Narayaniyam Dashaka 2 - Bhagavatah Svarupamadhuryam Tatha Bhaktimahattvam — Bengali Script

সূর্যস্পর্ধিকিরীটমূর্ধ্বতিলকপ্রোদ্ভাসিফালান্তরং

কারুণ্যাকুলনেত্রমার্দ্রহসিতোল্লাসং সুনাসাপুটম্।

গণ্ডোদ্যন্মকরাভকুণ্ডলযুগং কণ্ঠোজ্বলত্কৌস্তুভং

ত্বদ্রূপং বনমাল্যহারপটলশ্রীবত্সদীপ্রং ভজে॥1॥

কেযূরাঙ্গদকঙ্কণোত্তমমহারত্নাঙ্গুলীযাঙ্কিত-

শ্রীমদ্বাহুচতুষ্কসঙ্গতগদাশঙ্খারিপঙ্কেরুহাম্ ।

কাঞ্চিত্ কাঞ্চনকাঞ্চিলাঞ্চ্ছিতলসত্পীতাম্বরালম্বিনী-

মালম্বে বিমলাম্বুজদ্যুতিপদাং মূর্তিং তবার্তিচ্ছিদম্ ॥2॥

যত্ত্ত্রৈলোক্যমহীযসোঽপি মহিতং সম্মোহনং মোহনাত্

কান্তং কান্তিনিধানতোঽপি মধুরং মাধুর্যধুর্যাদপি ।

সৌন্দর্যোত্তরতোঽপি সুন্দরতরং ত্বদ্রূপমাশ্চর্যতোঽ-

প্যাশ্চর্যং ভুবনে ন কস্য কুতুকং পুষ্ণাতি বিষ্ণো বিভো ॥3॥

তত্তাদৃঙ্মধুরাত্মকং তব বপুঃ সম্প্রাপ্য সম্পন্মযী

সা দেবী পরমোত্সুকা চিরতরং নাস্তে স্বভক্তেষ্বপি ।

তেনাস্যা বত কষ্টমচ্যুত বিভো ত্বদ্রূপমানোজ্ঞক -

প্রেমস্থৈর্যমযাদচাপলবলাচ্চাপল্যবার্তোদভূত্ ॥4॥

লক্ষ্মীস্তাবকরামণীযকহৃতৈবেযং পরেষ্বস্থিরে-

ত্যস্মিন্নন্যদপি প্রমাণমধুনা বক্ষ্যামি লক্ষ্মীপতে ।

যে ত্বদ্ধ্যানগুণানুকীর্তনরসাসক্তা হি ভক্তা জনা-

স্তেষ্বেষা বসতি স্থিরৈব দযিতপ্রস্তাবদত্তাদরা ॥5॥

এবম্ভূতমনোজ্ঞতানবসুধানিষ্যন্দসন্দোহনং

ত্বদ্রূপং পরচিদ্রসাযনমযং চেতোহরং শৃণ্বতাম্ ।

সদ্যঃ প্রেরযতে মতিং মদযতে রোমাঞ্চযত্যঙ্গকং

ব্যাসিঞ্চত্যপি শীতবাষ্পবিসরৈরানন্দমূর্ছোদ্ভবৈঃ ॥6॥

এবম্ভূততযা হি ভক্ত্যভিহিতো যোগস্স যোগদ্বযাত্

কর্মজ্ঞানমযাত্ ভৃশোত্তমতরো যোগীশ্বরৈর্গীযতে ।

সৌন্দর্যৈকরসাত্মকে ত্বযি খলু প্রেমপ্রকর্ষাত্মিকা

ভক্তির্নিশ্রমমেব বিশ্বপুরুষৈর্লভ্যা রমাবল্লভ ॥7॥

নিষ্কামং নিযতস্বধর্মচরণং যত্ কর্মযোগাভিধং

তদ্দূরেত্যফলং যদৌপনিষদজ্ঞানোপলভ্যং পুনঃ ।

তত্ত্বব্যক্ততযা সুদুর্গমতরং চিত্তস্য তস্মাদ্বিভো

ত্বত্প্রেমাত্মকভক্তিরেব সততং স্বাদীযসী শ্রেযসী ॥8॥

অত্যাযাসকরাণি কর্মপটলান্যাচর্য নির্যন্মলা

বোধে ভক্তিপথেঽথবাঽপ্যুচিততামাযান্তি কিং তাবতা ।

ক্লিষ্ট্বা তর্কপথে পরং তব বপুর্ব্রহ্মাখ্যমন্যে পুন-

শ্চিত্তার্দ্রত্বমৃতে বিচিন্ত্য বহুভিস্সিদ্ধ্যন্তি জন্মান্তরৈঃ ॥9॥

ত্বদ্ভক্তিস্তু কথারসামৃতঝরীনির্মজ্জনেন স্বযং

সিদ্ধ্যন্তী বিমলপ্রবোধপদবীমক্লেশতস্তন্বতী ।

সদ্যস্সিদ্ধিকরী জযত্যযি বিভো সৈবাস্তু মে ত্বত্পদ-

প্রেমপ্রৌঢিরসার্দ্রতা দ্রুততরং বাতালযাধীশ্বর ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

sūryaspardhikirīṭamūrdhvatilakaprodbhāsiphālāntaraṃ

kāruṇyākulanetramārdrahasitollāsaṃ sunāsāpuṭam|

