Narayaniyam Dashaka 99 - Vedamantramulatmaka Vishnustutih — Sinhala Script

විෂ්ණෝර්වීර්යාණි කෝ වා කථයතු ධරණේඃ කශ්ච රේණූන්මිමීතේ

යස්යෛවාඞ්ඝ්රිත්රයේණ ත්රිජගදභිමිතං මෝදතේ පූර්ණසම්පත්

යෝසෞ විශ්වානි ධත්තේ ප්රියමිහ පරමං ධාම තස්යාභියායාං

ත්වද්භක්තා යත්ර මාද්යන්ත්යමෘතරසමරන්දස්ය යත්ර ප්රවාහඃ ..1..

ආද්යායාශේෂකර්ත්රේ ප්රතිනිමිෂනවීනාය භර්ත්රේ විභූතේ-

ර්භක්තාත්මා විෂ්ණවේ යඃ ප්රදිශති හවිරාදීනි යජ්ඤාර්චනාදෞ .

කෘෂ්ණාද්යං ජන්ම යෝ වා මහදිහ මහතෝ වර්ණයේත්සෝ(අ)යමේව

ප්රීතඃ පූර්ණෝ යශෝභිස්ත්වරිතමභිසරේත් ප්රාප්යමන්තේ පදං තේ ..2..

හේ ස්තෝතාරඃ කවීන්ද්රාස්තමිහ ඛලු යථා චේතයධ්වේ තථෛව

ව්යක්තං වේදස්ය සාරං ප්රණුවත ජනනෝපාත්තලීලාකථාභිඃ .

ජානන්තශ්චාස්ය නාමාන්යඛිලසුඛකරාණීති සඞ්කීර්තයධ්වං

හේ විෂ්ණෝ කීර්තනාද්යෛස්තව ඛලු මහතස්තත්ත්වබෝධං භජේයම් ..3..

විෂ්ණෝඃ කර්මාණි සම්පශ්යත මනසි සදා යෛඃ ස ධර්මානබධ්නාද්

යානීන්ද්රස්යෛෂ භෘත්යඃ ප්රියසඛ ඉව ච ව්යාතනෝත් ක්ෂේමකාරී .

වීක්ෂන්තේ යෝගසිද්ධාඃ පරපදමනිශං යස්ය සම්යක්ප්රකාශං

විප්රේන්ද්රා ජාගරූකාඃ කෘතබහුනුතයෝ යච්ච නිර්භාසයන්තේ ..4..

නෝ ජාතෝ ජායමානෝ(අ)පි ච සමධිගතස්ත්වන්මහිම්නෝ(අ)වසානං

දේව ශ්රේයාංසි විද්වාන් ප්රතිමුහුරපි තේ නාම ශංසාමි විෂ්ණෝ .

තං ත්වාං සංස්තෞමි නානාවිධනුතිවචනෛරස්ය ලෝකත්රයස්යා-

ප්යූර්ධ්වං විභ්රාජමානේ විරචිතවසතිං තත්ර වෛකුණ්ඨලෝකේ ..5..

ආපඃ සෘෂ්ට්යාදිජන්යාඃ ප්රථමමයි විභෝ ගර්භදේශේ දධුස්ත්වාං

යත්ර ත්වය්යේව ජීවා ජලශයන හරේ සඞ්ගතා ඓක්යමාපන් .

තස්යාජස්ය ප්රභෝ තේ විනිහිතමභවත් පද්මමේකං හි නාභෞ

දික්පත්රං යත් කිලාහුඃ කනකධරණිභෘත් කර්ණිකං ලෝකරූපම් ..6..

හේ ලෝකා විෂ්ණුරේතද්භුවනමජනයත්තන්න ජානීථ යූයං

යුෂ්මාකං හ්යන්තරස්ථං කිමපි තදපරං විද්යතේ විෂ්ණුරූපම් .

නීහාරප්රඛ්යමායාපරිවෘතමනසෝ මෝහිතා නාමරූපෛඃ

ප්රාණප්රීත්යේකතෘප්තාශ්චරථ මඛපරා හන්ත නේච්ඡා මුකුන්දේ ..7..

මූර්ධ්නාමක්ෂ්ණාං පදානාං වහසි ඛලු සහස්රාණි සම්පූර්ය විශ්වං

තත්ප්රෝත්ක්රම්යාපි තිෂ්ඨන් පරිමිතවිවරේ භාසි චිත්තාන්තරේ(අ)පි .

භූතං භව්යං ච සර්වං පරපුරුෂ භවාන් කිඤ්ච දේහේන්ද්රියාදි-

ෂ්වාවිෂ්ටෝ(අ)ප්යුද්ගතත්වාදමෘතසුඛරසං චානුභුඞ්ක්ෂේ ත්වමේව ..8..

යත්තු ත්රෛලෝක්යරූපං දධදපි ච තතෝ නිර්ගතෝ(අ)නන්තශුද්ධ-

ජ්ඤානාත්මා වර්තසේ ත්වං තව ඛලු මහිමා සෝ(අ)පි තාවාන් කිමන්යත් .

