Narayaniyam Dashaka 83 - Paundrakavadham - Dninidavadham — Bengali Script

রামেঽথ গোকুলগতে প্রমদাপ্রসক্তে

হূতানুপেতযমুনাদমনে মদান্ধে ।

স্বৈরং সমারমতি সেবকবাদমূঢো

দূতং ন্যযুঙ্ক্ত তব পৌণ্ড্রকবাসুদেবঃ ॥1॥

নারাযণোঽহমবতীর্ণ ইহাস্মি ভূমৌ

ধত্সে কিল ত্বমপি মামকলক্ষণানি ।

উত্সৃজ্য তানি শরণং ব্রজ মামিতি ত্বাং

দূতো জগাদ সকলৈর্হসিতঃ সভাযাম্ ॥2॥

দূতেঽথ যাতবতি যাদবসৈনিকৈস্ত্বং

যাতো দদর্শিথ বপুঃ কিল পৌণ্ড্রকীযম্ ।

তাপেন বক্ষসি কৃতাঙ্কমনল্পমূল্য-

শ্রীকৌস্তুভং মকরকুণ্ডলপীতচেলম্ ॥3॥

কালাযসং নিজসুদর্শনমস্যতোঽস্য

কালানলোত্করকিরেণ সুদর্শনেন ।

শীর্ষং চকর্তিথ মমর্দিথ চাস্য সেনাং

তন্মিত্রকাশিপশিরোঽপি চকর্থ কাশ্যাম্ ॥4॥

জাল্যেন বালকগিরাঽপি কিলাহমেব

শ্রীবাসুদেব ইতি রূঢমতিশ্চিরং সঃ ।

সাযুজ্যমেব ভবদৈক্যধিযা গতোঽভূত্

কো নাম কস্য সুকৃতং কথমিত্যবেযাত্ ॥5॥

কাশীশ্বরস্য তনযোঽথ সুদক্ষিণাখ্যঃ

শর্বং প্রপূজ্য ভবতে বিহিতাভিচারঃ ।

কৃত্যানলং কমপি বাণ্ররণাতিভীতৈ-

র্ভূতৈঃ কথঞ্চন বৃতৈঃ সমমভ্যমুঞ্চত্ ॥6॥

তালপ্রমাণচরণামখিলং দহন্তীং

কৃত্যাং বিলোক্য চকিতৈঃ কথিতোঽপি পৌরৈঃ ।

দ্যূতোত্সবে কিমপি নো চলিতো বিভো ত্বং

পার্শ্বস্থমাশু বিসসর্জিথ কালচক্রম্ ॥7॥

অভ্যাপতত্যমিতধাম্নি ভবন্মহাস্ত্রে

হা হেতি বিদ্রুতবতী খলু ঘোরকৃত্যা।

রোষাত্ সুদক্ষিণমদক্ষিণচেষ্টিতং তং

পুপ্লোষ চক্রমপি কাশিপুরীমধাক্ষীত্ ॥8॥

স খলু বিবিদো রক্ষোঘাতে কৃতোপকৃতিঃ পুরা

তব তু কলযা মৃত্যুং প্রাপ্তুং তদা খলতাং গতঃ ।

নরকসচিবো দেশক্লেশং সৃজন্ নগরান্তিকে

ঝটিতি হলিনা যুধ্যন্নদ্ধা পপাত তলাহতঃ ॥9॥

সাম্বং কৌরব্যপুত্রীহরণনিযমিতং সান্ত্বনার্থী কুরূণাং

যাতস্তদ্বাক্যরোষোদ্ধৃতকরিনগরো মোচযামাস রামঃ ।

তে ঘাত্যাঃ পাণ্ডবেযৈরিতি যদুপৃতনাং নামুচস্ত্বং তদানীং

তং ত্বাং দুর্বোধলীলং পবনপুরপতে তাপশান্ত্যৈ নিষেবে ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

