Narayaniyam Dashaka 83 - Paundrakavadham - Dninidavadham — Grantha Script

𑌰𑌾𑌮𑍇𑌽𑌥 𑌗𑍋𑌕𑍁𑌲𑌗𑌤𑍇 𑌪𑍍𑌰𑌮𑌦𑌾𑌪𑍍𑌰𑌸𑌕𑍍𑌤𑍇

𑌹𑍂𑌤𑌾𑌨𑍁𑌪𑍇𑌤𑌯𑌮𑍁𑌨𑌾𑌦𑌮𑌨𑍇 𑌮𑌦𑌾𑌨𑍍𑌧𑍇 ।

𑌸𑍍𑌵𑍈𑌰𑌂 𑌸𑌮𑌾𑌰𑌮𑌤𑌿 𑌸𑍇𑌵𑌕𑌵𑌾𑌦𑌮𑍂𑌢𑍋

𑌦𑍂𑌤𑌂 𑌨𑍍𑌯𑌯𑍁𑌙𑍍𑌕𑍍𑌤 𑌤𑌵 𑌪𑍗𑌣𑍍𑌡𑍍𑌰𑌕𑌵𑌾𑌸𑍁𑌦𑍇𑌵𑌃 ॥1॥

𑌨𑌾𑌰𑌾𑌯𑌣𑍋𑌽𑌹𑌮𑌵𑌤𑍀𑌰𑍍𑌣 𑌇𑌹𑌾𑌸𑍍𑌮𑌿 𑌭𑍂𑌮𑍗

𑌧𑌤𑍍𑌸𑍇 𑌕𑌿𑌲 𑌤𑍍𑌵𑌮𑌪𑌿 𑌮𑌾𑌮𑌕𑌲𑌕𑍍𑌷𑌣𑌾𑌨𑌿 ।

𑌉𑌤𑍍𑌸𑍃𑌜𑍍𑌯 𑌤𑌾𑌨𑌿 𑌶𑌰𑌣𑌂 𑌵𑍍𑌰𑌜 𑌮𑌾𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂

𑌦𑍂𑌤𑍋 𑌜𑌗𑌾𑌦 𑌸𑌕𑌲𑍈𑌰𑍍𑌹𑌸𑌿𑌤𑌃 𑌸𑌭𑌾𑌯𑌾𑌮𑍍 ॥2॥

𑌦𑍂𑌤𑍇𑌽𑌥 𑌯𑌾𑌤𑌵𑌤𑌿 𑌯𑌾𑌦𑌵𑌸𑍈𑌨𑌿𑌕𑍈𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌯𑌾𑌤𑍋 𑌦𑌦𑌰𑍍𑌶𑌿𑌥 𑌵𑌪𑍁𑌃 𑌕𑌿𑌲 𑌪𑍗𑌣𑍍𑌡𑍍𑌰𑌕𑍀𑌯𑌮𑍍 ।

𑌤𑌾𑌪𑍇𑌨 𑌵𑌕𑍍𑌷𑌸𑌿 𑌕𑍃𑌤𑌾𑌙𑍍𑌕𑌮𑌨𑌲𑍍𑌪𑌮𑍂𑌲𑍍𑌯-

𑌶𑍍𑌰𑍀𑌕𑍗𑌸𑍍𑌤𑍁𑌭𑌂 𑌮𑌕𑌰𑌕𑍁𑌣𑍍𑌡𑌲𑌪𑍀𑌤𑌚𑍇𑌲𑌮𑍍 ॥3॥

𑌕𑌾𑌲𑌾𑌯𑌸𑌂 𑌨𑌿𑌜𑌸𑍁𑌦𑌰𑍍𑌶𑌨𑌮𑌸𑍍𑌯𑌤𑍋𑌽𑌸𑍍𑌯

𑌕𑌾𑌲𑌾𑌨𑌲𑍋𑌤𑍍𑌕𑌰𑌕𑌿𑌰𑍇𑌣 𑌸𑍁𑌦𑌰𑍍𑌶𑌨𑍇𑌨 ।

𑌶𑍀𑌰𑍍𑌷𑌂 𑌚𑌕𑌰𑍍𑌤𑌿𑌥 𑌮𑌮𑌰𑍍𑌦𑌿𑌥 𑌚𑌾𑌸𑍍𑌯 𑌸𑍇𑌨𑌾𑌂

𑌤𑌨𑍍𑌮𑌿𑌤𑍍𑌰𑌕𑌾𑌶𑌿𑌪𑌶𑌿𑌰𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌚𑌕𑌰𑍍𑌥 𑌕𑌾𑌶𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍 ॥4॥

