Narayaniyam Dashaka 8 - Pralayavarnanam — Bengali Script

এবং তাবত্ প্রাকৃতপ্রক্ষযান্তে

ব্রাহ্মে কল্পে হ্যাদিমে লব্ধজন্মা ।

ব্রহ্মা ভূযস্ত্বত্ত এবাপ্য বেদান্

সৃষ্টিং চক্রে পূর্বকল্পোপমানাম্ ॥1॥

সোঽযং চতুর্যুগসহস্রমিতান্যহানি

তাবন্মিতাশ্চ রজনীর্বহুশো নিনায ।

নিদ্রাত্যসৌ ত্বযি নিলীয সমং স্বসৃষ্টৈ-

র্নৈমিত্তিকপ্রলযমাহুরতোঽস্য রাত্রিম্ ॥2॥

অস্মাদৃশাং পুনরহর্মুখকৃত্যতুল্যাং

সৃষ্টিং করোত্যনুদিনং স ভবত্প্রসাদাত্ ।

প্রাগ্ব্রাহ্মকল্পজনুষাং চ পরাযুষাং তু

সুপ্তপ্রবোধনসমাস্তি তদাঽপি সৃষ্টিঃ ॥3॥

পঞ্চাশদব্দমধুনা স্ববযোর্ধরূপ-

মেকং পরার্ধমতিবৃত্য হি বর্ততেঽসৌ ।

তত্রান্ত্যরাত্রিজনিতান্ কথযামি ভূমন্

পশ্চাদ্দিনাবতরণে চ ভবদ্বিলাসান্ ॥4॥

দিনাবসানেঽথ সরোজযোনিঃ

সুষুপ্তিকামস্ত্বযি সন্নিলিল্যে ।

জগন্তি চ ত্বজ্জঠরং সমীযু-

স্তদেদমেকার্ণবমাস বিশ্বম্ ॥5॥

তবৈব বেষে ফণিরাজি শেষে

জলৈকশেষে ভুবনে স্ম শেষে ।

আনন্দসান্দ্রানুভবস্বরূপঃ

স্বযোগনিদ্রাপরিমুদ্রিতাত্মা ॥6॥

কালাখ্যশক্তিং প্রলযাবসানে

প্রবোধযেত্যাদিশতা কিলাদৌ ।

ত্বযা প্রসুপ্তং পরিসুপ্তশক্তি-

ব্রজেন তত্রাখিলজীবধাম্না ॥7॥

চতুর্যুগাণাং চ সহস্রমেবং

ত্বযি প্রসুপ্তে পুনরদ্বিতীযে ।

কালাখ্যশক্তিঃ প্রথমপ্রবুদ্ধা

প্রাবোধযত্ত্বাং কিল বিশ্বনাথ ॥8॥

বিবুধ্য চ ত্বং জলগর্ভশাযিন্

বিলোক্য লোকানখিলান্ প্রলীনান্ ।

তেষ্বেব সূক্ষ্মাত্মতযা নিজান্তঃ -

স্থিতেষু বিশ্বেষু দদাথ দৃষ্টিম্ ॥9॥

ততস্ত্বদীযাদযি নাভিরন্ধ্রা-

দুদঞ্চিতং কিঞ্চন দিব্যপদ্মম্ ।

নিলীননিশ্শেষপদার্থমালা-

সঙ্ক্ষেপরূপং মুকুলাযমানম্ ॥10॥

তদেতদম্ভোরুহকুড্মলং তে

কলেবরাত্ তোযপথে প্ররূঢম্ ।

বহির্নিরীতং পরিতঃ স্ফুরদ্ভিঃ

স্বধামভির্ধ্বান্তমলং ন্যকৃন্তত্ ॥11॥

সম্ফুল্লপত্রে নিতরাং বিচিত্রে

তস্মিন্ ভবদ্বীর্যধৃতে সরোজে ।

স পদ্মজন্মা বিধিরাবিরাসীত্

স্বযম্প্রবুদ্ধাখিলবেদরাশিঃ ॥12॥

অস্মিন্ পরাত্মন্ ননু পাদ্মকল্পে

ত্বমিত্থমুত্থাপিতপদ্মযোনিঃ ।

অনন্তভূমা মম রোগরাশিং

নিরুন্ধি বাতালযবাস বিষ্ণো ॥13॥

Roman (IAST) Transliteration

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte

brāhme kalpe hyādime labdhajanmā |

brahmā bhūyastvatta evāpya vedān

sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām ||1||

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni

tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya |

nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭai-

rnaimittikapralayamāhurato'sya rātrim ||2||

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ

sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt |

prāgbrāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu

suptaprabodhanasamāsti tadā'pi sṛṣṭiḥ ||3||

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpa-

mekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau |

tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman

paścāddināvataraṇe ca bhavadvilāsān ||4||

dināvasāne'tha sarojayoniḥ

suṣuptikāmastvayi sannililye |

jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyu-

stadedamekārṇavamāsa viśvam ||5||

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe

jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe |

ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ

svayoganidrāparimudritātmā ||6||

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne

prabodhayetyādiśatā kilādau |

tvayā prasuptaṃ parisuptaśakti-

vrajena tatrākhilajīvadhāmnā ||7||

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ

tvayi prasupte punaradvitīye |

kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā

prābodhayattvāṃ kila viśvanātha ||8||

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin

vilokya lokānakhilān pralīnān |

teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ -

sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim ||9||

tatastvadīyādayi nābhirandhrā-

dudañcitaṃ kiñcana divyapadmam |

nilīnaniśśeṣapadārthamālā-

saṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam ||10||

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te

kalevarāt toyapathe prarūḍham |

bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ

svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat ||11||

samphullapatre nitarāṃ vicitre

tasmin bhavadvīryadhṛte saroje |

sa padmajanmā vidhirāvirāsīt

svayamprabuddhākhilavedarāśiḥ ||12||

asmin parātman nanu pādmakalpe

tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ |

anantabhūmā mama rogarāśiṃ

nirundhi vātālayavāsa viṣṇo ||13||

Sanskrit — Devanagari (original)

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा ।

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम् ॥1॥

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय ।

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम् ॥2॥

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात् ।

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टिः ॥3॥

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान् ॥4॥

दिनावसानेऽथ सरोजयोनिः

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये ।

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम् ॥5॥

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूपः

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा ॥6॥

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ ।

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना ॥7॥

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।

कालाख्यशक्तिः प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥8॥

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान् ।

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्तः -

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥9॥

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किञ्चन दिव्यपद्मम् ।

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

सङ्क्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥10॥

तदेतदम्भोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।

बहिर्निरीतं परितः स्फुरद्भिः

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत् ॥11॥

सम्फुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे ।

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयम्प्रबुद्धाखिलवेदराशिः ॥12॥

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनिः ।

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो ॥13॥