Summary — Odia
AI-generated · not yet verified
The Odia meaning of each verse is shown below the verse.
યસ્યૈવાઙ્ઘ્રિત્રયેણ ત્રિજગદભિમિતં મોદતે પૂર્ણસમ્પત્
યોસૌ વિશ્વાનિ ધત્તે પ્રિયમિહ પરમં ધામ તસ્યાભિયાયાં
ત્વદ્ભક્તા યત્ર માદ્યન્ત્યમૃતરસમરન્દસ્ય યત્ર પ્રવાહઃ ॥1॥
yasyaivāṅghritrayeṇa trijagadabhimitaṃ modate pūrṇasampat
yosau viśvāni dhatte priyamiha paramaṃ dhāma tasyābhiyāyāṃ
tvadbhaktā yatra mādyantyamṛtarasamarandasya yatra pravāhaḥ ||1||
ହେ ବିଷ୍ଣୋ! ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଏ କହିପାରିବ? ପୃଥିବୀର ଧୂଳିକଣାକୁ କିଏ ମାପିପାରିବ? ଯାହାର ତିନି ପାଦରେ ତିନି ଲୋକ ପରିମିତ ହୋଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପଦରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି, ସେ ଯେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ମୋର ପରମ ପ୍ରିୟ ଧାମ; ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ଭକ୍ତମାନେ ଅମୃତ ରସର ମଧୁର ସ୍ରୋତରେ ମତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। AI
ર્ભક્તાત્મા વિષ્ણવે યઃ પ્રદિશતિ હવિરાદીનિ યજ્ઞાર્ચનાદૌ ।
કૃષ્ણાદ્યં જન્મ યો વા મહદિહ મહતો વર્ણયેત્સોઽયમેવ
પ્રીતઃ પૂર્ણો યશોભિસ્ત્વરિતમભિસરેત્ પ્રાપ્યમન્તે પદં તે ॥2॥
rbhaktātmā viṣṇave yaḥ pradiśati havirādīni yajñārcanādau |
kṛṣṇādyaṃ janma yo vā mahadiha mahato varṇayetso'yameva
prītaḥ pūrṇo yaśobhistvaritamabhisaret prāpyamante padaṃ te ||2||
ଯେ ଆଦ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ସମସ୍ତର କର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି, ପ୍ରତି ନିମିଷରେ ନୂତନ ଅଟନ୍ତି, ବିଭୂତିର ଭର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯେ ଭକ୍ତଭାବରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅର୍ଚ୍ଚନାଦିରେ ହବି ଆଦି ଅର୍ପଣ କରେ, ଅଥବା ଯେ ଏହି ମହାନ ଜଗତରେ କୃଷ୍ଣ ଆଦି ମହାନ ଜନ୍ମମାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ସେ ହିଁ ପ୍ରୀତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଶରେ ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ଶେଷରେ ତୁମର ପ୍ରାପ୍ୟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। AI
વ્યક્તં વેદસ્ય સારં પ્રણુવત જનનોપાત્તલીલાકથાભિઃ ।
જાનન્તશ્ચાસ્ય નામાન્યખિલસુખકરાણીતિ સઙ્કીર્તયધ્વં
હે વિષ્ણો કીર્તનાદ્યૈસ્તવ ખલુ મહતસ્તત્ત્વબોધં ભજેયમ્ ॥3॥
vyaktaṃ vedasya sāraṃ praṇuvata jananopāttalīlākathābhiḥ |
jānantaścāsya nāmānyakhilasukhakarāṇīti saṅkīrtayadhvaṃ
he viṣṇo kīrtanādyaistava khalu mahatastattvabodhaṃ bhajeyam ||3||
ହେ ସ୍ତୋତା ଓ କବୀନ୍ଦ୍ରଗଣ! ତୁମେମାନେ ଯେପରି ଜାଣିଛ, ସେହିପରି ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣ; ବେଦର ସାରକୁ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ତାହାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଲୀଳାକଥାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କର। ତାହାଙ୍କ ନାମମାନେ ସମସ୍ତ ସୁଖକର ବୋଲି ଜାଣି ସେହିସବୁକୁ ସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନ କର। ହେ ବିଷ୍ଣୋ! ତୁମର କୀର୍ତ୍ତନାଦି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେହି ମହାନ ତତ୍ତ୍ୱର ବୋଧ ଲାଭ କରିପାରେ। AI
યાનીન્દ્રસ્યૈષ ભૃત્યઃ પ્રિયસખ ઇવ ચ વ્યાતનોત્ ક્ષેમકારી ।
વીક્ષન્તે યોગસિદ્ધાઃ પરપદમનિશં યસ્ય સમ્યક્પ્રકાશં
વિપ્રેન્દ્રા જાગરૂકાઃ કૃતબહુનુતયો યચ્ચ નિર્ભાસયન્તે ॥4॥
yānīndrasyaiṣa bhṛtyaḥ priyasakha iva ca vyātanot kṣemakārī |
vīkṣante yogasiddhāḥ parapadamaniśaṃ yasya samyakprakāśaṃ