𑌜𑌾𑌲𑍍𑌯𑍇𑌨 𑌬𑌾𑌲𑌕𑌗𑌿𑌰𑌾𑌽𑌪𑌿 𑌕𑌿𑌲𑌾𑌹𑌮𑍇𑌵

𑌶𑍍𑌰𑍀𑌵𑌾𑌸𑍁𑌦𑍇𑌵 𑌇𑌤𑌿 𑌰𑍂𑌢𑌮𑌤𑌿𑌶𑍍𑌚𑌿𑌰𑌂 𑌸𑌃 ।

𑌸𑌾𑌯𑍁𑌜𑍍𑌯𑌮𑍇𑌵 𑌭𑌵𑌦𑍈𑌕𑍍𑌯𑌧𑌿𑌯𑌾 𑌗𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌤𑍍

𑌕𑍋 𑌨𑌾𑌮 𑌕𑌸𑍍𑌯 𑌸𑍁𑌕𑍃𑌤𑌂 𑌕𑌥𑌮𑌿𑌤𑍍𑌯𑌵𑍇𑌯𑌾𑌤𑍍 ॥5॥

𑌕𑌾𑌶𑍀𑌶𑍍𑌵𑌰𑌸𑍍𑌯 𑌤𑌨𑌯𑍋𑌽𑌥 𑌸𑍁𑌦𑌕𑍍𑌷𑌿𑌣𑌾𑌖𑍍𑌯𑌃

𑌶𑌰𑍍𑌵𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌪𑍂𑌜𑍍𑌯 𑌭𑌵𑌤𑍇 𑌵𑌿𑌹𑌿𑌤𑌾𑌭𑌿𑌚𑌾𑌰𑌃 ।

𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯𑌾𑌨𑌲𑌂 𑌕𑌮𑌪𑌿 𑌬𑌾𑌣𑍍𑌰𑌰𑌣𑌾𑌤𑌿𑌭𑍀𑌤𑍈-

𑌰𑍍𑌭𑍂𑌤𑍈𑌃 𑌕𑌥𑌞𑍍𑌚𑌨 𑌵𑍃𑌤𑍈𑌃 𑌸𑌮𑌮𑌭𑍍𑌯𑌮𑍁𑌞𑍍𑌚𑌤𑍍 ॥6॥

𑌤𑌾𑌲𑌪𑍍𑌰𑌮𑌾𑌣𑌚𑌰𑌣𑌾𑌮𑌖𑌿𑌲𑌂 𑌦𑌹𑌨𑍍𑌤𑍀𑌂

𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌵𑌿𑌲𑍋𑌕𑍍𑌯 𑌚𑌕𑌿𑌤𑍈𑌃 𑌕𑌥𑌿𑌤𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌪𑍗𑌰𑍈𑌃 ।

𑌦𑍍𑌯𑍂𑌤𑍋𑌤𑍍𑌸𑌵𑍇 𑌕𑌿𑌮𑌪𑌿 𑌨𑍋 𑌚𑌲𑌿𑌤𑍋 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌪𑌾𑌰𑍍𑌶𑍍𑌵𑌸𑍍𑌥𑌮𑌾𑌶𑍁 𑌵𑌿𑌸𑌸𑌰𑍍𑌜𑌿𑌥 𑌕𑌾𑌲𑌚𑌕𑍍𑌰𑌮𑍍 ॥7॥

𑌅𑌭𑍍𑌯𑌾𑌪𑌤𑌤𑍍𑌯𑌮𑌿𑌤𑌧𑌾𑌮𑍍𑌨𑌿 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌮𑌹𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑍇

𑌹𑌾 𑌹𑍇𑌤𑌿 𑌵𑌿𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌵𑌤𑍀 𑌖𑌲𑍁 𑌘𑍋𑌰𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯𑌾।

𑌰𑍋𑌷𑌾𑌤𑍍 𑌸𑍁𑌦𑌕𑍍𑌷𑌿𑌣𑌮𑌦𑌕𑍍𑌷𑌿𑌣𑌚𑍇𑌷𑍍𑌟𑌿𑌤𑌂 𑌤𑌂

𑌪𑍁𑌪𑍍𑌲𑍋𑌷 𑌚𑌕𑍍𑌰𑌮𑌪𑌿 𑌕𑌾𑌶𑌿𑌪𑍁𑌰𑍀𑌮𑌧𑌾𑌕𑍍𑌷𑍀𑌤𑍍 ॥8॥

𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌵𑌿𑌵𑌿𑌦𑍋 𑌰𑌕𑍍𑌷𑍋𑌘𑌾𑌤𑍇 𑌕𑍃𑌤𑍋𑌪𑌕𑍃𑌤𑌿𑌃 𑌪𑍁𑌰𑌾