rāme'tha gokulagate pramadāprasakte

hūtānupetayamunādamane madāndhe |

svairaṃ samāramati sevakavādamūḍho

dūtaṃ nyayuṅkta tava pauṇḍrakavāsudevaḥ ||1||

nārāyaṇo'hamavatīrṇa ihāsmi bhūmau

dhatse kila tvamapi māmakalakṣaṇāni |

utsṛjya tāni śaraṇaṃ vraja māmiti tvāṃ

dūto jagāda sakalairhasitaḥ sabhāyām ||2||

dūte'tha yātavati yādavasainikaistvaṃ

yāto dadarśitha vapuḥ kila pauṇḍrakīyam |

tāpena vakṣasi kṛtāṅkamanalpamūlya-

śrīkaustubhaṃ makarakuṇḍalapītacelam ||3||

kālāyasaṃ nijasudarśanamasyato'sya

kālānalotkarakireṇa sudarśanena |

śīrṣaṃ cakartitha mamarditha cāsya senāṃ

tanmitrakāśipaśiro'pi cakartha kāśyām ||4||

jālyena bālakagirā'pi kilāhameva

śrīvāsudeva iti rūḍhamatiściraṃ saḥ |

sāyujyameva bhavadaikyadhiyā gato'bhūt

ko nāma kasya sukṛtaṃ kathamityaveyāt ||5||

kāśīśvarasya tanayo'tha sudakṣiṇākhyaḥ

śarvaṃ prapūjya bhavate vihitābhicāraḥ |

kṛtyānalaṃ kamapi bāṇraraṇātibhītai-

rbhūtaiḥ kathañcana vṛtaiḥ samamabhyamuñcat ||6||

tālapramāṇacaraṇāmakhilaṃ dahantīṃ

kṛtyāṃ vilokya cakitaiḥ kathito'pi pauraiḥ |

dyūtotsave kimapi no calito vibho tvaṃ

pārśvasthamāśu visasarjitha kālacakram ||7||

abhyāpatatyamitadhāmni bhavanmahāstre

hā heti vidrutavatī khalu ghorakṛtyā|

roṣāt sudakṣiṇamadakṣiṇaceṣṭitaṃ taṃ

puploṣa cakramapi kāśipurīmadhākṣīt ||8||

sa khalu vivido rakṣoghāte kṛtopakṛtiḥ purā

tava tu kalayā mṛtyuṃ prāptuṃ tadā khalatāṃ gataḥ |

narakasacivo deśakleśaṃ sṛjan nagarāntike

jhaṭiti halinā yudhyannaddhā papāta talāhataḥ ||9||

sāmbaṃ kauravyaputrīharaṇaniyamitaṃ sāntvanārthī kurūṇāṃ

yātastadvākyaroṣoddhṛtakarinagaro mocayāmāsa rāmaḥ |

te ghātyāḥ pāṇḍaveyairiti yadupṛtanāṃ nāmucastvaṃ tadānīṃ

taṃ tvāṃ durbodhalīlaṃ pavanapurapate tāpaśāntyai niṣeve ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रामेऽथ गोकुलगते प्रमदाप्रसक्ते

हूतानुपेतयमुनादमने मदान्धे ।

स्वैरं समारमति सेवकवादमूढो

दूतं न्ययुङ्क्त तव पौण्ड्रकवासुदेवः ॥1॥

नारायणोऽहमवतीर्ण इहास्मि भूमौ

धत्से किल त्वमपि मामकलक्षणानि ।

उत्सृज्य तानि शरणं व्रज मामिति त्वां

दूतो जगाद सकलैर्हसितः सभायाम् ॥2॥

दूतेऽथ यातवति यादवसैनिकैस्त्वं

यातो ददर्शिथ वपुः किल पौण्ड्रकीयम् ।

तापेन वक्षसि कृताङ्कमनल्पमूल्य-

श्रीकौस्तुभं मकरकुण्डलपीतचेलम् ॥3॥

कालायसं निजसुदर्शनमस्यतोऽस्य

कालानलोत्करकिरेण सुदर्शनेन ।

शीर्षं चकर्तिथ ममर्दिथ चास्य सेनां

तन्मित्रकाशिपशिरोऽपि चकर्थ काश्याम् ॥4॥

जाल्येन बालकगिराऽपि किलाहमेव

श्रीवासुदेव इति रूढमतिश्चिरं सः ।

सायुज्यमेव भवदैक्यधिया गतोऽभूत्

को नाम कस्य सुकृतं कथमित्यवेयात् ॥5॥

काशीश्वरस्य तनयोऽथ सुदक्षिणाख्यः

शर्वं प्रपूज्य भवते विहिताभिचारः ।

कृत्यानलं कमपि बाण्ररणातिभीतै-

र्भूतैः कथञ्चन वृतैः सममभ्यमुञ्चत् ॥6॥

तालप्रमाणचरणामखिलं दहन्तीं

कृत्यां विलोक्य चकितैः कथितोऽपि पौरैः ।

द्यूतोत्सवे किमपि नो चलितो विभो त्वं

पार्श्वस्थमाशु विससर्जिथ कालचक्रम् ॥7॥

अभ्यापतत्यमितधाम्नि भवन्महास्त्रे

हा हेति विद्रुतवती खलु घोरकृत्या।

रोषात् सुदक्षिणमदक्षिणचेष्टितं तं

पुप्लोष चक्रमपि काशिपुरीमधाक्षीत् ॥8॥

स खलु विविदो रक्षोघाते कृतोपकृतिः पुरा

तव तु कलया मृत्युं प्राप्तुं तदा खलतां गतः ।

नरकसचिवो देशक्लेशं सृजन् नगरान्तिके

झटिति हलिना युध्यन्नद्धा पपात तलाहतः ॥9॥

साम्बं कौरव्यपुत्रीहरणनियमितं सान्त्वनार्थी कुरूणां

यातस्तद्वाक्यरोषोद्धृतकरिनगरो मोचयामास रामः ।

ते घात्याः पाण्डवेयैरिति यदुपृतनां नामुचस्त्वं तदानीं

तं त्वां दुर्बोधलीलं पवनपुरपते तापशान्त्यै निषेवे ॥10॥