Narayaniyam Dashaka 83 - Paundrakavadham - Dninidavadham — Kannada Script

ರಾಮೇಽಥ ಗೋಕುಲಗತೇ ಪ್ರಮದಾಪ್ರಸಕ್ತೇ

ಹೂತಾನುಪೇತಯಮುನಾದಮನೇ ಮದಾನ್ಧೇ ।

ಸ್ವೈರಂ ಸಮಾರಮತಿ ಸೇವಕವಾದಮೂಢೋ

ದೂತಂ ನ್ಯಯುಙ್ಕ್ತ ತವ ಪೌಣ್ಡ್ರಕವಾಸುದೇವಃ ॥1॥

ನಾರಾಯಣೋಽಹಮವತೀರ್ಣ ಇಹಾಸ್ಮಿ ಭೂಮೌ

ಧತ್ಸೇ ಕಿಲ ತ್ವಮಪಿ ಮಾಮಕಲಕ್ಷಣಾನಿ ।

ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ತಾನಿ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮಾಮಿತಿ ತ್ವಾಂ

ದೂತೋ ಜಗಾದ ಸಕಲೈರ್ಹಸಿತಃ ಸಭಾಯಾಮ್ ॥2॥

ದೂತೇಽಥ ಯಾತವತಿ ಯಾದವಸೈನಿಕೈಸ್ತ್ವಂ

ಯಾತೋ ದದರ್ಶಿಥ ವಪುಃ ಕಿಲ ಪೌಣ್ಡ್ರಕೀಯಮ್ ।

ತಾಪೇನ ವಕ್ಷಸಿ ಕೃತಾಙ್ಕಮನಲ್ಪಮೂಲ್ಯ-

ಶ್ರೀಕೌಸ್ತುಭಂ ಮಕರಕುಣ್ಡಲಪೀತಚೇಲಮ್ ॥3॥

ಕಾಲಾಯಸಂ ನಿಜಸುದರ್ಶನಮಸ್ಯತೋಽಸ್ಯ

ಕಾಲಾನಲೋತ್ಕರಕಿರೇಣ ಸುದರ್ಶನೇನ ।

ಶೀರ್ಷಂ ಚಕರ್ತಿಥ ಮಮರ್ದಿಥ ಚಾಸ್ಯ ಸೇನಾಂ

ತನ್ಮಿತ್ರಕಾಶಿಪಶಿರೋಽಪಿ ಚಕರ್ಥ ಕಾಶ್ಯಾಮ್ ॥4॥

ಜಾಲ್ಯೇನ ಬಾಲಕಗಿರಾಽಪಿ ಕಿಲಾಹಮೇವ

ಶ್ರೀವಾಸುದೇವ ಇತಿ ರೂಢಮತಿಶ್ಚಿರಂ ಸಃ ।

ಸಾಯುಜ್ಯಮೇವ ಭವದೈಕ್ಯಧಿಯಾ ಗತೋಽಭೂತ್

ಕೋ ನಾಮ ಕಸ್ಯ ಸುಕೃತಂ ಕಥಮಿತ್ಯವೇಯಾತ್ ॥5॥

ಕಾಶೀಶ್ವರಸ್ಯ ತನಯೋಽಥ ಸುದಕ್ಷಿಣಾಖ್ಯಃ

ಶರ್ವಂ ಪ್ರಪೂಜ್ಯ ಭವತೇ ವಿಹಿತಾಭಿಚಾರಃ ।

ಕೃತ್ಯಾನಲಂ ಕಮಪಿ ಬಾಣ್ರರಣಾತಿಭೀತೈ-

ರ್ಭೂತೈಃ ಕಥಞ್ಚನ ವೃತೈಃ ಸಮಮಭ್ಯಮುಞ್ಚತ್ ॥6॥

ತಾಲಪ್ರಮಾಣಚರಣಾಮಖಿಲಂ ದಹನ್ತೀಂ

ಕೃತ್ಯಾಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ಚಕಿತೈಃ ಕಥಿತೋಽಪಿ ಪೌರೈಃ ।

ದ್ಯೂತೋತ್ಸವೇ ಕಿಮಪಿ ನೋ ಚಲಿತೋ ವಿಭೋ ತ್ವಂ

ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಮಾಶು ವಿಸಸರ್ಜಿಥ ಕಾಲಚಕ್ರಮ್ ॥7॥