𑌤𑌵 𑌤𑍁 𑌕𑌲𑌯𑌾 𑌮𑍃𑌤𑍍𑌯𑍁𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑍁𑌂 𑌤𑌦𑌾 𑌖𑌲𑌤𑌾𑌂 𑌗𑌤𑌃 ।

𑌨𑌰𑌕𑌸𑌚𑌿𑌵𑍋 𑌦𑍇𑌶𑌕𑍍𑌲𑍇𑌶𑌂 𑌸𑍃𑌜𑌨𑍍 𑌨𑌗𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿𑌕𑍇

𑌝𑌟𑌿𑌤𑌿 𑌹𑌲𑌿𑌨𑌾 𑌯𑍁𑌧𑍍𑌯𑌨𑍍𑌨𑌦𑍍𑌧𑌾 𑌪𑌪𑌾𑌤 𑌤𑌲𑌾𑌹𑌤𑌃 ॥9॥

𑌸𑌾𑌮𑍍𑌬𑌂 𑌕𑍗𑌰𑌵𑍍𑌯𑌪𑍁𑌤𑍍𑌰𑍀𑌹𑌰𑌣𑌨𑌿𑌯𑌮𑌿𑌤𑌂 𑌸𑌾𑌨𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑌾𑌰𑍍𑌥𑍀 𑌕𑍁𑌰𑍂𑌣𑌾𑌂

𑌯𑌾𑌤𑌸𑍍𑌤𑌦𑍍𑌵𑌾𑌕𑍍𑌯𑌰𑍋𑌷𑍋𑌦𑍍𑌧𑍃𑌤𑌕𑌰𑌿𑌨𑌗𑌰𑍋 𑌮𑍋𑌚𑌯𑌾𑌮𑌾𑌸 𑌰𑌾𑌮𑌃 ।

𑌤𑍇 𑌘𑌾𑌤𑍍𑌯𑌾𑌃 𑌪𑌾𑌣𑍍𑌡𑌵𑍇𑌯𑍈𑌰𑌿𑌤𑌿 𑌯𑌦𑍁𑌪𑍃𑌤𑌨𑌾𑌂 𑌨𑌾𑌮𑍁𑌚𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌤𑌦𑌾𑌨𑍀𑌂

𑌤𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌦𑍁𑌰𑍍𑌬𑍋𑌧𑌲𑍀𑌲𑌂 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌪𑌤𑍇 𑌤𑌾𑌪𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑍈 𑌨𑌿𑌷𑍇𑌵𑍇 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