gaṇḍodyanmakarābhakuṇḍalayugaṃ kaṇṭhojvalatkaustubhaṃ

tvadrūpaṃ vanamālyahārapaṭalaśrīvatsadīpraṃ bhaje||1||

keyūrāṅgadakaṅkaṇottamamahāratnāṅgulīyāṅkita-

śrīmadbāhucatuṣkasaṅgatagadāśaṅkhāripaṅkeruhām |

kāñcit kāñcanakāñcilāñcchitalasatpītāmbarālambinī-

mālambe vimalāmbujadyutipadāṃ mūrtiṃ tavārticchidam ||2||

yatttrailokyamahīyaso'pi mahitaṃ sammohanaṃ mohanāt

kāntaṃ kāntinidhānato'pi madhuraṃ mādhuryadhuryādapi |

saundaryottarato'pi sundarataraṃ tvadrūpamāścaryato'-

pyāścaryaṃ bhuvane na kasya kutukaṃ puṣṇāti viṣṇo vibho ||3||

tattādṛṅmadhurātmakaṃ tava vapuḥ samprāpya sampanmayī

sā devī paramotsukā cirataraṃ nāste svabhakteṣvapi |

tenāsyā bata kaṣṭamacyuta vibho tvadrūpamānojñaka -

premasthairyamayādacāpalabalāccāpalyavārtodabhūt ||4||

lakṣmīstāvakarāmaṇīyakahṛtaiveyaṃ pareṣvasthire-

tyasminnanyadapi pramāṇamadhunā vakṣyāmi lakṣmīpate |

ye tvaddhyānaguṇānukīrtanarasāsaktā hi bhaktā janā-

steṣveṣā vasati sthiraiva dayitaprastāvadattādarā ||5||

evambhūtamanojñatānavasudhāniṣyandasandohanaṃ

tvadrūpaṃ paracidrasāyanamayaṃ cetoharaṃ śṛṇvatām |

sadyaḥ prerayate matiṃ madayate romāñcayatyaṅgakaṃ

vyāsiñcatyapi śītavāṣpavisarairānandamūrchodbhavaiḥ ||6||

evambhūtatayā hi bhaktyabhihito yogassa yogadvayāt

karmajñānamayāt bhṛśottamataro yogīśvarairgīyate |

saundaryaikarasātmake tvayi khalu premaprakarṣātmikā

bhaktirniśramameva viśvapuruṣairlabhyā ramāvallabha ||7||

niṣkāmaṃ niyatasvadharmacaraṇaṃ yat karmayogābhidhaṃ

taddūretyaphalaṃ yadaupaniṣadajñānopalabhyaṃ punaḥ |

tattvavyaktatayā sudurgamataraṃ cittasya tasmādvibho

tvatpremātmakabhaktireva satataṃ svādīyasī śreyasī ||8||

atyāyāsakarāṇi karmapaṭalānyācarya niryanmalā

bodhe bhaktipathe'thavā'pyucitatāmāyānti kiṃ tāvatā |

kliṣṭvā tarkapathe paraṃ tava vapurbrahmākhyamanye puna-

ścittārdratvamṛte vicintya bahubhissiddhyanti janmāntaraiḥ ||9||

tvadbhaktistu kathārasāmṛtajharīnirmajjanena svayaṃ

siddhyantī vimalaprabodhapadavīmakleśatastanvatī |

sadyassiddhikarī jayatyayi vibho saivāstu me tvatpada-

premaprauḍhirasārdratā drutataraṃ vātālayādhīśvara ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सूर्यस्पर्धिकिरीटमूर्ध्वतिलकप्रोद्भासिफालान्तरं