ಅಭ್ಯಾಪತತ್ಯಮಿತಧಾಮ್ನಿ ಭವನ್ಮಹಾಸ್ತ್ರೇ

ಹಾ ಹೇತಿ ವಿದ್ರುತವತೀ ಖಲು ಘೋರಕೃತ್ಯಾ।

ರೋಷಾತ್ ಸುದಕ್ಷಿಣಮದಕ್ಷಿಣಚೇಷ್ಟಿತಂ ತಂ

ಪುಪ್ಲೋಷ ಚಕ್ರಮಪಿ ಕಾಶಿಪುರೀಮಧಾಕ್ಷೀತ್ ॥8॥

ಸ ಖಲು ವಿವಿದೋ ರಕ್ಷೋಘಾತೇ ಕೃತೋಪಕೃತಿಃ ಪುರಾ

ತವ ತು ಕಲಯಾ ಮೃತ್ಯುಂ ಪ್ರಾಪ್ತುಂ ತದಾ ಖಲತಾಂ ಗತಃ ।

ನರಕಸಚಿವೋ ದೇಶಕ್ಲೇಶಂ ಸೃಜನ್ ನಗರಾನ್ತಿಕೇ

ಝಟಿತಿ ಹಲಿನಾ ಯುಧ್ಯನ್ನದ್ಧಾ ಪಪಾತ ತಲಾಹತಃ ॥9॥

ಸಾಮ್ಬಂ ಕೌರವ್ಯಪುತ್ರೀಹರಣನಿಯಮಿತಂ ಸಾನ್ತ್ವನಾರ್ಥೀ ಕುರೂಣಾಂ

ಯಾತಸ್ತದ್ವಾಕ್ಯರೋಷೋದ್ಧೃತಕರಿನಗರೋ ಮೋಚಯಾಮಾಸ ರಾಮಃ ।

ತೇ ಘಾತ್ಯಾಃ ಪಾಣ್ಡವೇಯೈರಿತಿ ಯದುಪೃತನಾಂ ನಾಮುಚಸ್ತ್ವಂ ತದಾನೀಂ

ತಂ ತ್ವಾಂ ದುರ್ಬೋಧಲೀಲಂ ಪವನಪುರಪತೇ ತಾಪಶಾನ್ತ್ಯೈ ನಿಷೇವೇ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

