Narayaniyam Dashaka 83 - Paundrakavadham - Dninidavadham — Gujarati Script

રામેઽથ ગોકુલગતે પ્રમદાપ્રસક્તે

હૂતાનુપેતયમુનાદમને મદાન્ધે ।

સ્વૈરં સમારમતિ સેવકવાદમૂઢો

દૂતં ન્યયુઙ્ક્ત તવ પૌણ્ડ્રકવાસુદેવઃ ॥1॥

નારાયણોઽહમવતીર્ણ ઇહાસ્મિ ભૂમૌ

ધત્સે કિલ ત્વમપિ મામકલક્ષણાનિ ।

ઉત્સૃજ્ય તાનિ શરણં વ્રજ મામિતિ ત્વાં

દૂતો જગાદ સકલૈર્હસિતઃ સભાયામ્ ॥2॥

દૂતેઽથ યાતવતિ યાદવસૈનિકૈસ્ત્વં

યાતો દદર્શિથ વપુઃ કિલ પૌણ્ડ્રકીયમ્ ।

તાપેન વક્ષસિ કૃતાઙ્કમનલ્પમૂલ્ય-

શ્રીકૌસ્તુભં મકરકુણ્ડલપીતચેલમ્ ॥3॥

કાલાયસં નિજસુદર્શનમસ્યતોઽસ્ય

કાલાનલોત્કરકિરેણ સુદર્શનેન ।

શીર્ષં ચકર્તિથ મમર્દિથ ચાસ્ય સેનાં

તન્મિત્રકાશિપશિરોઽપિ ચકર્થ કાશ્યામ્ ॥4॥

જાલ્યેન બાલકગિરાઽપિ કિલાહમેવ

શ્રીવાસુદેવ ઇતિ રૂઢમતિશ્ચિરં સઃ ।

સાયુજ્યમેવ ભવદૈક્યધિયા ગતોઽભૂત્

કો નામ કસ્ય સુકૃતં કથમિત્યવેયાત્ ॥5॥

કાશીશ્વરસ્ય તનયોઽથ સુદક્ષિણાખ્યઃ

શર્વં પ્રપૂજ્ય ભવતે વિહિતાભિચારઃ ।

કૃત્યાનલં કમપિ બાણ્રરણાતિભીતૈ-

ર્ભૂતૈઃ કથઞ્ચન વૃતૈઃ સમમભ્યમુઞ્ચત્ ॥6॥

તાલપ્રમાણચરણામખિલં દહન્તીં

કૃત્યાં વિલોક્ય ચકિતૈઃ કથિતોઽપિ પૌરૈઃ ।

દ્યૂતોત્સવે કિમપિ નો ચલિતો વિભો ત્વં

પાર્શ્વસ્થમાશુ વિસસર્જિથ કાલચક્રમ્ ॥7॥

અભ્યાપતત્યમિતધામ્નિ ભવન્મહાસ્ત્રે

હા હેતિ વિદ્રુતવતી ખલુ ઘોરકૃત્યા।

રોષાત્ સુદક્ષિણમદક્ષિણચેષ્ટિતં તં

પુપ્લોષ ચક્રમપિ કાશિપુરીમધાક્ષીત્ ॥8॥

સ ખલુ વિવિદો રક્ષોઘાતે કૃતોપકૃતિઃ પુરા

તવ તુ કલયા મૃત્યું પ્રાપ્તું તદા ખલતાં ગતઃ ।

નરકસચિવો દેશક્લેશં સૃજન્ નગરાન્તિકે

ઝટિતિ હલિના યુધ્યન્નદ્ધા પપાત તલાહતઃ ॥9॥

સામ્બં કૌરવ્યપુત્રીહરણનિયમિતં સાન્ત્વનાર્થી કુરૂણાં

યાતસ્તદ્વાક્યરોષોદ્ધૃતકરિનગરો મોચયામાસ રામઃ ।

તે ઘાત્યાઃ પાણ્ડવેયૈરિતિ યદુપૃતનાં નામુચસ્ત્વં તદાનીં

તં ત્વાં દુર્બોધલીલં પવનપુરપતે તાપશાન્ત્યૈ નિષેવે ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

