūmadūduhastvam ||6||

ātmānaṃ yajati makhaistvayi tridhāma-

nnārabdhe śatatamavājimedhayāge |

spardhāluḥ śatamakha etya nīcaveṣo

hṛtvā'śvaṃ tava tanayāt parājito'bhūt ||7||

devendraṃ muhuriti vājinaṃ harantaṃ

vahnau taṃ munivaramaṇḍale juhūṣau |

rundhāne kamalabhave kratoḥ samāptau

sākṣāttvaṃ madhuripumaikṣathāḥ svayaṃ svam ||8||

taddattaṃ varamupalabhya bhaktimekāṃ

gaṅgānte vihitapadaḥ kadāpi deva |

satrasthaṃ muninivahaṃ hitāni śaṃsa-

nnaikṣiṣṭhāḥ sanakamukhān munīn purastāt ||9||

vijñānaṃ sanakamukhoditaṃ dadhānaḥ

svātmānaṃ svayamagamo vanāntasevī |

tattādṛkpṛthuvapurīśa satvaraṃ me

rogaughaṃ praśamaya vātagehavāsin ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

जातस्य ध्रुवकुल एव तुङ्गकीर्ते-

रङ्गस्य व्यजनि सुतः स वेननामा ।

यद्दोषव्यथितमतिः स राजवर्य-

स्त्वत्पादे निहितमना वनं गतोऽभूत् ॥1॥

पापोऽपि क्षितितलपालनाय वेनः

पौराद्यैरुपनिहितः कठोरवीर्यः ।

सर्वेभ्यो निजबलमेव सम्प्रशंसन्

भूचक्रे तव यजनान्ययं न्यरौत्सीत् ॥2॥

सम्प्राप्ते हितकथनाय तापसौघे

मत्तोऽन्यो भुवनपतिर्न कश्चनेति ।

त्वन्निन्दावचनपरो मुनीश्वरैस्तैः

शापाग्नौ शलभदशामनायि वेनः ॥3॥

तन्नाशात् खलजनभीरुकैर्मुनीन्द्रै-

स्तन्मात्रा चिरपरिरक्षिते तदङ्गे ।

त्यक्ताघे परिमथितादथोरुदण्डा-

द्दोर्दण्डे परिमथिते त्वमाविरासीः ॥4॥

विख्यातः पृथुरिति तापसोपदिष्टैः

सूताद्यैः परिणुतभाविभूरिवीर्यः ।

वेनार्त्या कबलितसम्पदं धरित्री-

माक्रान्तां निजधनुषा समामकार्षीः ॥5॥

भूयस्तां निजकुलमुख्यवत्सयुक्त्यै-

र्देवाद्यैः समुचितचारुभाजनेषु ।

अन्नादीन्यभिलषितानि यानि तानि

स्वच्छन्दं सुरभितनूमदूदुहस्त्वम् ॥6॥

आत्मानं यजति मखैस्त्वयि त्रिधाम-

न्नारब्धे शततमवाजिमेधयागे ।

स्पर्धालुः शतमख एत्य नीचवेषो

हृत्वाऽश्वं तव तनयात् पराजितोऽभूत् ॥7॥

देवेन्द्रं मुहुरिति वाजिनं हरन्तं

वह्नौ तं मुनिवरमण्डले जुहूषौ ।

रुन्धाने कमलभवे क्रतोः समाप्तौ

साक्षात्त्वं मधुरिपुमैक्षथाः स्वयं स्वम् ॥8॥

तद्दत्तं वरमुपलभ्य भक्तिमेकां

गङ्गान्ते विहितपदः कदापि देव ।

सत्रस्थं मुनिनिवहं हितानि शंस-

न्नैक्षिष्ठाः सनकमुखान् मुनीन् पुरस्तात् ॥9॥

विज्ञानं सनकमुखोदितं दधानः

स्वात्मानं स्वयमगमो वनान्तसेवी ।

तत्तादृक्पृथुवपुरीश सत्वरं मे

रोगौघं प्रशमय वातगेहवासिन् ॥10॥