ස්තෝකස්තේ භාග ඒවාඛිලභුවනතයා දෘශ්යතේ ත්ර්යංශකල්පං

භූයිෂ්ඨං සාන්ද්රමෝදාත්මකමුපරි තතෝ භාති තස්මෛ නමස්තේ ..9..

අව්යක්තං තේ ස්වරූපං දුරධිගමතමං තත්තු ශුද්ධෛකසත්ත්වං

ව්යක්තං චාප්යේතදේව ස්ඵුටමමෘතරසාම්භෝධිකල්ලෝලතුල්යම් .

සර්වෝත්කෘෂ්ටාමභීෂ්ටාං තදිහ ගුණරසේනෛව චිත්තං හරන්තීං

මූර්තිං තේ සංශ්රයේ(අ)හං පවනපුරපතේ පාහි මාං කෘෂ්ණ රෝගාත් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

viṣṇorvīryāṇi ko vā kathayatu dharaṇeḥ kaśca reṇūnmimīte

yasyaivāṅghritrayeṇa trijagadabhimitaṃ modate pūrṇasampat

yosau viśvāni dhatte priyamiha paramaṃ dhāma tasyābhiyāyāṃ

tvadbhaktā yatra mādyantyamṛtarasamarandasya yatra pravāhaḥ ||1||

ādyāyāśeṣakartre pratinimiṣanavīnāya bhartre vibhūte-

rbhaktātmā viṣṇave yaḥ pradiśati havirādīni yajñārcanādau |

kṛṣṇādyaṃ janma yo vā mahadiha mahato varṇayetso'yameva

prītaḥ pūrṇo yaśobhistvaritamabhisaret prāpyamante padaṃ te ||2||

he stotāraḥ kavīndrāstamiha khalu yathā cetayadhve tathaiva

vyaktaṃ vedasya sāraṃ praṇuvata jananopāttalīlākathābhiḥ |

jānantaścāsya nāmānyakhilasukhakarāṇīti saṅkīrtayadhvaṃ

he viṣṇo kīrtanādyaistava khalu mahatastattvabodhaṃ bhajeyam ||3||

viṣṇoḥ karmāṇi sampaśyata manasi sadā yaiḥ sa dharmānabadhnād

yānīndrasyaiṣa bhṛtyaḥ priyasakha iva ca vyātanot kṣemakārī |

vīkṣante yogasiddhāḥ parapadamaniśaṃ yasya samyakprakāśaṃ

viprendrā jāgarūkāḥ kṛtabahunutayo yacca nirbhāsayante ||4||

no jāto jāyamāno'pi ca samadhigatastvanmahimno'vasānaṃ

deva śreyāṃsi vidvān pratimuhurapi te nāma śaṃsāmi viṣṇo |

taṃ tvāṃ saṃstaumi nānāvidhanutivacanairasya lokatrayasyā-

pyūrdhvaṃ vibhrājamāne viracitavasatiṃ tatra vaikuṇṭhaloke ||5||

āpaḥ sṛṣṭyādijanyāḥ prathamamayi vibho garbhadeśe dadhustvāṃ

yatra tvayyeva jīvā jalaśayana hare saṅgatā aikyamāpan |

tasyājasya prabho te vinihitamabhavat padmamekaṃ hi nābhau

dikpatraṃ yat kilāhuḥ kanakadharaṇibhṛt karṇikaṃ lokarūpam ||6||

he lokā viṣṇuretadbhuvanamajanayattanna jānītha yūyaṃ

yuṣmākaṃ hyantarasthaṃ kimapi tadaparaṃ vidyate viṣṇurūpam |

nīhāraprakhyamāyāparivṛtamanaso mohitā nāmarūpaiḥ

prāṇaprītyekatṛptāścaratha makhaparā hanta necchā mukunde ||7||

mūrdhnāmakṣṇāṃ padānāṃ vahasi khalu sahasrāṇi sampūrya viśvaṃ

tatprotkramyāpi tiṣṭhan parimitavivare bhāsi cittāntare'pi |

bhūtaṃ bhavyaṃ ca sarvaṃ parapuruṣa bhavān kiñca dehendriyādi-

ṣvāviṣṭo'pyudgatatvādamṛtasukharasaṃ cānubhuṅkṣe tvameva ||8||

yattu trailokyarūpaṃ dadhadapi ca tato nirgato'nantaśuddha-

jñānātmā vartase tvaṃ tava khalu mahimā so'pi tāvān kimanyat |

stokaste bhāga evākhilabhuvanatayā dṛśyate tryaṃśakalpaṃ

bhūyiṣṭhaṃ sāndramodātmakamupari tato bhāti tasmai namaste ||9||

avyaktaṃ te svarūpaṃ duradhigamatamaṃ tattu śuddhaikasattvaṃ

vyaktaṃ cāpyetadeva sphuṭamamṛtarasāmbhodhikallolatulyam |

sarvotkṛṣṭāmabhīṣṭāṃ tadiha guṇarasenaiva cittaṃ harantīṃ

mūrtiṃ te saṃśraye'haṃ pavanapurapate pāhi māṃ kṛṣṇa rogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

