Narayaniyam Dashaka 8 - Pralayavarnanam — Gujarati Script

એવં તાવત્ પ્રાકૃતપ્રક્ષયાન્તે

બ્રાહ્મે કલ્પે હ્યાદિમે લબ્ધજન્મા ।

બ્રહ્મા ભૂયસ્ત્વત્ત એવાપ્ય વેદાન્

સૃષ્ટિં ચક્રે પૂર્વકલ્પોપમાનામ્ ॥1॥

સોઽયં ચતુર્યુગસહસ્રમિતાન્યહાનિ

તાવન્મિતાશ્ચ રજનીર્બહુશો નિનાય ।

નિદ્રાત્યસૌ ત્વયિ નિલીય સમં સ્વસૃષ્ટૈ-

ર્નૈમિત્તિકપ્રલયમાહુરતોઽસ્ય રાત્રિમ્ ॥2॥

અસ્માદૃશાં પુનરહર્મુખકૃત્યતુલ્યાં

સૃષ્ટિં કરોત્યનુદિનં સ ભવત્પ્રસાદાત્ ।

પ્રાગ્બ્રાહ્મકલ્પજનુષાં ચ પરાયુષાં તુ

સુપ્તપ્રબોધનસમાસ્તિ તદાઽપિ સૃષ્ટિઃ ॥3॥

પઞ્ચાશદબ્દમધુના સ્વવયોર્ધરૂપ-

મેકં પરાર્ધમતિવૃત્ય હિ વર્તતેઽસૌ ।

તત્રાન્ત્યરાત્રિજનિતાન્ કથયામિ ભૂમન્

પશ્ચાદ્દિનાવતરણે ચ ભવદ્વિલાસાન્ ॥4॥

દિનાવસાનેઽથ સરોજયોનિઃ

સુષુપ્તિકામસ્ત્વયિ સન્નિલિલ્યે ।

જગન્તિ ચ ત્વજ્જઠરં સમીયુ-

સ્તદેદમેકાર્ણવમાસ વિશ્વમ્ ॥5॥

તવૈવ વેષે ફણિરાજિ શેષે

જલૈકશેષે ભુવને સ્મ શેષે ।

આનન્દસાન્દ્રાનુભવસ્વરૂપઃ

સ્વયોગનિદ્રાપરિમુદ્રિતાત્મા ॥6॥

કાલાખ્યશક્તિં પ્રલયાવસાને

પ્રબોધયેત્યાદિશતા કિલાદૌ ।

ત્વયા પ્રસુપ્તં પરિસુપ્તશક્તિ-

વ્રજેન તત્રાખિલજીવધામ્ના ॥7॥

ચતુર્યુગાણાં ચ સહસ્રમેવં

ત્વયિ પ્રસુપ્તે પુનરદ્વિતીયે ।

કાલાખ્યશક્તિઃ પ્રથમપ્રબુદ્ધા

પ્રાબોધયત્ત્વાં કિલ વિશ્વનાથ ॥8॥

વિબુધ્ય ચ ત્વં જલગર્ભશાયિન્

વિલોક્ય લોકાનખિલાન્ પ્રલીનાન્ ।

તેષ્વેવ સૂક્ષ્માત્મતયા નિજાન્તઃ -

સ્થિતેષુ વિશ્વેષુ દદાથ દૃષ્ટિમ્ ॥9॥

તતસ્ત્વદીયાદયિ નાભિરન્ધ્રા-

દુદઞ્ચિતં કિઞ્ચન દિવ્યપદ્મમ્ ।

નિલીનનિશ્શેષપદાર્થમાલા-

સઙ્ક્ષેપરૂપં મુકુલાયમાનમ્ ॥10॥

તદેતદમ્ભોરુહકુડ્મલં તે

કલેવરાત્ તોયપથે પ્રરૂઢમ્ ।

બહિર્નિરીતં પરિતઃ સ્ફુરદ્ભિઃ

સ્વધામભિર્ધ્વાન્તમલં ન્યકૃન્તત્ ॥11॥

સમ્ફુલ્લપત્રે નિતરાં વિચિત્રે

તસ્મિન્ ભવદ્વીર્યધૃતે સરોજે ।

સ પદ્મજન્મા વિધિરાવિરાસીત્

સ્વયમ્પ્રબુદ્ધાખિલવેદરાશિઃ ॥12॥

અસ્મિન્ પરાત્મન્ નનુ પાદ્મકલ્પે

ત્વમિત્થમુત્થાપિતપદ્મયોનિઃ ।

અનન્તભૂમા મમ રોગરાશિં

નિરુન્ધિ વાતાલયવાસ વિષ્ણો ॥13॥

Roman (IAST) Transliteration

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte

brāhme kalpe hyādime labdhajanmā |

brahmā bhūyastvatta evāpya vedān

sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām ||1||

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni

tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya |

nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭai-

rnaimittikapralayamāhurato'sya rātrim ||2||

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ

sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt |

prāgbrāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu

suptaprabodhanasamāsti tadā'pi sṛṣṭiḥ ||3||

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpa-

mekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau |

tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman

paścāddināvataraṇe ca bhavadvilāsān ||4||

dināvasāne'tha sarojayoniḥ

suṣuptikāmastvayi sannililye |

jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyu-

stadedamekārṇavamāsa viśvam ||5||

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe

jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe |

ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ

svayoganidrāparimudritātmā ||6||

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne

prabodhayetyādiśatā kilādau |

tvayā prasuptaṃ parisuptaśakti-

vrajena tatrākhilajīvadhāmnā ||7||

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ

tvayi prasupte punaradvitīye |

kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā

prābodhayattvāṃ kila viśvanātha ||8||

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin

vilokya lokānakhilān pralīnān |

teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ -

sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim ||9||

tatastvadīyādayi nābhirandhrā-

dudañcitaṃ kiñcana divyapadmam |

nilīnaniśśeṣapadārthamālā-

saṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam ||10||

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te

kalevarāt toyapathe prarūḍham |

bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ

svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat ||11||

samphullapatre nitarāṃ vicitre

tasmin bhavadvīryadhṛte saroje |

sa padmajanmā vidhirāvirāsīt

svayamprabuddhākhilavedarāśiḥ ||12||

asmin parātman nanu pādmakalpe

tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ |

anantabhūmā mama rogarāśiṃ

nirundhi vātālayavāsa viṣṇo ||13||

Sanskrit — Devanagari (original)

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा ।

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम् ॥1॥

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय ।

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम् ॥2॥

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात् ।

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टिः ॥3॥

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान् ॥4॥

दिनावसानेऽथ सरोजयोनिः

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये ।

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम् ॥5॥

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूपः

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा ॥6॥

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ ।

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना ॥7॥

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।

कालाख्यशक्तिः प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥8॥

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान् ।

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्तः -

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥9॥

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किञ्चन दिव्यपद्मम् ।

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

सङ्क्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥10॥

तदेतदम्भोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।

बहिर्निरीतं परितः स्फुरद्भिः

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत् ॥11॥

सम्फुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे ।

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयम्प्रबुद्धाखिलवेदराशिः ॥12॥

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनिः ।

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो ॥13॥