rāme'tha gokulagate pramadāprasakte

hūtānupetayamunādamane madāndhe |

svairaṃ samāramati sevakavādamūḍho

dūtaṃ nyayuṅkta tava pauṇḍrakavāsudevaḥ ||1||

nārāyaṇo'hamavatīrṇa ihāsmi bhūmau

dhatse kila tvamapi māmakalakṣaṇāni |

utsṛjya tāni śaraṇaṃ vraja māmiti tvāṃ

dūto jagāda sakalairhasitaḥ sabhāyām ||2||

dūte'tha yātavati yādavasainikaistvaṃ

yāto dadarśitha vapuḥ kila pauṇḍrakīyam |

tāpena vakṣasi kṛtāṅkamanalpamūlya-

śrīkaustubhaṃ makarakuṇḍalapītacelam ||3||

kālāyasaṃ nijasudarśanamasyato'sya

kālānalotkarakireṇa sudarśanena |

śīrṣaṃ cakartitha mamarditha cāsya senāṃ

tanmitrakāśipaśiro'pi cakartha kāśyām ||4||

jālyena bālakagirā'pi kilāhameva

śrīvāsudeva iti rūḍhamatiściraṃ saḥ |

sāyujyameva bhavadaikyadhiyā gato'bhūt

ko nāma kasya sukṛtaṃ kathamityaveyāt ||5||

kāśīśvarasya tanayo'tha sudakṣiṇākhyaḥ

śarvaṃ prapūjya bhavate vihitābhicāraḥ |

kṛtyānalaṃ kamapi bāṇraraṇātibhītai-

rbhūtaiḥ kathañcana vṛtaiḥ samamabhyamuñcat ||6||

tālapramāṇacaraṇāmakhilaṃ dahantīṃ

kṛtyāṃ vilokya cakitaiḥ kathito'pi pauraiḥ |

dyūtotsave kimapi no calito vibho tvaṃ

pārśvasthamāśu visasarjitha kālacakram ||7||

abhyāpatatyamitadhāmni bhavanmahāstre

hā heti vidrutavatī khalu ghorakṛtyā|

roṣāt sudakṣiṇamadakṣiṇaceṣṭitaṃ taṃ

puploṣa cakramapi kāśipurīmadhākṣīt ||8||

sa khalu vivido rakṣoghāte kṛtopakṛtiḥ purā

tava tu kalayā mṛtyuṃ prāptuṃ tadā khalatāṃ gataḥ |

narakasacivo deśakleśaṃ sṛjan nagarāntike

jhaṭiti halinā yudhyannaddhā papāta talāhataḥ ||9||

sāmbaṃ kauravyaputrīharaṇaniyamitaṃ sāntvanārthī kurūṇāṃ

yātastadvākyaroṣoddhṛtakarinagaro mocayāmāsa rāmaḥ |

te ghātyāḥ pāṇḍaveyairiti yadupṛtanāṃ nāmucastvaṃ tadānīṃ

taṃ tvāṃ durbodhalīlaṃ pavanapurapate tāpaśāntyai niṣeve ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रामेऽथ गोकुलगते प्रमदाप्रसक्ते

हूतानुपेतयमुनादमने मदान्धे ।

स्वैरं समारमति सेवकवादमूढो

दूतं न्ययुङ्क्त तव पौण्ड्रकवासुदेवः ॥1॥

नारायणोऽहमवतीर्ण इहास्मि भूमौ

धत्से किल त्वमपि मामकलक्षणानि ।

उत्सृज्य तानि शरणं व्रज मामिति त्वां

दूतो जगाद सकलैर्हसितः सभायाम् ॥2॥

दूतेऽथ यातवति यादवसैनिकैस्त्वं

यातो ददर्शिथ वपुः किल पौण्ड्रकीयम् ।

तापेन वक्षसि कृताङ्कमनल्पमूल्य-

श्रीकौस्तुभं मकरकुण्डलपीतचेलम् ॥3॥

कालायसं निजसुदर्शनमस्यतोऽस्य

कालानलोत्करकिरेण सुदर्शनेन ।

शीर्षं चकर्तिथ ममर्दिथ चास्य सेनां

तन्मित्रकाशिपशिरोऽपि चकर्थ काश्याम् ॥4॥

जाल्येन बालकगिराऽपि किलाहमेव

श्रीवासुदेव इति रूढमतिश्चिरं सः ।

सायुज्यमेव भवदैक्यधिया गतोऽभूत्

को नाम कस्य सुकृतं कथमित्यवेयात् ॥5॥

काशीश्वरस्य तनयोऽथ सुदक्षिणाख्यः

शर्वं प्रपूज्य भवते विहिताभिचारः ।

कृत्यानलं कमपि बाण्ररणातिभीतै-

र्भूतैः कथञ्चन वृतैः सममभ्यमुञ्चत् ॥6॥

तालप्रमाणचरणामखिलं दहन्तीं

कृत्यां विलोक्य चकितैः कथितोऽपि पौरैः ।

द्यूतोत्सवे किमपि नो चलितो विभो त्वं

पार्श्वस्थमाशु विससर्जिथ कालचक्रम् ॥7॥

अभ्यापतत्यमितधाम्नि भवन्महास्त्रे

हा हेति विद्रुतवती खलु घोरकृत्या।

रोषात् सुदक्षिणमदक्षिणचेष्टितं तं

पुप्लोष चक्रमपि काशिपुरीमधाक्षीत् ॥8॥

स खलु विविदो रक्षोघाते कृतोपकृतिः पुरा

तव तु कलया मृत्युं प्राप्तुं तदा खलतां गतः ।

नरकसचिवो देशक्लेशं सृजन् नगरान्तिके

झटिति हलिना युध्यन्नद्धा पपात तलाहतः ॥9॥

साम्बं कौरव्यपुत्रीहरणनियमितं सान्त्वनार्थी कुरूणां

यातस्तद्वाक्यरोषोद्धृतकरिनगरो मोचयामास रामः ।

ते घात्याः पाण्डवेयैरिति यदुपृतनां नामुचस्त्वं तदानीं

तं त्वां दुर्बोधलीलं पवनपुरपते तापशान्त्यै निषेवे ॥10॥