कारुण्याकुलनेत्रमार्द्रहसितोल्लासं सुनासापुटम्।

गण्डोद्यन्मकराभकुण्डलयुगं कण्ठोज्वलत्कौस्तुभं

त्वद्रूपं वनमाल्यहारपटलश्रीवत्सदीप्रं भजे॥1॥

केयूराङ्गदकङ्कणोत्तममहारत्नाङ्गुलीयाङ्कित-

श्रीमद्बाहुचतुष्कसङ्गतगदाशङ्खारिपङ्केरुहाम् ।

काञ्चित् काञ्चनकाञ्चिलाञ्च्छितलसत्पीताम्बरालम्बिनी-

मालम्बे विमलाम्बुजद्युतिपदां मूर्तिं तवार्तिच्छिदम् ॥2॥

यत्त्त्रैलोक्यमहीयसोऽपि महितं सम्मोहनं मोहनात्

कान्तं कान्तिनिधानतोऽपि मधुरं माधुर्यधुर्यादपि ।

सौन्दर्योत्तरतोऽपि सुन्दरतरं त्वद्रूपमाश्चर्यतोऽ-

प्याश्चर्यं भुवने न कस्य कुतुकं पुष्णाति विष्णो विभो ॥3॥

तत्तादृङ्मधुरात्मकं तव वपुः सम्प्राप्य सम्पन्मयी

सा देवी परमोत्सुका चिरतरं नास्ते स्वभक्तेष्वपि ।

तेनास्या बत कष्टमच्युत विभो त्वद्रूपमानोज्ञक -

प्रेमस्थैर्यमयादचापलबलाच्चापल्यवार्तोदभूत् ॥4॥

लक्ष्मीस्तावकरामणीयकहृतैवेयं परेष्वस्थिरे-

त्यस्मिन्नन्यदपि प्रमाणमधुना वक्ष्यामि लक्ष्मीपते ।

ये त्वद्ध्यानगुणानुकीर्तनरसासक्ता हि भक्ता जना-

स्तेष्वेषा वसति स्थिरैव दयितप्रस्तावदत्तादरा ॥5॥

एवम्भूतमनोज्ञतानवसुधानिष्यन्दसन्दोहनं

त्वद्रूपं परचिद्रसायनमयं चेतोहरं शृण्वताम् ।

सद्यः प्रेरयते मतिं मदयते रोमाञ्चयत्यङ्गकं

व्यासिञ्चत्यपि शीतवाष्पविसरैरानन्दमूर्छोद्भवैः ॥6॥

एवम्भूततया हि भक्त्यभिहितो योगस्स योगद्वयात्

कर्मज्ञानमयात् भृशोत्तमतरो योगीश्वरैर्गीयते ।

सौन्दर्यैकरसात्मके त्वयि खलु प्रेमप्रकर्षात्मिका

भक्तिर्निश्रममेव विश्वपुरुषैर्लभ्या रमावल्लभ ॥7॥

निष्कामं नियतस्वधर्मचरणं यत् कर्मयोगाभिधं

तद्दूरेत्यफलं यदौपनिषदज्ञानोपलभ्यं पुनः ।

तत्त्वव्यक्ततया सुदुर्गमतरं चित्तस्य तस्माद्विभो

त्वत्प्रेमात्मकभक्तिरेव सततं स्वादीयसी श्रेयसी ॥8॥

अत्यायासकराणि कर्मपटलान्याचर्य निर्यन्मला

बोधे भक्तिपथेऽथवाऽप्युचिततामायान्ति किं तावता ।

क्लिष्ट्वा तर्कपथे परं तव वपुर्ब्रह्माख्यमन्ये पुन-

श्चित्तार्द्रत्वमृते विचिन्त्य बहुभिस्सिद्ध्यन्ति जन्मान्तरैः ॥9॥

त्वद्भक्तिस्तु कथारसामृतझरीनिर्मज्जनेन स्वयं

सिद्ध्यन्ती विमलप्रबोधपदवीमक्लेशतस्तन्वती ।

सद्यस्सिद्धिकरी जयत्ययि विभो सैवास्तु मे त्वत्पद-

प्रेमप्रौढिरसार्द्रता द्रुततरं वातालयाधीश्वर ॥10॥