Narayaniyam Dashaka 8 - Pralayavarnanam — Kannada Script

ಏವಂ ತಾವತ್ ಪ್ರಾಕೃತಪ್ರಕ್ಷಯಾನ್ತೇ

ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಕಲ್ಪೇ ಹ್ಯಾದಿಮೇ ಲಬ್ಧಜನ್ಮಾ ।

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭೂಯಸ್ತ್ವತ್ತ ಏವಾಪ್ಯ ವೇದಾನ್

ಸೃಷ್ಟಿಂ ಚಕ್ರೇ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪೋಪಮಾನಾಮ್ ॥1॥

ಸೋಽಯಂ ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಮಿತಾನ್ಯಹಾನಿ

ತಾವನ್ಮಿತಾಶ್ಚ ರಜನೀರ್ಬಹುಶೋ ನಿನಾಯ ।

ನಿದ್ರಾತ್ಯಸೌ ತ್ವಯಿ ನಿಲೀಯ ಸಮಂ ಸ್ವಸೃಷ್ಟೈ-

ರ್ನೈಮಿತ್ತಿಕಪ್ರಲಯಮಾಹುರತೋಽಸ್ಯ ರಾತ್ರಿಮ್ ॥2॥

ಅಸ್ಮಾದೃಶಾಂ ಪುನರಹರ್ಮುಖಕೃತ್ಯತುಲ್ಯಾಂ

ಸೃಷ್ಟಿಂ ಕರೋತ್ಯನುದಿನಂ ಸ ಭವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ।

ಪ್ರಾಗ್ಬ್ರಾಹ್ಮಕಲ್ಪಜನುಷಾಂ ಚ ಪರಾಯುಷಾಂ ತು

ಸುಪ್ತಪ್ರಬೋಧನಸಮಾಸ್ತಿ ತದಾಽಪಿ ಸೃಷ್ಟಿಃ ॥3॥

ಪಞ್ಚಾಶದಬ್ದಮಧುನಾ ಸ್ವವಯೋರ್ಧರೂಪ-

ಮೇಕಂ ಪರಾರ್ಧಮತಿವೃತ್ಯ ಹಿ ವರ್ತತೇಽಸೌ ।

ತತ್ರಾನ್ತ್ಯರಾತ್ರಿಜನಿತಾನ್ ಕಥಯಾಮಿ ಭೂಮನ್

ಪಶ್ಚಾದ್ದಿನಾವತರಣೇ ಚ ಭವದ್ವಿಲಾಸಾನ್ ॥4॥

ದಿನಾವಸಾನೇಽಥ ಸರೋಜಯೋನಿಃ

ಸುಷುಪ್ತಿಕಾಮಸ್ತ್ವಯಿ ಸನ್ನಿಲಿಲ್ಯೇ ।

ಜಗನ್ತಿ ಚ ತ್ವಜ್ಜಠರಂ ಸಮೀಯು-

ಸ್ತದೇದಮೇಕಾರ್ಣವಮಾಸ ವಿಶ್ವಮ್ ॥5॥

ತವೈವ ವೇಷೇ ಫಣಿರಾಜಿ ಶೇಷೇ

ಜಲೈಕಶೇಷೇ ಭುವನೇ ಸ್ಮ ಶೇಷೇ ।

ಆನನ್ದಸಾನ್ದ್ರಾನುಭವಸ್ವರೂಪಃ

ಸ್ವಯೋಗನಿದ್ರಾಪರಿಮುದ್ರಿತಾತ್ಮಾ ॥6॥

ಕಾಲಾಖ್ಯಶಕ್ತಿಂ ಪ್ರಲಯಾವಸಾನೇ

ಪ್ರಬೋಧಯೇತ್ಯಾದಿಶತಾ ಕಿಲಾದೌ ।

ತ್ವಯಾ ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ಪರಿಸುಪ್ತಶಕ್ತಿ-

ವ್ರಜೇನ ತತ್ರಾಖಿಲಜೀವಧಾಮ್ನಾ ॥7॥

ಚತುರ್ಯುಗಾಣಾಂ ಚ ಸಹಸ್ರಮೇವಂ

ತ್ವಯಿ ಪ್ರಸುಪ್ತೇ ಪುನರದ್ವಿತೀಯೇ ।

ಕಾಲಾಖ್ಯಶಕ್ತಿಃ ಪ್ರಥಮಪ್ರಬುದ್ಧಾ

ಪ್ರಾಬೋಧಯತ್ತ್ವಾಂ ಕಿಲ ವಿಶ್ವನಾಥ ॥8॥

ವಿಬುಧ್ಯ ಚ ತ್ವಂ ಜಲಗರ್ಭಶಾಯಿನ್

ವಿಲೋಕ್ಯ ಲೋಕಾನಖಿಲಾನ್ ಪ್ರಲೀನಾನ್ ।

ತೇಷ್ವೇವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತ್ಮತಯಾ ನಿಜಾನ್ತಃ -

ಸ್ಥಿತೇಷು ವಿಶ್ವೇಷು ದದಾಥ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ॥9॥

ತತಸ್ತ್ವದೀಯಾದಯಿ ನಾಭಿರನ್ಧ್ರಾ-

ದುದಞ್ಚಿತಂ ಕಿಞ್ಚನ ದಿವ್ಯಪದ್ಮಮ್ ।

ನಿಲೀನನಿಶ್ಶೇಷಪದಾರ್ಥಮಾಲಾ-

ಸಙ್ಕ್ಷೇಪರೂಪಂ ಮುಕುಲಾಯಮಾನಮ್ ॥10॥

ತದೇತದಮ್ಭೋರುಹಕುಡ್ಮಲಂ ತೇ

ಕಲೇವರಾತ್ ತೋಯಪಥೇ ಪ್ರರೂಢಮ್ ।

ಬಹಿರ್ನಿರೀತಂ ಪರಿತಃ ಸ್ಫುರದ್ಭಿಃ

ಸ್ವಧಾಮಭಿರ್ಧ್ವಾನ್ತಮಲಂ ನ್ಯಕೃನ್ತತ್ ॥11॥

ಸಮ್ಫುಲ್ಲಪತ್ರೇ ನಿತರಾಂ ವಿಚಿತ್ರೇ

ತಸ್ಮಿನ್ ಭವದ್ವೀರ್ಯಧೃತೇ ಸರೋಜೇ ।

ಸ ಪದ್ಮಜನ್ಮಾ ವಿಧಿರಾವಿರಾಸೀತ್

ಸ್ವಯಮ್ಪ್ರಬುದ್ಧಾಖಿಲವೇದರಾಶಿಃ ॥12॥

ಅಸ್ಮಿನ್ ಪರಾತ್ಮನ್ ನನು ಪಾದ್ಮಕಲ್ಪೇ

ತ್ವಮಿತ್ಥಮುತ್ಥಾಪಿತಪದ್ಮಯೋನಿಃ ।

ಅನನ್ತಭೂಮಾ ಮಮ ರೋಗರಾಶಿಂ

ನಿರುನ್ಧಿ ವಾತಾಲಯವಾಸ ವಿಷ್ಣೋ ॥13॥

Roman (IAST) Transliteration

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte

brāhme kalpe hyādime labdhajanmā |

brahmā bhūyastvatta evāpya vedān

sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām ||1||

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni

tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya |

nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭai-

rnaimittikapralayamāhurato'sya rātrim ||2||

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ

sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt |

prāgbrāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu

suptaprabodhanasamāsti tadā'pi sṛṣṭiḥ ||3||

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpa-

mekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau |

tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman

paścāddināvataraṇe ca bhavadvilāsān ||4||

dināvasāne'tha sarojayoniḥ

suṣuptikāmastvayi sannililye |

jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyu-

stadedamekārṇavamāsa viśvam ||5||

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe

jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe |

ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ

svayoganidrāparimudritātmā ||6||

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne

prabodhayetyādiśatā kilādau |

tvayā prasuptaṃ parisuptaśakti-

vrajena tatrākhilajīvadhāmnā ||7||

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ

tvayi prasupte punaradvitīye |

kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā

prābodhayattvāṃ kila viśvanātha ||8||

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin

vilokya lokānakhilān pralīnān |

teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ -

sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim ||9||

tatastvadīyādayi nābhirandhrā-

dudañcitaṃ kiñcana divyapadmam |

nilīnaniśśeṣapadārthamālā-

saṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam ||10||

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te

kalevarāt toyapathe prarūḍham |

bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ

svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat ||11||

samphullapatre nitarāṃ vicitre

tasmin bhavadvīryadhṛte saroje |

sa padmajanmā vidhirāvirāsīt

svayamprabuddhākhilavedarāśiḥ ||12||

asmin parātman nanu pādmakalpe

tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ |

anantabhūmā mama rogarāśiṃ

nirundhi vātālayavāsa viṣṇo ||13||

Sanskrit — Devanagari (original)

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा ।

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम् ॥1॥

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय ।

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम् ॥2॥

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात् ।

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टिः ॥3॥

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान् ॥4॥

दिनावसानेऽथ सरोजयोनिः

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये ।

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम् ॥5॥

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूपः

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा ॥6॥

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ ।

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना ॥7॥

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।

कालाख्यशक्तिः प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥8॥

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान् ।

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्तः -

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥9॥

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किञ्चन दिव्यपद्मम् ।

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

सङ्क्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥10॥

तदेतदम्भोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।

बहिर्निरीतं परितः स्फुरद्भिः

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत् ॥11॥

सम्फुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे ।

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयम्प्रबुद्धाखिलवेदराशिः ॥12॥

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनिः ।

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो ॥13॥