viprendrā jāgarūkāḥ kṛtabahunutayo yacca nirbhāsayante ||4||
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କର୍ମମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ମନରେ ଦେଖ, ଯେଉଁ କର୍ମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଧର୍ମମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେ ଭୃତ୍ୟ ପ୍ରିୟ ସଖା ପରି ଯେଉଁ କର୍ମମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତାର କରି କ୍ଷେମ କରିଥିଲେ। ଯୋଗସିଦ୍ଧମାନେ ଯାହାର ସମ୍ୟକ ପ୍ରକାଶ ରୂପ ପରପଦକୁ ନିରନ୍ତର ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ଜାଗରୂକ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରମାନେ ବହୁ ସ୍ତୁତି କରି ଯାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। AI
દેવ શ્રેયાંસિ વિદ્વાન્ પ્રતિમુહુરપિ તે નામ શંસામિ વિષ્ણો ।
તં ત્વાં સંસ્તૌમિ નાનાવિધનુતિવચનૈરસ્ય લોકત્રયસ્યા-
પ્યૂર્ધ્વં વિભ્રાજમાને વિરચિતવસતિં તત્ર વૈકુણ્ઠલોકે ॥5॥
deva śreyāṃsi vidvān pratimuhurapi te nāma śaṃsāmi viṣṇo |
taṃ tvāṃ saṃstaumi nānāvidhanutivacanairasya lokatrayasyā-
pyūrdhvaṃ vibhrājamāne viracitavasatiṃ tatra vaikuṇṭhaloke ||5||
ହେ ଦେବ! ମୁଁ ଜନ୍ମ ହୋଇ ନାହିଁ, ଜନ୍ମ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମହିମାର ଅବସାନ ପାଇ ନାହିଁ; ହେ ବିଷ୍ଣୋ! ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ମୁଁ ପୁନଃ ପୁନଃ ତୁମର କଲ୍ୟାଣକର ନାମ ଘୋଷଣା କରେ। ମୁଁ ନାନାବିଧ ସ୍ତୁତିବାକ୍ୟରେ ସେହି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଯାହାଙ୍କର ବାସ ଏହି ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବୈକୁଣ୍ଠ ଲୋକରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି। AI
યત્ર ત્વય્યેવ જીવા જલશયન હરે સઙ્ગતા ઐક્યમાપન્ ।
તસ્યાજસ્ય પ્રભો તે વિનિહિતમભવત્ પદ્મમેકં હિ નાભૌ
દિક્પત્રં યત્ કિલાહુઃ કનકધરણિભૃત્ કર્ણિકં લોકરૂપમ્ ॥6॥
yatra tvayyeva jīvā jalaśayana hare saṅgatā aikyamāpan |
tasyājasya prabho te vinihitamabhavat padmamekaṃ hi nābhau
dikpatraṃ yat kilāhuḥ kanakadharaṇibhṛt karṇikaṃ lokarūpam ||6||
ହେ ବିଭୋ! ସୃଷ୍ଟ୍ୟାଦିର ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଜଳ ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭଦେଶରେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କଲା; ହେ ଜଳଶୟନ ହରେ! ଯେଉଁଠାରେ ତୁମଠାରେ ହିଁ ଜୀବମାନେ ସଙ୍ଗତ ହୋଇ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ହେ ପ୍ରଭୋ! ସେହି ଅଜନ୍ମାଙ୍କର ତୁମର ନାଭିରେ ଏକ ପଦ୍ମ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯାହାର ଦିଗମାନେ ପତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣିକା, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଯାହାର ରୂପ। AI
યુષ્માકં હ્યન્તરસ્થં કિમપિ તદપરં વિદ્યતે વિષ્ણુરૂપમ્ ।
નીહારપ્રખ્યમાયાપરિવૃતમનસો મોહિતા નામરૂપૈઃ
પ્રાણપ્રીત્યેકતૃપ્તાશ્ચરથ મખપરા હન્ત નેચ્છા મુકુન્દે ॥7॥
yuṣmākaṃ hyantarasthaṃ kimapi tadaparaṃ vidyate viṣṇurūpam |
nīhāraprakhyamāyāparivṛtamanaso mohitā nāmarūpaiḥ
prāṇaprītyekatṛptāścaratha makhaparā hanta necchā mukunde ||7||
ହେ ଲୋକମାନେ! ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଭୁବନକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଏହା ତୁମେମାନେ ଜାଣ ନାହିଁ; ତୁମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା କିଛି ଅନ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁରୂପ ଅଛି। କୁହୁଡ଼ି ପରି ମାୟାରେ ଆବୃତ ମନ ଥିବା, ନାମରୂପରେ ମୋହିତ, କେବଳ ପ୍ରାଣର ପ୍ରୀତିରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ତୁମେମାନେ ଯଜ୍ଞପରାୟଣ ହୋଇ ବିଚରଣ କରୁଛ; ହାୟ! ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କଠାରେ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ। AI