विष्णोर्वीर्याणि को वा कथयतु धरणेः कश्च रेणून्मिमीते

यस्यैवाङ्घ्रित्रयेण त्रिजगदभिमितं मोदते पूर्णसम्पत्

योसौ विश्वानि धत्ते प्रियमिह परमं धाम तस्याभियायां

त्वद्भक्ता यत्र माद्यन्त्यमृतरसमरन्दस्य यत्र प्रवाहः ॥1॥

आद्यायाशेषकर्त्रे प्रतिनिमिषनवीनाय भर्त्रे विभूते-

र्भक्तात्मा विष्णवे यः प्रदिशति हविरादीनि यज्ञार्चनादौ ।

कृष्णाद्यं जन्म यो वा महदिह महतो वर्णयेत्सोऽयमेव

प्रीतः पूर्णो यशोभिस्त्वरितमभिसरेत् प्राप्यमन्ते पदं ते ॥2॥

हे स्तोतारः कवीन्द्रास्तमिह खलु यथा चेतयध्वे तथैव

व्यक्तं वेदस्य सारं प्रणुवत जननोपात्तलीलाकथाभिः ।

जानन्तश्चास्य नामान्यखिलसुखकराणीति सङ्कीर्तयध्वं

हे विष्णो कीर्तनाद्यैस्तव खलु महतस्तत्त्वबोधं भजेयम् ॥3॥

विष्णोः कर्माणि सम्पश्यत मनसि सदा यैः स धर्मानबध्नाद्

यानीन्द्रस्यैष भृत्यः प्रियसख इव च व्यातनोत् क्षेमकारी ।

वीक्षन्ते योगसिद्धाः परपदमनिशं यस्य सम्यक्प्रकाशं

विप्रेन्द्रा जागरूकाः कृतबहुनुतयो यच्च निर्भासयन्ते ॥4॥

नो जातो जायमानोऽपि च समधिगतस्त्वन्महिम्नोऽवसानं

देव श्रेयांसि विद्वान् प्रतिमुहुरपि ते नाम शंसामि विष्णो ।

तं त्वां संस्तौमि नानाविधनुतिवचनैरस्य लोकत्रयस्या-

प्यूर्ध्वं विभ्राजमाने विरचितवसतिं तत्र वैकुण्ठलोके ॥5॥

आपः सृष्ट्यादिजन्याः प्रथममयि विभो गर्भदेशे दधुस्त्वां

यत्र त्वय्येव जीवा जलशयन हरे सङ्गता ऐक्यमापन् ।

तस्याजस्य प्रभो ते विनिहितमभवत् पद्ममेकं हि नाभौ

दिक्पत्रं यत् किलाहुः कनकधरणिभृत् कर्णिकं लोकरूपम् ॥6॥

हे लोका विष्णुरेतद्भुवनमजनयत्तन्न जानीथ यूयं

युष्माकं ह्यन्तरस्थं किमपि तदपरं विद्यते विष्णुरूपम् ।

नीहारप्रख्यमायापरिवृतमनसो मोहिता नामरूपैः

प्राणप्रीत्येकतृप्ताश्चरथ मखपरा हन्त नेच्छा मुकुन्दे ॥7॥

मूर्ध्नामक्ष्णां पदानां वहसि खलु सहस्राणि सम्पूर्य विश्वं

तत्प्रोत्क्रम्यापि तिष्ठन् परिमितविवरे भासि चित्तान्तरेऽपि ।

भूतं भव्यं च सर्वं परपुरुष भवान् किञ्च देहेन्द्रियादि-

ष्वाविष्टोऽप्युद्गतत्वादमृतसुखरसं चानुभुङ्क्षे त्वमेव ॥8॥

यत्तु त्रैलोक्यरूपं दधदपि च ततो निर्गतोऽनन्तशुद्ध-

ज्ञानात्मा वर्तसे त्वं तव खलु महिमा सोऽपि तावान् किमन्यत् ।

स्तोकस्ते भाग एवाखिलभुवनतया दृश्यते त्र्यंशकल्पं

भूयिष्ठं सान्द्रमोदात्मकमुपरि ततो भाति तस्मै नमस्ते ॥9॥

अव्यक्तं ते स्वरूपं दुरधिगमतमं तत्तु शुद्धैकसत्त्वं

व्यक्तं चाप्येतदेव स्फुटममृतरसाम्भोधिकल्लोलतुल्यम् ।

सर्वोत्कृष्टामभीष्टां तदिह गुणरसेनैव चित्तं हरन्तीं

मूर्तिं ते संश्रयेऽहं पवनपुरपते पाहि मां कृष्ण रोगात् ॥10॥