rāme'tha gokulagate pramadāprasakte

hūtānupetayamunādamane madāndhe |

svairaṃ samāramati sevakavādamūḍho

dūtaṃ nyayuṅkta tava pauṇḍrakavāsudevaḥ ||1||

nārāyaṇo'hamavatīrṇa ihāsmi bhūmau

dhatse kila tvamapi māmakalakṣaṇāni |

utsṛjya tāni śaraṇaṃ vraja māmiti tvāṃ

dūto jagāda sakalairhasitaḥ sabhāyām ||2||

dūte'tha yātavati yādavasainikaistvaṃ

yāto dadarśitha vapuḥ kila pauṇḍrakīyam |

tāpena vakṣasi kṛtāṅkamanalpamūlya-

śrīkaustubhaṃ makarakuṇḍalapītacelam ||3||

kālāyasaṃ nijasudarśanamasyato'sya

kālānalotkarakireṇa sudarśanena |

śīrṣaṃ cakartitha mamarditha cāsya senāṃ

tanmitrakāśipaśiro'pi cakartha kāśyām ||4||

jālyena bālakagirā'pi kilāhameva

śrīvāsudeva iti rūḍhamatiściraṃ saḥ |

sāyujyameva bhavadaikyadhiyā gato'bhūt

ko nāma kasya sukṛtaṃ kathamityaveyāt ||5||

kāśīśvarasya tanayo'tha sudakṣiṇākhyaḥ

śarvaṃ prapūjya bhavate vihitābhicāraḥ |

kṛtyānalaṃ kamapi bāṇraraṇātibhītai-

rbhūtaiḥ kathañcana vṛtaiḥ samamabhyamuñcat ||6||

tālapramāṇacaraṇāmakhilaṃ dahantīṃ

kṛtyāṃ vilokya cakitaiḥ kathito'pi pauraiḥ |

dyūtotsave kimapi no calito vibho tvaṃ

pārśvasthamāśu visasarjitha kālacakram ||7||

abhyāpatatyamitadhāmni bhavanmahāstre

hā heti vidrutavatī khalu ghorakṛtyā|

roṣāt sudakṣiṇamadakṣiṇaceṣṭitaṃ taṃ

puploṣa cakramapi kāśipurīmadhākṣīt ||8||

sa khalu vivido rakṣoghāte kṛtopakṛtiḥ purā

tava tu kalayā mṛtyuṃ prāptuṃ tadā khalatāṃ gataḥ |

narakasacivo deśakleśaṃ sṛjan nagarāntike

jhaṭiti halinā yudhyannaddhā papāta talāhataḥ ||9||

sāmbaṃ kauravyaputrīharaṇaniyamitaṃ sāntvanārthī kurūṇāṃ

yātastadvākyaroṣoddhṛtakarinagaro mocayāmāsa rāmaḥ |

te ghātyāḥ pāṇḍaveyairiti yadupṛtanāṃ nāmucastvaṃ tadānīṃ

taṃ tvāṃ durbodhalīlaṃ pavanapurapate tāpaśāntyai niṣeve ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रामेऽथ गोकुलगते प्रमदाप्रसक्ते

हूतानुपेतयमुनादमने मदान्धे ।

स्वैरं समारमति सेवकवादमूढो

दूतं न्ययुङ्क्त तव पौण्ड्रकवासुदेवः ॥1॥

नारायणोऽहमवतीर्ण इहास्मि भूमौ

धत्से किल त्वमपि मामकलक्षणानि ।

उत्सृज्य तानि शरणं व्रज मामिति त्वां

दूतो जगाद सकलैर्हसितः सभायाम् ॥2॥

दूतेऽथ यातवति यादवसैनिकैस्त्वं

यातो ददर्शिथ वपुः किल पौण्ड्रकीयम् ।

तापेन वक्षसि कृताङ्कमनल्पमूल्य-

श्रीकौस्तुभं मकरकुण्डलपीतचेलम् ॥3॥

कालायसं निजसुदर्शनमस्यतोऽस्य

कालानलोत्करकिरेण सुदर्शनेन ।

शीर्षं चकर्तिथ ममर्दिथ चास्य सेनां

तन्मित्रकाशिपशिरोऽपि चकर्थ काश्याम् ॥4॥

जाल्येन बालकगिराऽपि किलाहमेव

श्रीवासुदेव इति रूढमतिश्चिरं सः ।

सायुज्यमेव भवदैक्यधिया गतोऽभूत्

को नाम कस्य सुकृतं कथमित्यवेयात् ॥5॥

काशीश्वरस्य तनयोऽथ सुदक्षिणाख्यः

शर्वं प्रपूज्य भवते विहिताभिचारः ।

कृत्यानलं कमपि बाण्ररणातिभीतै-

र्भूतैः कथञ्चन वृतैः सममभ्यमुञ्चत् ॥6॥

तालप्रमाणचरणामखिलं दहन्तीं

कृत्यां विलोक्य चकितैः कथितोऽपि पौरैः ।

द्यूतोत्सवे किमपि नो चलितो विभो त्वं

पार्श्वस्थमाशु विससर्जिथ कालचक्रम् ॥7॥

अभ्यापतत्यमितधाम्नि भवन्महास्त्रे

हा हेति विद्रुतवती खलु घोरकृत्या।

रोषात् सुदक्षिणमदक्षिणचेष्टितं तं

पुप्लोष चक्रमपि काशिपुरीमधाक्षीत् ॥8॥

स खलु विविदो रक्षोघाते कृतोपकृतिः पुरा

तव तु कलया मृत्युं प्राप्तुं तदा खलतां गतः ।

नरकसचिवो देशक्लेशं सृजन् नगरान्तिके

झटिति हलिना युध्यन्नद्धा पपात तलाहतः ॥9॥

साम्बं कौरव्यपुत्रीहरणनियमितं सान्त्वनार्थी कुरूणां

यातस्तद्वाक्यरोषोद्धृतकरिनगरो मोचयामास रामः ।

ते घात्याः पाण्डवेयैरिति यदुपृतनां नामुचस्त्वं तदानीं

तं त्वां दुर्बोधलीलं पवनपुरपते तापशान्त्यै निषेवे ॥10॥