તત્પ્રોત્ક્રમ્યાપિ તિષ્ઠન્ પરિમિતવિવરે ભાસિ ચિત્તાન્તરેઽપિ ।
ભૂતં ભવ્યં ચ સર્વં પરપુરુષ ભવાન્ કિઞ્ચ દેહેન્દ્રિયાદિ-
ષ્વાવિષ્ટોઽપ્યુદ્ગતત્વાદમૃતસુખરસં ચાનુભુઙ્ક્ષે ત્વમેવ ॥8॥
tatprotkramyāpi tiṣṭhan parimitavivare bhāsi cittāntare'pi |
bhūtaṃ bhavyaṃ ca sarvaṃ parapuruṣa bhavān kiñca dehendriyādi-
ṣvāviṣṭo'pyudgatatvādamṛtasukharasaṃ cānubhuṅkṣe tvameva ||8||
ହେ ପରମପୁରୁଷ! ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ମସ୍ତକ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ଚରଣ ଧାରଣ କରି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି; ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମଧ୍ୟ ରହି ଆପଣ ସୀମିତ ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଚିତ୍ତର ଅନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛନ୍ତି। ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଆପଣ ହିଁ; ଆପଣ ଦେହ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଦିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଦ୍ଗତ ହେତୁ ଅମୃତ ସୁଖରସ ଆପଣ ହିଁ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। AI
જ્ઞાનાત્મા વર્તસે ત્વં તવ ખલુ મહિમા સોઽપિ તાવાન્ કિમન્યત્ ।
સ્તોકસ્તે ભાગ એવાખિલભુવનતયા દૃશ્યતે ત્ર્યંશકલ્પં
ભૂયિષ્ઠં સાન્દ્રમોદાત્મકમુપરિ તતો ભાતિ તસ્મૈ નમસ્તે ॥9॥
jñānātmā vartase tvaṃ tava khalu mahimā so'pi tāvān kimanyat |
stokaste bhāga evākhilabhuvanatayā dṛśyate tryaṃśakalpaṃ
bhūyiṣṭhaṃ sāndramodātmakamupari tato bhāti tasmai namaste ||9||
ଯେଉଁ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ ରୂପକୁ ଧାରଣ କରି ମଧ୍ୟ ଆପଣ ତାହାଠାରୁ ନିର୍ଗତ ହୋଇ ଅନନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପରେ ବିରାଜମାନ ଅଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ସେହି ମହିମା ମଧ୍ୟ ସେତିକି ମାତ୍ର; ଆଉ କଣ କୁହାଯିବ? ସମଗ୍ର ଭୁବନର ରୂପରେ ଆପଣଙ୍କର ଅତି ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ମାତ୍ର ଦେଖାଯାଉଛି; ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ପରିମିତ ଅଂଶ ଅଧିକ ଓ ସାନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ତାହା ଉପରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି; ସେହି ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। AI
વ્યક્તં ચાપ્યેતદેવ સ્ફુટમમૃતરસામ્ભોધિકલ્લોલતુલ્યમ્ ।
સર્વોત્કૃષ્ટામભીષ્ટાં તદિહ ગુણરસેનૈવ ચિત્તં હરન્તીં
મૂર્તિં તે સંશ્રયેઽહં પવનપુરપતે પાહિ માં કૃષ્ણ રોગાત્ ॥10॥
vyaktaṃ cāpyetadeva sphuṭamamṛtarasāmbhodhikallolatulyam |
sarvotkṛṣṭāmabhīṣṭāṃ tadiha guṇarasenaiva cittaṃ harantīṃ
mūrtiṃ te saṃśraye'haṃ pavanapurapate pāhi māṃ kṛṣṇa rogāt ||10||
ହେ ପବନପୁରପତି! ଆପଣଙ୍କର ଅବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧକାରମୟ (ଦୁର୍ବୋଧ୍ୟ); ତାହା ଶୁଦ୍ଧ ଏକସତ୍ତ୍ୱ। ଆଉ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ମଧ୍ୟ ସେହି ହିଁ, ଅମୃତରସ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ସ୍ପଷ୍ଟ। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟା, ଅଭୀଷ୍ଟା ଏବଂ ଗୁଣରସ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ତକୁ ହରଣ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି। ହେ କୃଷ୍ଣ! ମୋତେ ରୋଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। AI