rāme'tha gokulagate pramadāprasakte

hūtānupetayamunādamane madāndhe |

svairaṃ samāramati sevakavādamūḍho

dūtaṃ nyayuṅkta tava pauṇḍrakavāsudevaḥ ||1||

nārāyaṇo'hamavatīrṇa ihāsmi bhūmau

dhatse kila tvamapi māmakalakṣaṇāni |

utsṛjya tāni śaraṇaṃ vraja māmiti tvāṃ

dūto jagāda sakalairhasitaḥ sabhāyām ||2||

dūte'tha yātavati yādavasainikaistvaṃ

yāto dadarśitha vapuḥ kila pauṇḍrakīyam |

tāpena vakṣasi kṛtāṅkamanalpamūlya-

śrīkaustubhaṃ makarakuṇḍalapītacelam ||3||

kālāyasaṃ nijasudarśanamasyato'sya

kālānalotkarakireṇa sudarśanena |

śīrṣaṃ cakartitha mamarditha cāsya senāṃ

tanmitrakāśipaśiro'pi cakartha kāśyām ||4||

jālyena bālakagirā'pi kilāhameva

śrīvāsudeva iti rūḍhamatiściraṃ saḥ |

sāyujyameva bhavadaikyadhiyā gato'bhūt

ko nāma kasya sukṛtaṃ kathamityaveyāt ||5||

kāśīśvarasya tanayo'tha sudakṣiṇākhyaḥ

śarvaṃ prapūjya bhavate vihitābhicāraḥ |

kṛtyānalaṃ kamapi bāṇraraṇātibhītai-

rbhūtaiḥ kathañcana vṛtaiḥ samamabhyamuñcat ||6||

tālapramāṇacaraṇāmakhilaṃ dahantīṃ

kṛtyāṃ vilokya cakitaiḥ kathito'pi pauraiḥ |

dyūtotsave kimapi no calito vibho tvaṃ

pārśvasthamāśu visasarjitha kālacakram ||7||

abhyāpatatyamitadhāmni bhavanmahāstre

hā heti vidrutavatī khalu ghorakṛtyā|

roṣāt sudakṣiṇamadakṣiṇaceṣṭitaṃ taṃ

puploṣa cakramapi kāśipurīmadhākṣīt ||8||

sa khalu vivido rakṣoghāte kṛtopakṛtiḥ purā

tava tu kalayā mṛtyuṃ prāptuṃ tadā khalatāṃ gataḥ |

narakasacivo deśakleśaṃ sṛjan nagarāntike

jhaṭiti halinā yudhyannaddhā papāta talāhataḥ ||9||

sāmbaṃ kauravyaputrīharaṇaniyamitaṃ sāntvanārthī kurūṇāṃ

yātastadvākyaroṣoddhṛtakarinagaro mocayāmāsa rāmaḥ |

te ghātyāḥ pāṇḍaveyairiti yadupṛtanāṃ nāmucastvaṃ tadānīṃ

taṃ tvāṃ durbodhalīlaṃ pavanapurapate tāpaśāntyai niṣeve ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रामेऽथ गोकुलगते प्रमदाप्रसक्ते

हूतानुपेतयमुनादमने मदान्धे ।

स्वैरं समारमति सेवकवादमूढो

दूतं न्ययुङ्क्त तव पौण्ड्रकवासुदेवः ॥1॥

नारायणोऽहमवतीर्ण इहास्मि भूमौ

धत्से किल त्वमपि मामकलक्षणानि ।

उत्सृज्य तानि शरणं व्रज मामिति त्वां

दूतो जगाद सकलैर्हसितः सभायाम् ॥2॥

दूतेऽथ यातवति यादवसैनिकैस्त्वं

यातो ददर्शिथ वपुः किल पौण्ड्रकीयम् ।

तापेन वक्षसि कृताङ्कमनल्पमूल्य-

श्रीकौस्तुभं मकरकुण्डलपीतचेलम् ॥3॥

कालायसं निजसुदर्शनमस्यतोऽस्य

कालानलोत्करकिरेण सुदर्शनेन ।

शीर्षं चकर्तिथ ममर्दिथ चास्य सेनां

तन्मित्रकाशिपशिरोऽपि चकर्थ काश्याम् ॥4॥

जाल्येन बालकगिराऽपि किलाहमेव

श्रीवासुदेव इति रूढमतिश्चिरं सः ।

सायुज्यमेव भवदैक्यधिया गतोऽभूत्

को नाम कस्य सुकृतं कथमित्यवेयात् ॥5॥

काशीश्वरस्य तनयोऽथ सुदक्षिणाख्यः

शर्वं प्रपूज्य भवते विहिताभिचारः ।

कृत्यानलं कमपि बाण्ररणातिभीतै-

र्भूतैः कथञ्चन वृतैः सममभ्यमुञ्चत् ॥6॥

तालप्रमाणचरणामखिलं दहन्तीं

कृत्यां विलोक्य चकितैः कथितोऽपि पौरैः ।

द्यूतोत्सवे किमपि नो चलितो विभो त्वं

पार्श्वस्थमाशु विससर्जिथ कालचक्रम् ॥7॥

अभ्यापतत्यमितधाम्नि भवन्महास्त्रे

हा हेति विद्रुतवती खलु घोरकृत्या।

रोषात् सुदक्षिणमदक्षिणचेष्टितं तं

पुप्लोष चक्रमपि काशिपुरीमधाक्षीत् ॥8॥

स खलु विविदो रक्षोघाते कृतोपकृतिः पुरा

तव तु कलया मृत्युं प्राप्तुं तदा खलतां गतः ।

नरकसचिवो देशक्लेशं सृजन् नगरान्तिके

झटिति हलिना युध्यन्नद्धा पपात तलाहतः ॥9॥

साम्बं कौरव्यपुत्रीहरणनियमितं सान्त्वनार्थी कुरूणां

यातस्तद्वाक्यरोषोद्धृतकरिनगरो मोचयामास रामः ।

ते घात्याः पाण्डवेयैरिति यदुपृतनां नामुचस्त्वं तदानीं

तं त्वां दुर्बोधलीलं पवनपुरपते तापशान्त्यै निषेवे ॥10॥